വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.103.1
स तु तेन तदा क्रोधात् काकुत्स्थेनार्दितो भृशम्।
रावणः समरश्लाघी महाक्रोधमुपागमत् ॥ ६.१०३.१ ॥
അപ്പോൾ കാകുത്സ്ഥനാൽ (രാമനാൽ) കഠിനമായി പീഡിതനായ, യുദ്ധത്തിൽ വീമ്പു പറയുന്ന രാവണൻ മഹാക്രോധത്തിലെത്തി.
6.103.2
स दीप्तनयनोऽमर्षाच्चापमुद्यम्य वीर्यवान्।
अभ्यर्दयत् सुसंक्रुद्धो राघवं परमाहवे ॥ ६.१०३.२ ॥
കോപത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ ആ വീര്യവാൻ വില്ലുയർത്തി, അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ രാഘവനെ പീഡിപ്പിച്ചു.
6.103.3
बाणधारासहस्रैस्तैः स तोयद इवाम्बरात्।
राघवं रावणो बाणैस्तटाकमिव पूरयन् ॥ ६.१०३.३ ॥
ആകാശത്തുനിന്ന് മേഘം പോലെ, ആ ആയിരക്കണക്കിന് ശരധാരകളാൽ രാവണൻ രാഘവനെ ശരങ്ങളാൽ നിറച്ചു, കുളം വെള്ളത്താൽ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
6.103.4
पूरितः शरजालेन धनुर्मुक्तेन संयुगे।
महागिरिरिवाकम्प्यः काकुत्स्थो न प्रकम्पते ॥ ६.१०३.४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വില്ലിൽ നിന്ന് തൊടുത്ത ശരജാലത്താൽ നിറഞ്ഞിട്ടും, മഹാപർവതംപോലെ ഇളകാത്ത കാകുത്സ്ഥൻ വിറച്ചില്ല.
6.103.5
स शरैः शरजालानि वारयन् समरे स्थितः।
गभस्तीनिव सूर्यस्य प्रतिजग्राह वीर्यवान् ॥ ६.१०३.५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ശരങ്ങളാൽ ശരജാലങ്ങളെ തടുത്ത്, സൂര്യരശ്മികളെ എന്നപോലെ ആ വീര്യവാൻ അവയെ ഏറ്റുവാങ്ങി.
6.103.6
ततः शरसहस्राणि क्षिप्रहस्तो निशाचरः।
निजघानोरसि क्रुद्धो राघवस्य महात्मनः ॥ ६.१०३.६ ॥
അപ്പോൾ ക്രുദ്ധനായ, ദ്രുതഹസ്തനായ ആ നിശാചരൻ മഹാത്മാവായ രാഘവന്റെ മാറിൽ ആയിരം ശരങ്ങൾ എയ്തു.
6.103.7
स शोणितसमादिग्धः समरे लक्ष्मणाग्रजः।
दृष्टः फुल्ल इवारण्ये सुमहान् किंशुकद्रुमः ॥ ६.१०३.७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ രക്തത്തിൽ കുളിച്ച ലക്ഷ്മണന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ കാട്ടിൽ പൂത്തുനിൽക്കുന്ന വലിയ കിംശുക വൃക്ഷംപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
6.103.8
शराभिघातसंरब्धः सोऽभिजग्राह सायकान्।
काकुत्स्थः सुमहातेजा युगान्तादित्यवर्चसः ॥ ६.१०३.८ ॥
അമ്പുകളുടെ പ്രഹരമേറ്റ് കോപിച്ച അദ്ദേഹം അമ്പുകളെ പിടിച്ചെടുത്തു. കാകുത്സ്ഥൻ, മഹാതേജസ്വി, യുഗാന്ത്യസൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
6.103.9
ततोऽन्योन्यं सुसंरब्धौ तावुभौ रामरावणौ।
शरान्धकारे समरे नोपलक्षयतां तदा ॥ ६.१०३.९ ॥
അനന്തരം അതീവ കോപത്തോടെ രാമനും രാവണനും പരസ്പരം എതിർത്തു. അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകളുടെ ഇരുട്ടിൽ അവർക്ക് പരസ്പരം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
6.103.10
ततः क्रोधसमाविष्टो रामो दशरथात्मजः।
उवाच रावणं वीरः प्रहस्य परुषं वचः ॥ ६.१०३.१० ॥
അപ്പോൾ കോപം നിറഞ്ഞ ദശരഥപുത്രനായ വീരനായ രാമൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാവണനോട് കഠിനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.103.11
मम भार्या जनस्थानादज्ञानाद् राक्षसाधम।
हृता ते विवशा यस्मात् तस्मात् त्वं नासि वीर्यवान् ॥ ६.१०३.११ ॥
രാക്ഷസാധമാ! ജനസ്ഥാനത്തുനിന്ന് എന്റെ ഭാര്യയെ നീ അജ്ഞാനത്താൽ, അവൾ നിസ്സഹായയായിരുന്നപ്പോൾ അപഹരിച്ചു; അതിനാൽ നീ വീര്യവാനല്ല.
6.103.12
मया विरहितां दीनां वर्तमानां महावने।
वैदेहीं प्रसभं हृत्वा शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१२ ॥
എന്നിൽനിന്ന് വേർപെട്ട്, ദീനയായി മഹാവനത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന വൈദേഹിയെ ബലമായി അപഹരിച്ച്, നീ ശൂരനാണെന്ന് കരുതുന്നു.
6.103.13
स्त्रीषु शूर विनाथासु परदाराभिमर्शनम्।
कृत्वा कापुरुषं कर्म शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१३ ॥
ശൂരാ, രക്ഷകരില്ലാത്ത സ്ത്രീകളോട് പരസ്ത്രീയെ സ്പർശിക്കുക എന്ന ഭീരുവിന്റെ കർമ്മം ചെയ്തിട്ട്, 'ഞാൻ ശൂരനാണ്' എന്ന് നീ കരുതുന്നു.
6.103.14
भिन्नमर्याद निर्लज्ज चारित्रेष्वनवस्थित।
दर्पान्मृत्युमुपादाय शूरोऽहमिति मन्यसे ॥ ६.१०३.१४ ॥
മര്യാദ ലംഘിച്ചവനേ, ലജ്ജയില്ലാത്തവനേ, നടപ്പിൽ സ്ഥിരതയില്ലാത്തവനേ, അഹങ്കാരത്താൽ മൃത്യുവിനെ വരിച്ചിട്ട്, 'ഞാൻ ശൂരനാണ്' എന്ന് നീ കരുതുന്നു.
6.103.15
शूरेण धनदभ्रात्रा बलैः समुदितेन च।
श्लाघनीयं महत्कर्म यशस्यं च कृतं त्वया ॥ ६.१०३.१५ ॥
കുബേരന്റെ സഹോദരാ, ശൂരനും ബലസമ്പന്നനുമായ നീ പ്രശംസനീയവും യശസ്സു നൽകുന്നതുമായ മഹാകർമ്മം ചെയ്തിരുന്നു.
6.103.16
उत्सेकेनाभिपन्नस्य गर्हितस्याहितस्य च।
कर्मणः प्राप्नुहीदानीं तस्याद्य सुमहत् फलम् ॥ ६.१०३.१६ ॥
അഹങ്കാരത്താൽ ബാധിതമായ, നിന്ദ്യവും ദോഷകരവുമായ കർമ്മത്തിന്റെ വലിയ ഫലം ഇന്ന് നീ അനുഭവിക്കും.
6.103.17
शूरोऽहमिति चात्मानमवगच्छसि दुर्मते।
नैव लज्जास्ति ते सीतां चौरवद् व्यपकर्षतः ॥ ६.१०३.१७ ॥
ദുഷ്ടബുദ്ധേ, നീ സ്വയം ശൂരനെന്ന് കരുതുന്നു; എന്നാൽ കള്ളനെപ്പോലെ സീതയെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതിൽ നിനക്ക് ലജ്ജയില്ല.
6.103.18
यदि मत्संनिधौ सीता धर्षिता स्यात् त्वया बलात्।
भ्रातरं तु खरं पश्येस्तदा मत्सायकैर्हतः ॥ ६.१०३.१८ ॥
എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നീ ബലമായി സീതയെ അപമാനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, നിന്റെ സഹോദരൻ ഖരൻ എന്റെ അമ്പുകളാൽ വധിക്കപ്പെടുന്നത് നീ കാണുമായിരുന്നു.
6.103.19
दिष्ट्यासि मम मन्दात्मंश्चक्षुर्विषयमागतः।
अद्य त्वां सायकैस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम् ॥ ६.१०३.१९ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ എന്റെ കാഴ്ചയുടെ പരിധിയിൽ നീ വന്നിരിക്കുന്നു, മന്ദബുദ്ധിയേ. ഇന്ന് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ ഞാൻ നിന്നെ യമലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കും.
6.103.20
अद्य ते मच्छरैश्छिन्नं शिरो ज्वलितकुण्डलम्।
क्रव्यादा व्यपकर्षन्तु विकीर्णं रणपांसुषु ॥ ६.१०३.२० ॥
ഇന്ന് എന്റെ അമ്പുകളാൽ ഛേദിക്കപ്പെട്ട നിന്റെ തല, ജ്വലിക്കുന്ന കുണ്ഡലങ്ങളോടെ, യുദ്ധധൂളിയിൽ ചിതറിക്കിടക്കട്ടെ; മാംസഭോജികൾ അതിനെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകട്ടെ.
6.103.21
निपत्योरसि गृध्रास्ते क्षितौ क्षिप्तस्य रावण।
पिबन्तु रुधिरं तर्षाद् बाणशल्यान्तरोत्थितम् ॥ ६.१०३.२१ ॥
രാവണാ, നിലത്ത് എറിയപ്പെട്ട നിന്റെ മാറിൽ വീണ്, അമ്പിന്റെ മുറിവിൽനിന്ന് ഉയരുന്ന രക്തം ദാഹത്തോടെ കഴുകന്മാർ കുടിക്കട്ടെ.
6.103.22
अद्य मद्बाणभिन्नस्य गतासोः पतितस्य ते।
कर्षन् त्वन्त्राणि पतगा गरुत्मन्त इवोरगान् ॥ ६.१०३.२२ ॥
ഇന്ന് എന്റെ അമ്പുകളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട്, ജീവനറ്റ് വീണുകിടക്കുന്ന നിന്റെ കുടലുകളെ, ഗരുഡനെപ്പോലുള്ള പക്ഷികൾ സർപ്പങ്ങളെ വലിക്കുംപോലെ വലിക്കട്ടെ.
6.103.23
इत्येवं स वदन् वीरो रामः शत्रुनिबर्हणः।
राक्षसेन्द्रं समीपस्थं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.१०३.२३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന വീരനായ രാമൻ, സമീപത്തു നിന്ന രാക്ഷസേന്ദ്രനെ അമ്പുകളുടെ പെരുമഴകൊണ്ട് മൂടി.
6.103.24
बभूव द्विगुणं वीर्यं बलं हर्षश्च संयुगे।
रामस्यास्त्रबलं चैव शत्रोर्निधनकांक्षिणः ॥ ६.१०३.२४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ രാമന്റെ വീര്യവും ബലവും സന്തോഷവും ഇരട്ടിച്ചു; ശത്രുവിന്റെ നാശം ആഗ്രഹിച്ച രാമന്റെ അസ്ത്രബലവും ഇരട്ടിച്ചു.
6.103.25
प्रादुर्बभूवुरस्त्राणि सर्वाणि विदितात्मनः।
प्रहर्षाच्च महातेजाः शीघ्रहस्ततरोऽभवत् ॥ ६.१०३.२५ ॥
ആത്മജ്ഞനായ രാമന് എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും പ്രത്യക്ഷമായി; മഹാതേജസ്വിയായ അവൻ ആഹ്ലാദത്താൽ കൂടുതൽ വേഗമേറിയ കൈകളുള്ളവനായി.
6.103.26
शुभान्येतानि चिह्नानि विज्ञायात्मगतानि सः।
भूय एवार्दयद् रामो रावणं राक्षसान्तकृत् ॥ ६.१०३.२६ ॥
തന്നിൽ ഉദിച്ച ഈ ശുഭചിഹ്നങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി, രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന രാമൻ വീണ്ടും രാവണനെ പീഡിപ്പിച്ചു.
6.103.27
हरीणां चाश्मनिकरैः शरवर्षैश्च राघवात्।
हन्यमानो दशग्रीवो विघूर्णहृदयोऽभवत् ॥ ६.१०३.२७ ॥
വാനരന്മാരുടെ കല്ലുമഴയാലും രാഘവന്റെ ശരവർഷത്താലും പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട ദശഗ്രീവന്റെ ഹൃദയം ഇളകിമറിഞ്ഞു.
6.103.28
यदा च शस्त्रं नारेभे न चकर्ष शरासनम्।
नास्य प्रत्यकरोद् वीर्यं विक्लवेनान्तरात्मना ॥ ६.१०३.२८ ॥
അവൻ ആയുധമെടുത്തില്ല, വില്ലു വലിച്ചില്ല; വിഭ്രമിച്ച ഉള്ളിനാൽ അവന്റെ വീര്യം പ്രയോഗിക്കാനായില്ല.
6.103.29
क्षिप्ताश्चाशु शरास्तेन शस्त्राणि विविधानि च।
मरणार्थाय वर्तन्ते मृत्युकालोऽभ्यवर्तत ॥ ६.१०३.२९ ॥
അവൻ തൊടുത്ത അമ്പുകളും വിവിധ ആയുധങ്ങളും മരണത്തിനായി പായുന്നു; അവന്റെ മൃത്യുകാലം അടുത്തെത്തിയിരുന്നു.
6.103.30
सूतस्तु रथनेतास्य तदवस्थं निरीक्ष्य तम्।
शनैर्युद्धादसम्भ्रान्तो रथं तस्यापवाहयत् ॥ ६.१०३.३० ॥
അവന്റെ ആ അവസ്ഥ കണ്ട് സാരഥി വ്യാകുലപ്പെടാതെ പതുക്കെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് രഥം പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
6.103.31
रथं च तस्याथ जवेन सारथि-
र्निवार्य भीमं जलदस्वनं तदा।
जगाम भीत्या समरान्महीपतिं
निरस्तवीर्यं पतितं समीक्ष्य ॥ ६.१०३.३१ ॥
അപ്പോൾ സാരഥി വേഗത്തിൽ അവന്റെ രഥം തിരിച്ചു; മേഘംപോലെ ഗർജ്ജിക്കുന്ന ആ ഭീകരനെ തടഞ്ഞുനിർത്തി, വീര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു വീണുകിടക്കുന്ന രാജാവിനെ കണ്ട് ഭയന്ന് യുദ്ധക്കളത്തിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോയി.