Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.66.1
एवमुक्तो हनुमता रामो दशरथात्मजः।
तं मणिं हृदये कृत्वा रुरोद सहलक्ष्मणः ॥ ५.६६.१ ॥
Así interpelado por Hanumān, Rāma, hijo de Daśaratha, puso aquella joya sobre su corazón y lloró junto con Lakṣmaṇa.
5.66.2
तं तु दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं राघवः शोककर्शितः।
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ५.६६.२ ॥
Al ver aquella excelente joya, Rāghava, consumido por el dolor, con los ojos llenos de lágrimas, dijo estas palabras a Sugrīva.
5.66.3
यथैव धेनुः स्रवति स्नेहाद् वत्सस्य वत्सला।
तथा ममापि हृदयं मणिश्रेष्ठस्य दर्शनात् ॥ ५.६६.३ ॥
Como una vaca cariñosa, por afecto a su ternero, deja fluir su leche, así también mi corazón se derrama al ver esta excelente joya.
5.66.4
मणिरत्नमिदं दत्तं वैदेह्याः श्वशुरेण मे।
वधूकाले यथा बद्धमधिकं मूर्ध्नि शोभते ॥ ५.६६.४ ॥
Esta joya-gema fue dada a Vaidehī por mi suegro; cuando se ataba en su cabeza en el tiempo de la novia, brillaba aún más.
5.66.5
अयं हि जलसम्भूतो मणिः प्रवरपूजितः।
यज्ञे परमतुष्टेन दत्तः शक्रेण धीमता ॥ ५.६६.५ ॥
Esta joya, nacida del agua y muy honrada, fue dada por el sabio Śakra, muy complacido en el sacrificio.
5.66.6
इमं दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं तथा तातस्य दर्शनम्।
अद्यास्म्यवगतः सौम्य वैदेहस्य तथा विभोः ॥ ५.६६.६ ॥
Al ver esta excelente joya, así como al ver a mi padre, oh gentil, hoy recuerdo al rey de Videha y a aquel poderoso.
5.66.7
अयं हि शोभते तस्याः प्रियाया मूर्ध्नि मे मणिः।
अद्यास्य दर्शनेनाहं प्राप्तां तामिव चिन्तये ॥ ५.६६.७ ॥
Esta joya brillaba sobre la cabeza de mi amada. Al verla hoy, siento como si la hubiera encontrado a ella misma.
5.66.8
किमाह सीता वैदेही ब्रूहि सौम्य पुनः पुनः।
परासुमिव तोयेन सिञ्चन्ती वाक्यवारिणा ॥ ५.६६.८ ॥
¡Oh, gentil! ¿Qué dijo Sītā, la Vaidehī? Dímelo una y otra vez, rociándome con el agua de tus palabras, como se rocía con agua a quien está casi muerto.
5.66.9
इतस्तु किं दुःखतरं यदिमं वारिसम्भवम्।
मणिं पश्यामि सौमित्रे वैदेहीमागतां विना ॥ ५.६६.९ ॥
¡Oh Saumitri! ¿Qué dolor puede ser mayor que este: ver esta joya nacida del agua, y no tener aquí a Vaidehī?
5.66.10
चिरं जीवति वैदेही यदि मासं धरिष्यति।
क्षणं वीर न जीवेयं विना तामसितेक्षणाम् ॥ ५.६६.१० ॥
Si Vaidehī puede sostener su vida durante un mes, vivirá mucho tiempo. ¡Oh héroe! Sin aquella de ojos oscuros, no podría vivir ni un instante.
5.66.11
नय मामपि तं देशं यत्र दृष्टा मम प्रिया।
न तिष्ठेयं क्षणमपि प्रवृत्तिमुपलभ्य च ॥ ५.६६.११ ॥
Llévame también a aquel lugar donde se vio a mi amada. Habiendo recibido noticias de ella, no podría quedarme quieto ni un instante.
5.66.12
कथं सा मम सुश्रोणी भीरुभीरुः सती तदा।
भयावहानां घोराणां मध्ये तिष्ठति रक्षसाम् ॥ ५.६६.१२ ॥
¿Cómo estará ella, mi de bellas caderas, tan temerosa y fiel, en medio de los terribles rākṣasas que infunden miedo?
5.66.13
शारदस्तिमिरोन्मुक्तो नूनं चन्द्र इवाम्बुदैः।
आवृतो वदनं तस्या न विराजति साम्प्रतम् ॥ ५.६६.१३ ॥
Como la luna de otoño liberada de la oscuridad pero cubierta por nubes, su rostro ahora no resplandece.
5.66.14
किमाह सीता हनुमंस्तत्त्वतः कथयस्व मे।
एतेन खलु जीविष्ये भेषजेनातुरो यथा ॥ ५.६६.१४ ॥
Hanumān, ¿qué dijo Sītā? Dímelo con verdad; con esto viviré, como el enfermo vive con la medicina.
5.66.15
मधुरा मधुरालापा किमाह मम भामिनी।
मद्विहीना वरारोहा हनुमन् कथयस्व मे।
दुःखाद् दुःखतरं प्राप्य कथं जीवति जानकी ॥ ५.६६.१५ ॥
¿Qué dijo mi dulce y amable dama? Dime, Hanumān, a ella, la de hermosas caderas, privada de mí. Habiendo alcanzado un dolor mayor que el dolor, ¿cómo vive Jānakī?