ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.67.1
एवमुक्तस्तु हनुमान् राघवेण महात्मना।
सीताया भाषितं सर्वं न्यवेदयत राघवे ॥ ५.६७.१ ॥
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಘವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಹನುಮಂತನು ಸೀತೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ರಾಘವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
5.67.2
इदमुक्तवती देवी जानकी पुरुषर्षभ।
पूर्ववृत्तमभिज्ञानं चित्रकूटे यथातथम् ॥ ५.६७.२ ॥
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದೇವಿ ಜಾನಕಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: ಚಿತ್ರಕೂಟದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಡೆದ ಘಟನೆಯೇ ಗುರುತು, ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆದಿತ್ತು.
5.67.3
सुखसुप्ता त्वया सार्धं जानकी पूर्वमुत्थिता।
वायसः सहसोत्पत्य विददार स्तनान्तरम् ॥ ५.६७.३ ॥
ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸುಖದಿಂದ ಮಲಗಿದ್ದ ಜಾನಕಿ ಮೊದಲು ಎದ್ದಳು; ಆಗ ಒಂದು ಕಾಗೆ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಹಾರಿಬಂದು ಅವಳ ಎದೆಗಳ ನಡುವೆ ಕುಕ್ಕಿತು.
5.67.4
पर्यायेण च सुप्तस्त्वं देव्यङ्के भरताग्रज।
पुनश्च किल पक्षी स देव्या जनयति व्यथा ॥ ५.६७.४ ॥
ಭರತನ ಅಣ್ಣನೇ, ನೀನು ಸರದಿಯಂತೆ ದೇವಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ; ಮತ್ತೆ ಆ ಹಕ್ಕಿ ದೇವಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿತು.
5.67.5
ततः पुनरुपागम्य विददार भृशं किल।
ततस्त्वं बोधितस्तस्याः शोणितेन समुक्षितः ॥ ५.६७.५ ॥
ನಂತರ ಆ ಕಾಗೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಕ್ಕಿತು; ಆಗ ಅವಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದಳು, ನೀನು ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದೆ.
5.67.6
वायसेन च तेनैवं सततं बाध्यमानया।
बोधितः किल देव्या त्वं सुखसुप्तः परंतप ॥ ५.६७.६ ॥
ಆ ಕಾಗೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಿ, ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದಳು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ.
5.67.7
तां च दृष्ट्वा महाबाहो दारितां च स्तनान्तरे।
आशीविष इव क्रुद्धस्ततो वाक्यं त्वमूचिवान् ॥ ५.६७.७ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಅವಳ ಸ್ತನಗಳ ನಡುವೆ ಗಾಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ನೀನು ಸರ್ಪದಂತೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಆಗ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದೆ.
5.67.8
नखाग्रैः केन ते भीरु दारितं वै स्तनान्तरम्।
कः क्रीडति सरोषेण पञ्चवक्त्रेण भोगिना ॥ ५.६७.८ ॥
ಓ ಭೀರೆ, ನಿನ್ನ ಉಗುರಿನ ತುದಿಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಸ್ತನಗಳ ನಡುವೆ ಈ ಗಾಯವನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡಿದರು? ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಂಚಮುಖ ಸರ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಯಾರು ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?
5.67.9
निरीक्षमाणः सहसा वायसं समुदैक्षथाः।
नखैः सरुधिरैस्तीक्ष्णैस्तामेवाभिमुखं स्थितम् ॥ ५.६७.९ ॥
ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ನೀನು ಆ ಕಾಗೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿದೆ; ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಚೂಪಾದ ಉಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದು ಅವಳ ಎದುರು ನಿಂತಿತ್ತು.
5.67.10
सुतः किल स शक्रस्य वायसः पततां वरः।
धरान्तरगतः शीघ्रं पवनस्य गतौ समः ॥ ५.६७.१० ॥
ಆ ಕಾಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಂದ್ರನ ಮಗ, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅದು ಭೂಮಿಯ ನಡುವೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು, ವಾಯುವಿನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
5.67.11
ततस्तस्मिन् महाबाहो कोपसंवर्तितेक्षणः।
वायसे त्वं व्यधाः क्रूरां मतिं मतिमतां वर ॥ ५.६७.११ ॥
ಆಗ, ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀನು ಆ ಕಾಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕ್ರೂರ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ, ಓ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
5.67.12
स दर्भसंस्तराद् गृह्य ब्रह्मास्त्रेण न्ययोजयः।
स दीप्त इव कालाग्निर्जज्वालाभिमुखं खगम् ॥ ५.६७.१२ ॥
ದರ್ಭೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ತೆಗೆದು ನೀನು ಅದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆ; ಅದು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ ಆ ಪಕ್ಷಿಯ ಕಡೆಗೆ ಉರಿಯಿತು.
5.67.13
स त्वं प्रदीप्तं चिक्षेप दर्भं तं वायसं प्रति।
ततस्तु वायसं दीप्तः स दर्भोऽनुजगाम ह ॥ ५.६७.१३ ॥
ಆಗ ನೀನು ಆ ಕಾಗೆಯ ಕಡೆಗೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಎಸೆದೆ. ಆಗ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದರ್ಭೆ ಕಾಗೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿತು.
5.67.14
भीतैश्च सम्परित्यक्तः सुरैः सर्वैश्च वायसः।
त्रीँल्लोकान् सम्परिक्रम्य त्रातारं नाधिगच्छति ॥ ५.६७.१४ ॥
ಭಯಗೊಂಡು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕಾಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಸುತ್ತಿತು; ಆದರೆ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
5.67.15
पुनरप्यागतस्तत्र त्वत्सकाशमरिंदम।
त्वं तं निपतितं भूमौ शरण्यः शरणागतम् ॥ ५.६७.१५ ॥
ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು. ಶರಣಾಗತರ ರಕ್ಷಕನಾದ ನೀನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಶರಣಾಗತನಾದ ಅವನನ್ನು ಕಂಡೆ.
5.67.16
वधार्हमपि काकुत्स्थ कृपया परिपालयः।
मोघमस्त्रं न शक्यं तु कर्तुमित्येव राघव ॥ ५.६७.१६ ॥
ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನೇ, ಅವನು ವಧಾರ್ಹನಾಗಿದ್ದರೂ ನೀನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದೆ. ರಾಘವನೇ, ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹೀಗಾಯಿತು.
5.67.17
भवांस्तस्याक्षि काकस्य हिनस्ति स्म स दक्षिणम्।
राम त्वां स नमस्कृत्य राज्ञो दशरथस्य च ॥ ५.६७.१७ ॥
ನೀನು ಆ ಕಾಗೆಯ ಬಲಗಣ್ಣನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದೆ. ರಾಮನೇ, ಅವನು ನಿನಗೂ ರಾಜ ದಶರಥನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ (ಹೊರಟನು).
5.67.18
विसृष्टस्तु तदा काकः प्रतिपेदे स्वमालयम्।
एवमस्त्रविदां श्रेष्ठः सत्त्ववाञ्छीलवानपि ॥ ५.६७.१८ ॥
ಆಗ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಆ ಕಾಗೆ ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮರಳಿತು. ಹೀಗೆ ಅಸ್ತ್ರವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು, ಸತ್ತ್ವಶಾಲಿಯೂ ಶೀಲವಂತನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯ.
5.67.19
किमर्थमस्त्रं रक्षःसु न योजयसि राघव।
न दानवा न गन्धर्वा नासुरा न मरुद्गणाः ॥ ५.६७.१९ ॥
ರಾಘವ, ರಾಕ್ಷಸರ ಮೇಲೆ ನೀನು ಏಕೆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ? ದಾನವರಲ್ಲ, ಗಂಧರ್ವರಲ್ಲ, ಅಸುರರಲ್ಲ, ಮರುದ್ಗಣರಲ್ಲ.
5.67.20
तव राम रणे शक्तास्तथा प्रतिसमासितुम्।
तव वीर्यवतः कश्चिन्मयि यद्यस्ति सम्भ्रमः ॥ ५.६७.२० ॥
ರಾಮ, ರಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಾರು? ವೀರ್ಯವಂತನಾದ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಕುರಿತು ಯಾವುದಾದರೂ ಆತಂಕವಿದ್ದರೆ...
5.67.21
क्षिप्रं सुनिशितैर्बाणैर्हन्यतां युधि रावणः।
भ्रातुरादेशमाज्ञाय लक्ष्मणो वा परंतपः ॥ ५.६७.२१ ॥
ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾವಣನನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ಸಂಹರಿಸಲಿ; ಅಥವಾ ಅಣ್ಣನ ಆದೇಶವನ್ನರಿತು ಶತ್ರುತಾಪಕ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿ.
5.67.22
स किमर्थं नरवरो न मां रक्षति राघवः।
शक्तौ तौ पुरुषव्याघ्रौ वाय्वग्निसमतेजसौ ॥ ५.६७.२२ ॥
ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಘವನು ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ? ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು ಸಮರ್ಥರು, ವಾಯು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಸಮ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವರು.
5.67.23
सुराणामपि दुर्धर्षौ किमर्थं मामुपेक्षतः।
ममैव दुष्कृतं किंचिन्महदस्ति न संशयः ॥ ५.६७.२३ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಉಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ನನ್ನದೇ ಆದ ಮಹಾ ದುಷ್ಕರ್ಮವೇನೋ ಇದೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
5.67.24
समर्थौ सहितौ यन्मां न रक्षेते परंतपौ।
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साधुभाषितम् ॥ ५.६७.२४ ॥
ಸಮರ್ಥರಾದ, ಒಟ್ಟಿಗಿರುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶತ್ರುತಾಪಕರು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ವೈದೇಹಿಯ ಕರುಣಾಮಯ, ಸುಂದರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ (ಅವರು ಬರುತ್ತಾರೆ).
5.67.25
पुनरप्यहमार्यां तामिदं वचनमब्रुवम्।
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे ॥ ५.६७.२५ ॥
ಮತ್ತೆ ನಾನು ಆ ಆರ್ಯೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ - ದೇವಿ, ರಾಮನು ನಿನ್ನ ಶೋಕದಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಣೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.
5.67.26
रामे दुःखाभिभूते च लक्ष्मणः परितप्यते।
कथंचिद् भवती दृष्टा न कालः परिशोचितुम् ॥ ५.६७.२६ ॥
ರಾಮನು ದುಃಖದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನೂ ಸಂತಪ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೋ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಈಗ ಶೋಕಿಸುವ ಸಮಯವಲ್ಲ.
5.67.27
अस्मिन् मुहूर्ते दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि।
तावुभौ नरशार्दूलौ राजपुत्रौ परंतपौ ॥ ५.६७.२७ ॥
ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ನೀನು ದುಃಖಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವೆ; ಆ ಇಬ್ಬರೂ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು, ರಾಜಕುಮಾರರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವರು.
5.67.28
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लङ्कां भस्मीकरिष्यतः।
हत्वा च समरे रौद्रं रावणं सहबान्धवम् ॥ ५.६७.२८ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಭಸ್ಮ ಮಾಡುವರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ರಾವಣನನ್ನು ಅವನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಹರಿಸುವರು.
5.67.29
राघवस्त्वां वरारोहे स्वपुरीं नयिता ध्रुवम्।
यत् तु रामो विजानीयादभिज्ञानमनिन्दिते ॥ ५.६७.२९ ॥
ರಾಘವನು ನಿನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುವನು; ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ರಾಮನು ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ಗುರುತು ಯಾವುದು?
5.67.30
प्रीतिसंजननं तस्य प्रदातुं तत् त्वमर्हसि।
साभिवीक्ष्य दिशः सर्वा वेण्युद्ग्रथनमुत्तमम् ॥ ५.६७.३० ॥
ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷ ತರುವ ಆ ಗುರುತನ್ನು ನೀನು ಕೊಡಬೇಕು; ಆಗ ಅವಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಉತ್ತಮ ಜಡೆಯ ಗಂಟನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿದಳು.
5.67.31
मुक्त्वा वस्त्राद् ददौ मह्यं मणिमेतं महाबल।
प्रतिगृह्य मणिं दोर्भ्यां तव हेतो रघुप्रिय ॥ ५.६७.३१ ॥
ಓ ಮಹಾಬಲನೇ, ಅವಳು ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಬಿಚ್ಚಿ ನನಗೆ ಈ ಮಣಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು. ಓ ರಘುಪ್ರಿಯನೇ, ಈ ಮಣಿಯನ್ನು ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸು.
5.67.32
शिरसा सम्प्रणम्यैनामहमागमने त्वरे।
गमने च कृतोत्साहमवेक्ष्य वरवर्णिनी ॥ ५.६७.३२ ॥
ತಲೆಬಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ಹಿಂತಿರುಗಲು ಆತುರಪಟ್ಟೆ. ನಾನು ಹೊರಡಲು ಉತ್ಸಾಹಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಸುಂದರ ವರ್ಣದ ಸೀತೆ,
5.67.33
विवर्धमानं च हि मामुवाच जनकात्मजा।
अश्रुपूर्णमुखी दीना बाष्पगद्गदभाषिणी ॥ ५.६७.३३ ॥
ನಾನು ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಜನಕನ ಮಗಳು, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಮುಖದಿಂದ, ದುಃಖಿತಳಾಗಿ, ಬಿಕ್ಕುತ್ತ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
5.67.34
ममोत्पतनसम्भ्रान्ता शोकवेगसमाहता।
मामुवाच ततः सीता सभाग्योऽसि महाकपे ॥ ५.६७.३४ ॥
ನನ್ನ ಜಿಗಿತದಿಂದ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ಶೋಕದ ವೇಗದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸೀತೆ ಆಗ ನನಗೆ ಹೇಳಿದಳು: ಓ ಮಹಾಕಪಿಯೇ, ನೀನು ಭಾಗ್ಯವಂತನು.
5.67.35
यद् द्रक्ष्यसि महाबाहुं रामं कमललोचनम्।
लक्ष्मणं च महाबाहुं देवरं मे यशस्विनम् ॥ ५.६७.३५ ॥
ನೀನು ಮಹಾಬಾಹು, ಕಮಲನಯನನಾದ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡುವೆ; ಮಹಾಬಾಹು, ನನ್ನ ಯಶಸ್ವಿ ದೇವರ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನೂ ನೋಡುವೆ.
5.67.36
सीतयाप्येवमुक्तोऽहमब्रुवं मैथिलीं तथा।
पृष्ठमारोह मे देवि क्षिप्रं जनकनन्दनि ॥ ५.६७.३६ ॥
ಸೀತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ನಾನೂ ಮೈಥಿಲಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಿದೆ: ಓ ದೇವಿ, ಜನಕನಂದಿನಿ, ಬೇಗನೆ ನನ್ನ ಬೆನ್ನೇರು.
5.67.37
यावत्ते दर्शयाम्यद्य ससुग्रीवं सलक्ष्मणम्।
राघवं च महाभागे भर्तारमसितेक्षणे ॥ ५.६७.३७ ॥
ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯೇ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಿನವಳೇ, ಈಗಲೇ ನಿನ್ನ ಪತಿ ರಾಘವನನ್ನು ಸುಗ್ರೀವ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ನಿನಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.67.38
साब्रवीन्मां ततो देवी नैष धर्मो महाकपे।
यत्ते पृष्ठं सिषेवेऽहं स्ववशा हरिपुङ्गव ॥ ५.६७.३८ ॥
ಆಗ ಆ ದೇವಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಓ ಮಹಾ ಕಪಿಯೇ, ಇದು ಧರ್ಮವಲ್ಲ; ಓ ಕಪಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನೇರುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.'
5.67.39
पुरा च यदहं वीर स्पृष्टा गात्रेषु रक्षसा।
तत्राहं किं करिष्यामि कालेनोपनिपीडिता ॥ ५.६७.३९ ॥
ಓ ವೀರನೇ, ಹಿಂದೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ನನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಾಗ ನಾನೇನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆ? ಕಾಲದ ಬಲದಿಂದ ನಾನು ಪೀಡಿತಳಾಗಿದ್ದೆ.
5.67.40
गच्छ त्वं कपिशार्दूल यत्र तौ नृपतेः सुतौ।
इत्येवं सा समाभाष्य भूयः संदेष्टुमास्थिता ॥ ५.६७.४० ॥
'ಕಪಿಶಾರ್ದೂಲನೇ, ನೀನು ಹೋಗು; ಆ ರಾಜಪುತ್ರರಿಬ್ಬರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಸಂದೇಶ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧಳಾದಳು.
5.67.41
हनूमन् सिंहसंकाशौ तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् ब्रूया अनामयम् ॥ ५.६७.४१ ॥
ಹನುಮಂತನೇ, ಸಿಂಹದಂತಿರುವ ಆ ರಾಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣರಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗಿರುವ ಸುಗ್ರೀವನಿಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ತಿಳಿಸು.
5.67.42
यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः।
अस्माद्दुःखाम्बुसंरोधात् तत् त्वमाख्यातुमर्हसि ॥ ५.६७.४२ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ರಾಘವನು ಈ ದುಃಖಸಾಗರದ ಸುತ್ತುವರಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಾರುಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀನು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು.
5.67.43
इदं च तीव्रं मम शोकवेगं
रक्षोभिरेभिः परिभर्त्सनं च।
ब्रूयास्तु रामस्य गतः समीपं
शिवश्च तेऽध्वास्तु हरिप्रवीर ॥ ५.६७.४३ ॥
ನೀನು ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನನ್ನ ತೀವ್ರ ಶೋಕದ ವೇಗವನ್ನೂ, ಈ ರಾಕ್ಷಸರ ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಕು. ವಾನರವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಯಾಣ ಮಂಗಳಕರವಾಗಲಿ.
5.67.44
एतत् तवार्या नृप संयता सा
सीता वचः प्राह विषादपूर्वम्।
एतच्च बुद्ध्वा गदितं यथा त्वं
श्रद्धत्स्व सीतां कुशलां समग्राम् ॥ ५.६७.४४ ॥
ಓ ನೃಪನೇ, ಸಂಯಮಿ ಆರ್ಯೆ ಸೀತೆ ವಿಷಾದದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು. ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಸೀತೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇದ್ದಾಳೆಂದು ನಂಬು.