வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.1.1
श्रुत्वा हनूमतो वाक्यं यथावदभिभाषितम्।
रामः प्रीतिसमायुक्तो वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ६.१.१ ॥
அனுமன் கூறிய சொற்களை அவர் கூறியபடியே கேட்டு, மகிழ்ச்சியால் நிறைந்த ராமன் மறுமொழியாகச் சொன்னான்.
6.1.2
कृतं हनूमता कार्यं सुमहद् भुवि दुर्लभम्।
मनसापि यदन्येन न शक्यं धरणीतले ॥ ६.१.२ ॥
பூமியில் மிகவும் அரிதான பெரும் செயலை அனுமன் செய்து முடித்தான்; அதை வேறு எவரும் மனதாலும் செய்ய இயலாது.
6.1.3
नहि तं परिपश्यामि यस्तरेत महोदधिम्।
अन्यत्र गरुडाद् वायोरन्यत्र च हनूमतः ॥ ६.१.३ ॥
கருடன், வாயு, அனுமன் ஆகியோரைத் தவிர, மாபெரும் கடலைக் கடக்கக்கூடியவன் எவனையும் நான் காணவில்லை.
6.1.4
देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम्।
अप्रधृष्यां पुरीं लङ्कां रावणेन सुरक्षिताम् ॥ ६.१.४ ॥
தேவர், தானவர், யக்ஷர், கந்தர்வர், நாகர், ராக்ஷசர் ஆகியோராலும் வெல்ல முடியாத, ராவணனால் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்ட லங்கா நகரம்.
6.1.5
प्रविष्टः सत्त्वमाश्रित्य जीवन् को नाम निष्क्रमेत्।
को विशेत् सुदुराधर्षां राक्षसैश्च सुरक्षिताम् ॥ ६.१.५ ॥
துணிவை நம்பி உள்ளே நுழைந்தாலும் உயிருடன் யார் திரும்ப வர முடியும்? ராக்ஷசர்களால் நன்கு காக்கப்பட்ட, மிகவும் அணுக முடியாத அந்நகரில் யார் நுழைய முடியும்?
6.1.6
यो वीर्यबलसम्पन्नो न समः स्याद्धनूमतः।
भृत्यकार्यं हनुमता सुग्रीवस्य कृतं महत्।
एवं विधाय स्वबलं सदृशं विक्रमस्य च ॥ ६.१.६ ॥
வீரியமும் பலமும் நிறைந்தவன் எவனும் அனுமனுக்கு நிகராக மாட்டான். அனுமன் சுக்ரீவனின் பெரிய ஊழியப் பணியை நிறைவேற்றினான்; இவ்வாறு தன் வலிமைக்கும் வீரத்திற்கும் ஏற்ற செயலைச் செய்தான்.
6.1.7
यो हि भृत्यो नियुक्तः सन् भर्त्रा कर्मणि दुष्करे।
कुर्यात् तदनुरागेण तमाहुः पुरुषोत्तमम् ॥ ६.१.७ ॥
எஜமானனால் கடினமான செயலில் நியமிக்கப்பட்ட ஒரு ஊழியன், அவன்மீதுள்ள அன்பினால் அதைச் செய்து முடிப்பானானால், அவனைப் புருஷோத்தமன் என்று அழைப்பர்.
6.1.8
यो नियुक्तः परं कार्यं न कुर्यान्नृपतेः प्रियम्।
भृत्यो युक्तः समर्थश्च तमाहुर्मध्यमं नरम् ॥ ६.१.८ ॥
நியமிக்கப்பட்டும், அரசனுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயலைச் செய்யாத ஊழியன் — தகுதியும் வல்லமையும் உடையவனாக இருந்தும் — அவனை நடுத்தர மனிதன் என்று அழைப்பர்.
6.1.9
नियुक्तो नृपतेः कार्यं न कुर्याद् यः समाहितः।
भृत्यो युक्तः समर्थश्च तमाहुः पुरुषाधमम् ॥ ६.१.९ ॥
அரசனால் நியமிக்கப்பட்டும், கவனத்துடன் இருந்தும் அரசனின் செயலைச் செய்யாத ஊழியன் — தகுதியும் வல்லமையும் உடையவனாக இருந்தும் — அவனை மனிதரில் அதமன் என்று அழைப்பர்.
6.1.10
तन्नियोगे नियुक्तेन कृतं कृत्यं हनूमता।
न चात्मा लघुतां नीतः सुग्रीवश्चापि तोषितः ॥ ६.१.१० ॥
அந்த நியோகத்தில் நியமிக்கப்பட்ட ஹனுமான் அந்தச் செயலைச் செய்தார்; தம்மைச் சிறுமைப்படுத்திக்கொள்ளவில்லை; சுக்ரீவரும் மகிழ்ந்தார்.
6.1.11
अहं च रघुवंशश्च लक्ष्मणश्च महाबलः।
वैदेह्या दर्शनेनाद्य धर्मतः परिरक्षिताः ॥ ६.१.११ ॥
இன்று வைதேஹியின் தரிசனத்தால், நானும், ரகு வம்சமும், மகாபலசாலியான லக்ஷ்மணனும் தர்மப்படி காக்கப்பட்டோம்.
6.1.12
इदं तु मम दीनस्य मनो भूयः प्रकर्षति।
यदिहास्य प्रियाख्यातुर्न कुर्मि सदृशं प्रियम् ॥ ६.१.१२ ॥
ஆனால் இந்த துயருற்ற எனது மனம், இங்கே இந்த இனிய செய்தியைக் கொண்டு வந்தவனுக்குத் தகுந்த இன்பப் பரிசு நான் அளிக்கவில்லையே என்று மீண்டும் மீண்டும் இழுக்கிறது.
6.1.13
एष सर्वस्वभूतस्तु परिष्वङ्गो हनूमतः।
मया कालमिमं प्राप्य दत्तस्तस्य महात्मनः ॥ ६.१.१३ ॥
எனது அனைத்துமான இந்தத் தழுவலை, இந்தத் தருணத்தில் நான் அந்த மஹாத்மாவான ஹனுமானுக்குக் கொடுக்கிறேன்.
6.1.14
इत्युक्त्वा प्रीतिहृष्टाङ्गो रामस्तं परिषस्वजे।
हनूमन्तं कृतात्मानं कृतकार्यमुपागतम् ॥ ६.१.१४ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, அன்பால் மயிர்சிலிர்த்த உடலுடன் ராமர் கார்யத்தை நிறைவேற்றி வந்த, மனத்தை அடக்கிய ஹனுமானைத் தழுவிக்கொண்டார்.
6.1.15
ध्यात्वा पुनरुवाचेदं वचनं रघुसत्तमः।
हरीणामीश्वरस्यापि सुग्रीवस्योपशृण्वतः ॥ ६.१.१५ ॥
சிந்தித்த பின் ரகுக்களில் சிறந்தவரான ராமர் மீண்டும் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினார்; வானரத் தலைவன் சுக்ரீவனும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.
6.1.16
सर्वथा सुकृतं तावत् सीतायाः परिमार्गणम्।
सागरं तु समासाद्य पुनर्नष्टं मनो मम ॥ ६.१.१६ ॥
சீதையைத் தேடியது எல்லா வகையிலும் நன்றாகவே நடந்தது; ஆனால் கடலை அடைந்ததும் என் மனம் மீண்டும் தளர்ந்துவிட்டது.
6.1.17
कथं नाम समुद्रस्य दुष्पारस्य महाम्भसः।
हरयो दक्षिणं पारं गमिष्यन्ति समागताः ॥ ६.१.१७ ॥
கடப்பதற்கு அரிதான இந்தப் பெரும் கடலை ஒன்றுகூடியுள்ள வானரர்கள் எப்படித்தான் கடந்து தென்கரையை அடைவார்களோ?
6.1.18
यद्यप्येष तु वृत्तान्तो वैदेह्या गदितो मम।
समुद्रपारगमने हरीणां किमिवोत्तरम् ॥ ६.१.१८ ॥
வைதேஹி எனக்கு இந்தச் செய்தியைச் சொல்லியிருந்தாலும், கடலைக் கடப்பதைப் பற்றி வானரர்களின் பதில் என்னவாக இருக்குமோ?
6.1.19
इत्युक्त्वा शोकसम्भ्रान्तो रामः शत्रुनिबर्हणः।
हनूमन्तं महाबाहुस्ततो ध्यानमुपागमत् ॥ ६.१.१९ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், துயரால் கலங்கிய, எதிரிகளை அழிக்கும் பெரும் தோள்களையுடைய ராமர் பின்னர் ஹனுமானைப் பற்றி சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார்.