வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.66.1
एवमुक्तो हनुमता रामो दशरथात्मजः।
तं मणिं हृदये कृत्वा रुरोद सहलक्ष्मणः ॥ ५.६६.१ ॥
ஹனுமானால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட தசரதனின் மகன் ராமன், அந்த மணியை இதயத்தில் வைத்துக் கொண்டு லக்ஷ்மணனுடன் அழுதான்.
5.66.2
तं तु दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं राघवः शोककर्शितः।
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ५.६६.२ ॥
அந்தச் சிறந்த மணியைக் கண்ட துயரால் நலிந்த ராகவன், கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் சுக்ரீவனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
5.66.3
यथैव धेनुः स्रवति स्नेहाद् वत्सस्य वत्सला।
तथा ममापि हृदयं मणिश्रेष्ठस्य दर्शनात् ॥ ५.६६.३ ॥
கன்றின் மீதுள்ள அன்பால் பசு தன் பாலைச் சொரிவது போல, இந்தச் சிறந்த மணியைக் கண்டதால் என் இதயமும் உருகுகிறது.
5.66.4
मणिरत्नमिदं दत्तं वैदेह्याः श्वशुरेण मे।
वधूकाले यथा बद्धमधिकं मूर्ध्नि शोभते ॥ ५.६६.४ ॥
இந்த மணிரத்தினத்தை என் மாமனார் வைதேஹிக்கு அளித்தார்; திருமண காலத்தில் தலையில் கட்டப்பட்டிருந்தபோது இது மிகவும் அழகாகத் திகழ்ந்தது.
5.66.5
अयं हि जलसम्भूतो मणिः प्रवरपूजितः।
यज्ञे परमतुष्टेन दत्तः शक्रेण धीमता ॥ ५.६६.५ ॥
நீரிலிருந்து தோன்றிய இந்த மணி மிகச் சிறப்பாகப் போற்றப்படுவது; யாகத்தில் மிகவும் மகிழ்ந்த அறிவாளி இந்திரன் இதை அளித்தான்.
5.66.6
इमं दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं तथा तातस्य दर्शनम्।
अद्यास्म्यवगतः सौम्य वैदेहस्य तथा विभोः ॥ ५.६६.६ ॥
இந்தச் சிறந்த மணியைக் கண்டதால், தந்தையைக் கண்டதுபோல், ஓ சௌம்யா! இன்று நான் வைதேஹ மன்னனையும் அந்த வல்லவனையும் நினைவுகூர்கிறேன்.
5.66.7
अयं हि शोभते तस्याः प्रियाया मूर्ध्नि मे मणिः।
अद्यास्य दर्शनेनाहं प्राप्तां तामिव चिन्तये ॥ ५.६६.७ ॥
என் அன்பிற்குரியவளின் தலையில் இந்த மணி அழகாக விளங்கியது. இன்று இதைக் காணும்போது நானே அவளைப் பெற்றதுபோல் நினைக்கிறேன்.
5.66.8
किमाह सीता वैदेही ब्रूहि सौम्य पुनः पुनः।
परासुमिव तोयेन सिञ्चन्ती वाक्यवारिणा ॥ ५.६६.८ ॥
நல்லவனே, வைதேகி சீதை என்ன சொன்னாள்? மீண்டும் மீண்டும் சொல். மரணத்தருவாயில் உள்ளவனை நீரால் தெளித்து உயிர்ப்பிப்பது போல், உன் சொல்லாகிய நீரால் என்னைத் தெளித்தருள்.
5.66.9
इतस्तु किं दुःखतरं यदिमं वारिसम्भवम्।
मणिं पश्यामि सौमित्रे वैदेहीमागतां विना ॥ ५.६६.९ ॥
சௌமித்ரா, இதைவிட துன்பம் எது? நீரில் பிறந்த இம்மணியைக் காண்கிறேன், ஆனால் வைதேகி இங்கு வரவில்லை.
5.66.10
चिरं जीवति वैदेही यदि मासं धरिष्यति।
क्षणं वीर न जीवेयं विना तामसितेक्षणाम् ॥ ५.६६.१० ॥
வைதேகி ஒரு மாதம் உயிர் தாங்கினால் நீண்ட காலம் வாழ்வாள். வீரனே, கருமையான கண்களை உடையவளின்றி நான் ஒரு கணமும் உயிர் வாழமாட்டேன்.
5.66.11
नय मामपि तं देशं यत्र दृष्टा मम प्रिया।
न तिष्ठेयं क्षणमपि प्रवृत्तिमुपलभ्य च ॥ ५.६६.११ ॥
என் அன்பிற்குரியவள் காணப்பட்ட அந்த இடத்திற்கு என்னையும் அழைத்துச் செல். அவளைப்பற்றிய செய்தியைக் கேட்டபின் ஒரு கணமும் நான் நிற்கமாட்டேன்.
5.66.12
कथं सा मम सुश्रोणी भीरुभीरुः सती तदा।
भयावहानां घोराणां मध्ये तिष्ठति रक्षसाम् ॥ ५.६६.१२ ॥
என் அழகிய இடையுடையவள், மிகவும் அச்சமுடையவளும் கற்புடையவளுமான அவள், அச்சந்தரும் கொடிய அரக்கர்களின் நடுவில் எப்படி இருக்கிறாளோ?
5.66.13
शारदस्तिमिरोन्मुक्तो नूनं चन्द्र इवाम्बुदैः।
आवृतो वदनं तस्या न विराजति साम्प्रतम् ॥ ५.६६.१३ ॥
சரத் காலச் சந்திரன் இருளிலிருந்து விடுபட்டிருந்தும் மேகங்களால் மூடப்பட்டதுபோல, இப்போது அவளுடைய முகம் ஒளிர்வதில்லை.
5.66.14
किमाह सीता हनुमंस्तत्त्वतः कथयस्व मे।
एतेन खलु जीविष्ये भेषजेनातुरो यथा ॥ ५.६६.१४ ॥
ஹனுமானே, சீதை என்ன சொன்னாள்? உண்மையாக எனக்குச் சொல். நோயாளி மருந்தால் உயிர் பெறுவது போல, இதனால் நான் உயிர் வாழ்வேன்.
5.66.15
मधुरा मधुरालापा किमाह मम भामिनी।
मद्विहीना वरारोहा हनुमन् कथयस्व मे।
दुःखाद् दुःखतरं प्राप्य कथं जीवति जानकी ॥ ५.६६.१५ ॥
இனிய சொல் பேசும் என் பாமினி என்ன சொன்னாள்? என்னைப் பிரிந்த அழகிய இடையாளே, ஹனுமானே, எனக்குச் சொல். துன்பத்தினும் பெரிய துன்பத்தை அடைந்து ஜானகி எவ்வாறு உயிர் வாழ்கிறாள்?