Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.67.1
एवमुक्तस्तु हनुमान् राघवेण महात्मना।
सीताया भाषितं सर्वं न्यवेदयत राघवे ॥ ५.६७.१ ॥
Assim interpelado pelo magnânimo Rāghava, Hanumān relatou a Rāghava todas as palavras de Sītā.
5.67.2
इदमुक्तवती देवी जानकी पुरुषर्षभ।
पूर्ववृत्तमभिज्ञानं चित्रकूटे यथातथम् ॥ ५.६७.२ ॥
Ó melhor dos homens, a deusa Jānakī disse isto: o acontecimento anterior em Citrakūṭa, exatamente como ocorreu, é o sinal de reconhecimento.
5.67.3
सुखसुप्ता त्वया सार्धं जानकी पूर्वमुत्थिता।
वायसः सहसोत्पत्य विददार स्तनान्तरम् ॥ ५.६७.३ ॥
Jānakī, que dormia tranquilamente contigo, levantou-se primeiro; então um corvo, voando de repente, bicou-a entre os seios.
5.67.4
पर्यायेण च सुप्तस्त्वं देव्यङ्के भरताग्रज।
पुनश्च किल पक्षी स देव्या जनयति व्यथा ॥ ५.६७.४ ॥
Ó irmão mais velho de Bharata, tu dormias alternadamente no colo da deusa; e outra vez aquela ave causou-lhe dor.
5.67.5
ततः पुनरुपागम्य विददार भृशं किल।
ततस्त्वं बोधितस्तस्याः शोणितेन समुक्षितः ॥ ५.६७.५ ॥
Então o corvo voltou e bicou-a ferozmente; depois ela te acordou, e ficaste encharcado de sangue.
5.67.6
वायसेन च तेनैवं सततं बाध्यमानया।
बोधितः किल देव्या त्वं सुखसुप्तः परंतप ॥ ५.६७.६ ॥
Constantemente atormentada assim pelo corvo, a deusa acordou-te, tu que dormias felizmente, ó abrasador de inimigos.
5.67.7
तां च दृष्ट्वा महाबाहो दारितां च स्तनान्तरे।
आशीविष इव क्रुद्धस्ततो वाक्यं त्वमूचिवान् ॥ ५.६७.७ ॥
Ó de braços poderosos! Ao vê-la ferida entre os seios, tu, irado como uma serpente, então proferiste estas palavras.
5.67.8
नखाग्रैः केन ते भीरु दारितं वै स्तनान्तरम्।
कः क्रीडति सरोषेण पञ्चवक्त्रेण भोगिना ॥ ५.६७.८ ॥
Ó tímida! Quem te causou esta ferida entre os seios com as pontas das unhas? Quem brinca com uma serpente furiosa de cinco bocas?
5.67.9
निरीक्षमाणः सहसा वायसं समुदैक्षथाः।
नखैः सरुधिरैस्तीक्ष्णैस्तामेवाभिमुखं स्थितम् ॥ ५.६७.९ ॥
Olhando de repente, observaste atentamente o corvo, que estava diante dela com garras afiadas e manchadas de sangue.
5.67.10
सुतः किल स शक्रस्य वायसः पततां वरः।
धरान्तरगतः शीघ्रं पवनस्य गतौ समः ॥ ५.६७.१० ॥
Aquele corvo era de fato o filho de Indra, o melhor dos pássaros; podia atravessar velozmente o interior da terra, igualando o vento em rapidez.
5.67.11
ततस्तस्मिन् महाबाहो कोपसंवर्तितेक्षणः।
वायसे त्वं व्यधाः क्रूरां मतिं मतिमतां वर ॥ ५.६७.११ ॥
Então, ó de braços poderosos, com os olhos avermelhados pela ira, formaste um propósito cruel contra aquele corvo, ó melhor dos sábios.
5.67.12
स दर्भसंस्तराद् गृह्य ब्रह्मास्त्रेण न्ययोजयः।
स दीप्त इव कालाग्निर्जज्वालाभिमुखं खगम् ॥ ५.६७.१२ ॥
Tomando-o de um leito de erva kuśa, lançaste-o com o Brahmāstra; ele ardeu como o fogo da morte e inflamou-se em direção à ave.
5.67.13
स त्वं प्रदीप्तं चिक्षेप दर्भं तं वायसं प्रति।
ततस्तु वायसं दीप्तः स दर्भोऽनुजगाम ह ॥ ५.६७.१३ ॥
Então lançaste contra aquele corvo uma brizna de grama darbha em chamas. Então a grama darbha em chamas perseguiu o corvo.
5.67.14
भीतैश्च सम्परित्यक्तः सुरैः सर्वैश्च वायसः।
त्रीँल्लोकान् सम्परिक्रम्य त्रातारं नाधिगच्छति ॥ ५.६७.१४ ॥
Aterrorizado e abandonado por todos os deuses, o corvo percorreu os três mundos, mas não encontrou protetor.
5.67.15
पुनरप्यागतस्तत्र त्वत्सकाशमरिंदम।
त्वं तं निपतितं भूमौ शरण्यः शरणागतम् ॥ ५.६७.१५ ॥
Ó domador de inimigos, ele voltou lá, à tua presença. Tu, refúgio dos que buscam abrigo, viste-o caído no chão, como suplicante.
5.67.16
वधार्हमपि काकुत्स्थ कृपया परिपालयः।
मोघमस्त्रं न शक्यं तु कर्तुमित्येव राघव ॥ ५.६७.१६ ॥
Ó descendente de Kakutstha, embora merecesse a morte, tu o protegeste por compaixão. Ó Rāghava, uma arma não pode ser tornada vã; assim foi feito.
5.67.17
भवांस्तस्याक्षि काकस्य हिनस्ति स्म स दक्षिणम्।
राम त्वां स नमस्कृत्य राज्ञो दशरथस्य च ॥ ५.६७.१७ ॥
Tu feriste o olho direito do corvo. Ó Rāma, ele te saudou e ao rei Daśaratha, e partiu.
5.67.18
विसृष्टस्तु तदा काकः प्रतिपेदे स्वमालयम्।
एवमस्त्रविदां श्रेष्ठः सत्त्ववाञ्छीलवानपि ॥ ५.६७.१८ ॥
Então o corvo libertado voltou à sua morada. Assim, és o primeiro entre os conhecedores das armas, forte de caráter e também virtuoso.
5.67.19
किमर्थमस्त्रं रक्षःसु न योजयसि राघव।
न दानवा न गन्धर्वा नासुरा न मरुद्गणाः ॥ ५.६७.१९ ॥
Rāghava, por que não empregas a tua arma contra os rākṣasas? Nem dānavas, nem gandharvas, nem asuras, nem a hoste dos Marutas.
5.67.20
तव राम रणे शक्तास्तथा प्रतिसमासितुम्।
तव वीर्यवतः कश्चिन्मयि यद्यस्ति सम्भ्रमः ॥ ५.६७.२० ॥
Rāma, quem poderia resistir-te na batalha? Se em ti, poderoso, há alguma preocupação por mim...
5.67.21
क्षिप्रं सुनिशितैर्बाणैर्हन्यतां युधि रावणः।
भ्रातुरादेशमाज्ञाय लक्ष्मणो वा परंतपः ॥ ५.६७.२१ ॥
Que Rāvaṇa seja logo abatido na batalha com flechas muito afiadas; ou que Lakṣmaṇa, atormentador de inimigos, o faça, conhecendo a ordem do irmão.
5.67.22
स किमर्थं नरवरो न मां रक्षति राघवः।
शक्तौ तौ पुरुषव्याघ्रौ वाय्वग्निसमतेजसौ ॥ ५.६७.२२ ॥
Por que aquele melhor dos homens, o Rāghava, não me protege? Esses dois tigres entre os homens são capazes, iguais em esplendor ao vento e ao fogo.
5.67.23
सुराणामपि दुर्धर्षौ किमर्थं मामुपेक्षतः।
ममैव दुष्कृतं किंचिन्महदस्ति न संशयः ॥ ५.६७.२३ ॥
Por que aqueles dois, invencíveis até para os deuses, me negligenciam? Certamente há em mim alguma grande falta; não há dúvida.
5.67.24
समर्थौ सहितौ यन्मां न रक्षेते परंतपौ।
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साधुभाषितम् ॥ ५.६७.२४ ॥
Aqueles dois capazes, unidos, atormentadores de inimigos, não me protegem. Tendo ouvido as palavras piedosas e bem ditas de Vaidehī...
5.67.25
पुनरप्यहमार्यां तामिदं वचनमब्रुवम्।
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे ॥ ५.६७.२५ ॥
Novamente disse àquela nobre senhora estas palavras: Ó deusa, Rāma afastou-se da dor por tua causa; juro-o pela verdade.
5.67.26
रामे दुःखाभिभूते च लक्ष्मणः परितप्यते।
कथंचिद् भवती दृष्टा न कालः परिशोचितुम् ॥ ५.६७.२६ ॥
Rāma está subjugado pela dor e Lakṣmaṇa está atormentado; foste vista de alguma forma, e não é tempo de lamentar.
5.67.27
अस्मिन् मुहूर्ते दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि।
तावुभौ नरशार्दूलौ राजपुत्रौ परंतपौ ॥ ५.६७.२७ ॥
Ó radiante senhora, neste exato momento verás o fim das tuas dores; aqueles dois, príncipes reais, tigres entre os homens, abrasadores dos inimigos.
5.67.28
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लङ्कां भस्मीकरिष्यतः।
हत्वा च समरे रौद्रं रावणं सहबान्धवम् ॥ ५.६७.२८ ॥
Animados por te terem visto, aqueles dois reduzirão Laṅkā a cinzas, e na batalha, tendo abatido o terrível Rāvaṇa com os seus parentes,
5.67.29
राघवस्त्वां वरारोहे स्वपुरीं नयिता ध्रुवम्।
यत् तु रामो विजानीयादभिज्ञानमनिन्दिते ॥ ५.६७.२९ ॥
Rāghava certamente te levará à sua própria cidade; ó irrepreensível, diz-me que sinal Rāma reconheceria.
5.67.30
प्रीतिसंजननं तस्य प्रदातुं तत् त्वमर्हसि।
साभिवीक्ष्य दिशः सर्वा वेण्युद्ग्रथनमुत्तमम् ॥ ५.६७.३० ॥
Deves dar-lhe aquele sinal que lhe traz alegria; então ela olhou para todas as direções e desfez o excelente nó da sua trança.
5.67.31
मुक्त्वा वस्त्राद् ददौ मह्यं मणिमेतं महाबल।
प्रतिगृह्य मणिं दोर्भ्यां तव हेतो रघुप्रिय ॥ ५.६७.३१ ॥
Ó poderoso, ela desatou-o da sua veste e deu-me esta joia. Ó amado dos Raghus, recebe esta joia com ambos os braços, por tua causa.
5.67.32
शिरसा सम्प्रणम्यैनामहमागमने त्वरे।
गमने च कृतोत्साहमवेक्ष्य वरवर्णिनी ॥ ५.६७.३२ ॥
Inclinando a cabeça diante dela, apressei-me a regressar. Vendo-me ansioso por partir, a de bela cor (Sītā),
5.67.33
विवर्धमानं च हि मामुवाच जनकात्मजा।
अश्रुपूर्णमुखी दीना बाष्पगद्गदभाषिणी ॥ ५.६७.३३ ॥
Vendo-me crescer em ardor, a filha de Janaka, com o rosto cheio de lágrimas, aflita, falou-me com voz embargada pelo choro.
5.67.34
ममोत्पतनसम्भ्रान्ता शोकवेगसमाहता।
मामुवाच ततः सीता सभाग्योऽसि महाकपे ॥ ५.६७.३४ ॥
Agitada com o meu salto, atingida pela força da dor, Sītā disse-me então: Ó grande macaco, és afortunado.
5.67.35
यद् द्रक्ष्यसि महाबाहुं रामं कमललोचनम्।
लक्ष्मणं च महाबाहुं देवरं मे यशस्विनम् ॥ ५.६७.३५ ॥
Verás o de braços poderosos, Rāma, de olhos de lótus, e verás também o de braços poderosos, Lakṣmaṇa, meu glorioso cunhado.
5.67.36
सीतयाप्येवमुक्तोऽहमब्रुवं मैथिलीं तथा।
पृष्ठमारोह मे देवि क्षिप्रं जनकनन्दनि ॥ ५.६७.३६ ॥
Quando Sītā disse isto, também eu falei à Maithilī da mesma maneira: Ó deusa, filha de Janaka, sobe depressa às minhas costas.
5.67.37
यावत्ते दर्शयाम्यद्य ससुग्रीवं सलक्ष्मणम्।
राघवं च महाभागे भर्तारमसितेक्षणे ॥ ५.६७.३७ ॥
Ó tu, de grande fortuna, ó de olhos escuros! Agora mesmo te mostrarei o teu esposo Rāghava, junto com Sugrīva e Lakṣmaṇa.
5.67.38
साब्रवीन्मां ततो देवी नैष धर्मो महाकपे।
यत्ते पृष्ठं सिषेवेऽहं स्ववशा हरिपुङ्गव ॥ ५.६७.३८ ॥
Então aquela deusa me disse: 'Ó grande macaco, esta não é conduta correta: que eu, por vontade própria, suba às tuas costas, ó melhor dos macacos!'
5.67.39
पुरा च यदहं वीर स्पृष्टा गात्रेषु रक्षसा।
तत्राहं किं करिष्यामि कालेनोपनिपीडिता ॥ ५.६७.३९ ॥
Ó herói, outrora, quando o rākṣasa tocou meus membros, o que eu podia fazer? Estava oprimida pelo destino.
5.67.40
गच्छ त्वं कपिशार्दूल यत्र तौ नृपतेः सुतौ।
इत्येवं सा समाभाष्य भूयः संदेष्टुमास्थिता ॥ ५.६७.४० ॥
«Ó tigre entre os macacos, vai aonde estão aqueles dois filhos do rei.» Assim falando, ela se dispôs a enviar novamente uma mensagem.
5.67.41
हनूमन् सिंहसंकाशौ तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् ब्रूया अनामयम् ॥ ५.६७.४१ ॥
Ó Hanumān! Àqueles dois semelhantes a leões, Rāma e Lakṣmaṇa, e a Sugrīva com seus ministros, a todos deves dizer os meus votos de bem-estar.
5.67.42
यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः।
अस्माद्दुःखाम्बुसंरोधात् तत् त्वमाख्यातुमर्हसि ॥ ५.६७.४२ ॥
E a maneira como aquele Rāghava de braços poderosos me libertará desta reclusão do mar de sofrimento, isso deves contar-lhe.
5.67.43
इदं च तीव्रं मम शोकवेगं
रक्षोभिरेभिः परिभर्त्सनं च।
ब्रूयास्तु रामस्य गतः समीपं
शिवश्च तेऽध्वास्तु हरिप्रवीर ॥ ५.६७.४३ ॥
Vai até Rāma e conta-lhe a feroz onda da minha dor e as ameaças destes rākṣasas. Que o teu caminho seja auspicioso, ó melhor dos macacos.
5.67.44
एतत् तवार्या नृप संयता सा
सीता वचः प्राह विषादपूर्वम्।
एतच्च बुद्ध्वा गदितं यथा त्वं
श्रद्धत्स्व सीतां कुशलां समग्राम् ॥ ५.६७.४४ ॥
Ó rei, a nobre Sītā, contida, disse estas palavras com tristeza. Sabendo tudo o que disseste, acredita que Sītā está bem e inteira.