Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.1.1
श्रुत्वा हनूमतो वाक्यं यथावदभिभाषितम्।
रामः प्रीतिसमायुक्तो वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ६.१.१ ॥
Als Rāma die Worte Hanumāns genau so hörte, wie sie gesprochen worden waren, sprach er, von Freude erfüllt, folgende Antwort.
6.1.2
कृतं हनूमता कार्यं सुमहद् भुवि दुर्लभम्।
मनसापि यदन्येन न शक्यं धरणीतले ॥ ६.१.२ ॥
Hanumān hat eine große Tat vollbracht, wie sie auf Erden sehr selten ist, die kein anderer auch nur in Gedanken hätte vollbringen können.
6.1.3
नहि तं परिपश्यामि यस्तरेत महोदधिम्।
अन्यत्र गरुडाद् वायोरन्यत्र च हनूमतः ॥ ६.१.३ ॥
Ich sehe niemanden, der das große Meer überqueren könnte, außer Garuḍa, Vāyu und Hanumān.
6.1.4
देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम्।
अप्रधृष्यां पुरीं लङ्कां रावणेन सुरक्षिताम् ॥ ६.१.४ ॥
Die Stadt Laṅkā, unangreifbar selbst für Götter, Dānavas, Yakṣas, Gandharvas, Schlangen und Rākṣasas, von Rāvaṇa gut bewacht.
6.1.5
प्रविष्टः सत्त्वमाश्रित्य जीवन् को नाम निष्क्रमेत्।
को विशेत् सुदुराधर्षां राक्षसैश्च सुरक्षिताम् ॥ ६.१.५ ॥
Wer könnte, nachdem er mutig eingedrungen ist, lebend wieder herauskommen? Wer könnte jene Stadt betreten, die schwer anzugreifen und von den Rākṣasas gut bewacht ist?
6.1.6
यो वीर्यबलसम्पन्नो न समः स्याद्धनूमतः।
भृत्यकार्यं हनुमता सुग्रीवस्य कृतं महत्।
एवं विधाय स्वबलं सदृशं विक्रमस्य च ॥ ६.१.६ ॥
Niemand, der mit Tapferkeit und Kraft ausgestattet ist, könnte Hanumān gleichkommen. Hanumān hat die große Aufgabe des Dieners Sugrīvas vollbracht und damit eine Tat gezeigt, die seiner eigenen Kraft und Tapferkeit entspricht.
6.1.7
यो हि भृत्यो नियुक्तः सन् भर्त्रा कर्मणि दुष्करे।
कुर्यात् तदनुरागेण तमाहुः पुरुषोत्तमम् ॥ ६.१.७ ॥
Der Diener, der von seinem Herrn zu einer schwierigen Aufgabe bestimmt wird und sie aus Ergebenheit zu ihm ausführt, den nennt man Puruṣottama, den besten der Menschen.
6.1.8
यो नियुक्तः परं कार्यं न कुर्यान्नृपतेः प्रियम्।
भृत्यो युक्तः समर्थश्च तमाहुर्मध्यमं नरम् ॥ ६.१.८ ॥
Der Diener, der, obwohl ernannt, tüchtig und fähig, nicht die höchste Aufgabe erfüllt, die dem König lieb ist, den nennt man einen mittelmäßigen Menschen.
6.1.9
नियुक्तो नृपतेः कार्यं न कुर्याद् यः समाहितः।
भृत्यो युक्तः समर्थश्च तमाहुः पुरुषाधमम् ॥ ६.१.९ ॥
Der Diener, der, vom König ernannt und aufmerksam, die Aufgabe des Königs nicht erfüllt, obwohl er tüchtig und fähig ist, den nennt man den niedrigsten der Menschen.
6.1.10
तन्नियोगे नियुक्तेन कृतं कृत्यं हनूमता।
न चात्मा लघुतां नीतः सुग्रीवश्चापि तोषितः ॥ ६.१.१० ॥
Hanumān, mit jenem Auftrag betraut, vollbrachte die Aufgabe; er erniedrigte sich nicht, und auch Sugrīva war zufrieden.
6.1.11
अहं च रघुवंशश्च लक्ष्मणश्च महाबलः।
वैदेह्या दर्शनेनाद्य धर्मतः परिरक्षिताः ॥ ६.१.११ ॥
Heute sind durch den Anblick Vaidehīs ich, das Raghu-Geschlecht und der mächtige Lakṣmaṇa gemäß dem Dharma beschützt worden.
6.1.12
इदं तु मम दीनस्य मनो भूयः प्रकर्षति।
यदिहास्य प्रियाख्यातुर्न कुर्मि सदृशं प्रियम् ॥ ६.१.१२ ॥
Doch mein elender Geist wird immer wieder zu dem Gedanken hingezogen, dass ich hier dem, der diese frohe Botschaft brachte, keine würdige, liebe Gabe geben kann.
6.1.13
एष सर्वस्वभूतस्तु परिष्वङ्गो हनूमतः।
मया कालमिमं प्राप्य दत्तस्तस्य महात्मनः ॥ ६.१.१३ ॥
Diese Umarmung, die mein Alles ist, gebe ich nun dem großmütigen Hanumān.
6.1.14
इत्युक्त्वा प्रीतिहृष्टाङ्गो रामस्तं परिषस्वजे।
हनूमन्तं कृतात्मानं कृतकार्यमुपागतम् ॥ ६.१.१४ ॥
So gesprochen, umarmte Rāma, dessen Glieder vor Zuneigung erbebten, Hanumān, den Selbstbeherrschten, der mit vollbrachter Aufgabe zurückgekehrt war.
6.1.15
ध्यात्वा पुनरुवाचेदं वचनं रघुसत्तमः।
हरीणामीश्वरस्यापि सुग्रीवस्योपशृण्वतः ॥ ६.१.१५ ॥
Nachdem er nachgedacht hatte, sprach Rāma, der beste der Raghus, diese Worte erneut, während auch Sugrīva, der Herr der Affen, zuhörte.
6.1.16
सर्वथा सुकृतं तावत् सीतायाः परिमार्गणम्।
सागरं तु समासाद्य पुनर्नष्टं मनो मम ॥ ६.१.१६ ॥
Die Suche nach Sītā ist in jeder Hinsicht gut verlaufen; doch als ich das Meer erreichte, ist mein Geist wieder verwirrt worden.
6.1.17
कथं नाम समुद्रस्य दुष्पारस्य महाम्भसः।
हरयो दक्षिणं पारं गमिष्यन्ति समागताः ॥ ६.१.१७ ॥
Wie werden die hier versammelten Affen wohl dieses so schwer zu überquerende Meer mit seinen gewaltigen Wassern überqueren und das südliche Ufer erreichen?
6.1.18
यद्यप्येष तु वृत्तान्तो वैदेह्या गदितो मम।
समुद्रपारगमने हरीणां किमिवोत्तरम् ॥ ६.१.१८ ॥
Obwohl Vaidehī mir diese Nachricht überbracht hat, welche Antwort werden die Affen auf die Frage nach der Überquerung des Meeres geben?
6.1.19
इत्युक्त्वा शोकसम्भ्रान्तो रामः शत्रुनिबर्हणः।
हनूमन्तं महाबाहुस्ततो ध्यानमुपागमत् ॥ ६.१.१९ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, versank Rāma, von Kummer verwirrt, der Vernichter der Feinde, der Starkarmige, da in Gedanken über Hanumān.