ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 6.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.106.1
सारथिः स रथं हृष्टः परसैन्यप्रधर्षणम्।
गन्धर्वनगराकारं समुच्छ्रितपताकिनम् ॥ ६.१०६.१ ॥
ସେହି ସାରଥି ଆନନ୍ଦରେ ସେହି ରଥ ଚଳାଇଲା; ତାହା ଶତ୍ରୁସେନାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ସମର୍ଥ, ଗନ୍ଧର୍ବନଗର ପରି ଓ ଉଚ୍ଚ ପତାକାଯୁକ୍ତ ଥିଲା।
6.106.2
युक्तं परमसम्पन्नैर्वाजिभिर्हेममालिभिः।
युद्धोपकरणैः पूर्णं पताकाध्वजमालिनम् ॥ ६.१०६.२ ॥
ସେହି ରଥ ଅତି ଉତ୍ତମ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମାଳା ପରିହିତ ଘୋଡ଼ାରେ ଯୋଗାଯୋଗ, ଯୁଦ୍ଧ ସାମଗ୍ରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
6.106.3
ग्रसन्तमिव चाकाशं नादयन्तं वसुंधराम्।
प्रणाशं परसैन्यानां स्वसैन्यस्य प्रहर्षणम् ॥ ६.१०६.३ ॥
ତାହା ଯେପରି ଆକାଶକୁ ଗ୍ରାସ କରୁଥିଲା, ପୃଥିବୀକୁ ଗର୍ଜାଉଥିଲା; ଶତ୍ରୁସେନାର ବିନାଶ ଓ ନିଜ ସେନାର ଆନନ୍ଦସ୍ୱରୂପ ଥିଲା।
6.106.4
रावणस्य रथं क्षिप्रं चोदयामास सारथिः।
तमापतन्तं सहसा स्वनवन्तं महाध्वजम् ॥ ६.१०६.४ ॥
ସାରଥି ଶୀଘ୍ର ରାବଣର ସେହି ରଥ ଆଗକୁ ଚଳାଇଲା; ତାହା ହଠାତ୍ ଧାଇଁ ଆସୁଥିଲା, ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲା ଏବଂ ବଡ଼ ଧ୍ୱଜାଯୁକ୍ତ ଥିଲା।
6.106.5
रथं राक्षसराजस्य नरराजो ददर्श ह।
कृष्णवाजिसमायुक्तं युक्तं रौद्रेण वर्चसा ॥ ६.१०६.५ ॥
ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କ ସେହି ରଥକୁ ନରରାଜ (ରାମ) ଦେଖିଲେ; ତାହା କଳା ଘୋଡ଼ାରେ ଯୋଗାଯୋଗ ଓ ଭୟଙ୍କର ତେଜରେ ଥିଲା।
6.106.6
दीप्यमानमिवाकाशे विमानं सूर्यवर्चसम्।
तडित्पताकागहनं दर्शितेन्द्रायुधप्रभम् ॥ ६.१०६.६ ॥
ତାହା ଆକାଶରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ବିମାନ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜର, ବିଜୁଳି ପରି ପତାକାରେ ଘନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଆଭାଯୁକ୍ତ ଥିଲା।
6.106.7
शरधारा विमुञ्चन्तं धाराधरमिवाम्बुदम्।
स दृष्ट्वा मेघसंकाशमापतन्तं रथं रिपोः ॥ ६.१०६.७ ॥
ବାଣର ଧାରା ବର୍ଷାଉ ଥିବା ମେଘ ପରି ଆସୁଥିବା ଶତ୍ରୁର ରଥକୁ, ମେଘସଦୃଶ ଦେଖି (ରାମ)।
6.106.8
गिरेर्वज्राभिमृष्टस्य दीर्यतः सदृशस्वनम्।
विस्फारयन् वै वेगेन बालचन्द्रानतं धनुः ॥ ६.१०६.८ ॥
ବଜ୍ରାହତ ପର୍ବତ ଭାଙ୍ଗିବା ଶବ୍ଦ ପରି, ବାଳଚନ୍ଦ୍ର ପରି ନତ ଧନୁକୁ ବେଗରେ ଟାଣି।
6.106.9
उवाच मातलिं रामः सहस्राक्षस्य सारथिम्।
मातले पश्य संरब्धमापतन्तं रथं रिपोः ॥ ६.१०६.९ ॥
ରାମ ସହସ୍ରାକ୍ଷ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ସାରଥି ମାତଳିଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ମାତଳି, କ୍ରୋଧରେ ଆସୁଥିବା ଶତ୍ରୁର ରଥ ଦେଖ।
6.106.10
यथापसव्यं पतता वेगेन महता पुनः।
समरे हन्तुमात्मानं तथानेन कृता मतिः ॥ ६.१०६.१० ॥
ସେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ପୁଣି ମହାବେଗରେ ଝାସି ପଡ଼ି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ମାରିବାକୁ ଯେପରି ମନସ୍ଥ କରିଥିଲା, ସେପରି ଏ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ମାରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଛି।
6.106.11
तदप्रमादमातिष्ठ प्रत्युद्गच्छ रथं रिपोः।
विध्वंसयितुमिच्छामि वायुर्मेघमिवोत्थितम् ॥ ६.१०६.११ ॥
ତେଣୁ ସାବଧାନ ରୁହ; ଶତ୍ରୁ ରଥ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଗେଇ ଯାଅ। ଉଠିଥିବା ମେଘକୁ ବାୟୁ ଯେପରି ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରେ, ସେପରି ମୁଁ ତାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
6.106.12
अविक्लवमसम्भ्रान्तमव्यग्रहृदयेक्षणम्।
रश्मिसंचारनियतं प्रचोदय रथं द्रुतम् ॥ ६.१०६.१२ ॥
ବିଚଳିତ ନ ହୋଇ, ଘାବରା ନ ହୋଇ, ସ୍ଥିର ହୃଦୟ ଓ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଲଗାମ ଚାଳନାରେ ଦୃଢ଼ ରହି ଶୀଘ୍ର ରଥ ଚଳାଅ।
6.106.13
कामं न त्वं समाधेयः पुरंदररथोचितः।
युयुत्सुरहमेकाग्रः स्मारये त्वां न शिक्षये ॥ ६.१०६.१३ ॥
ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ; ଆପଣଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ ଓ ଏକାଗ୍ର ଏହି ମୁଁ କେବଳ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଉଛି, ଶିଖାଉନାହିଁ।
6.106.14
परितुष्टः स रामस्य तेन वाक्येन मातलिः।
प्रचोदयामास रथं सुरसारथिरुत्तमः ॥ ६.१०६.१४ ॥
ରାମଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାରଥି ମାତଲି ରଥକୁ ଚଳାଇଲେ।
6.106.15
अपसव्यं ततः कुर्वन् रावणस्य महारथम्।
चक्रसम्भूतरजसा रावणं व्यवधूनयत् ॥ ६.१०६.१५ ॥
ତା'ପରେ ରାବଣଙ୍କ ମହାରଥକୁ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଘୁରାଇ, ଚକ୍ରରୁ ଉଠିଥିବା ଧୂଳିରେ ରାବଣଙ୍କୁ ହଲାଇ ଦେଲେ।
6.106.16
ततः क्रुद्धो दशग्रीवस्ताम्रविस्फारितेक्षणः।
रथप्रतिमुखं रामं सायकैरवधूनयत् ॥ ६.१०६.१६ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧିତ ଦଶଗ୍ରୀବ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଓ ବିସ୍ଫାରିତ ଆଖିରେ, ରଥ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ରାମଙ୍କୁ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
6.106.17
धर्षणामर्षितो रामो धैर्यं रोषेण लम्भयन्।
जग्राह सुमहावेगमैन्द्रं युधि शरासनम् ॥ ६.१०६.१७ ॥
ଅପମାନରେ କ୍ରୋଧିତ ରାମ, ଧୈର୍ଯ୍ୟକୁ କ୍ରୋଧରେ ପରିଣତ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅତି ବେଗବାନ ଧନୁ ଧରିଲେ।
6.106.18
शरांश्च सुमहावेगान् सूर्यरश्मिसमप्रभान्।
तदुपोढं महद् युद्धमन्योन्यवधकांक्षिणोः।
परस्पराभिमुखयोर्दृप्तयोरिव सिंहयोः ॥ ६.१०६.१८ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅତି ବେଗବାନ ବାଣ ଛୁଟିଲା; ପରସ୍ପରର ବଧ ଇଚ୍ଛୁକ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେପରି ଦୁଇ ଗର୍ବୀ ସିଂହ ମୁହାମୁହି ଲଢ଼ନ୍ତି।
6.106.19
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
समीयुर्द्वैरथं द्रष्टुं रावणक्षयकांक्षिणः ॥ ६.१०६.१९ ॥
ତାପରେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ ଓ ପରମ ଋଷିମାନେ ରାବଣର ବିନାଶ ଇଚ୍ଛା କରି ଦ୍ୱୈରଥ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
6.106.20
समुत्पेतुरथोत्पाता दारुणा रोमहर्षणाः।
रावणस्य विनाशाय राघवस्योदयाय च ॥ ६.१०६.२० ॥
ରାବଣର ବିନାଶ ଓ ରାଘବଙ୍କ ଉଦୟ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର, ରୋମାଞ୍ଚକର ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
6.106.21
ववर्ष रुधिरं देवो रावणस्य रथोपरि।
वाता मण्डलिनस्तीव्रा व्यपसव्यं प्रचक्रमुः ॥ ६.१०६.२१ ॥
ଦେବ ରାବଣଙ୍କ ରଥ ଉପରେ ରକ୍ତ ବର୍ଷାଇଲେ; ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ ଅପସବ୍ୟ ଦିଗରେ ଘୂରିଲା।
6.106.22
महद्गृध्रकुलं चास्य भ्रममाणं नभस्थले।
येन येन रथो याति तेन तेन प्रधावति ॥ ६.१०६.२२ ॥
ଆକାଶରେ ଘୂରୁଥିବା ବଡ଼ ଶକୁନି ଦଳ ତାଙ୍କ ପଛେ ଲାଗିଲା; ରଥ ଯେଉଁଆଡ଼େ ଯାଏ, ସେମାନେ ସେଆଡ଼େ ଧାଏଁ।
6.106.23
संध्यया चावृता लङ्का जपापुष्पनिकाशया।
दृश्यते सम्प्रदीप्तेव दिवसेऽपि वसुंधरा ॥ ६.१०६.२३ ॥
ଜବାଫୁଲ ରଙ୍ଗର ସନ୍ଧ୍ୟା-ଲାଲିମାରେ ଘେରି ହୋଇଥିବା ଲଙ୍କା ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଜଳୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
6.106.24
सनिर्घाता महोल्काश्च सम्प्रपेतुर्महास्वनाः।
विषादयंस्ते रक्षांसि रावणस्य तदाहिताः ॥ ६.१०६.२४ ॥
ବଜ୍ରନିର୍ଘୋଷ ସହ ବଡ଼ ଉଲ୍କା ମହାଶବ୍ଦରେ ପଡ଼ିଲା; ରାବଣଙ୍କ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବିଷାଦରେ ପକାଇ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।
6.106.25
रावणश्च यतस्तत्र प्रचचाल वसुंधरा।
रक्षसां च प्रहरतां गृहीता इव बाहवः ॥ ६.१०६.२५ ॥
ଯେଉଁଠି ରାବଣ ଥିଲେ ସେଠାରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଲା; ପ୍ରହାର କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବାହୁ ଯେମିତି ଧରାପଡ଼ିଗଲା।
6.106.26
ताम्राः पीताः सिताः श्वेताः पतिताः सूर्यरश्मयः।
दृश्यन्ते रावणस्याग्रे पर्वतस्येव धातवः ॥ ६.१०६.२६ ॥
ତମ୍ବା, ହଳଦିଆ, କଳା ଓ ଧଳା ସୂର୍ଯ୍ୟରଶ୍ମି ପଡ଼ିଥିବା ରାବଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପର୍ବତର ଧାତୁ ପରି ଦେଖାଗଲା।
6.106.27
गृध्रैरनुगताश्चास्य वमन्त्यो ज्वलनं मुखैः।
प्रणेदुर्मुखमीक्षन्त्यः संरब्धमशिवं शिवाः ॥ ६.१०६.२७ ॥
ଶଗଡ଼ମାନେ ପଛେ ପଛେ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ମୁହଁରୁ ଅଗ୍ନି ବାହାର କରି, କ୍ରୋଧିତ ଓ ଅଶୁଭ ମୁଖକୁ ଚାହିଁ ଶିଆଳୀମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
6.106.28
प्रतिकूलं ववौ वायू रणे पांसून् समुत्किरन्।
तस्य राक्षसराजस्य कुर्वन् दृष्टिविलोपनम् ॥ ६.१०६.२८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିକୂଳ ପବନ ବହିଲା; ଧୂଳି ଉଡ଼ାଇ ସେ ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଲୁପ୍ତ କଲା।
6.106.29
निपेतुरिन्द्राशनयः सैन्ये चास्य समन्ततः।
दुर्विषह्यस्वरा घोरा विना जलधरोदयम् ॥ ६.१०६.२९ ॥
ମେଘ ଉଦୟ ବିନା, ଅସହ୍ୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ଉପରେ ଚାରିଆଡ଼େ ପଡ଼ିଲା।
6.106.30
दिशश्च प्रदिशः सर्वा बभूवुस्तिमिरावृताः।
पांसुवर्षेण महता दुर्दर्शं च नभोऽभवत् ॥ ६.१०६.३० ॥
ସବୁ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ ଅନ୍ଧକାରରେ ଘେରିଗଲା; ମହା ଧୂଳି-ବର୍ଷଣରେ ଆକାଶ ଦୁର୍ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଲା।
6.106.31
कुर्वन्त्यः कलहं घोरं सारिकास्तद्रथं प्रति।
निपेतुः शतशस्तत्र दारुणा दारुणारुताः ॥ ६.१०६.३१ ॥
ଭୟଙ୍କର କୋଳାହଳ କରି ସାରିକାମାନେ ସେ ରଥ ଦିଗରେ ଶହ ଶହ ସେଠାରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ସେମାନେ ଭୟାନକ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ।
6.106.32
जघनेभ्यः स्फुलिङ्गाश्च नेत्रेभ्योऽश्रूणि संततम्।
मुमुचुस्तस्य तुरगास्तुल्यमग्निं च वारि च ॥ ६.१०६.३२ ॥
ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନେ ପଛପଟୁ ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗ ଓ ଆଖିରୁ ନିରନ୍ତର ଲୁହ ବହାଇଲେ; ଅଗ୍ନି ଓ ଜଳ ସମାନ ଭାବରେ ବାହାରିଲା।
6.106.33
एवंप्रकारा बहवः समुत्पाता भयावहाः।
रावणस्य विनाशाय दारुणाः सम्प्रजज्ञिरे ॥ ६.१०६.३३ ॥
ଏପରି ଭୟାବହ ଅନେକ ଦୁର୍ଲକ୍ଷଣ ରାବଣର ବିନାଶ ପାଇଁ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
6.106.34
रामस्यापि निमित्तानि सौम्यानि च शिवानि च।
बभूवुर्जयशंसीनि प्रादुर्भूतानि सर्वशः ॥ ६.१०६.३४ ॥
ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୌମ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ପ୍ରକଟ ହେଲା; ସେମାନେ ସର୍ବତ୍ର ବିଜୟ ଘୋଷଣା କରୁଥିଲେ।
6.106.35
निमित्तानीह सौम्यानि राघवः स्वजयाय वै।
दृष्ट्वा परमसंहृष्टो हतं मेने च रावणम् ॥ ६.१०६.३५ ॥
ଏଠାରେ ଥିବା ସୌମ୍ୟ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦେଖି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ବିଜୟର ସୂଚନା ଭାବି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ରାଘବ ରାବଣକୁ ହତ ବୋଲି ମନେ କଲେ।
6.106.36
ततो निरीक्ष्यात्मगतानि राघवो
रणे निमित्तानि निमित्तकोविदः।
जगाम हर्षं च परां च निर्वृतिं
चकार युद्धे ह्यधिकं च विक्रमम् ॥ ६.१०६.३६ ॥
ତା'ପରେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଜାଣିଥିବା ରାଘବ, ରଣରେ ନିଜ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସେହି ଚିହ୍ନ ଦେଖି, ପରମ ହର୍ଷ ଓ ପରମ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଧିକ ପରାକ୍ରମ ଦେଖାଇଲେ।