വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.67.1
एवमुक्तस्तु हनुमान् राघवेण महात्मना।
सीताया भाषितं सर्वं न्यवेदयत राघवे ॥ ५.६७.१ ॥
മഹാത്മാവായ രാഘവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഹനുമാൻ സീതയുടെ വാക്കുകളെല്ലാം രാഘവനെ അറിയിച്ചു.
5.67.2
इदमुक्तवती देवी जानकी पुरुषर्षभ।
पूर्ववृत्तमभिज्ञानं चित्रकूटे यथातथम् ॥ ५.६७.२ ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, ദേവി ജാനകി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ചിത്രകൂടത്തിൽ മുൻപ് നടന്ന സംഭവമാണ് അടയാളം, അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അങ്ങനെതന്നെ നടന്നതാണ്.
5.67.3
सुखसुप्ता त्वया सार्धं जानकी पूर्वमुत्थिता।
वायसः सहसोत्पत्य विददार स्तनान्तरम् ॥ ५.६७.३ ॥
നിന്നോടൊപ്പം സുഖമായി ഉറങ്ങിയിരുന്ന ജാനകി ആദ്യം ഉണർന്നു; അപ്പോൾ ഒരു കാക്ക പെട്ടെന്ന് പറന്നുവന്ന് അവളുടെ മാറിടത്തിനിടയിൽ കൊത്തി.
5.67.4
पर्यायेण च सुप्तस्त्वं देव्यङ्के भरताग्रज।
पुनश्च किल पक्षी स देव्या जनयति व्यथा ॥ ५.६७.४ ॥
ഭരതന്റെ ജ്യേഷ്ഠാ, നീ ഊഴമനുസരിച്ച് ദേവിയുടെ മടിയിൽ ഉറങ്ങി; വീണ്ടും ആ പക്ഷി ദേവിക്ക് വേദന ഉണ്ടാക്കി.
5.67.5
ततः पुनरुपागम्य विददार भृशं किल।
ततस्त्वं बोधितस्तस्याः शोणितेन समुक्षितः ॥ ५.६७.५ ॥
പിന്നെ ആ കാക്ക വീണ്ടും വന്ന് കഠിനമായി കൊത്തി; അപ്പോൾ അവൾ നിന്നെ ഉണർത്തി, നീ രക്തത്തിൽ കുളിച്ചു.
5.67.6
वायसेन च तेनैवं सततं बाध्यमानया।
बोधितः किल देव्या त्वं सुखसुप्तः परंतप ॥ ५.६७.६ ॥
ആ കാക്കയാൽ ഇങ്ങനെ നിരന്തരം ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ട ദേവി, സുഖമായി ഉറങ്ങിയിരുന്ന നിന്നെ ഉണർത്തി, ശത്രുതാപനാ.
5.67.7
तां च दृष्ट्वा महाबाहो दारितां च स्तनान्तरे।
आशीविष इव क्रुद्धस्ततो वाक्यं त्वमूचिवान् ॥ ५.६७.७ ॥
ഓ മഹാബാഹോ, അവളുടെ മാറിടങ്ങൾക്കിടയിൽ കീറിയ മുറിവ് കണ്ട് നീ സർപ്പത്തെപ്പോലെ കോപിച്ച് അപ്പോൾ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
5.67.8
नखाग्रैः केन ते भीरु दारितं वै स्तनान्तरम्।
कः क्रीडति सरोषेण पञ्चवक्त्रेण भोगिना ॥ ५.६७.८ ॥
ഭീരൂ, നിന്റെ നഖാഗ്രങ്ങൾ കൊണ്ട് നിന്റെ മാറിടങ്ങൾക്കിടയിൽ ഈ മുറിവുണ്ടാക്കിയത് ആരാണ്? കോപിച്ച പഞ്ചമുഖ സർപ്പത്തോടൊപ്പം കളിക്കുന്നത് ആരാണ്?
5.67.9
निरीक्षमाणः सहसा वायसं समुदैक्षथाः।
नखैः सरुधिरैस्तीक्ष्णैस्तामेवाभिमुखं स्थितम् ॥ ५.६७.९ ॥
പെട്ടെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ നീ ആ കാക്കയെ സൂക്ഷ്മമായി നോക്കി; രക്തം പുരണ്ട മൂർച്ചയുള്ള നഖങ്ങളോടെ അത് അവൾക്കഭിമുഖമായി നിന്നിരുന്നു.
5.67.10
सुतः किल स शक्रस्य वायसः पततां वरः।
धरान्तरगतः शीघ्रं पवनस्य गतौ समः ॥ ५.६७.१० ॥
ആ കാക്ക ഇന്ദ്രന്റെ പുത്രനായിരുന്നു, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ; അത് ഭൂമിക്കിടയിൽ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു, കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിനൊപ്പമായിരുന്നു.
5.67.11
ततस्तस्मिन् महाबाहो कोपसंवर्तितेक्षणः।
वायसे त्वं व्यधाः क्रूरां मतिं मतिमतां वर ॥ ५.६७.११ ॥
അപ്പോൾ, ഓ മഹാബാഹോ, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ നീ ആ കാക്കയുടെ മേൽ ക്രൂരമായ തീരുമാനമെടുത്തു, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠാ.
5.67.12
स दर्भसंस्तराद् गृह्य ब्रह्मास्त्रेण न्ययोजयः।
स दीप्त इव कालाग्निर्जज्वालाभिमुखं खगम् ॥ ५.६७.१२ ॥
ദർഭപ്പായിൽ നിന്ന് എടുത്ത് നീ അതിനെ ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്തോടെ പ്രയോഗിച്ചു; അത് കാലാഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ച് ആ പക്ഷിയുടെ നേർക്ക് കത്തി.
5.67.13
स त्वं प्रदीप्तं चिक्षेप दर्भं तं वायसं प्रति।
ततस्तु वायसं दीप्तः स दर्भोऽनुजगाम ह ॥ ५.६७.१३ ॥
അപ്പോൾ നീ ആ കാക്കയുടെ നേരെ എരിയുന്ന ദർഭപ്പുല്ല് എറിഞ്ഞു. അപ്പോൾ എരിയുന്ന ആ ദർഭ കാക്കയെ പിന്തുടർന്നു.
5.67.14
भीतैश्च सम्परित्यक्तः सुरैः सर्वैश्च वायसः।
त्रीँल्लोकान् सम्परिक्रम्य त्रातारं नाधिगच्छति ॥ ५.६७.१४ ॥
ഭയന്നവനും എല്ലാ ദേവന്മാരാലും കൈവിടപ്പെട്ടവനുമായ ആ കാക്ക മൂന്നു ലോകങ്ങളും ചുറ്റിസഞ്ചരിച്ചു; പക്ഷേ രക്ഷകനെ കണ്ടെത്തിയില്ല.
5.67.15
पुनरप्यागतस्तत्र त्वत्सकाशमरिंदम।
त्वं तं निपतितं भूमौ शरण्यः शरणागतम् ॥ ५.६७.१५ ॥
ശത്രുനിഗ്രഹിയേ, അവൻ വീണ്ടും അവിടെ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ശരണാർത്ഥികളുടെ രക്ഷകനായ നീ, നിലത്തു വീണ് ശരണം പ്രാപിച്ച അവനെ കണ്ടു.
5.67.16
वधार्हमपि काकुत्स्थ कृपया परिपालयः।
मोघमस्त्रं न शक्यं तु कर्तुमित्येव राघव ॥ ५.६७.१६ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, അവൻ വധാർഹനായിരുന്നെങ്കിലും നീ കാരുണ്യത്താൽ അവനെ രക്ഷിച്ചു. രാഘവാ, അസ്ത്രത്തെ വ്യർഥമാക്കുക സാധ്യമല്ല; അതിനാൽ അങ്ങനെയായി.
5.67.17
भवांस्तस्याक्षि काकस्य हिनस्ति स्म स दक्षिणम्।
राम त्वां स नमस्कृत्य राज्ञो दशरथस्य च ॥ ५.६७.१७ ॥
നീ ആ കാക്കയുടെ വലത്തെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ചു. രാമാ, അവൻ നിനക്കും ദശരഥ രാജാവിനും നമസ്കരിച്ചു (പോയി).
5.67.18
विसृष्टस्तु तदा काकः प्रतिपेदे स्वमालयम्।
एवमस्त्रविदां श्रेष्ठः सत्त्ववाञ्छीलवानपि ॥ ५.६७.१८ ॥
അപ്പോൾ വിടപ്പെട്ട ആ കാക്ക തന്റെ വാസസ്ഥാനത്തേക്ക് മടങ്ങി. ഇങ്ങനെ അസ്ത്രവിദ്യയറിഞ്ഞവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, സത്ത്വവാനും ശീലവാനുമാണ് നീ.
5.67.19
किमर्थमस्त्रं रक्षःसु न योजयसि राघव।
न दानवा न गन्धर्वा नासुरा न मरुद्गणाः ॥ ५.६७.१९ ॥
രാഘവാ, രാക്ഷസന്മാരുടെ നേരെ നീ എന്തുകൊണ്ട് അസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുന്നില്ല? ദാനവരോ, ഗന്ധർവരോ, അസുരരോ, മരുദ്ഗണങ്ങളോ അല്ല.
5.67.20
तव राम रणे शक्तास्तथा प्रतिसमासितुम्।
तव वीर्यवतः कश्चिन्मयि यद्यस्ति सम्भ्रमः ॥ ५.६७.२० ॥
രാമാ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ എതിർത്തുനിൽക്കാൻ ആർക്കു കഴിയും? വീര്യവാനായ നിനക്ക് എന്നെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും ആശങ്കയുണ്ടെങ്കിൽ...
5.67.21
क्षिप्रं सुनिशितैर्बाणैर्हन्यतां युधि रावणः।
भ्रातुरादेशमाज्ञाय लक्ष्मणो वा परंतपः ॥ ५.६७.२१ ॥
മൂർച്ചയേറിയ അമ്പുകളാൽ യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെ വേഗം വധിക്കട്ടെ; അല്ലെങ്കിൽ സഹോദരന്റെ ആജ്ഞ അറിഞ്ഞ് ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്ന ലക്ഷ്മണൻ അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ.
5.67.22
स किमर्थं नरवरो न मां रक्षति राघवः।
शक्तौ तौ पुरुषव्याघ्रौ वाय्वग्निसमतेजसौ ॥ ५.६७.२२ ॥
ആ നരശ്രേഷ്ഠനായ രാഘവൻ എന്തുകൊണ്ട് എന്നെ രക്ഷിക്കുന്നില്ല? ആ രണ്ടു പുരുഷവ്യാഘ്രങ്ങളും ശക്തരാണ്, വായുവിനും അഗ്നിക്കും തുല്യ തേജസ്സുള്ളവർ.
5.67.23
सुराणामपि दुर्धर्षौ किमर्थं मामुपेक्षतः।
ममैव दुष्कृतं किंचिन्महदस्ति न संशयः ॥ ५.६७.२३ ॥
ദേവന്മാർക്കും ജയിക്കാനാവാത്ത ആ രണ്ടുപേരും എന്തുകൊണ്ട് എന്നെ അവഗണിക്കുന്നു? എന്റെ ഏതോ വലിയ ദുഷ്കർമം ഉണ്ടായിരിക്കണം, സംശയമില്ല.
5.67.24
समर्थौ सहितौ यन्मां न रक्षेते परंतपौ।
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साधुभाषितम् ॥ ५.६७.२४ ॥
സമർഥരും ഒന്നിച്ചുള്ളവരുമായ ആ രണ്ടു ശത്രുതാപകരും എന്നെ രക്ഷിക്കുന്നില്ല. വൈദേഹിയുടെ കരുണയുള്ള, നന്നായി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് (അവർ വരും).
5.67.25
पुनरप्यहमार्यां तामिदं वचनमब्रुवम्।
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे ॥ ५.६७.२५ ॥
വീണ്ടും ഞാൻ ആ ആര്യയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു - ദേവീ, രാമൻ നിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ മനം നൊന്തിരിക്കുന്നു; സത്യത്തിൽ ഞാൻ ആണയിടുന്നു.
5.67.26
रामे दुःखाभिभूते च लक्ष्मणः परितप्यते।
कथंचिद् भवती दृष्टा न कालः परिशोचितुम् ॥ ५.६७.२६ ॥
രാമൻ ദുഃഖത്താൽ വലയുന്നു, ലക്ഷ്മണനും സന്തപ്തനാണ്; നിന്നെ എങ്ങനെയോ കണ്ടു, ഇപ്പോൾ വിലപിക്കാൻ സമയമല്ല.
5.67.27
अस्मिन् मुहूर्ते दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि।
तावुभौ नरशार्दूलौ राजपुत्रौ परंतपौ ॥ ५.६७.२७ ॥
ഭാമിനീ, ഈ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ നീ ദുഃഖങ്ങളുടെ അന്ത്യം കാണും; ആ ഇരുവരും നരശ്രേഷ്ഠന്മാർ, രാജകുമാരന്മാർ, ശത്രുക്കളെ ചുട്ടെരിക്കുന്നവർ.
5.67.28
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लङ्कां भस्मीकरिष्यतः।
हत्वा च समरे रौद्रं रावणं सहबान्धवम् ॥ ५.६७.२८ ॥
നിന്നെ കണ്ട ഉത്സാഹത്തോടെ ആ ഇരുവരും ലങ്കയെ ചാമ്പലാക്കും; യുദ്ധത്തിൽ ഭീകരനായ രാവണനെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം വധിക്കും.
5.67.29
राघवस्त्वां वरारोहे स्वपुरीं नयिता ध्रुवम्।
यत् तु रामो विजानीयादभिज्ञानमनिन्दिते ॥ ५.६७.२९ ॥
രാഘവൻ നിന്നെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് തീർച്ചയായും കൊണ്ടുപോകും; കുറ്റമറ്റവളേ, രാമൻ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന അടയാളം ഏതാണ്?
5.67.30
प्रीतिसंजननं तस्य प्रदातुं तत् त्वमर्हसि।
साभिवीक्ष्य दिशः सर्वा वेण्युद्ग्रथनमुत्तमम् ॥ ५.६७.३० ॥
അദ്ദേഹത്തിന് സന്തോഷമുണ്ടാക്കുന്ന ആ അടയാളം നീ നൽകണം; അപ്പോൾ അവൾ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും നോക്കി, ഉത്തമമായ മുടിക്കെട്ട് അഴിച്ചു.
5.67.31
मुक्त्वा वस्त्राद् ददौ मह्यं मणिमेतं महाबल।
प्रतिगृह्य मणिं दोर्भ्यां तव हेतो रघुप्रिय ॥ ५.६७.३१ ॥
മഹാബലനേ, അവൾ തന്റെ വസ്ത്രത്തിൽനിന്ന് അഴിച്ച് എനിക്ക് ഈ മണി തന്നു. രഘുവംശപ്രിയനേ, ഈ മണി നിനക്കുവേണ്ടി രണ്ടു കൈകളാലും സ്വീകരിക്കുക.
5.67.32
शिरसा सम्प्रणम्यैनामहमागमने त्वरे।
गमने च कृतोत्साहमवेक्ष्य वरवर्णिनी ॥ ५.६७.३२ ॥
തല കുനിച്ച് അവളെ വണങ്ങി ഞാൻ മടങ്ങിപ്പോകാൻ ത്വരിതപ്പെട്ടു. പോകാൻ ഉത്സാഹിക്കുന്ന എന്നെ കണ്ട് സുന്ദരവർണ്ണയായ സീത,
5.67.33
विवर्धमानं च हि मामुवाच जनकात्मजा।
अश्रुपूर्णमुखी दीना बाष्पगद्गदभाषिणी ॥ ५.६७.३३ ॥
ഞാൻ ഉത്സാഹത്തിൽ വളരുന്നത് കണ്ട് ജനകപുത്രി, കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ, ദുഃഖിതയായി, കണ്ണീരിൽ ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
5.67.34
ममोत्पतनसम्भ्रान्ता शोकवेगसमाहता।
मामुवाच ततः सीता सभाग्योऽसि महाकपे ॥ ५.६७.३४ ॥
എന്റെ ചാട്ടത്താൽ പരിഭ്രാന്തയായി, ശോകവേഗത്താൽ ഉലഞ്ഞ സീത അപ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു: മഹാകപീ, നീ ഭാഗ്യവാനാണ്.
5.67.35
यद् द्रक्ष्यसि महाबाहुं रामं कमललोचनम्।
लक्ष्मणं च महाबाहुं देवरं मे यशस्विनम् ॥ ५.६७.३५ ॥
മഹാബാഹുവായ, താമരക്കണ്ണുള്ള രാമനെ നീ കാണും; മഹാബാഹുവായ, എന്റെ യശസ്വിയായ അനുജൻ ലക്ഷ്മണനെയും നീ കാണും.
5.67.36
सीतयाप्येवमुक्तोऽहमब्रुवं मैथिलीं तथा।
पृष्ठमारोह मे देवि क्षिप्रं जनकनन्दनि ॥ ५.६७.३६ ॥
സീത ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനും മൈഥിലിയോട് അതുപോലെ പറഞ്ഞു: ദേവീ, ജനകനന്ദിനീ, വേഗം എന്റെ പുറത്ത് കയറുക.
5.67.37
यावत्ते दर्शयाम्यद्य ससुग्रीवं सलक्ष्मणम्।
राघवं च महाभागे भर्तारमसितेक्षणे ॥ ५.६७.३७ ॥
മഹാഭാഗ്യവതിയേ, കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ളവളേ, ഇപ്പോൾതന്നെ നിന്റെ ഭർത്താവായ രാഘവനെ സുഗ്രീവനും ലക്ഷ്മണനുമൊപ്പം നിനക്ക് ഞാൻ കാണിച്ചുതരാം.
5.67.38
साब्रवीन्मां ततो देवी नैष धर्मो महाकपे।
यत्ते पृष्ठं सिषेवेऽहं स्ववशा हरिपुङ्गव ॥ ५.६७.३८ ॥
അപ്പോൾ ആ ദേവി എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'മഹാകപീ, ഇത് ധർമ്മമല്ല; കപിശ്രേഷ്ഠാ, സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ഞാൻ നിന്റെ പുറത്ത് കയറുന്നത് ഉചിതമല്ല.'
5.67.39
पुरा च यदहं वीर स्पृष्टा गात्रेषु रक्षसा।
तत्राहं किं करिष्यामि कालेनोपनिपीडिता ॥ ५.६७.३९ ॥
വീരാ, മുൻപ് ആ രാക്ഷസൻ എന്റെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാകും? കാലത്തിന്റെ പീഡനത്താൽ ഞാൻ ഞെരുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
5.67.40
गच्छ त्वं कपिशार्दूल यत्र तौ नृपतेः सुतौ।
इत्येवं सा समाभाष्य भूयः संदेष्टुमास्थिता ॥ ५.६७.४० ॥
'കപിശാർദൂലാ, നീ പോകൂ; ആ രാജകുമാരന്മാർ എവിടെയുണ്ടോ അവിടേക്ക് പോകൂ.' ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ വീണ്ടും സന്ദേശം നൽകാൻ ഒരുങ്ങി.
5.67.41
हनूमन् सिंहसंकाशौ तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् ब्रूया अनामयम् ॥ ५.६७.४१ ॥
ഹനുമാനേ, സിംഹസമാനരായ ആ രാമലക്ഷ്മണന്മാരോടും അമാത്യരോടുമൊപ്പമുള്ള സുഗ്രീവനോടും എല്ലാവരോടും എന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചതായി പറയണം.
5.67.42
यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः।
अस्माद्दुःखाम्बुसंरोधात् तत् त्वमाख्यातुमर्हसि ॥ ५.६७.४२ ॥
മഹാബാഹുവായ രാഘവൻ ഈ ദുഃഖസമുദ്രത്തിന്റെ തടവിൽനിന്ന് എന്നെ എങ്ങനെ കരകയറ്റുമെന്ന് നീ അറിയിക്കണം.
5.67.43
इदं च तीव्रं मम शोकवेगं
रक्षोभिरेभिः परिभर्त्सनं च।
ब्रूयास्तु रामस्य गतः समीपं
शिवश्च तेऽध्वास्तु हरिप्रवीर ॥ ५.६७.४३ ॥
നീ രാമന്റെ അടുത്തുചെന്ന് എന്റെ കഠിനമായ ശോകവേഗവും ഈ രാക്ഷസന്മാരുടെ ഭീഷണികളും പറയണം. വാനരവീരാ, നിന്റെ യാത്ര മംഗളകരമാകട്ടെ.
5.67.44
एतत् तवार्या नृप संयता सा
सीता वचः प्राह विषादपूर्वम्।
एतच्च बुद्ध्वा गदितं यथा त्वं
श्रद्धत्स्व सीतां कुशलां समग्राम् ॥ ५.६७.४४ ॥
ഓ രാജാവേ, സംയമിയായ ആര്യ സീത വിഷാദത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞ്, സീത ക്ഷേമവതിയും പൂർണ്ണയുമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുക.