Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.61.1
ततो जाम्बवतो वाक्यमगृह्णन्त वनौकसः।
अङ्गदप्रमुखा वीरा हनूमांश्च महाकपिः ॥ ५.६१.१ ॥
Então os macacos das florestas aceitaram as palavras de Jāmbavān: os heróis liderados por Aṅgada e o grande macaco Hanumān.
5.61.2
प्रीतिमन्तस्ततः सर्वे वायुपुत्रपुरःसराः।
महेन्द्राग्रात् समुत्पत्य पुप्लुवुः प्लवगर्षभाः ॥ ५.६१.२ ॥
Então todos, alegres e guiados pelo filho do Vento, saltaram do cume do Mahendra; os melhores dos macacos se lançaram.
5.61.3
मेरुमन्दरसंकाशा मत्ता इव महागजाः।
छादयन्त इवाकाशं महाकाया महाबलाः ॥ ५.६१.३ ॥
Semelhantes aos montes Meru e Mandara, como grandes elefantes em fúria, de corpos imensos e grande força, pareciam cobrir o céu.
5.61.4
सभाज्यमानं भूतैस्तमात्मवन्तं महाबलम्।
हनूमन्तं महावेगं वहन्त इव दृष्टिभिः ॥ ५.६१.४ ॥
Honrado por todos os seres, dono de si, de grande força e grande velocidade, Hanumān: pareciam carregá-lo com seus olhares.
5.61.5
राघवे चार्थनिर्वृत्तिं कर्तुं च परमं यशः।
समाधाय समृद्धार्थाः कर्मसिद्धिभिरुन्नताः ॥ ५.६१.५ ॥
Resolvidos a cumprir a missão de Rāghava e conquistar a glória suprema, com seus propósitos cumpridos pelo êxito da empresa, sentiram-se exaltados.
5.61.6
प्रियाख्यानोन्मुखाः सर्वे सर्वे युद्धाभिनन्दिनः।
सर्वे रामप्रतीकारे निश्चितार्था मनस्विनः ॥ ५.६१.६ ॥
Todos ansiosos por trazer boas novas, todos alegres com a batalha, todos firmes em vingar Rāma: os de nobre ânimo.
5.61.7
प्लवमानाः खमाप्लुत्य ततस्ते काननौकसः।
नन्दनोपममासेदुर्वनं द्रुमशतायुतम् ॥ ५.६१.७ ॥
Saltando pelo céu, aqueles macacos da floresta chegaram a uma floresta semelhante a Nandana, repleta de centenas de milhares de árvores.
5.61.8
यत् तन्मधुवनं नाम सुग्रीवस्याभिरक्षितम्।
अधृष्यं सर्वभूतानां सर्वभूतमनोहरम् ॥ ५.६१.८ ॥
Aquela floresta chamada Madhuvana, bem guardada por Sugrīva, inexpugnável a todos os seres e encantadora para o coração de todos.
5.61.9
यद् रक्षति महावीरः सदा दधिमुखः कपिः।
मातुलः कपिमुख्यस्य सुग्रीवस्य महात्मनः ॥ ५.६१.९ ॥
Sempre o guarda o grande herói, o macaco Dadhimukha, tio materno do magnânimo Sugrīva, chefe dos macacos.
5.61.10
ते तद् वनमुपागम्य बभूवुः परमोत्कटाः।
वानरा वानरेन्द्रस्य मनःकान्तं महावनम् ॥ ५.६१.१० ॥
Ao chegarem àquela floresta, os macacos ficaram extremamente exultantes; era a grande floresta que agradava ao coração do rei dos macacos.
5.61.11
ततस्ते वानरा हृष्टा दृष्ट्वा मधुवनं महत्।
कुमारमभ्ययाचन्त मधूनि मधुपिङ्गलाः ॥ ५.६१.११ ॥
Então aqueles macacos alegres, ao verem a grande floresta de mel, cor de mel dourado, pediram mel ao príncipe.
5.61.12
ततः कुमारस्तान् वृद्धाञ्जाम्बवत्प्रमुखान् कपीन्।
अनुमान्य ददौ तेषां निसर्गं मधुभक्षणे ॥ ५.६१.१२ ॥
Então o príncipe, após honrar os velhos macacos liderados por Jāmbavān, deu-lhes licença para desfrutar do mel.
5.61.13
ते निसृष्टाः कुमारेण धीमता वालिसूनुना।
हरयः समपद्यन्त द्रुमान् मधुकराकुलान् ॥ ५.६१.१३ ॥
Libertados pelo sábio príncipe, filho de Vāli, aqueles macacos partiram para as árvores cheias de abelhas.
5.61.14
भक्षयन्तः सुगन्धीनि मूलानि च फलानि च।
जग्मुः प्रहर्षं ते सर्वे बभूवुश्च मदोत्कटाः ॥ ५.६१.१४ ॥
Comendo raízes e frutos perfumados, todos se encheram de alegria e tornaram-se exaltados pela embriaguez.
5.61.15
ततश्चानुमताः सर्वे सुसंहृष्टा वनौकसः।
मुदिताश्च ततस्ते च प्रनृत्यन्ति ततस्ततः ॥ ५.६१.१५ ॥
Então, com a permissão concedida, todos aqueles macacos da floresta, muito alegres e exultantes, dançaram de um lado para o outro.
5.61.16
गायन्ति केचित् प्रहसन्ति केचि-
न्नृत्यन्ति केचित् प्रणमन्ति केचित्।
पतन्ति केचित् प्रचरन्ति केचित्
प्लवन्ति केचित् प्रलपन्ति केचित् ॥ ५.६१.१६ ॥
Uns cantam, outros riem, outros dançam, outros se curvam, outros caem, outros vagueiam, outros saltam e outros balbuciam.
5.61.17
परस्परं केचिदुपाश्रयन्ति
परस्परं केचिदतिब्रुवन्ति।
द्रुमाद् द्रुमं केचिदभिद्रवन्ति
क्षितौ नगाग्रान्निपतन्ति केचित् ॥ ५.६१.१७ ॥
Uns agarram-se uns aos outros, outros falam-se com zombaria; uns correm de uma árvore para outra, e outros caem ao chão do alto dos picos das montanhas.
5.61.18
महीतलात् केचिदुदीर्णवेगा
महाद्रुमाग्राण्यभिसम्पतन्ति।
गायन्तमन्यः प्रहसन्नुपैति
हसन्तमन्यः प्ररुदन्नुपैति ॥ ५.६१.१८ ॥
Uns saltam do chão com ímpeto impetuoso e pousam nas copas das grandes árvores; a quem canta se aproxima outro rindo, e a quem ri se aproxima outro chorando.
5.61.19
तुदन्तमन्यः प्रणदन्नुपैति
समाकुलं तत् कपिसैन्यमासीत्।
न चात्र कश्चिन्न बभूव मत्तो
न चात्र कश्चिन्न बभूव दृप्तः ॥ ५.६१.१९ ॥
Outro, golpeando e rugindo em alta voz, avançava. Aquele exército de macacos ficou tomado de grande agitação. Não havia ali ninguém que não estivesse embriagado, e não havia ali ninguém que não estivesse orgulhoso.
5.61.20
ततो वनं तत् परिभक्ष्यमाणं
द्रुमांश्च विध्वंसितपत्रपुष्पान्।
समीक्ष्य कोपाद् दधिवक्त्रनामा
निवारयामास कपिः कपींस्तान् ॥ ५.६१.२० ॥
Então, vendo aquela floresta sendo devorada e suas árvores despidas de folhas e flores, o macaco chamado Dadhivaktra, tomado de cólera, conteve aqueles macacos.
5.61.21
स तैः प्रवृद्धैः परिभर्त्स्यमानो
वनस्य गोप्ता हरिवृद्धवीरः।
चकार भूयो मतिमुग्रतेजा
वनस्य रक्षां प्रति वानरेभ्यः ॥ ५.६१.२१ ॥
Embora ameaçado por aqueles macacos poderosos, o guardião da floresta, o heroico macaco idoso de esplendor feroz, tomou novamente a firme resolução de proteger a floresta contra aqueles macacos.
5.61.22
उवाच कांश्चित् परुषाण्यभीत-
मसक्तमन्यांश्च तलैर्जघान।
समेत्य कैश्चित् कलहं चकार
तथैव साम्नोपजगाम कांश्चित् ॥ ५.६१.२२ ॥
Dirigiu palavras duras a alguns que não temiam, e golpeou outros sem freio com as palmas das mãos. Encontrou alguns e brigou com eles, e da mesma forma aproximou-se de outros com palavras conciliatórias.
5.61.23
स तैर्मदादप्रतिवार्यवेगै-
र्बलाच्च तेन प्रतिवार्यमाणैः।
प्रधर्षणे त्यक्तभयैः समेत्य
प्रकृष्यते चाप्यनवेक्ष्य दोषम् ॥ ५.६१.२३ ॥
Pela embriaguez, aqueles macacos de força irresistível, e ele, que é contido por eles à força, reúnem-se no ataque sem temor, e ele é arrastado sem considerar a falta.
5.61.24
नखैस्तुदन्तो दशनैर्दशन्त-
स्तलैश्च पादैश्च समापयन्तः।
मदात् कपिं ते कपयः समन्ता-
न्महावनं निर्विषयं च चक्रुः ॥ ५.६१.२४ ॥
Enlouquecidos, os macacos o dilaceravam com as unhas, mordiam-no com os dentes e golpeavam-no com as palmas e os pés; cercando aquele macaco (Hanumān) por todos os lados, deixaram a grande floresta devastada e vazia.