Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.103.1
स तु तेन तदा क्रोधात् काकुत्स्थेनार्दितो भृशम्।
रावणः समरश्लाघी महाक्रोधमुपागमत् ॥ ६.१०३.१ ॥
Entonces Rāvaṇa, muy afligido por el Kākutstha, el que presumía en la batalla, cayó en una gran cólera.
6.103.2
स दीप्तनयनोऽमर्षाच्चापमुद्यम्य वीर्यवान्।
अभ्यर्दयत् सुसंक्रुद्धो राघवं परमाहवे ॥ ६.१०३.२ ॥
Con los ojos encendidos de indignación, el poderoso alzó su arco y, muy airado, acosó a Rāghava en aquella suprema batalla.
6.103.3
बाणधारासहस्रैस्तैः स तोयद इवाम्बरात्।
राघवं रावणो बाणैस्तटाकमिव पूरयन् ॥ ६.१०३.३ ॥
Como una nube desde el cielo, Rāvaṇa, con aquellos miles de torrentes de flechas, llenaba a Rāghava de flechas, como se llena un estanque.
6.103.4
पूरितः शरजालेन धनुर्मुक्तेन संयुगे।
महागिरिरिवाकम्प्यः काकुत्स्थो न प्रकम्पते ॥ ६.१०३.४ ॥
Aunque cubierto por una red de flechas disparadas desde el arco en la batalla, el Kākutstha, inamovible como una gran montaña, no tiembla.
6.103.5
स शरैः शरजालानि वारयन् समरे स्थितः।
गभस्तीनिव सूर्यस्य प्रतिजग्राह वीर्यवान् ॥ ६.१०३.५ ॥
De pie en la batalla, rechazando las redes de flechas con flechas, el poderoso las recibió como los rayos del sol.
6.103.6
ततः शरसहस्राणि क्षिप्रहस्तो निशाचरः।
निजघानोरसि क्रुद्धो राघवस्य महात्मनः ॥ ६.१०३.६ ॥
Entonces el veloz de manos, el nocturno, enfurecido, clavó miles de flechas en el pecho del magnánimo Rāghava.
6.103.7
स शोणितसमादिग्धः समरे लक्ष्मणाग्रजः।
दृष्टः फुल्ल इवारण्ये सुमहान् किंशुकद्रुमः ॥ ६.१०३.७ ॥
Cubierto de sangre en la batalla, el hermano mayor de Lakṣmaṇa se vio como un gran árbol kiṃśuka en flor en el bosque.
6.103.8
शराभिघातसंरब्धः सोऽभिजग्राह सायकान्।
काकुत्स्थः सुमहातेजा युगान्तादित्यवर्चसः ॥ ६.१०३.८ ॥
Irritado por los golpes de las flechas, empuñó las flechas. Rāma, descendiente de Kakutstha, de gran esplendor, brillaba como el sol al final de una era.
6.103.9
ततोऽन्योन्यं सुसंरब्धौ तावुभौ रामरावणौ।
शरान्धकारे समरे नोपलक्षयतां तदा ॥ ६.१०३.९ ॥
Entonces los dos, Rāma y Rāvaṇa, muy enfurecidos, se lanzaron el uno contra el otro; en la oscuridad de las flechas de aquella batalla, no podían verse.
6.103.10
ततः क्रोधसमाविष्टो रामो दशरथात्मजः।
उवाच रावणं वीरः प्रहस्य परुषं वचः ॥ ६.१०३.१० ॥
Entonces Rāma, hijo de Daśaratha, el héroe, poseído por la ira, riendo, habló a Rāvaṇa con palabras duras.
6.103.11
मम भार्या जनस्थानादज्ञानाद् राक्षसाधम।
हृता ते विवशा यस्मात् तस्मात् त्वं नासि वीर्यवान् ॥ ६.१०३.११ ॥
¡Vil de los demonios! Arrebataste a mi esposa de Janasthāna por ignorancia, cuando ella estaba indefensa; por eso no eres valiente.
6.103.12
मया विरहितां दीनां वर्तमानां महावने।
वैदेहीं प्रसभं हृत्वा शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१२ ॥
Habiendo arrebatado por la fuerza a Vaidehī, separada de mí, desdichada, residiendo en el gran bosque, te crees un héroe.
6.103.13
स्त्रीषु शूर विनाथासु परदाराभिमर्शनम्।
कृत्वा कापुरुषं कर्म शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१३ ॥
¡Oh héroe! Tras cometer la acción propia de un cobarde al tocar a la esposa de otro cuando las mujeres carecen de protector, te crees un héroe.
6.103.14
भिन्नमर्याद निर्लज्ज चारित्रेष्वनवस्थित।
दर्पान्मृत्युमुपादाय शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१४ ॥
Tú que has quebrantado los límites, desvergonzado e inconstante en tu conducta, que, por soberbia, abrazas la muerte, te crees un héroe.
6.103.15
शूरेण धनदभ्रात्रा बलैः समुदितेन च।
श्लाघनीयं महत्कर्म यशस्यं च कृतं त्वया ॥ ६.१०३.१५ ॥
Hermano de Kubera, el dador de riquezas, héroe dotado de fuerza, en otro tiempo realizaste una gran hazaña digna de alabanza y que da fama.
6.103.16
उत्सेकेनाभिपन्नस्य गर्हितस्याहितस्य च।
कर्मणः प्राप्नुहीदानीं तस्याद्य सुमहत् फलम् ॥ ६.१०३.१६ ॥
Ahora recibe hoy el gran fruto de tu acción, nacida de la soberbia, censurable y dañina.
6.103.17
शूरोऽहमिति चात्मानमवगच्छसि दुर्मते।
नैव लज्जास्ति ते सीतां चौरवद् व्यपकर्षतः ॥ ६.१०३.१७ ॥
¡Oh malvado! Te consideras un héroe, pero no sientes vergüenza alguna al arrastrar a Sītā como un ladrón.
6.103.18
यदि मत्संनिधौ सीता धर्षिता स्यात् त्वया बलात्।
भ्रातरं तु खरं पश्येस्तदा मत्सायकैर्हतः ॥ ६.१०३.१८ ॥
Si hubieras ultrajado a Sītā por la fuerza en mi presencia, habrías visto a tu hermano Khara muerto por mis flechas.
6.103.19
दिष्ट्यासि मम मन्दात्मंश्चक्षुर्विषयमागतः।
अद्य त्वां सायकैस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम् ॥ ६.१०३.१९ ॥
Por fortuna has entrado en mi campo de visión, de alma débil. Hoy te enviaré con flechas afiladas a la morada de Yama.
6.103.20
अद्य ते मच्छरैश्छिन्नं शिरो ज्वलितकुण्डलम्।
क्रव्यादा व्यपकर्षन्तु विकीर्णं रणपांसुषु ॥ ६.१०३.२० ॥
Hoy, que tu cabeza, cortada por mis flechas con sus pendientes ardientes, yazca dispersa en el polvo de la batalla, y que los devoradores de carne la arrastren.
6.103.21
निपत्योरसि गृध्रास्ते क्षितौ क्षिप्तस्य रावण।
पिबन्तु रुधिरं तर्षाद् बाणशल्यान्तरोत्थितम् ॥ ६.१०३.२१ ॥
Oh Rāvaṇa, que los buitres, posándose sobre tu pecho arrojado a la tierra, beban con sed la sangre que brota de la herida dejada por la punta de la flecha.
6.103.22
अद्य मद्बाणभिन्नस्य गतासोः पतितस्य ते।
कर्षन् त्वन्त्राणि पतगा गरुत्मन्त इवोरगान् ॥ ६.१०३.२२ ॥
Hoy, que aves como Garuḍa arrastren tus entrañas, traspasadas por mis flechas y yaciendo sin vida, como los Garuḍas arrastran a las serpientes.
6.103.23
इत्येवं स वदन् वीरो रामः शत्रुनिबर्हणः।
राक्षसेन्द्रं समीपस्थं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.१०३.२३ ॥
Así hablando, el heroico Rāma, destructor de enemigos, cubrió con una lluvia de flechas al señor de los rākṣasas, que estaba cerca.
6.103.24
बभूव द्विगुणं वीर्यं बलं हर्षश्च संयुगे।
रामस्यास्त्रबलं चैव शत्रोर्निधनकांक्षिणः ॥ ६.१०३.२४ ॥
En la batalla, el valor, la fuerza y el gozo de Rāma se duplicaron, y también el poder de sus armas, pues deseaba la muerte del enemigo.
6.103.25
प्रादुर्बभूवुरस्त्राणि सर्वाणि विदितात्मनः।
प्रहर्षाच्च महातेजाः शीघ्रहस्ततरोऽभवत् ॥ ६.१०३.२५ ॥
Aparecieron todas las armas ante Rāma, cuyo ser estaba conocido; y por la alegría, el de gran esplendor se volvió más veloz de mano.
6.103.26
शुभान्येतानि चिह्नानि विज्ञायात्मगतानि सः।
भूय एवार्दयद् रामो रावणं राक्षसान्तकृत् ॥ ६.१०३.२६ ॥
Percibiendo estas señales auspiciosas surgidas en su interior, Rāma, destructor de los rākṣasas, volvió a acosar a Rāvaṇa.
6.103.27
हरीणां चाश्मनिकरैः शरवर्षैश्च राघवात्।
हन्यमानो दशग्रीवो विघूर्णहृदयोऽभवत् ॥ ६.१०३.२७ ॥
Golpeado por la lluvia de piedras de los monos y por la lluvia de flechas de Rāghava, el de diez cuellos sintió su corazón tambalearse.
6.103.28
यदा च शस्त्रं नारेभे न चकर्ष शरासनम्।
नास्य प्रत्यकरोद् वीर्यं विक्लवेनान्तरात्मना ॥ ६.१०३.२८ ॥
Cuando no empuñó arma ni tensó su arco, su valor no se mostró, pues su ser interior estaba turbado y confuso.
6.103.29
क्षिप्ताश्चाशु शरास्तेन शस्त्राणि विविधानि च।
मरणार्थाय वर्तन्ते मृत्युकालोऽभ्यवर्तत ॥ ६.१०३.२९ ॥
Las flechas que él disparó con rapidez y las diversas armas avanzan hacia la muerte; le había llegado el tiempo de su muerte.
6.103.30
सूतस्तु रथनेतास्य तदवस्थं निरीक्ष्य तम्।
शनैर्युद्धादसम्भ्रान्तो रथं तस्यापवाहयत् ॥ ६.१०३.३० ॥
Al verlo en ese estado, su auriga, sin turbarse, retiró poco a poco su carro de la batalla.
6.103.31
रथं च तस्याथ जवेन सारथि-
र्निवार्य भीमं जलदस्वनं तदा।
जगाम भीत्या समरान्महीपतिं
निरस्तवीर्यं पतितं समीक्ष्य ॥ ६.१०३.३१ ॥
Entonces el auriga hizo girar rápidamente su carro, contuvo a aquel terrible que tronaba como una nube; y al ver al rey caído, despojado de su valor, huyó del combate con miedo.