رامايانا فالميكي · السارغا 6.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.103.1
स तु तेन तदा क्रोधात् काकुत्स्थेनार्दितो भृशम्।
रावणः समरश्लाघी महाक्रोधमुपागमत् ॥ ६.१०३.१ ॥
فلمّا أصابه الكاكوتستها (راما) بشدة، انتابَ راڤانا — المفاخر في القتال — غضبٌ عظيم.
6.103.2
स दीप्तनयनोऽमर्षाच्चापमुद्यम्य वीर्यवान्।
अभ्यर्दयत् सुसंक्रुद्धो राघवं परमाहवे ॥ ६.१०३.२ ॥
فرفع القوي قوسه وعيناه تتوهجان من السخط، وهاجم راغافا في تلك المعركة العظمى وهو شديد الغضب.
6.103.3
बाणधारासहस्रैस्तैः स तोयद इवाम्बरात्।
राघवं रावणो बाणैस्तटाकमिव पूरयन् ॥ ६.१०३.३ ॥
كالسحابة من السماء، أمطر راڤانا راغافا بآلاف سيول السهام، ملأه بالسهام كما يُملأ الحوض.
6.103.4
पूरितः शरजालेन धनुर्मुक्तेन संयुगे।
महागिरिरिवाकम्प्यः काकुत्स्थो न प्रकम्पते ॥ ६.१०३.४ ॥
ومع أنه مُغطّى بشبكة من السهام المنطلقة من القوس في المعركة، فإن الكاكوتستها، الثابت كجبل عظيم، لا يرتجف.
6.103.5
स शरैः शरजालानि वारयन् समरे स्थितः।
गभस्तीनिव सूर्यस्य प्रतिजग्राह वीर्यवान् ॥ ६.१०३.५ ॥
وقد وقف في المعركة يصدّ شبكات السهام بالسهام، فتلقّاها البطل المقتدر كأنها أشعة الشمس.
6.103.6
ततः शरसहस्राणि क्षिप्रहस्तो निशाचरः।
निजघानोरसि क्रुद्धो राघवस्य महात्मनः ॥ ६.१०३.६ ॥
ثم إن الرَّشيق اليدين، الجوّال في الليل، المغضوب، أطلق آلاف السهام على صدر راغافا العظيم النفس.
6.103.7
स शोणितसमादिग्धः समरे लक्ष्मणाग्रजः।
दृष्टः फुल्ल इवारण्ये सुमहान् किंशुकद्रुमः ॥ ६.१०३.७ ॥
رأيتُ أخا لاكشمانا الأكبر، مغطّى بالدم في المعركة، كشجرة كِمْشُوكا كبيرة مزهرة في الغابة.
6.103.8
शराभिघातसंरब्धः सोऽभिजग्राह सायकान्।
काकुत्स्थः सुमहातेजा युगान्तादित्यवर्चसः ॥ ६.१०३.८ ॥
وقد أثارته ضربات السهام، فأمسك بالسهام. كان راما، سليل كاكوتستها، عظيم البهاء، يتلألأ كشمس نهاية العصر.
6.103.9
ततोऽन्योन्यं सुसंरब्धौ तावुभौ रामरावणौ।
शरान्धकारे समरे नोपलक्षयतां तदा ॥ ६.१०३.९ ॥
ثم اندفع الاثنان، راما وراوانا، في غضب شديد، أحدهما نحو الآخر؛ وفي ظلمة السهام في تلك المعركة لم يستطيعا أن يريا أحدهما الآخر.
6.103.10
ततः क्रोधसमाविष्टो रामो दशरथात्मजः।
उवाच रावणं वीरः प्रहस्य परुषं वचः ॥ ६.१०३.१० ॥
ثم تكلم راما، ابن داشاراتا، البطل، وقد استولى عليه الغضب، ضاحكاً، بكلمات قاسية إلى راوانا.
6.103.11
मम भार्या जनस्थानादज्ञानाद् राक्षसाधम।
हृता ते विवशा यस्मात् तस्मात् त्वं नासि वीर्यवान् ॥ ६.१०३.११ ॥
يا أحقر الرakshasa! لقد اختطفت زوجتي من جاناستانا بجهل، حين كانت عاجزة؛ لذلك لست شجاعاً.
6.103.12
मया विरहितां दीनां वर्तमानां महावने।
वैदेहीं प्रसभं हृत्वा शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१२ ॥
لقد اختطفتَ بالقوة فايدهي، المفصولة عني، البائسة، المقيمة في الغابة الكبيرة، ثم تظنّ نفسك بطلاً.
6.103.13
स्त्रीषु शूर विनाथासु परदाराभिमर्शनम्।
कृत्वा कापुरुषं कर्म शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१३ ॥
أيها البطل، لقد ارتكبت فعل الجبناء بلمس زوجة غيرك بينما النساء بلا حامٍ، ثم تظن نفسك بطلًا.
6.103.14
भिन्नमर्याद निर्लज्ज चारित्रेष्वनवस्थित।
दर्पान्मृत्युमुपादाय शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१४ ॥
يا من تجاوزت الحدود، عديم الحياء، متقلب السلوك، تحتضن الموت بالكبرياء، ثم تظن نفسك بطلًا.
6.103.15
शूरेण धनदभ्रात्रा बलैः समुदितेन च।
श्लाघनीयं महत्कर्म यशस्यं च कृतं त्वया ॥ ६.१०३.१५ ॥
يا أخا كوبيرا واهب الثراء، أيها البطل الموهوب بالقوة، لقد أنجزت من قبل عملًا عظيمًا جديرًا بالثناء ومجلبًا للمجد.
6.103.16
उत्सेकेनाभिपन्नस्य गर्हितस्याहितस्य च।
कर्मणः प्राप्नुहीदानीं तस्याद्य सुमहत् फलम् ॥ ६.१०३.१६ ॥
فاحصد اليوم الثمرة العظيمة لفعلك الذي وُلد من الكبرياء، المذموم والضار.
6.103.17
शूरोऽहमिति चात्मानमवगच्छसि दुर्मते।
नैव लज्जास्ति ते सीतां चौरवद् व्यपकर्षतः ॥ ६.१०३.१७ ॥
يا سيئ التدبير، تحسب نفسك بطلًا، ومع ذلك لا تشعر بأي خجل وأنت تجرّ سيتا كما يجرّ اللص.
6.103.18
यदि मत्संनिधौ सीता धर्षिता स्यात् त्वया बलात्।
भ्रातरं तु खरं पश्येस्तदा मत्सायकैर्हतः ॥ ६.१०३.१८ ॥
لو أنك اعتديت على سيتا بالقوة في حضوري، لكنت قد رأيت أخاك خرا مقتولًا بسهامي.
6.103.19
दिष्ट्यासि मम मन्दात्मंश्चक्षुर्विषयमागतः।
अद्य त्वां सायकैस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम् ॥ ६.१०३.१९ ॥
لحسن حظك دخلت مجال بصري يا ضعيف العقل. سأرسلك اليوم بسهام حادة إلى مسكن ياما.
6.103.20
अद्य ते मच्छरैश्छिन्नं शिरो ज्वलितकुण्डलम्।
क्रव्यादा व्यपकर्षन्तु विकीर्णं रणपांसुषु ॥ ६.१०३.२० ॥
اليوم ليرقد رأسك، المقطوع بسهامي وقد تدلّت منه الأقراط الملتهبة، متناثراً في غبار المعركة، وليجرّه آكلو اللحوم بعيداً.
6.103.21
निपत्योरसि गृध्रास्ते क्षितौ क्षिप्तस्य रावण।
पिबन्तु रुधिरं तर्षाद् बाणशल्यान्तरोत्थितम् ॥ ६.१०३.२१ ॥
يا راڤانا، لتحطّ النسور على صدرك المطروح على الأرض، ولتشرب من العطش الدم المتفجر من جرح ساق السهم.
6.103.22
अद्य मद्बाणभिन्नस्य गतासोः पतितस्य ते।
कर्षन् त्वन्त्राणि पतगा गरुत्मन्त इवोरगान् ॥ ६.१०३.२२ ॥
اليوم لتجرّ طيورٌ كالغارودا أمعاءك، المخترقة بسهامي والمطروحة بلا حياة، كما تجرّ الغارودا الأفاعي.
6.103.23
इत्येवं स वदन् वीरो रामः शत्रुनिबर्हणः।
राक्षसेन्द्रं समीपस्थं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.१०३.२३ ॥
قال ذلك، ثم غطّى راما البطل مدمّر الأعداء سيّد الراكشاسا القريب منه بمطرٍ من السهام.
6.103.24
बभूव द्विगुणं वीर्यं बलं हर्षश्च संयुगे।
रामस्यास्त्रबलं चैव शत्रोर्निधनकांक्षिणः ॥ ६.१०३.२४ ॥
في المعركة تضاعفت بسالة راما وقوته وفرحه، وتضاعفت أيضاً قوة أسلحته، إذ كان يتوق إلى هلاك العدو.
6.103.25
प्रादुर्बभूवुरस्त्राणि सर्वाणि विदितात्मनः।
प्रहर्षाच्च महातेजाः शीघ्रहस्ततरोऽभवत् ॥ ६.१०३.२५ ॥
ظهرت جميع الأسلحة لراما الذي عُرفت ذاته، وصار عظيم البهاء أسرع يدًا من فرط الفرح.
6.103.26
शुभान्येतानि चिह्नानि विज्ञायात्मगतानि सः।
भूय एवार्दयद् रामो रावणं राक्षसान्तकृत् ॥ ६.१०३.२६ ॥
وإذ أدرك هذه العلامات المباركة التي نشأت في نفسه، عاود راما مُهلِك الرakshasas مضايقة راvana.
6.103.27
हरीणां चाश्मनिकरैः शरवर्षैश्च राघवात्।
हन्यमानो दशग्रीवो विघूर्णहृदयोऽभवत् ॥ ६.१०३.२७ ॥
وقد ضُرب بوابل الحجارة من القرود وبوابل سهام راغava، اضطرب قلب داشاغريفا ذي العنق العشرة.
6.103.28
यदा च शस्त्रं नारेभे न चकर्ष शरासनम्।
नास्य प्रत्यकरोद् वीर्यं विक्लवेनान्तरात्मना ॥ ६.१०३.२८ ॥
وحين لم يتناول سلاحًا ولم يشد قوسه، لم يُظهر بأسه، لأن باطنه كان مضطربًا مرتبكًا.
6.103.29
क्षिप्ताश्चाशु शरास्तेन शस्त्राणि विविधानि च।
मरणार्थाय वर्तन्ते मृत्युकालोऽभ्यवर्तत ॥ ६.१०३.२९ ॥
السهام التي أطلقها بسرعة والأسلحة المتنوعة تتجه نحو الموت؛ وقد حان وقت موته.
6.103.30
सूतस्तु रथनेतास्य तदवस्थं निरीक्ष्य तम्।
शनैर्युद्धादसम्भ्रान्तो रथं तस्यापवाहयत् ॥ ६.१०३.३० ॥
ولما رأى سائقه حاله تلك، لم يضطرب، بل أدار عربته ببطء بعيدًا عن المعركة.
6.103.31
रथं च तस्याथ जवेन सारथि-
र्निवार्य भीमं जलदस्वनं तदा।
जगाम भीत्या समरान्महीपतिं
निरस्तवीर्यं पतितं समीक्ष्य ॥ ६.१०३.३१ ॥
فأدار السائق عربته بسرعة، وصدّ ذلك المرعب الذي يدوّي كالسحاب؛ ولما رأى الملك ساقطًا قد تجرّد من بأسه، فرّ من ساحة القتال خوفًا.