Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.106.1
सारथिः स रथं हृष्टः परसैन्यप्रधर्षणम्।
गन्धर्वनगराकारं समुच्छ्रितपताकिनम् ॥ ६.१०६.१ ॥
Der Wagenlenker lenkte voll Freude jenen Streitwagen, der das feindliche Heer zermalmt, einer Gandharva-Stadt gleicht und hochgereckte Banner trägt.
6.106.2
युक्तं परमसम्पन्नैर्वाजिभिर्हेममालिभिः।
युद्धोपकरणैः पूर्णं पताकाध्वजमालिनम् ॥ ६.१०६.२ ॥
Der Streitwagen war von vortrefflichen, mit goldenen Girlanden geschmückten Pferden gezogen, voll mit Kriegsgerät und geschmückt mit Girlanden aus Bannern und Standarten.
6.106.3
ग्रसन्तमिव चाकाशं नादयन्तं वसुंधराम्।
प्रणाशं परसैन्यानां स्वसैन्यस्य प्रहर्षणम् ॥ ६.१०६.३ ॥
Es schien den Himmel zu verschlingen und die Erde dröhnen zu lassen; es war der Untergang der feindlichen Heere und die Freude des eigenen.
6.106.4
रावणस्य रथं क्षिप्रं चोदयामास सारथिः।
तमापतन्तं सहसा स्वनवन्तं महाध्वजम् ॥ ६.१०६.४ ॥
Der Wagenlenker trieb rasch Rāvaṇas Streitwagen an, der plötzlich auf ihn zustürmte, donnernd, mit einem großen Banner.
6.106.5
रथं राक्षसराजस्य नरराजो ददर्श ह।
कृष्णवाजिसमायुक्तं युक्तं रौद्रेण वर्चसा ॥ ६.१०६.५ ॥
Der Menschenkönig (Rāma) sah den Streitwagen des Rākṣasa-Königs, bespannt mit schwarzen Pferden und mit grimmigem Glanz versehen.
6.106.6
दीप्यमानमिवाकाशे विमानं सूर्यवर्चसम्।
तडित्पताकागहनं दर्शितेन्द्रायुधप्रभम् ॥ ६.१०६.६ ॥
Es strahlte am Himmel wie ein brennendes Luftgefährt, sonnenhell, dicht mit blitzgleichen Bannern, mit dem Glanz eines entfalteten Regenbogens.
6.106.7
शरधारा विमुञ्चन्तं धाराधरमिवाम्बुदम्।
स दृष्ट्वा मेघसंकाशमापतन्तं रथं रिपोः ॥ ६.१०६.७ ॥
Als er den Streitwagen des Feindes wie eine Wolke herannahen sah, der Pfeilströme ergoss wie eine Regenwolke, erblickte Rāma ihn wolkengleich.
6.106.8
गिरेर्वज्राभिमृष्टस्य दीर्यतः सदृशस्वनम्।
विस्फारयन् वै वेगेन बालचन्द्रानतं धनुः ॥ ६.१०६.८ ॥
Mit Wucht den Bogen spannend, der wie der junge Mond gebogen war und einen Klang wie ein vom Blitz gespaltener Berg hatte.
6.106.9
उवाच मातलिं रामः सहस्राक्षस्य सारथिम्।
मातले पश्य संरब्धमापतन्तं रथं रिपोः ॥ ६.१०६.९ ॥
Rāma sprach zu Mātali, dem Wagenlenker des Sahasrākṣa (Indra): "Mātali, sieh den Streitwagen des Feindes, der zornentbrannt herannaht."
6.106.10
यथापसव्यं पतता वेगेन महता पुनः।
समरे हन्तुमात्मानं तथानेन कृता मतिः ॥ ६.१०६.१० ॥
So wie jener, der von links wieder mit großer Geschwindigkeit herabstürzte, im Kampf mich zu töten beabsichtigte, so hat auch dieser beschlossen, mich zu treffen.
6.106.11
तदप्रमादमातिष्ठ प्रत्युद्गच्छ रथं रिपोः।
विध्वंसयितुमिच्छामि वायुर्मेघमिवोत्थितम् ॥ ६.१०६.११ ॥
Darum bleibe wachsam und fahre dem Streitwagen des Feindes entgegen. Ich will ihn vernichten, wie der Wind eine aufgestiegene Wolke zerstreut.
6.106.12
अविक्लवमसम्भ्रान्तमव्यग्रहृदयेक्षणम्।
रश्मिसंचारनियतं प्रचोदय रथं द्रुतम् ॥ ६.१०६.१२ ॥
Unerschüttert und gelassen, mit ruhigem Herzen und Blick, fest in der Führung der Zügel, lenke den Wagen rasch.
6.106.13
कामं न त्वं समाधेयः पुरंदररथोचितः।
युयुत्सुरहमेकाग्रः स्मारये त्वां न शिक्षये ॥ ६.१०६.१३ ॥
Gewiss bist du des Wagens Purandaras würdig und bedarfst keiner Belehrung. Da ich kampflustig und gesammelt bin, erinnere ich dich nur, ich unterweise dich nicht.
6.106.14
परितुष्टः स रामस्य तेन वाक्येन मातलिः।
प्रचोदयामास रथं सुरसारथिरुत्तमः ॥ ६.१०६.१४ ॥
Über Rāmas Worte erfreut, trieb Mātali, der beste Wagenlenker der Götter, den Wagen vorwärts.
6.106.15
अपसव्यं ततः कुर्वन् रावणस्य महारथम्।
चक्रसम्भूतरजसा रावणं व्यवधूनयत् ॥ ६.१०६.१५ ॥
Dann wendete er Rāvaṇas großen Wagen nach links und erschütterte Rāvaṇa mit dem Staub, den die Räder aufwirbelten.
6.106.16
ततः क्रुद्धो दशग्रीवस्ताम्रविस्फारितेक्षणः।
रथप्रतिमुखं रामं सायकैरवधूनयत् ॥ ६.१०६.१६ ॥
Da schüttelte der zehnköpfige Rāvaṇa, zornentbrannt, mit rot geröteten, weit aufgerissenen Augen, Rāma, der seinem Wagen gegenüberstand, mit Pfeilen.
6.106.17
धर्षणामर्षितो रामो धैर्यं रोषेण लम्भयन्।
जग्राह सुमहावेगमैन्द्रं युधि शरासनम् ॥ ६.१०६.१७ ॥
Rāma, durch die Kränkung erzürnt, verwandelte seine Gelassenheit in Zorn und ergriff im Kampf Indras Bogen von gewaltiger Schnelligkeit.
6.106.18
शरांश्च सुमहावेगान् सूर्यरश्मिसमप्रभान्।
तदुपोढं महद् युद्धमन्योन्यवधकांक्षिणोः।
परस्पराभिमुखयोर्दृप्तयोरिव सिंहयोः ॥ ६.१०६.१८ ॥
Pfeile von gewaltiger Schnelligkeit, leuchtend wie die Strahlen der Sonne, wurden abgeschossen, und ein großer Kampf entbrannte zwischen den beiden, die einander den Tod wünschten, wie zwei stolze Löwen, die sich gegenüberstehen.
6.106.19
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
समीयुर्द्वैरथं द्रष्टुं रावणक्षयकांक्षिणः ॥ ६.१०६.१९ ॥
Da versammelten sich die Götter, Gandharvas, Siddhas und großen Weisen, um den Zweikampf der Wagen zu sehen, begierig auf Rāvaṇas Untergang.
6.106.20
समुत्पेतुरथोत्पाता दारुणा रोमहर्षणाः।
रावणस्य विनाशाय राघवस्योदयाय च ॥ ६.१०६.२० ॥
Schreckliche, haarsträubende Vorzeichen erhoben sich, zum Untergang Rāvaṇas und zum Aufstieg Rāghavas.
6.106.21
ववर्ष रुधिरं देवो रावणस्य रथोपरि।
वाता मण्डलिनस्तीव्रा व्यपसव्यं प्रचक्रमुः ॥ ६.१०६.२१ ॥
Der Gott ließ Blut auf Rāvaṇas Wagen regnen, und heftige kreisende Winde begannen unheilvoll von rechts nach links zu wehen.
6.106.22
महद्गृध्रकुलं चास्य भ्रममाणं नभस्थले।
येन येन रथो याति तेन तेन प्रधावति ॥ ६.१०६.२२ ॥
Ein großer Schwarm kreisender Geier am Himmel folgte ihm; wohin der Wagen auch fuhr, sie stürzten in dieselbe Richtung.
6.106.23
संध्यया चावृता लङ्का जपापुष्पनिकाशया।
दृश्यते सम्प्रदीप्तेव दिवसेऽपि वसुंधरा ॥ ६.१०६.२३ ॥
Laṅkā, von einer Abenddämmerung rot wie die Hibiskusblüte bedeckt, schien auch am Tag in Flammen zu stehen, als brenne die Erde selbst.
6.106.24
सनिर्घाता महोल्काश्च सम्प्रपेतुर्महास्वनाः।
विषादयंस्ते रक्षांसि रावणस्य तदाहिताः ॥ ६.१०६.२४ ॥
Große Meteore fielen mit Donnerschlägen und mächtigem Getöse herab, stürzten auf Rāvaṇas Rākṣasas nieder und versetzten sie in Verzweiflung.
6.106.25
रावणश्च यतस्तत्र प्रचचाल वसुंधरा।
रक्षसां च प्रहरतां गृहीता इव बाहवः ॥ ६.१०६.२५ ॥
Dort, wo Rāvaṇa war, erbebte die Erde, und die Arme der schlagenden Rākṣasas schienen wie gepackt.
6.106.26
ताम्राः पीताः सिताः श्वेताः पतिताः सूर्यरश्मयः।
दृश्यन्ते रावणस्याग्रे पर्वतस्येव धातवः ॥ ६.१०६.२६ ॥
Die Sonnenstrahlen – kupferfarben, gelb, dunkel und weiß – lagen am Boden und erschienen vor Rāvaṇa wie die Mineraladern eines Berges.
6.106.27
गृध्रैरनुगताश्चास्य वमन्त्यो ज्वलनं मुखैः।
प्रणेदुर्मुखमीक्षन्त्यः संरब्धमशिवं शिवाः ॥ ६.१०६.२७ ॥
Von Geiern verfolgt, spien die Schakale Feuer aus ihren Mäulern, blickten auf das zornige, unheilvolle Gesicht und heulten auf.
6.106.28
प्रतिकूलं ववौ वायू रणे पांसून् समुत्किरन्।
तस्य राक्षसराजस्य कुर्वन् दृष्टिविलोपनम् ॥ ६.१०६.२८ ॥
Im Kampf wehte ein widriger Wind, wirbelte Staub auf und benahm jenem König der Rākṣasas die Sicht.
6.106.29
निपेतुरिन्द्राशनयः सैन्ये चास्य समन्ततः।
दुर्विषह्यस्वरा घोरा विना जलधरोदयम् ॥ ६.१०६.२९ ॥
Ohne dass Wolken aufstiegen, fielen Indras Blitze ringsum auf sein Heer, mit unerträglichem und schrecklichem Donner.
6.106.30
दिशश्च प्रदिशः सर्वा बभूवुस्तिमिरावृताः।
पांसुवर्षेण महता दुर्दर्शं च नभोऽभवत् ॥ ६.१०६.३० ॥
Alle Himmelsrichtungen und Zwischenrichtungen waren von Finsternis verhüllt; durch den gewaltigen Staubregen wurde der Himmel kaum noch sichtbar.
6.106.31
कुर्वन्त्यः कलहं घोरं सारिकास्तद्रथं प्रति।
निपेतुः शतशस्तत्र दारुणा दारुणारुताः ॥ ६.१०६.३१ ॥
Maina-Vögel, einen furchtbaren Lärm erzeugend, fielen dort zu Hunderten auf jenen Wagen zu und schrien mit entsetzlicher Stimme.
6.106.32
जघनेभ्यः स्फुलिङ्गाश्च नेत्रेभ्योऽश्रूणि संततम्।
मुमुचुस्तस्य तुरगास्तुल्यमग्निं च वारि च ॥ ६.१०६.३२ ॥
Seine Pferde ließen Funken aus ihren Hinterteilen und unaufhörlich Tränen aus ihren Augen, Feuer und Wasser gleichermaßen.
6.106.33
एवंप्रकारा बहवः समुत्पाता भयावहाः।
रावणस्य विनाशाय दारुणाः सम्प्रजज्ञिरे ॥ ६.१०६.३३ ॥
Viele solche schrecklichen und furchterregenden Vorzeichen erschienen zum Untergang Rāvaṇas.
6.106.34
रामस्यापि निमित्तानि सौम्यानि च शिवानि च।
बभूवुर्जयशंसीनि प्रादुर्भूतानि सर्वशः ॥ ६.१०६.३४ ॥
Auch für Rāma erschienen glückverheißende und günstige Vorzeichen, die in jeder Hinsicht den Sieg verkündeten.
6.106.35
निमित्तानीह सौम्यानि राघवः स्वजयाय वै।
दृष्ट्वा परमसंहृष्टो हतं मेने च रावणम् ॥ ६.१०६.३५ ॥
Als der Rāghava diese glückverheißenden Vorzeichen sah, hielt er sie, hocherfreut, für Zeichen seines eigenen Sieges und glaubte Rāvaṇa bereits erschlagen.
6.106.36
ततो निरीक्ष्यात्मगतानि राघवो
रणे निमित्तानि निमित्तकोविदः।
जगाम हर्षं च परां च निर्वृतिं
चकार युद्धे ह्यधिकं च विक्रमम् ॥ ६.१०६.३६ ॥
Da gelangte der Rāghava, kundig in Vorzeichen, als er in der Schlacht jene Vorzeichen betrachtete, die ihn betrafen, zu höchster Freude und tiefem Frieden und zeigte im Kampf noch größere Tapferkeit.