Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.103.1
स तु तेन तदा क्रोधात् काकुत्स्थेनार्दितो भृशम्।
रावणः समरश्लाघी महाक्रोधमुपागमत् ॥ ६.१०३.१ ॥
Então Rāvaṇa, profundamente afligido pelo Kākutstha, aquele que se gabava na batalha, caiu em grande fúria.
6.103.2
स दीप्तनयनोऽमर्षाच्चापमुद्यम्य वीर्यवान्।
अभ्यर्दयत् सुसंक्रुद्धो राघवं परमाहवे ॥ ६.१०३.२ ॥
Com os olhos em chamas de indignação, o poderoso ergueu seu arco e, muito irado, atacou Rāghava naquela suprema batalha.
6.103.3
बाणधारासहस्रैस्तैः स तोयद इवाम्बरात्।
राघवं रावणो बाणैस्तटाकमिव पूरयन् ॥ ६.१०३.३ ॥
Como uma nuvem do céu, Rāvaṇa, com aquelas milhares de torrentes de flechas, enchia Rāghava de flechas, como se enche um tanque.
6.103.4
पूरितः शरजालेन धनुर्मुक्तेन संयुगे।
महागिरिरिवाकम्प्यः काकुत्स्थो न प्रकम्पते ॥ ६.१०३.४ ॥
Embora coberto por uma rede de flechas disparadas do arco na batalha, o Kākutstha, inabalável como uma grande montanha, não treme.
6.103.5
स शरैः शरजालानि वारयन् समरे स्थितः।
गभस्तीनिव सूर्यस्य प्रतिजग्राह वीर्यवान् ॥ ६.१०३.५ ॥
De pé na batalha, afastando as redes de flechas com flechas, o poderoso as recebeu como os raios do sol.
6.103.6
ततः शरसहस्राणि क्षिप्रहस्तो निशाचरः।
निजघानोरसि क्रुद्धो राघवस्य महात्मनः ॥ ६.१०३.६ ॥
Então o rápido de mãos, o andarilho noturno, enfurecido, cravou milhares de flechas no peito do magnânimo Rāghava.
6.103.7
स शोणितसमादिग्धः समरे लक्ष्मणाग्रजः।
दृष्टः फुल्ल इवारण्ये सुमहान् किंशुकद्रुमः ॥ ६.१०३.७ ॥
Coberto de sangue na batalha, o irmão mais velho de Lakṣmaṇa foi visto como uma grande árvore kiṃśuka em flor na floresta.
6.103.8
शराभिघातसंरब्धः सोऽभिजग्राह सायकान्।
काकुत्स्थः सुमहातेजा युगान्तादित्यवर्चसः ॥ ६.१०३.८ ॥
Irritado pelos golpes das flechas, ele agarrou as flechas. Rāma, descendente de Kakutstha, de grande esplendor, brilhava como o sol no fim de uma era.
6.103.9
ततोऽन्योन्यं सुसंरब्धौ तावुभौ रामरावणौ।
शरान्धकारे समरे नोपलक्षयतां तदा ॥ ६.१०३.९ ॥
Então os dois, Rāma e Rāvaṇa, muito irados, lançaram-se um contra o outro; na escuridão das flechas daquela batalha, não conseguiam perceber um ao outro.
6.103.10
ततः क्रोधसमाविष्टो रामो दशरथात्मजः।
उवाच रावणं वीरः प्रहस्य परुषं वचः ॥ ६.१०३.१० ॥
Então Rāma, filho de Daśaratha, o herói, tomado pela ira, rindo, dirigiu a Rāvaṇa palavras duras.
6.103.11
मम भार्या जनस्थानादज्ञानाद् राक्षसाधम।
हृता ते विवशा यस्मात् तस्मात् त्वं नासि वीर्यवान् ॥ ६.१०३.११ ॥
Vilíssimo dos demônios! Você levou minha esposa de Janasthāna por ignorância, quando ela estava indefesa; portanto, você não é valente.
6.103.12
मया विरहितां दीनां वर्तमानां महावने।
वैदेहीं प्रसभं हृत्वा शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१२ ॥
Tendo arrebatado à força Vaidehī, separada de mim, desditosa, vivendo na grande floresta, você se julga um herói.
6.103.13
स्त्रीषु शूर विनाथासु परदाराभिमर्शनम्।
कृत्वा कापुरुषं कर्म शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१३ ॥
Ó herói, tendo cometido o ato de um covarde ao tocar a esposa alheia, quando as mulheres estão sem protetor, pensas que és um herói.
6.103.14
भिन्नमर्याद निर्लज्ज चारित्रेष्वनवस्थित।
दर्पान्मृत्युमुपादाय शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१४ ॥
Tu, que ultrapassaste os limites, sem vergonha e instável na conduta, que, por orgulho, abraças a morte, pensas que és um herói.
6.103.15
शूरेण धनदभ्रात्रा बलैः समुदितेन च।
श्लाघनीयं महत्कर्म यशस्यं च कृतं त्वया ॥ ६.१०३.१५ ॥
Irmão de Kubera, o doador de riquezas, herói dotado de força, realizaste outrora um grande feito digno de louvor e que traz fama.
6.103.16
उत्सेकेनाभिपन्नस्य गर्हितस्याहितस्य च।
कर्मणः प्राप्नुहीदानीं तस्याद्य सुमहत् फलम् ॥ ६.१०३.१६ ॥
Recebe agora hoje o grandíssimo fruto do teu ato, nascido da soberba, censurável e prejudicial.
6.103.17
शूरोऽहमिति चात्मानमवगच्छसि दुर्मते।
नैव लज्जास्ति ते सीतां चौरवद् व्यपकर्षतः ॥ ६.१०३.१७ ॥
Ó mal-intencionado, consideras-te um herói, mas não sentes nenhuma vergonha em arrastar Sītā como um ladrão.
6.103.18
यदि मत्संनिधौ सीता धर्षिता स्यात् त्वया बलात्।
भ्रातरं तु खरं पश्येस्तदा मत्सायकैर्हतः ॥ ६.१०३.१८ ॥
Se tivesses ultrajado Sītā pela força na minha presença, terias visto teu irmão Khara morto pelas minhas flechas.
6.103.19
दिष्ट्यासि मम मन्दात्मंश्चक्षुर्विषयमागतः।
अद्य त्वां सायकैस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम् ॥ ६.१०३.१९ ॥
Por sorte você veio ao alcance da minha visão, de mente fraca. Hoje eu o enviarei com flechas afiadas à morada de Yama.
6.103.20
अद्य ते मच्छरैश्छिन्नं शिरो ज्वलितकुण्डलम्।
क्रव्यादा व्यपकर्षन्तु विकीर्णं रणपांसुषु ॥ ६.१०३.२० ॥
Hoje, que sua cabeça, cortada pelas minhas flechas com seus brincos flamejantes, jaza espalhada na poeira da batalha, e que os devoradores de carne a arrastem.
6.103.21
निपत्योरसि गृध्रास्ते क्षितौ क्षिप्तस्य रावण।
पिबन्तु रुधिरं तर्षाद् बाणशल्यान्तरोत्थितम् ॥ ६.१०३.२१ ॥
Ó Rāvaṇa, que os abutres, pousando sobre teu peito lançado ao chão, bebam com sede o sangue que brota da ferida deixada pela haste da flecha.
6.103.22
अद्य मद्बाणभिन्नस्य गतासोः पतितस्य ते।
कर्षन् त्वन्त्राणि पतगा गरुत्मन्त इवोरगान् ॥ ६.१०३.२२ ॥
Hoje, que aves como Garuḍa arranquem tuas entranhas, traspassadas pelas minhas flechas e jazendo sem vida, como os Garuḍas arrastam serpentes.
6.103.23
इत्येवं स वदन् वीरो रामः शत्रुनिबर्हणः।
राक्षसेन्द्रं समीपस्थं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.१०३.२३ ॥
Assim falando, o heroico Rāma, destruidor de inimigos, cobriu com uma chuva de flechas o senhor dos rākṣasas, que estava por perto.
6.103.24
बभूव द्विगुणं वीर्यं बलं हर्षश्च संयुगे।
रामस्यास्त्रबलं चैव शत्रोर्निधनकांक्षिणः ॥ ६.१०३.२४ ॥
Na batalha, o valor, a força e a alegria de Rāma se duplicaram, e também o poder de suas armas, pois ele desejava a morte do inimigo.
6.103.25
प्रादुर्बभूवुरस्त्राणि सर्वाणि विदितात्मनः।
प्रहर्षाच्च महातेजाः शीघ्रहस्ततरोऽभवत् ॥ ६.१०३.२५ ॥
Todas as armas apareceram a Rāma, cujo eu era conhecido; e, pela alegria, o de grande esplendor tornou-se mais veloz de mão.
6.103.26
शुभान्येतानि चिह्नानि विज्ञायात्मगतानि सः।
भूय एवार्दयद् रामो रावणं राक्षसान्तकृत् ॥ ६.१०३.२६ ॥
Percebendo estes sinais auspiciosos que surgiam em si, Rāma, destruidor dos rākṣasas, novamente assaltou Rāvaṇa.
6.103.27
हरीणां चाश्मनिकरैः शरवर्षैश्च राघवात्।
हन्यमानो दशग्रीवो विघूर्णहृदयोऽभवत् ॥ ६.१०३.२७ ॥
Atingido pela chuva de pedras dos macacos e pela chuva de flechas de Rāghava, o de dez pescoços teve o coração a cambalear.
6.103.28
यदा च शस्त्रं नारेभे न चकर्ष शरासनम्।
नास्य प्रत्यकरोद् वीर्यं विक्लवेनान्तरात्मना ॥ ६.१०३.२८ ॥
Quando não empunhou arma nem retesou o arco, seu valor não se mostrou, pois seu ser interior estava perturbado e confuso.
6.103.29
क्षिप्ताश्चाशु शरास्तेन शस्त्राणि विविधानि च।
मरणार्थाय वर्तन्ते मृत्युकालोऽभ्यवर्तत ॥ ६.१०३.२९ ॥
As flechas por ele rapidamente disparadas e as diversas armas dirigem-se à morte; o tempo de sua morte chegara.
6.103.30
सूतस्तु रथनेतास्य तदवस्थं निरीक्ष्य तम्।
शनैर्युद्धादसम्भ्रान्तो रथं तस्यापवाहयत् ॥ ६.१०३.३० ॥
Vendo-o naquele estado, seu auriga, sem se perturbar, afastou lentamente seu carro da batalha.
6.103.31
रथं च तस्याथ जवेन सारथि-
र्निवार्य भीमं जलदस्वनं तदा।
जगाम भीत्या समरान्महीपतिं
निरस्तवीर्यं पतितं समीक्ष्य ॥ ६.१०३.३१ ॥
Então o auriga fez girar rapidamente o seu carro, conteve aquele terrível que trovejava como uma nuvem; e, vendo o rei caído, despojado de seu valor, fugiu da batalha com medo.