รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 5.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.67.1
एवमुक्तस्तु हनुमान् राघवेण महात्मना।
सीताया भाषितं सर्वं न्यवेदयत राघवे ॥ ५.६७.१ ॥
เมื่อพระราฆวะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ตรัสดังนี้แล้ว หนุมานจึงกราบทูลพระราฆวะถึงถ้อยคำทั้งหมดของสีดา
5.67.2
इदमुक्तवती देवी जानकी पुरुषर्षभ।
पूर्ववृत्तमभिज्ञानं चित्रकूटे यथातथम् ॥ ५.६७.२ ॥
โอ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่บุรุษ เทวีชานกีตรัสถ้อยคำเหล่านี้ว่า เหตุการณ์ในอดีตที่จิตรกูฏเป็นไปอย่างไร ก็คือเครื่องหมายแห่งการจดจำนั้นตามที่เกิดขึ้นจริงทุกประการ
5.67.3
सुखसुप्ता त्वया सार्धं जानकी पूर्वमुत्थिता।
वायसः सहसोत्पत्य विददार स्तनान्तरम् ॥ ५.६७.३ ॥
ชานกีซึ่งนอนหลับเป็นสุขอยู่กับพระองค์ ได้ตื่นขึ้นก่อน ต่อมาอีกาตัวหนึ่งก็บินขึ้นมาอย่างฉับพลันแล้วจิกระหว่างเต้านมของนาง
5.67.4
पर्यायेण च सुप्तस्त्वं देव्यङ्के भरताग्रज।
पुनश्च किल पक्षी स देव्या जनयति व्यथा ॥ ५.६७.४ ॥
โอ พระอนุชาผู้เป็นพี่ของพระภรต พระองค์บรรทมสลับกับเทวีบนตักของนาง และนกตัวนั้นก็ทำให้เทวีเจ็บปวดอีกครั้งหนึ่ง
5.67.5
ततः पुनरुपागम्य विददार भृशं किल।
ततस्त्वं बोधितस्तस्याः शोणितेन समुक्षितः ॥ ५.६७.५ ॥
ต่อมาอีกาก็กลับมาจิกนางอย่างรุนแรงอีก แล้วนางจึงปลุกพระองค์ตื่น พระองค์ก็เปื้อนไปด้วยโลหิต
5.67.6
वायसेन च तेनैवं सततं बाध्यमानया।
बोधितः किल देव्या त्वं सुखसुप्तः परंतप ॥ ५.६७.६ ॥
โอ ผู้ทำลายข้าศึก เมื่อถูกอีกาตัวนั้นรบกวนอยู่เสมอเช่นนี้ เทวีได้ปลุกพระองค์ผู้กำลังบรรทมเป็นสุขอยู่ให้ตื่น
5.67.7
तां च दृष्ट्वा महाबाहो दारितां च स्तनान्तरे।
आशीविष इव क्रुद्धस्ततो वाक्यं त्वमूचिवान् ॥ ५.६७.७ ॥
โอ ผู้มีแขนทรงพลัง เมื่อพระองค์เห็นนางถูกจิกที่ระหว่างเต้านม พระองค์ก็โกรธดุจงูพิษ แล้วจึงตรัสถ้อยคำเหล่านี้
5.67.8
नखाग्रैः केन ते भीरु दारितं वै स्तनान्तरम्।
कः क्रीडति सरोषेण पञ्चवक्त्रेण भोगिना ॥ ५.६७.८ ॥
โอ ผู้ขลาดเอ๋ย ใครใช้เล็บจิกแผลระหว่างเต้านมของเจ้าเช่นนี้ ใครกำลังเล่นอยู่กับงูหลายหัวที่โกรธจัด
5.67.9
निरीक्षमाणः सहसा वायसं समुदैक्षथाः।
नखैः सरुधिरैस्तीक्ष्णैस्तामेवाभिमुखं स्थितम् ॥ ५.६७.९ ॥
พระองค์ทรงมองอย่างฉับพลันแล้วเพ่งดูอีกาตัวนั้น ซึ่งยืนหันหน้าเข้าหานาง มีเล็บคมที่เปื้อนโลหิต
5.67.10
सुतः किल स शक्रस्य वायसः पततां वरः।
धरान्तरगतः शीघ्रं पवनस्य गतौ समः ॥ ५.६७.१० ॥
อีกาตัวนั้นเป็นโอรสของพระอินทร์จริงๆ เป็นยอดแห่งนกทั้งหลาย มันเคลื่อนผ่านท่ามกลางแผ่นดินได้อย่างรวดเร็ว มีความเร็วเทียบเท่าลม
5.67.11
ततस्तस्मिन् महाबाहो कोपसंवर्तितेक्षणः।
वायसे त्वं व्यधाः क्रूरां मतिं मतिमतां वर ॥ ५.६७.११ ॥
โอ ผู้มีแขนทรงพลัง โอ ผู้ประเสริฐที่สุดแห่งปัญญาชน ครั้งนั้นพระองค์ทรงมีพระเนตรแดงด้วยความโกรธ และทรงตั้งพระทัยทำร้ายอีกาตัวนั้นอย่างโหดร้าย
5.67.12
स दर्भसंस्तराद् गृह्य ब्रह्मास्त्रेण न्ययोजयः।
स दीप्त इव कालाग्निर्जज्वालाभिमुखं खगम् ॥ ५.६७.१२ ॥
พระองค์ทรงหยิบหญ้าคาจากที่ปูนอน แล้วปล่อยพรหมาสตร์ใส่มัน หญ้านั้นลุกโชนดุจไฟแห่งกาลวินาศ และพุ่งเข้าหานกตัวนั้น
5.67.13
स त्वं प्रदीप्तं चिक्षेप दर्भं तं वायसं प्रति।
ततस्तु वायसं दीप्तः स दर्भोऽनुजगाम ह ॥ ५.६७.१३ ॥
พระองค์จึงขว้างหญ้าคาที่ลุกไหม้ไปยังอีกาตัวนั้น แล้วหญ้าคาที่ลุกโชนนั้นก็ไล่ตามอีกาไป
5.67.14
भीतैश्च सम्परित्यक्तः सुरैः सर्वैश्च वायसः।
त्रीँल्लोकान् सम्परिक्रम्य त्रातारं नाधिगच्छति ॥ ५.६७.१४ ॥
อีกาตัวนั้นถูกเทวดาทั้งปวงละทิ้งด้วยความหวาดกลัว มันท่องไปทั่วไตรโลก แต่ก็หาที่พึ่งคุ้มครองไม่พบ
5.67.15
पुनरप्यागतस्तत्र त्वत्सकाशमरिंदम।
त्वं तं निपतितं भूमौ शरण्यः शरणागतम् ॥ ५.६७.१५ ॥
โอ ผู้ปราบข้าศึก มันกลับมาหาพระองค์ที่นั่นอีก พระองค์ผู้เป็นที่พึ่งของผู้แสวงหาที่พึ่ง ทรงเห็นมันล้มลงกับพื้นในฐานะผู้ขอพึ่งพิง
5.67.16
वधार्हमपि काकुत्स्थ कृपया परिपालयः।
मोघमस्त्रं न शक्यं तु कर्तुमित्येव राघव ॥ ५.६७.१६ ॥
โอ ผู้สืบเชื้อสายแห่งกากุตสถ แม้มันสมควรถูกฆ่า พระองค์ก็ทรงคุ้มครองมันด้วยความเมตตา โอ พระราฆวะ อาวุธไม่อาจทำให้สูญเปล่าได้ จึงต้องเป็นเช่นนั้น
5.67.17
भवांस्तस्याक्षि काकस्य हिनस्ति स्म स दक्षिणम्।
राम त्वां स नमस्कृत्य राज्ञो दशरथस्य च ॥ ५.६७.१७ ॥
พระองค์ทรงทำลายดวงตาข้างขวาของอีกาตัวนั้น โอ พระราม มันได้น้อมไหว้พระองค์และท้าวทศรถ แล้วก็จากไป
5.67.18
विसृष्टस्तु तदा काकः प्रतिपेदे स्वमालयम्।
एवमस्त्रविदां श्रेष्ठः सत्त्ववाञ्छीलवानपि ॥ ५.६७.१८ ॥
เมื่อถูกปล่อยไปแล้ว อีกาตัวนั้นก็กลับไปยังที่อาศัยของตน ดังนั้น พระองค์จึงเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้รู้อาวุธ มีความเข้มแข็งในจิตใจ และมีคุณธรรมด้วย
5.67.19
किमर्थमस्त्रं रक्षःसु न योजयसि राघव।
न दानवा न गन्धर्वा नासुरा न मरुद्गणाः ॥ ५.६७.१९ ॥
โอ พระราฆวะ เหตุใดพระองค์จึงไม่ใช้อาวุธต่อต้านพวกรากษส ไม่ว่าทานพ คนธรรพ์ อสูร หรือกลุ่มมรุตก็ตาม
5.67.20
तव राम रणे शक्तास्तथा प्रतिसमासितुम्।
तव वीर्यवतः कश्चिन्मयि यद्यस्ति सम्भ्रमः ॥ ५.६७.२० ॥
โอ พระราม ใครเล่าจะสามารถต้านทานพระองค์ในการรบได้ เช่นนั้นแล้ว หากในพระองค์ผู้ทรงพลังมีความกังวลใดต่อข้าพระองค์...
5.67.21
क्षिप्रं सुनिशितैर्बाणैर्हन्यतां युधि रावणः।
भ्रातुरादेशमाज्ञाय लक्ष्मणो वा परंतपः ॥ ५.६७.२१ ॥
ขอให้ราวณะถูกสังหารในการรบอย่างรวดเร็วด้วยลูกศรอันคมกล้า หรือไม่ก็ให้พระลักษมณ์ผู้ทำให้ศัตรูหวั่นไหวทำเช่นนั้น โดยรู้ถึงคำบัญชาของพี่ชาย
5.67.22
स किमर्थं नरवरो न मां रक्षति राघवः।
शक्तौ तौ पुरुषव्याघ्रौ वाय्वग्निसमतेजसौ ॥ ५.६७.२२ ॥
เหตุใดพระราฆพะผู้ประเสริฐสุดในหมู่มนุษย์จึงไม่คุ้มครองข้าพเจ้า ทั้งสองผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์นั้นมีความสามารถ มีความรุ่งโรจน์เทียบเท่าลมและไฟ
5.67.23
सुराणामपि दुर्धर्षौ किमर्थं मामुपेक्षतः।
ममैव दुष्कृतं किंचिन्महदस्ति न संशयः ॥ ५.६७.२३ ॥
เหตุใดทั้งสองผู้ที่แม้เทวดาก็ไม่อาจข่มได้จึงเพิกเฉยต่อข้าพเจ้า ข้าพเจ้าคงมีความผิดร้ายแรงบางอย่าง ไม่มีข้อสงสัยเลย
5.67.24
समर्थौ सहितौ यन्मां न रक्षेते परंतपौ।
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साधुभाषितम् ॥ ५.६७.२४ ॥
ทั้งสองผู้มีความสามารถและอยู่ด้วยกัน ผู้ทำให้ศัตรูหวั่นไหวนั้นไม่คุ้มครองข้าพเจ้า เมื่อได้ฟังถ้อยคำอันน่าสงสารและกล่าวด้วยความดีของพระไวเทหี
5.67.25
पुनरप्यहमार्यां तामिदं वचनमब्रुवम्।
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे ॥ ५.६७.२५ ॥
ข้าพเจ้าได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่สตรีผู้สูงศักดิ์นั้นอีกครั้ง ว่า ข้าแต่เทวี พระรามทรงหันหลังให้ความโศกเศร้าเพราะท่าน ข้าพเจ้าขอสาบานด้วยความสัตย์
5.67.26
रामे दुःखाभिभूते च लक्ष्मणः परितप्यते।
कथंचिद् भवती दृष्टा न कालः परिशोचितुम् ॥ ५.६७.२६ ॥
พระรามถูกความทุกข์ครอบงำ และพระลักษมณ์ก็เร่าร้อนด้วยความเดือดร้อน ท่านได้ถูกพบเห็นแล้วด้วยประการใดประการหนึ่ง บัดนี้มิใช่เวลาที่จะคร่ำครวญ
5.67.27
अस्मिन् मुहूर्ते दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि।
तावुभौ नरशार्दूलौ राजपुत्रौ परंतपौ ॥ ५.६७.२७ ॥
ข้าแต่หญิงงาม ในขณะนี้เองท่านจะได้เห็นความสิ้นสุดของความทุกข์ ทั้งสองพระองค์ คือพระราชโอรสทั้งสอง เสือในหมู่มนุษย์ ผู้เผาผลาญศัตรู
5.67.28
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लङ्कां भस्मीकरिष्यतः।
हत्वा च समरे रौद्रं रावणं सहबान्धवम् ॥ ५.६७.२८ ॥
ทั้งสองจะมีความฮึกเหิมเพราะได้เห็นท่าน และจะเผาลงกาให้เป็นเถ้าถ่าน และในการรบ เมื่อสังหารทศกัณฐ์ผู้น่ากลัวพร้อมทั้งญาติพี่น้องแล้ว
5.67.29
राघवस्त्वां वरारोहे स्वपुरीं नयिता ध्रुवम्।
यत् तु रामो विजानीयादभिज्ञानमनिन्दिते ॥ ५.६७.२९ ॥
พระราฆพะจะนำท่านไปยังนครของพระองค์เป็นแน่ ข้าแต่หญิงผู้ไร้ตำหนิ ขอจงบอกข้าพเจ้าว่าเครื่องหมายอันใดที่พระรามจะทรงจำได้
5.67.30
प्रीतिसंजननं तस्य प्रदातुं तत् त्वमर्हसि।
साभिवीक्ष्य दिशः सर्वा वेण्युद्ग्रथनमुत्तमम् ॥ ५.६७.३० ॥
ท่านควรมอบสิ่งนั้นแก่พระองค์ซึ่งนำความยินดีมาให้ นางจึงมองไปทุกทิศ แล้วแก้ปมผมถักอันงดงามออก
5.67.31
मुक्त्वा वस्त्राद् ददौ मह्यं मणिमेतं महाबल।
प्रतिगृह्य मणिं दोर्भ्यां तव हेतो रघुप्रिय ॥ ५.६७.३१ ॥
ข้าแต่ผู้มีกำลังมหาศาล นางแก้มันออกจากผ้าของนางแล้วมอบอัญมณีเม็ดนี้ให้ข้าพเจ้า ข้าแต่ผู้เป็นที่รักของราฆุวงศ์ ขอพระองค์จงรับอัญมณีนี้ด้วยสองแขนเพื่อพระองค์
5.67.32
शिरसा सम्प्रणम्यैनामहमागमने त्वरे।
गमने च कृतोत्साहमवेक्ष्य वरवर्णिनी ॥ ५.६७.३२ ॥
ข้าพเจ้าก้มศีรษะกราบนางแล้วรีบกลับไป เมื่อพระนางผิวพรรณงดงามเห็นข้าพเจ้าเตรียมจะไปด้วยความกระตือรือร้น
5.67.33
विवर्धमानं च हि मामुवाच जनकात्मजा।
अश्रुपूर्णमुखी दीना बाष्पगद्गदभाषिणी ॥ ५.६७.३३ ॥
พระนางธิดาของพระชนกเห็นข้าพเจ้ามีความกระตือรือร้นเพิ่มขึ้น จึงตรัสกับข้าพเจ้า พระพักตร์เต็มไปด้วยน้ำตา เศร้าโศก และตรัสด้วยเสียงสะอื้นติดขัดด้วยน้ำตา
5.67.34
ममोत्पतनसम्भ्रान्ता शोकवेगसमाहता।
मामुवाच ततः सीता सभाग्योऽसि महाकपे ॥ ५.६७.३४ ॥
พระสีดาทรงสับสนเพราะการกระโดดของข้าพเจ้า ถูกความเร็วของความโศกกระทบ จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า ข้าแต่วานรผู้ยิ่งใหญ่ ท่านมีโชคดีแล้ว
5.67.35
यद् द्रक्ष्यसि महाबाहुं रामं कमललोचनम्।
लक्ष्मणं च महाबाहुं देवरं मे यशस्विनम् ॥ ५.६७.३५ ॥
ท่านจะได้เห็นพระรามผู้มีพระพาหาใหญ่ มีพระเนตรดุจดอกบัว และจะได้เห็นพระลักษมณ์ผู้มีพระพาหาใหญ่ น้องเขยผู้รุ่งโรจน์ของข้า
5.67.36
सीतयाप्येवमुक्तोऽहमब्रुवं मैथिलीं तथा।
पृष्ठमारोह मे देवि क्षिप्रं जनकनन्दनि ॥ ५.६७.३६ ॥
แม้เมื่อพระสีดาตรัสดังนี้แล้ว ข้าพเจ้าก็ได้กล่าวกับพระไมถิลีในทำนองเดียวกัน ข้าแต่เทวี ธิดาของพระชนก ขอจงรีบขึ้นมาบนหลังของข้าเถิด
5.67.37
यावत्ते दर्शयाम्यद्य ससुग्रीवं सलक्ष्मणम्।
राघवं च महाभागे भर्तारमसितेक्षणे ॥ ५.६७.३७ ॥
ข้าแต่ผู้มีโชคยิ่ง ข้าแต่หญิงมีนัยน์ตาดำ บัดนี้ข้าจะแสดงให้ท่านเห็นพระราฆพะผู้เป็นสามีของท่าน พร้อมด้วยสุครีพและพระลักษมณ์ในทันที
5.67.38
साब्रवीन्मां ततो देवी नैष धर्मो महाकपे।
यत्ते पृष्ठं सिषेवेऽहं स्ववशा हरिपुङ्गव ॥ ५.६७.३८ ॥
จากนั้นเทวีตรัสกับข้าพเจ้าว่า ข้าแต่วานรผู้ยิ่งใหญ่ นี่มิใช่ธรรม ที่ข้าจะขึ้นขี่หลังของท่านด้วยความสมัครใจของตนเอง ข้าแต่ผู้ประเสริฐสุดในหมู่ลิง
5.67.39
पुरा च यदहं वीर स्पृष्टा गात्रेषु रक्षसा।
तत्राहं किं करिष्यामि कालेनोपनिपीडिता ॥ ५.६७.३९ ॥
ข้าแต่วีรบุรุษ เมื่อก่อนเมื่อยักษ์ได้สัมผัสร่างกายของข้า ข้าจะทำอะไรได้ ข้าถูกกาลเวลากดขี่ไว้
5.67.40
गच्छ त्वं कपिशार्दूल यत्र तौ नृपतेः सुतौ।
इत्येवं सा समाभाष्य भूयः संदेष्टुमास्थिता ॥ ५.६७.४० ॥
ข้าแต่เสือในหมู่วานร จงไปยังที่ที่โอรสทั้งสองของพระราชานั้นอยู่เถิด เมื่อตรัสดังนี้แล้ว นางก็เตรียมจะส่งข่าวอีกครั้ง
5.67.41
हनूमन् सिंहसंकाशौ तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् ब्रूया अनामयम् ॥ ५.६७.४१ ॥
หนุมาน ขอให้ท่านกล่าวคำทักทายและถามถึงความสุขสบายของพระรามและพระลักษมณ์ ผู้ทั้งสองเปรียบดังราชสีห์ และแก่สุครีพพร้อมด้วยเหล่าอำมาตย์ ท่านควรกล่าวแก่ทุกคนเหล่านั้นว่า ขอให้สบายดี
5.67.42
यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः।
अस्माद्दुःखाम्बुसंरोधात् तत् त्वमाख्यातुमर्हसि ॥ ५.६७.४२ ॥
และขอให้ท่านบอกแก่พระรามว่า เมื่อไรที่พระราฆวผู้มีพระพาหาอันใหญ่โต จะช่วยให้ข้าพเจ้าพ้นจากการถูกคุมขังนี้ ซึ่งเป็นห้วงน้ำแห่งความโศก
5.67.43
इदं च तीव्रं मम शोकवेगं
रक्षोभिरेभिः परिभर्त्सनं च।
ब्रूयास्तु रामस्य गतः समीपं
शिवश्च तेऽध्वास्तु हरिप्रवीर ॥ ५.६७.४३ ॥
จงไปเฝ้าพระราม และบอกท่านถึงกระแสแห่งความโศกอันรุนแรงของข้าพเจ้า และการข่มขู่ของเหล่ารากษสเหล่านี้ ขอให้ทางของท่านเป็นมงคล โอ วีรพานรผู้ประเสริฐ
5.67.44
एतत् तवार्या नृप संयता सा
सीता वचः प्राह विषादपूर्वम्।
एतच्च बुद्ध्वा गदितं यथा त्वं
श्रद्धत्स्व सीतां कुशलां समग्राम् ॥ ५.६७.४४ ॥
ข้าแต่พระราชา พระนางสีดาผู้เป็นสตรีอันสูงศักดิ์และสำรวมตน ได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้ด้วยความโศกเศร้า เมื่อทราบถ้อยคำทั้งหมดที่ท่านกล่าวแล้ว ขอให้เชื่อเถิดว่า พระนางสีดาปลอดภัยและสมบูรณ์ดี