رامايانا فالميكي · السارغا 5.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.61.1
ततो जाम्बवतो वाक्यमगृह्णन्त वनौकसः।
अङ्गदप्रमुखा वीरा हनूमांश्च महाकपिः ॥ ५.६१.१ ॥
فقبل القرود سكان الغابات قول جامبافان: الأبطال على رأسهم أنغادا، والقرد العظيم هانومان.
5.61.2
प्रीतिमन्तस्ततः सर्वे वायुपुत्रपुरःसराः।
महेन्द्राग्रात् समुत्पत्य पुप्लुवुः प्लवगर्षभाः ॥ ५.६१.२ ॥
ثم قفز الجميع فرحين، يتقدمهم ابن الريح، من قمة ماهيندرا، وانطلق أفضل القرود.
5.61.3
मेरुमन्दरसंकाशा मत्ता इव महागजाः।
छादयन्त इवाकाशं महाकाया महाबलाः ॥ ५.६१.३ ॥
كأنهم جبلا ميرو وماندارا، كفيلة هائجة عظيمة، ضخام الأجساد شديدو القوة، يكادون يغطون السماء.
5.61.4
सभाज्यमानं भूतैस्तमात्मवन्तं महाबलम्।
हनूमन्तं महावेगं वहन्त इव दृष्टिभिः ॥ ५.६१.४ ॥
هانومان، المكرّم من جميع الكائنات، المتحكم بنفسه، عظيم القوة والسرعة، كأنهم يحملونه بأبصارهم.
5.61.5
राघवे चार्थनिर्वृत्तिं कर्तुं च परमं यशः।
समाधाय समृद्धार्थाः कर्मसिद्धिभिरुन्नताः ॥ ५.६१.५ ॥
وقد عزموا على إنجاز مهمة راغافا ونيل المجد الأعظم، وقد تحققت غاياتهم بنجاح العمل، فارتفعت هممهم.
5.61.6
प्रियाख्यानोन्मुखाः सर्वे सर्वे युद्धाभिनन्दिनः।
सर्वे रामप्रतीकारे निश्चितार्था मनस्विनः ॥ ५.६१.६ ॥
جميعهم متلهفون لحمل البشرى السارة، مسرورون بالحرب، عازمون على الثأر لراما، أصحاب النفوس الكبيرة.
5.61.7
प्लवमानाः खमाप्लुत्य ततस्ते काननौकसः।
नन्दनोपममासेदुर्वनं द्रुमशतायुतम् ॥ ५.६१.७ ॥
وقفزت القرود ساكنة الغابة عبر السماء، فبلغت غابةً تشبه نندنا، تزخر بمئات الآلاف من الأشجار.
5.61.8
यत् तन्मधुवनं नाम सुग्रीवस्याभिरक्षितम्।
अधृष्यं सर्वभूतानां सर्वभूतमनोहरम् ॥ ५.६१.८ ॥
تلك الغابة المسماة مادهوفانا، المحروسة جيدًا من سوغريفا، التي لا يستطيع أحد من الكائنات اقتحامها، والتي تسحر قلوب جميع الكائنات.
5.61.9
यद् रक्षति महावीरः सदा दधिमुखः कपिः।
मातुलः कपिमुख्यस्य सुग्रीवस्य महात्मनः ॥ ५.६१.९ ॥
يحرسه دائمًا البطل العظيم القرد دادهيموخا، خال سوغريفا العظيم النفس، سيد القرود.
5.61.10
ते तद् वनमुपागम्य बभूवुः परमोत्कटाः।
वानरा वानरेन्द्रस्य मनःकान्तं महावनम् ॥ ५.६१.१० ॥
ولما بلغت القرود ذلك الغابة، امتلأت حماسة عظيمة؛ كانت غابة كبيرة تسر قلب ملك القرود.
5.61.11
ततस्ते वानरा हृष्टा दृष्ट्वा मधुवनं महत्।
कुमारमभ्ययाचन्त मधूनि मधुपिङ्गलाः ॥ ५.६१.११ ॥
فطلبت تلك القرود المبتهجة، إذ رأت الغابة الكبيرة للعسل، وكانت صفراء كالعسل، من الأمير العسل.
5.61.12
ततः कुमारस्तान् वृद्धाञ्जाम्बवत्प्रमुखान् कपीन्।
अनुमान्य ददौ तेषां निसर्गं मधुभक्षणे ॥ ५.६१.१२ ॥
فأكرم الأمير الكبار من القرود الذين تقدمهم جامبافان، ثم أذن لهم في تناول العسل.
5.61.13
ते निसृष्टाः कुमारेण धीमता वालिसूनुना।
हरयः समपद्यन्त द्रुमान् मधुकराकुलान् ॥ ५.६१.१३ ॥
انطلق أولئك القرود، بعد أن أطلقهم الأمير الحكيم ابن فالي، نحو الأشجار المغطاة بالنحل.
5.61.14
भक्षयन्तः सुगन्धीनि मूलानि च फलानि च।
जग्मुः प्रहर्षं ते सर्वे बभूवुश्च मदोत्कटाः ॥ ५.६१.१४ ॥
وهم يأكلون الجذور والثمار العطرة، امتلأ جميعهم فرحًا وصاروا مفعمين بالنشوة.
5.61.15
ततश्चानुमताः सर्वे सुसंहृष्टा वनौकसः।
मुदिताश्च ततस्ते च प्रनृत्यन्ति ततस्ततः ॥ ५.६१.१५ ॥
ثم، بعد أن نالوا الإذن، أخذ جميع تلك القرود الساكنة في الغابة، مبتهجين فرحين، يرقصون هنا وهناك.
5.61.16
गायन्ति केचित् प्रहसन्ति केचि-
न्नृत्यन्ति केचित् प्रणमन्ति केचित्।
पतन्ति केचित् प्रचरन्ति केचित्
प्लवन्ति केचित् प्रलपन्ति केचित् ॥ ५.६१.१६ ॥
فبعضهم يغني، وبعضهم يضحك، وبعضهم يرقص، وبعضهم ينحني، وبعضهم يسقط، وبعضهم يتجول، وبعضهم يقفز، وبعضهم يهذي.
5.61.17
परस्परं केचिदुपाश्रयन्ति
परस्परं केचिदतिब्रुवन्ति।
द्रुमाद् द्रुमं केचिदभिद्रवन्ति
क्षितौ नगाग्रान्निपतन्ति केचित् ॥ ५.६१.१७ ॥
فبعضهم يتعلق ببعض، وبعضهم يتهاجى بعضًا بالكلام؛ وبعضهم يندفع من شجرة إلى أخرى، وبعضهم يسقط إلى الأرض من قمم الجبال.
5.61.18
महीतलात् केचिदुदीर्णवेगा
महाद्रुमाग्राण्यभिसम्पतन्ति।
गायन्तमन्यः प्रहसन्नुपैति
हसन्तमन्यः प्ररुदन्नुपैति ॥ ५.६१.१८ ॥
فبعضهم ينطلق من الأرض بقوة جامحة فيهبط على قمم الأشجار الكبيرة؛ يأتي إلى من يغني آخر ضاحكًا، ويأتي إلى من يضحك آخر باكيًا.
5.61.19
तुदन्तमन्यः प्रणदन्नुपैति
समाकुलं तत् कपिसैन्यमासीत्।
न चात्र कश्चिन्न बभूव मत्तो
न चात्र कश्चिन्न बभूव दृप्तः ॥ ५.६१.१९ ॥
وآخر يضرب ويزأر بصوت عالٍ ويندفع نحو الأمام. فاضطرب ذلك الجيش من القرود اضطرابًا شديدًا. لم يكن هناك أحد غير مخمور، ولم يكن هناك أحد غير متكبر.
5.61.20
ततो वनं तत् परिभक्ष्यमाणं
द्रुमांश्च विध्वंसितपत्रपुष्पान्।
समीक्ष्य कोपाद् दधिवक्त्रनामा
निवारयामास कपिः कपींस्तान् ॥ ५.६१.२० ॥
فلما رأى ذلك الغابة تُلتهم وأشجارها قد تجردت من أوراقها وأزهارها، غضب القرد المسمى دادهيفكترا فكفّ أولئك القرود.
5.61.21
स तैः प्रवृद्धैः परिभर्त्स्यमानो
वनस्य गोप्ता हरिवृद्धवीरः।
चकार भूयो मतिमुग्रतेजा
वनस्य रक्षां प्रति वानरेभ्यः ॥ ५.६१.२१ ॥
ومع أنه قد هُدِّد من أولئك القرود الأقوياء، فإن حارس الغابة، القرد المسن البطل ذو البهاء الشديد، عزم من جديد على حماية الغابة من تلك القرود.
5.61.22
उवाच कांश्चित् परुषाण्यभीत-
मसक्तमन्यांश्च तलैर्जघान।
समेत्य कैश्चित् कलहं चकार
तथैव साम्नोपजगाम कांश्चित् ॥ ५.६१.२२ ॥
فوجّه كلامًا قاسيًا إلى بعض من لا يخافون، وضرب آخرين بلا تحفظ بكفّيه. ومع بعضهم واجه وتخاصم، ومع آخرين اقترب بكلام مُصالح كذلك.
5.61.23
स तैर्मदादप्रतिवार्यवेगै-
र्बलाच्च तेन प्रतिवार्यमाणैः।
प्रधर्षणे त्यक्तभयैः समेत्य
प्रकृष्यते चाप्यनवेक्ष्य दोषम् ॥ ५.६१.२३ ॥
بسبب السكر، أولئك القرود ذوو الوثبة التي لا تُقاوَم، ومن يكبحونه بالقوة، يجتمعون في الهجوم بلا خوف، ويُجَرّ هو دون أن يُلتفت إلى الذنب.
5.61.24
नखैस्तुदन्तो दशनैर्दशन्त-
स्तलैश्च पादैश्च समापयन्तः।
मदात् कपिं ते कपयः समन्ता-
न्महावनं निर्विषयं च चक्रुः ॥ ५.६१.२४ ॥
فأخذت القرود في نشوة الغضب تمزّقه بأظافرها، وتعضّه بأسنانها، وتضربه بأكفّها وأقدامها، وأحاطت بذلك القرد (هنومان) من كل جانب، فجعلت الغابة العظيمة خرابًا خاليًا.