వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 6.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.101.1
शक्त्या निपातितं दृष्ट्वा रावणेन बलीयसा।
लक्ष्मणं समरे शूरं शोणितौघपरिप्लुतम् ॥ ६.१०१.१ ॥
రావణుడు శక్తి ఆయుధంతో కూల్చగా, యుద్ధంలో రక్తప్రవాహంలో మునిగిన శూరుడైన లక్ష్మణుడిని చూసి
6.101.2
स दत्त्वा तुमुलं युद्धं रावणस्य दुरात्मनः।
विसृजन्नेव बाणौघान् सुषेणमिदमब्रवीत् ॥ ६.१०१.२ ॥
దురాత్ముడైన రావణునితో భీకర యుద్ధం చేసి, బాణాల వర్షం కురిపిస్తూ అతడు సుషేణునితో ఇలా అన్నాడు
6.101.3
एष रावणवीर्येण लक्ष्मणः पतितो भुवि।
सर्पवच्चेष्टते वीरो मम शोकमुदीरयन् ॥ ६.१०१.३ ॥
రావణుని బలంతో ఈ లక్ష్మణుడు నేలపై పడిపోయాడు; పాములా కదులుతున్న ఈ వీరుడు నాలో శోకాన్ని రేపుతున్నాడు
6.101.4
शोणितार्द्रमिमं वीरं प्राणैः प्रियतरं मम।
पश्यतो मम का शक्तिर्योद्धुं पर्याकुलात्मनः ॥ ६.१०१.४ ॥
రక్తంతో తడిసిన ఈ వీరుడు నా ప్రాణాల కంటే నాకు ఎంతో ప్రియుడు; ఇతడిని చూస్తూ, కలత చెందిన మనసుతో ఉన్న నాకు పోరాడే శక్తి ఎక్కడిది?
6.101.5
अयं स समरश्लाघी भ्राता मे शुभलक्षणः।
यदि पञ्चत्वमापन्नः प्राणैर्मे किं सुखेन वा ॥ ६.१०१.५ ॥
యుద్ధంలో గర్వించే, శుభ లక్షణాలు గల ఈ నా సోదరుడు మరణించినట్లైతే, నా ప్రాణాల వల్ల ఏ సుఖం?
6.101.6
लज्जतीव हि मे वीर्यं भ्रश्यतीव कराद् धनुः।
सायका व्यवसीदन्ति दृष्टिर्बाष्पवशं गता ॥ ६.१०१.६ ॥
నా పరాక్రమం సిగ్గుపడుతున్నట్లుంది; చేతి నుంచి ధనుస్సు జారిపోతున్నట్లుంది; బాణాలు శిథిలమవుతున్నాయి; దృష్టి కన్నీళ్లకు లొంగిపోయింది
6.101.7
अवसीदन्ति गात्राणि स्वप्नयाने नृणामिव।
चिन्ता मे वर्धते तीव्रा मुमूर्षापि च जायते ॥ ६.१०१.७ ॥
మనుషులు స్వప్నంలో మునిగినట్లు నా అవయవాలు కుంగిపోతున్నాయి. నా తీవ్రమైన చింత పెరుగుతోంది; మరణించాలనే కోరిక కూడా కలుగుతోంది.
6.101.8
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा रावणेन दुरात्मना।
विष्टनन्तं तु दुःखार्तं मर्मण्यभिहतं भृशम् ॥ ६.१०१.८ ॥
దురాత్ముడైన రావణుడి చేత హతమైన, దుఃఖంతో బాధపడుతూ విలవిలలాడుతున్న సోదరుడిని, మర్మస్థానంలో తీవ్రంగా దెబ్బతిన్నవానిగా చూశాను.
6.101.9
राघवो भ्रातरं दृष्ट्वा प्रियं प्राणं बहिश्चरम्।
दुःखेन महताविष्टो ध्यानशोकपरायणः ॥ ६.१०१.९ ॥
రాఘవుడు తన ప్రియ సోదరుడిని చూశాడు; అతని ప్రాణం శరీరం బయటకు వెళ్తున్నట్లుగా ఉంది. గొప్ప దుఃఖంతో ఆవరించబడిన రాఘవుడు ధ్యానంలో, శోకంలో మునిగిపోయాడు.
6.101.10
परं विषादमापन्नो विललापाकुलेन्द्रियः।
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा लक्ष्मणं रणपांसुषु ॥ ६.१०१.१० ॥
అత్యంత విషాదంలో మునిగి, ఇంద్రియాలు కలతపడిన రాఘవుడు, యుద్ధభూమి ధూళిలో హతుడై పడి ఉన్న సోదరుడు లక్ష్మణుడిని చూసి విలపించాడు.
6.101.11
विजयोऽपि हि मे शूर न प्रियायोपकल्पते।
अचक्षुर्विषयश्चन्द्रः कां प्रीतिं जनयिष्यति ॥ ६.१०१.११ ॥
ఓ వీరుడా, ప్రియుడు లేకుండా నాకు విజయం కూడా తగదు. కళ్ళకు కనిపించని చంద్రుడు ఏ ఆనందాన్ని కలిగిస్తాడు?
6.101.12
किं मे युद्धेन किं प्राणैर्युद्धकार्यं न विद्यते।
यत्रायं निहतः शेते रणमूर्धनि लक्ष्मणः ॥ ६.१०१.१२ ॥
యుద్ధంతో నాకేం ప్రయోజనం? ప్రాణాలతో ఏం పని? రణరంగం ముందు ఈ లక్ష్మణుడు హతుడై పడి ఉన్న చోట యుద్ధ ప్రయోజనమే లేదు.
6.101.13
यथैव मां वनं यान्तमनुयाति महाद्युतिः।
अहमप्यनुयास्यामि तथैवैनं यमक्षयम् ॥ ६.१०१.१३ ॥
నేను అడవికి వెళ్ళినప్పుడు మహాతేజస్వి అయిన లక్ష్మణుడు నన్ను అనుసరించినట్లే, నేనూ ఇతనిని యమలోకం వరకు అనుసరిస్తాను.
6.101.14
इष्टबन्धुजनो नित्यं मां स नित्यमनुव्रतः।
इमामवस्थां गमितो राक्षसैः कूटयोधिभिः ॥ ६.१०१.१४ ॥
ఎల్లప్పుడూ నాకు అనుగుణంగా ఉండిన ప్రియ బంధువు ఇతను; కపటయుద్ధం చేసే రాక్షసులు ఇతనిని ఈ స్థితికి తెచ్చారు.
6.101.15
देशे देशे कलत्राणि देशे देशे च बान्धवाः।
तं तु देशं न पश्यामि यत्र भ्राता सहोदरः ॥ ६.१०१.१५ ॥
ప్రతి దేశంలోనూ భార్యలు, ప్రతి దేశంలోనూ బంధువులు ఉంటారు; కాని సహోదరుడు ఉండే ఆ దేశం నాకు కనిపించడం లేదు.
6.101.16
किं नु राज्येन दुर्धर्षलक्ष्मणेन विना मम।
कथं वक्ष्याम्यहं त्वम्बां सुमित्रां पुत्रवत्सलाम् ॥ ६.१०१.१६ ॥
దుర్ధర్షుడైన లక్ష్మణుడు లేకుండా ఈ రాజ్యంతో నాకేమి ప్రయోజనం? కుమారునిపై ప్రేమగల తల్లి సుమిత్రతో నేనెలా మాట్లాడగలను?
6.101.17
उपालम्भं न शक्ष्यामि सोढुं दत्तं सुमित्रया।
किं नु वक्ष्यामि कौसल्यां मातरं किं नु कैकयीम् ॥ ६.१०१.१७ ॥
సుమిత్ర నాకు అప్పగించిన లక్ష్మణుని కోసం వచ్చే నిందను నేను భరించలేను. తల్లి కౌసల్యతో ఏమి చెప్పను? కైకేయితో ఏమి చెప్పను?
6.101.18
भरतं किं नु वक्ष्यामि शत्रुघ्नं च महाबलम्।
सह तेन वनं यातो विना तेनागतः कथम् ॥ ६.१०१.१८ ॥
భరతునితో ఏమి చెప్పను? మహాబలుడైన శత్రుఘ్నునితో ఏమి చెప్పను? అతనితో కలిసి వనానికి వెళ్ళినవాడిని, అతనిని విడిచి నేను ఎలా తిరిగి వచ్చాను?
6.101.19
इहैव मरणं श्रेयो न तु बन्धुविगर्हणम्।
किं मया दुष्कृतं कर्म कृतमन्यत्र जन्मनि ॥ ६.१०१.१९ ॥
ఇక్కడే మరణించడం మేలు, బంధువుల నిందను పొందడం కాదు. వేరే జన్మలో నేను ఏ చెడ్డ కర్మ చేశాను?
6.101.20
येन मे धार्मिको भ्राता निहतश्चाग्रतः स्थितः।
हा भ्रातर्मनुजश्रेष्ठ शूराणां प्रवर प्रभो ॥ ६.१०१.२० ॥
నా ఎదుటే నిలిచి ఉన్న నా ధర్మాత్ముడైన సోదరుని ఎవరు చంపారో! అయ్యో సోదరా, మనుష్యులలో శ్రేష్ఠుడా, శూరులలో అగ్రగణ్యుడా, ప్రభూ!
6.101.21
एकाकी किं नु मां त्यक्त्वा परलोकाय गच्छसि।
विलपन्तं च मां भ्रातः किमर्थं नावभाषसे ॥ ६.१०१.२१ ॥
నన్ను ఒంటరిగా విడిచిపెట్టి పరలోకానికి వెళ్తున్నావా? సోదరా, విలపిస్తున్న నాతో ఎందుకు మాట్లాడవు?
6.101.22
उत्तिष्ठ पश्य किं शेषे दीनं मां पश्य चक्षुषा।
शोकार्तस्य प्रमत्तस्य पर्वतेषु वनेषु च ॥ ६.१०१.२२ ॥
లేచి చూడు, ఎందుకు పడుకున్నావు? శోకంతో పీడితుడై, పర్వతాలలోను అడవులలోను ఉన్మత్తుడిలా తిరుగుతున్న దీనుడైన నన్ను నీ కళ్లతో చూడు!
6.101.23
विषण्णस्य महाबाहो समाश्वासयिता मम।
राममेवं ब्रुवाणं तु शोकव्याकुलितेन्द्रियम् ॥ ६.१०१.२३ ॥
దుఃఖితుడా, మహాబాహూ, నన్ను ఓదార్చువాడా! ఇలా మాట్లాడుతున్న రాముడు, శోకంతో కలతపడిన ఇంద్రియాలు కలవాడై ఉన్నాడు.
6.101.24
आश्वासयन्नुवाचेदं सुषेणः परमं वचः।
त्यजेमां नरशार्दूल बुद्धिं वैक्लव्यकारिणीम् ॥ ६.१०१.२४ ॥
సుషేణుడు రాముని ఓదార్చుతూ ఈ పరమ వాక్యాన్ని పలికాడు: నరశార్దూలా, ఈ దుర్బలత్వాన్ని కలిగించే బుద్ధిని విడిచిపెట్టు.
6.101.25
शोकसंजननीं चिन्तां तुल्यां बाणैश्चमूमुखे।
नैव पञ्चत्वमापन्नो लक्ष्मणो लक्ष्मिवर्धनः ॥ ६.१०१.२५ ॥
సైన్యం ముందుభాగంలో బాణాలవల్ల కలిగిన, దుఃఖం కలిగించే ఆందోళన వలె, సంపదను పెంచే లక్ష్మణుడు మరణాన్ని పొందలేదు.
6.101.26
नह्यस्य विकृतं वक्त्रं न च श्यामत्वमागतम्।
सुप्रभं च प्रसन्नं च मुखमस्य निरीक्ष्यताम् ॥ ६.१०१.२६ ॥
ఇతని ముఖం వికృతం కాలేదు, నల్లబడలేదు; ఇతని ముఖం ప్రకాశవంతంగా, ప్రసన్నంగా ఉంది, దానిని చూడండి.
6.101.27
पद्मपत्रतलौ हस्तौ सुप्रसन्ने च लोचने।
नेदृशं दृश्यते रूपं गतासूनां विशां पते ॥ ६.१०१.२७ ॥
చేతులు పద్మపత్రపు అడుగు వలె ఉన్నాయి, కళ్ళు అత్యంత ప్రసన్నంగా ఉన్నాయి; ఓ మానవ ప్రభూ, మరణించిన వారి రూపం ఇలా కనబడదు.
6.101.28
विषादं मा कृथा वीर सप्राणोऽयमरिंदम।
आख्याति तु प्रसुप्तस्य स्रस्तगात्रस्य भूतले ॥ ६.१०१.२८ ॥
వీరా, విషాదం పొందకండి; శత్రుదమనా, ఇతడు ప్రాణంతో ఉన్నాడు. నేలపై అవయవాలు సడలి నిద్రిస్తున్న వానిలా ఇతడు కనిపిస్తున్నాడు.
6.101.29
सोच्छ्वासं हृदयं वीर कम्पमानं मुहुर्मुहुः।
एवमुक्त्वा महाप्राज्ञः सुषेणो राघवं वचः ॥ ६.१०१.२९ ॥
వీరా, అతని హృదయం శ్వాసతో మళ్ళీ మళ్ళీ కంపిస్తోంది; ఇలా చెప్పి మహాప్రాజ్ఞుడైన సుషేణుడు రాఘవునితో ఈ మాటలు పలికాడు.
6.101.30
समीपस्थमुवाचेदं हनूमन्तं महाकपिम्।
सौम्य शीघ्रमितो गत्वा पर्वतं हि महोदयम् ॥ ६.१०१.३० ॥
దగ్గర నిలిచి ఉన్న మహాకపి హనుమంతునితో అతడు ఇలా అన్నాడు: సౌమ్యా, ఇక్కడి నుండి త్వరగా వెళ్లి, మహాశక్తిగల ఆ పర్వతానికి...
6.101.31
पूर्वं तु कथितो योऽसौ वीर जाम्बवता तव।
दक्षिणे शिखरे जातां महौषधिमिहानय ॥ ६.१०१.३१ ॥
వీరా! ముందు జాంబవంతుడు నీకు వివరించిన, దక్షిణ శిఖరంపై పెరుగుతున్న ఆ మహౌషధిని ఇక్కడికి తీసుకురా.
6.101.32
विशल्यकरणीं नाम्ना सावर्ण्यकरणीं तथा।
संजीवकरणीं वीर संधानीं च महौषधीम् ॥ ६.१०१.३२ ॥
వీరా! విశల్యకరణి, సావర్ణ్యకరణి, సంజీవకరణి, సంధాని అనే పేర్లు గల ఆ మహౌషధి.
6.101.33
संजीवनार्थं वीरस्य लक्ष्मणस्य त्वमानय।
इत्येवमुक्तो हनुमान् गत्वा चौषधिपर्वतम्।
चिन्तामभ्यगमच्छ्रीमानजानंस्ता महौषधीः ॥ ६.१०१.३३ ॥
లక్ష్మణుని పునరుజ్జీవనం కోసం నీవు దానిని తీసుకురా అని ఇలా చెప్పబడిన హనుమంతుడు, ఔషధ పర్వతానికి వెళ్లి, ఆ మహౌషధులను గుర్తించలేక చింతలో పడ్డాడు.
6.101.34
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना मारुतेरमितौजसः।
इदमेव गमिष्यामि गृहीत्वा शिखरं गिरेः ॥ ६.१०१.३४ ॥
అమిత తేజస్సు గల మారుతికి మనసులో ఇలా ఒక ఆలోచన కలిగింది: ఈ పర్వత శిఖరాన్నే తీసుకొని వెళ్తాను.
6.101.35
अस्मिंस्तु शिखरे जातामोषधीं तां सुखावहाम्।
प्रतर्केणावगच्छामि सुषेणो ह्येवमब्रवीत् ॥ ६.१०१.३५ ॥
ఈ శిఖరంపై పెరిగిన ఆ సుఖప్రదమైన ఔషధిని నేను ఊహ ద్వారా గ్రహిస్తున్నాను; సుషేణుడు కూడా ఇలాగే చెప్పాడు.
6.101.36
अगृह्य यदि गच्छामि विशल्यकरणीमहम्।
कालात्ययेन दोषः स्याद् वैक्लव्यं च महद्भवेत् ॥ ६.१०१.३६ ॥
విశల్యకరణిని తీసుకోకుండా నేను వెళ్తే, కాలాతీతం వల్ల దోషం కలుగుతుంది, గొప్ప వ్యాకులత కూడా కలుగుతుంది.
6.101.37
आसाद्य पर्वतश्रेष्ठं त्रिः प्रकम्प्य गिरेः शिरः ॥ ६.१०१.३७ ॥
శ్రేష్ఠమైన పర్వతాన్ని చేరి, ఆ పర్వత శిఖరాన్ని మూడుసార్లు కదిలించాడు.
6.101.38
फुल्लनानातरुगणं समुत्पाट्य महाबलः।
गृहीत्वा हरिशार्दूलो हस्ताभ्यां समतोलयत् ॥ ६.१०१.३८ ॥
వికసించిన అనేక వృక్షాల సమూహాన్ని పెకిలించి, ఆ మహాబలుడైన హరి-శార్దూలుడు రెండు చేతులతో పట్టి దానిని సమతూకంగా పట్టుకున్నాడు.
6.101.39
स नीलमिव जीमूतं तोयपूर्णं नभस्तलात्।
उत्पपात गृहीत्वा तु हनूमान् शिखरं गिरेः ॥ ६.१०१.३९ ॥
అతడు నీటితో నిండిన నీలమేఘంలా ఆకాశంలోకి ఎగిరాడు; పర్వత శిఖరాన్ని పట్టుకొని హనుమంతుడు పైకి దూకాడు.
6.101.40
समागम्य महावेगः संन्यस्य शिखरं गिरेः।
विश्रम्य किंचिद्धनुमान् सुषेणमिदमब्रवीत् ॥ ६.१०१.४० ॥
మహా వేగంతో చేరి, పర్వత శిఖరాన్ని దించి, కొంతసేపు విశ్రమించి హనుమంతుడు సుషేణునితో ఇలా అన్నాడు.
6.101.41
औषधीर्नावगच्छामि ता अहं हरिपुङ्गव।
तदिदं शिखरं कृत्स्नं गिरेस्तस्याहृतं मया ॥ ६.१०१.४१ ॥
ఓ వానరోత్తమా, ఆ ఓషధులను నేను గుర్తించలేను; కాబట్టి ఆ పర్వతం యొక్క మొత్తం శిఖరాన్నే నేను తీసుకువచ్చాను.
6.101.42
एवं कथयमानं तु प्रशस्य पवनात्मजम्।
सुषेणो वानरश्रेष्ठो जग्राहोत्पाट्य चौषधीः ॥ ६.१०१.४२ ॥
ఇలా మాట్లాడుతున్న పవనపుత్రుడు హనుమంతుని ప్రశంసించి, వానరశ్రేష్ఠుడైన సుషేణుడు ఓషధులను పెకిలించి తీసుకున్నాడు.
6.101.43
विस्मितास्तु बभूवुस्ते सर्वे वानरपुङ्गवाः।
दृष्ट्वा तु हनुमत्कर्म सुरैरपि सुदुष्करम् ॥ ६.१०१.४३ ॥
దేవతలకు కూడా అతి కష్టమైన హనుమంతుని ఆ కర్మను చూసి, ఆ శ్రేష్ఠ వానరులందరూ ఆశ్చర్యచకితులయ్యారు.
6.101.44
ततः संक्षोदयित्वा तामोषधीं वानरोत्तमः।
लक्ष्मणस्य ददौ नस्तः सुषेणः सुमहाद्युतिः ॥ ६.१०१.४४ ॥
అప్పుడు ఆ ఓషధిని నలిపి, అతి తేజస్వి అయిన శ్రేష్ఠ వానరుడు సుషేణుడు లక్ష్మణుని ముక్కు రంధ్రాలలో ఉంచాడు.
6.101.45
सशल्यः स समाघ्राय लक्ष्मणः परवीरहा।
विशल्यो विरुजः शीघ्रमुदतिष्ठन्महीतलात् ॥ ६.१०१.४५ ॥
బాణం గుచ్చుకొని ఉన్నా ఆ ఓషధిని వాసన చూసిన శత్రువీరులను సంహరించే లక్ష్మణుడు, బాణరహితుడై, బాధ లేకుండా వెంటనే నేలనుండి లేచాడు.
6.101.46
तमुत्थितं तु हरयो भूतलात् प्रेक्ष्य लक्ष्मणम्।
साधुसाध्विति सुप्रीता लक्ष्मणं प्रत्यपूजयन् ॥ ६.१०१.४६ ॥
నేలనుండి లేచిన లక్ష్మణుని చూసి వానరులు ఎంతో సంతోషించి 'సాధు, సాధు' అంటూ లక్ష్మణుని గౌరవించారు.
6.101.47
एह्येहीत्यब्रवीद् रामो लक्ष्मणं परवीरहा।
सस्वजे गाढमालिङ्गय बाष्पपर्याकुलेक्षणः ॥ ६.१०१.४७ ॥
'రా, రా' అని అంటూ, శత్రువీరులను సంహరించే రాముడు లక్ష్మణుని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు; ఆయన కళ్ళు కన్నీళ్లతో నిండి ఉన్నాయి.
6.101.48
अब्रवीच्च परिष्वज्य सौमित्रिं राघवस्तदा।
दिष्ट्या त्वां वीर पश्यामि मरणात् पुनरागतम् ॥ ६.१०१.४८ ॥
అప్పుడు రాఘవుడు సౌమిత్రిని కౌగిలించుకొని ఇలా అన్నాడు: 'వీరా, అదృష్టవశాత్తు మరణం నుండి తిరిగివచ్చిన నిన్ను చూస్తున్నాను.'
6.101.49
नहि मे जीवितेनार्थः सीतया च जयेन वा।
को हि मे जीवितेनार्थस्त्वयि पञ्चत्वमागते ॥ ६.१०१.४९ ॥
నువ్వు మరణిస్తే నాకు జీవితంలో, సీతలో, విజయంలో కూడా ప్రయోజనం లేదు.
6.101.50
इत्येवं ब्रुवतस्तस्य राघवस्य महात्मनः।
खिन्नः शिथिलया वाचा लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.१०१.५० ॥
మహాత్ముడైన రాఘవుడు ఈ విధంగా మాట్లాడుతుండగా, లక్ష్మణుడు దుఃఖంతో వణికే స్వరంతో ఇలా అన్నాడు.
6.101.51
तां प्रतिज्ञां प्रतिज्ञाय पुरा सत्यपराक्रम।
लघुः कश्चिदिवासत्त्वो नैवं त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ६.१०१.५१ ॥
సత్యపరాక్రమా, నువ్వు ముందు చేసిన ప్రతిజ్ఞను గుర్తుచేసుకో. అల్పుడూ బలహీనుడూ వలె నువ్వు ఇలా మాట్లాడకూడదు.
6.101.52
नहि प्रतिज्ञां कुर्वन्ति वितथां सत्यवादिनः।
लक्षणं हि महत्त्वस्य प्रतिज्ञापरिपालनम् ॥ ६.१०१.५२ ॥
సత్యవాదులు అసత్య ప్రతిజ్ఞ చేయరు. ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చడమే గొప్పతనానికి లక్షణం.
6.101.53
नैराश्यमुपगन्तुं च नालं ते मत्कृतेऽनघ।
वधेन रावणस्याद्य प्रतिज्ञामनुपालय ॥ ६.१०१.५३ ॥
నిష్పాపుడా, నా కారణంగా నువ్వు నిరాశ చెందకూడదు. ఈరోజు రావణుని వధించి నీ ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చు.
6.101.54
न जीवन् यास्यते शत्रुस्तव बाणपथं गतः।
नर्दतस्तीक्ष्णदंष्ट्रस्य सिंहस्येव महागजः ॥ ६.१०१.५४ ॥
నీ బాణ మార్గంలో పడిన శత్రువు ప్రాణాలతో తప్పించుకోడు; పదునైన కోరలతో గర్జించే సింహం ముందు మహాగజం వలె.
6.101.55
अहं तु वधमच्छामि शीघ्रमस्य दुरात्मनः।
यावदस्तं न यात्येष कृतकर्मा दिवाकरः ॥ ६.१०१.५५ ॥
ఈ దురాత్ముని వధను నేను వెంటనే కోరుతున్నాను; ఈ కర్మ పూర్తిచేసిన సూర్యుడు అస్తమించక ముందే.
6.101.56
यदि वधमिच्छसि रावणस्य संख्ये
यदि च कृतां हि तवेच्छसि प्रतिज्ञाम्।
यदि तव राजसुताभिलाष आर्य
कुरु च वचो मम शीघ्रमद्य वीर ॥ ६.१०१.५६ ॥
రావణుని వధను యుద్ధంలో కోరుతున్నావైతే, నీవు చేసిన ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చాలనుకుంటే, రాజకుమార్తెను పొందాలన్న కోరిక నీకుంటే, ఓ ఆర్యా వీరా, ఈ రోజే నా మాటను వెంటనే పాటించు.