Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.66.1
एवमुक्तो हनुमता रामो दशरथात्मजः।
तं मणिं हृदये कृत्वा रुरोद सहलक्ष्मणः ॥ ५.६६.१ ॥
So angesprochen von Hanumān, legte Rāma, Sohn des Daśaratha, jenes Juwel an sein Herz und weinte zusammen mit Lakṣmaṇa.
5.66.2
तं तु दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं राघवः शोककर्शितः।
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ५.६६.२ ॥
Als er jenes erlesene Juwel sah, sprach Rāghava, von Kummer gezeichnet, mit tränenerfüllten Augen zu Sugrīva diese Worte.
5.66.3
यथैव धेनुः स्रवति स्नेहाद् वत्सस्य वत्सला।
तथा ममापि हृदयं मणिश्रेष्ठस्य दर्शनात् ॥ ५.६६.३ ॥
Wie eine liebende Kuh aus Zuneigung zu ihrem Kalb ihre Milch fließen lässt, so fließt auch mein Herz beim Anblick dieses erlesenen Juwels.
5.66.4
मणिरत्नमिदं दत्तं वैदेह्याः श्वशुरेण मे।
वधूकाले यथा बद्धमधिकं मूर्ध्नि शोभते ॥ ५.६६.४ ॥
Dieses Juwelen-Edelstein wurde Vaidehī von meinem Schwiegervater gegeben; wenn es zur Zeit der Braut auf ihrem Haupt gebunden war, strahlte es noch mehr.
5.66.5
अयं हि जलसम्भूतो मणिः प्रवरपूजितः।
यज्ञे परमतुष्टेन दत्तः शक्रेण धीमता ॥ ५.६६.५ ॥
Dieses aus dem Wasser geborene, hoch verehrte Juwel wurde vom weisen Śakra gegeben, der beim Opfer hocherfreut war.
5.66.6
इमं दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं तथा तातस्य दर्शनम्।
अद्यास्म्यवगतः सौम्य वैदेहस्य तथा विभोः ॥ ५.६६.६ ॥
Beim Anblick dieses erlesenen Juwels, wie beim Anblick meines Vaters, o Sanfter, werde ich heute an den König von Videha und an jenen Mächtigen erinnert.
5.66.7
अयं हि शोभते तस्याः प्रियाया मूर्ध्नि मे मणिः।
अद्यास्य दर्शनेनाहं प्राप्तां तामिव चिन्तये ॥ ५.६६.७ ॥
Dieses Juwel glänzte einst auf dem Haupt meiner Geliebten. Wenn ich es heute sehe, glaube ich, sie selbst wiedergefunden zu haben.
5.66.8
किमाह सीता वैदेही ब्रूहि सौम्य पुनः पुनः।
परासुमिव तोयेन सिञ्चन्ती वाक्यवारिणा ॥ ५.६६.८ ॥
O Sanfter, was sprach Sītā, die Vaidehī? Sag es mir immer wieder, besprenge mich mit dem Wasser deiner Worte, wie man einen Sterbenden mit Wasser besprengt.
5.66.9
इतस्तु किं दुःखतरं यदिमं वारिसम्भवम्।
मणिं पश्यामि सौमित्रे वैदेहीमागतां विना ॥ ५.६६.९ ॥
O Saumitri, was könnte betrüblicher sein als dies: dieses aus dem Wasser geborene Juwel zu sehen, und Vaidehī ist nicht hier?
5.66.10
चिरं जीवति वैदेही यदि मासं धरिष्यति।
क्षणं वीर न जीवेयं विना तामसितेक्षणाम् ॥ ५.६६.१० ॥
Wenn Vaidehī einen Monat lang am Leben bleibt, wird sie lange leben. O Held, ohne jene dunkeläugige Frau könnte ich nicht einen Augenblick leben.
5.66.11
नय मामपि तं देशं यत्र दृष्टा मम प्रिया।
न तिष्ठेयं क्षणमपि प्रवृत्तिमुपलभ्य च ॥ ५.६६.११ ॥
Bring auch mich an jenen Ort, wo meine Geliebte gesehen wurde. Hast du Nachricht von ihr erhalten, könnte ich nicht einen Augenblick stillstehen.
5.66.12
कथं सा मम सुश्रोणी भीरुभीरुः सती तदा।
भयावहानां घोराणां मध्ये तिष्ठति रक्षसाम् ॥ ५.६६.१२ ॥
Wie mag sie wohl sein, meine Schönhüftige, so furchtsam und treu, inmitten der schrecklichen Rākṣasas, die Angst verbreiten?
5.66.13
शारदस्तिमिरोन्मुक्तो नूनं चन्द्र इवाम्बुदैः।
आवृतो वदनं तस्या न विराजति साम्प्रतम् ॥ ५.६६.१३ ॥
Wie der Herbstmond, vom Dunkel befreit, aber von Wolken verhüllt, so strahlt jetzt ihr Antlitz nicht.
5.66.14
किमाह सीता हनुमंस्तत्त्वतः कथयस्व मे।
एतेन खलु जीविष्ये भेषजेनातुरो यथा ॥ ५.६६.१४ ॥
Hanumān, was hat Sītā gesagt? Sag es mir wahrhaftig; dadurch allein werde ich leben, wie der Kranke durch die Arznei lebt.
5.66.15
मधुरा मधुरालापा किमाह मम भामिनी।
मद्विहीना वरारोहा हनुमन् कथयस्व मे।
दुःखाद् दुःखतरं प्राप्य कथं जीवति जानकी ॥ ५.६६.१५ ॥
Was hat meine süß sprechende Gefährtin gesagt? Sag mir, Hanumān, die Schönhüftige, von mir getrennt. Nachdem sie größeres Leid als Leid erfahren hat, wie lebt Jānakī noch?