வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.106.1
सारथिः स रथं हृष्टः परसैन्यप्रधर्षणम्।
गन्धर्वनगराकारं समुच्छ्रितपताकिनम् ॥ ६.१०६.१ ॥
அந்தத் தேரோட்டி மகிழ்ச்சியுடன் அந்தத் தேரைச் செலுத்தினான். அது எதிரியின் படையை நொறுக்கவல்லது; கந்தர்வ நகரம் போலத் தோன்றியது; உயர்ந்த கொடிகளைக் கொண்டிருந்தது.
6.106.2
युक्तं परमसम्पन्नैर्वाजिभिर्हेममालिभिः।
युद्धोपकरणैः पूर्णं पताकाध्वजमालिनम् ॥ ६.१०६.२ ॥
அந்தத் தேர் மிகச் சிறந்த, பொன் மாலையணிந்த குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டிருந்தது; போர்க் கருவிகளால் நிரம்பியிருந்தது; கொடிகளும் துவஜங்களின் மாலைகளும் அணிந்திருந்தது.
6.106.3
ग्रसन्तमिव चाकाशं नादयन्तं वसुंधराम्।
प्रणाशं परसैन्यानां स्वसैन्यस्य प्रहर्षणम् ॥ ६.१०६.३ ॥
அது வானத்தை விழுங்குவது போலவும், பூமியை முழங்கச் செய்வதுபோலவும் இருந்தது; எதிரிப் படைகளின் அழிவாகவும் தன் படைக்கு மகிழ்ச்சியாகவும் விளங்கியது.
6.106.4
रावणस्य रथं क्षिप्रं चोदयामास सारथिः।
तमापतन्तं सहसा स्वनवन्तं महाध्वजम् ॥ ६.१०६.४ ॥
தேரோட்டி உடனே ராவணனின் அந்தத் தேரைச் செலுத்தினான்; அது திடீரென முன்னேறி வந்து முழங்கிக்கொண்டிருந்தது, பெரிய கொடியுடன் இருந்தது.
6.106.5
रथं राक्षसराजस्य नरराजो ददर्श ह।
कृष्णवाजिसमायुक्तं युक्तं रौद्रेण वर्चसा ॥ ६.१०६.५ ॥
அரக்கர் மன்னனின் தேரை நரராஜன் (ராமன்) கண்டான்; அது கருங்குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டிருந்தது; கொடிய ஒளியுடன் இருந்தது.
6.106.6
दीप्यमानमिवाकाशे विमानं सूर्यवर्चसम्।
तडित्पताकागहनं दर्शितेन्द्रायुधप्रभम् ॥ ६.१०६.६ ॥
அது வானத்தில் ஒளிரும் விமானம் போலவும், சூரியனின் பிரகாசமுடையதாகவும், மின்னல் போன்ற கொடிகளால் நிறைந்ததாகவும், வானவில்லின் ஒளியுடனும் இருந்தது.
6.106.7
शरधारा विमुञ्चन्तं धाराधरमिवाम्बुदम्।
स दृष्ट्वा मेघसंकाशमापतन्तं रथं रिपोः ॥ ६.१०६.७ ॥
அம்புகளின் தாரையைப் பொழியும் மேகம் போல், மேகம் போல் தோன்றும் எதிரியின் தேரு வருவதைக் கண்டு (ராமன்).
6.106.8
गिरेर्वज्राभिमृष्टस्य दीर्यतः सदृशस्वनम्।
विस्फारयन् वै वेगेन बालचन्द्रानतं धनुः ॥ ६.१०६.८ ॥
இடியால் தாக்கப்பட்ட மலை பிளக்கும் ஒலிபோல் ஒலிக்கும், இளம்பிறை போல வளைந்த வில்லை வேகமாக இழுத்து.
6.106.9
उवाच मातलिं रामः सहस्राक्षस्य सारथिम्।
मातले पश्य संरब्धमापतन्तं रथं रिपोः ॥ ६.१०६.९ ॥
ராமன் ஆயிரங்கண்ணனின் (இந்திரனின்) சாரதி மாதலியிடம் சொன்னான்: மாதலியே, கோபத்துடன் வரும் எதிரியின் தேரைப் பார்.
6.106.10
यथापसव्यं पतता वेगेन महता पुनः।
समरे हन्तुमात्मानं तथानेन कृता मतिः ॥ ६.१०६.१० ॥
அவன் இடப்புறமாக மீண்டும் பெரும் வேகத்துடன் பாய்ந்து போரில் என்னைக் கொல்ல நினைத்திருப்பதுபோல், இவன் என்னைத் தாக்க முடிவு செய்திருக்கிறான்.
6.106.11
तदप्रमादमातिष्ठ प्रत्युद्गच्छ रथं रिपोः।
विध्वंसयितुमिच्छामि वायुर्मेघमिवोत्थितम् ॥ ६.१०६.११ ॥
ஆகையால் கவனமாக இரு; எதிரியின் தேருக்கு எதிராகச் செல். எழுந்த மேகத்தைக் காற்று சிதறடிப்பதுபோல் அவனை அழிக்க விரும்புகிறேன்.
6.106.12
अविक्लवमसम्भ्रान्तमव्यग्रहृदयेक्षणम्।
रश्मिसंचारनियतं प्रचोदय रथं द्रुतम् ॥ ६.१०६.१२ ॥
கலங்காமல், பதற்றமின்றி, அமைதியான மனமும் பார்வையும் கொண்டு, கடிவாளத்தைக் கட்டுப்பாட்டுடன் பிடித்து விரைந்து தேரைச் செலுத்து.
6.106.13
कामं न त्वं समाधेयः पुरंदररथोचितः।
युयुत्सुरहमेकाग्रः स्मारये त्वां न शिक्षये ॥ ६.१०६.१३ ॥
நிச்சயமாக நீர் இந்திரனின் தேருக்குத் தகுந்தவர்; உமக்கு அறிவுறுத்த வேண்டியதில்லை. போரை விரும்பி ஒருமுகப்பட்டிருக்கும் நான் உமக்கு நினைவூட்டுகிறேனே தவிர கற்பிக்கவில்லை.
6.106.14
परितुष्टः स रामस्य तेन वाक्येन मातलिः।
प्रचोदयामास रथं सुरसारथिरुत्तमः ॥ ६.१०६.१४ ॥
ராமனின் அந்த வார்த்தைகளால் மகிழ்ச்சியடைந்த தேவர்களின் சிறந்த சாரதியான மாதலி தேரை விரைவுபடுத்தினான்.
6.106.15
अपसव्यं ततः कुर्वन् रावणस्य महारथम्।
चक्रसम्भूतरजसा रावणं व्यवधूनयत् ॥ ६.१०६.१५ ॥
பின்னர் ராவணனின் பெரிய தேரை இடப்புறமாகத் திருப்பி, சக்கரங்களில் எழுந்த தூசியால் ராவணனைக் கலக்கினான்.
6.106.16
ततः क्रुद्धो दशग्रीवस्ताम्रविस्फारितेक्षणः।
रथप्रतिमुखं रामं सायकैरवधूनयत् ॥ ६.१०६.१६ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற பத்துத் தலை ராவணன், சிவந்து விரிந்த கண்களுடன், தேருக்கு எதிரில் நின்ற ராமனை அம்புகளால் தாக்கினான்.
6.106.17
धर्षणामर्षितो रामो धैर्यं रोषेण लम्भयन्।
जग्राह सुमहावेगमैन्द्रं युधि शरासनम् ॥ ६.१०६.१७ ॥
அவமானத்தால் சினமுற்ற ராமன், பொறுமையைச் சினமாக மாற்றி, போரில் இந்திரனின் மிகு வேகமுள்ள வில்லை எடுத்தான்.
6.106.18
शरांश्च सुमहावेगान् सूर्यरश्मिसमप्रभान्।
तदुपोढं महद् युद्धमन्योन्यवधकांक्षिणोः।
परस्पराभिमुखयोर्दृप्तयोरिव सिंहयोः ॥ ६.१०६.१८ ॥
சூரியனின் கதிர்களைப் போல ஒளிரும் மிகு வேகமுள்ள அம்புகள் பாய, ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பிய இருவருக்கும் இடையே பெரும் போர் மூண்டது; இரு கர்வமுள்ள சிங்கங்கள் நேருக்கு நேர் மோதுவது போல்.
6.106.19
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
समीयुर्द्वैरथं द्रष्टुं रावणक्षयकांक्षिणः ॥ ६.१०६.१९ ॥
அப்போது தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், சித்தர்களும், மகா ரிஷிகளும் ராவணனின் அழிவை விரும்பி, அந்த இரதப் போரைக் காண ஒன்று கூடினர்.
6.106.20
समुत्पेतुरथोत्पाता दारुणा रोमहर्षणाः।
रावणस्य विनाशाय राघवस्योदयाय च ॥ ६.१०६.२० ॥
ராவணனின் அழிவுக்கும் ராகவனின் எழுச்சிக்கும் அடையாளமாக, பயங்கரமும் மயிர்சிலிர்க்கச் செய்பவையுமான சகுனங்கள் எழுந்தன.
6.106.21
ववर्ष रुधिरं देवो रावणस्य रथोपरि।
वाता मण्डलिनस्तीव्रा व्यपसव्यं प्रचक्रमुः ॥ ६.१०६.२१ ॥
தேவன் ராவணனின் இரதத்தின் மேல் இரத்தத்தைப் பொழிந்தான்; கடுமையான சுழல் காற்றுகள் அபசவ்யமாக (இடமிருந்து வலமாக) சுழன்றன.
6.106.22
महद्गृध्रकुलं चास्य भ्रममाणं नभस्थले।
येन येन रथो याति तेन तेन प्रधावति ॥ ६.१०६.२२ ॥
ஆகாயத்தில் வட்டமிடும் பெரிய கழுகுக் கூட்டம் அவனைப் பின்தொடர்ந்தது; தேர் எங்கெங்கு செல்கிறதோ அங்கெல்லாம் அவை விரைந்தன.
6.106.23
संध्यया चावृता लङ्का जपापुष्पनिकाशया।
दृश्यते सम्प्रदीप्तेव दिवसेऽपि वसुंधरा ॥ ६.१०६.२३ ॥
செம்பருத்திப் பூவின் நிறமுள்ள அந்தித் தீக்கொழுந்துபோல் லங்கை சூழப்பட்டிருந்தது; பகலிலும் பூமி எரிவதுபோல் காணப்பட்டது.
6.106.24
सनिर्घाता महोल्काश्च सम्प्रपेतुर्महास्वनाः।
विषादयंस्ते रक्षांसि रावणस्य तदाहिताः ॥ ६.१०६.२४ ॥
இடியுடன் கூடிய பெரும் எரிகற்கள் மகா ஓசையுடன் விழுந்தன; ராவணனின் அரக்கர்களுக்கு துயரம் விளைவித்து அவர்கள் மீது வீழ்ந்தன.
6.106.25
रावणश्च यतस्तत्र प्रचचाल वसुंधरा।
रक्षसां च प्रहरतां गृहीता इव बाहवः ॥ ६.१०६.२५ ॥
ராவணன் இருந்த இடத்தில் பூமி நடுங்கியது; அடித்துக்கொண்டிருந்த அரக்கர்களின் தோள்கள் பிடிக்கப்பட்டவை போல் ஆயின.
6.106.26
ताम्राः पीताः सिताः श्वेताः पतिताः सूर्यरश्मयः।
दृश्यन्ते रावणस्याग्रे पर्वतस्येव धातवः ॥ ६.१०६.२६ ॥
சிவப்பு, மஞ்சள், கருப்பு, வெள்ளை நிறமுள்ள சூரியக் கதிர்கள் விழுந்தபடி ராவணனுக்கு முன்னால் மலையின் தாதுக்கள் போலத் தெரிந்தன.
6.106.27
गृध्रैरनुगताश्चास्य वमन्त्यो ज्वलनं मुखैः।
प्रणेदुर्मुखमीक्षन्त्यः संरब्धमशिवं शिवाः ॥ ६.१०६.२७ ॥
கழுகுகள் பின்தொடர, வாயிலிருந்து நெருப்பை உமிழ்ந்தபடி, கோபமும் அபசகுனமுமான முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு நரிகள் ஊளையிட்டன.
6.106.28
प्रतिकूलं ववौ वायू रणे पांसून् समुत्किरन्।
तस्य राक्षसराजस्य कुर्वन् दृष्टिविलोपनम् ॥ ६.१०६.२८ ॥
போரில் எதிர்த்திசையில் காற்று வீசி, புழுதியை மேலே வாரி இறைத்து, அந்த அரக்கர் அரசனின் பார்வையை மறைத்தது.
6.106.29
निपेतुरिन्द्राशनयः सैन्ये चास्य समन्ततः।
दुर्विषह्यस्वरा घोरा विना जलधरोदयम् ॥ ६.१०६.२९ ॥
மேகங்கள் எழாமலேயே, தாங்கமுடியாத பயங்கர ஒலியுடன் இந்திரனின் இடிகள் அவனுடைய படைமீது எல்லாப் பக்கமும் விழுந்தன.
6.106.30
दिशश्च प्रदिशः सर्वा बभूवुस्तिमिरावृताः।
पांसुवर्षेण महता दुर्दर्शं च नभोऽभवत् ॥ ६.१०६.३० ॥
எல்லாத் திசைகளும் உபதிசைகளும் இருளால் மூடப்பட்டன; பெரும் புழுதி மழையால் வானம் காண்பதற்கு அரிதாகியது.
6.106.31
कुर्वन्त्यः कलहं घोरं सारिकास्तद्रथं प्रति।
निपेतुः शतशस्तत्र दारुणा दारुणारुताः ॥ ६.१०६.३१ ॥
பயங்கரமாகக் கூச்சலிட்ட மைனாப் பறவைகள் நூற்றுக்கணக்கில் அந்தத் தேரை நோக்கி அங்கே விழுந்தன; அவை கொடிய ஒலி எழுப்பின.
6.106.32
जघनेभ्यः स्फुलिङ्गाश्च नेत्रेभ्योऽश्रूणि संततम्।
मुमुचुस्तस्य तुरगास्तुल्यमग्निं च वारि च ॥ ६.१०६.३२ ॥
அவனுடைய குதிரைகள் பின்புறங்களிலிருந்து தீப்பொறிகளையும், கண்களிலிருந்து தொடர்ந்து கண்ணீரையும் சிந்தின; நெருப்பும் நீரும் சமமாக வெளிப்பட்டன.
6.106.33
एवंप्रकारा बहवः समुत्पाता भयावहाः।
रावणस्य विनाशाय दारुणाः सम्प्रजज्ञिरे ॥ ६.१०६.३३ ॥
இத்தகைய பல பயங்கரமான, அச்சமூட்டும் கொடிய அபசகுனங்கள் ராவணனின் அழிவுக்காகத் தோன்றின.
6.106.34
रामस्यापि निमित्तानि सौम्यानि च शिवानि च।
बभूवुर्जयशंसीनि प्रादुर्भूतानि सर्वशः ॥ ६.१०६.३४ ॥
ராமருக்கும் நல்லதும் மங்கலமுமான சகுனங்கள் தோன்றின; அவை எங்கும் வெற்றியை அறிவித்தன.
6.106.35
निमित्तानीह सौम्यानि राघवः स्वजयाय वै।
दृष्ट्वा परमसंहृष्टो हतं मेने च रावणम् ॥ ६.१०६.३५ ॥
இங்குள்ள நல்ல சகுனங்களைக் கண்டு, அவை தம் வெற்றிக்கான அறிகுறிகள் என்று கருதி, மிகவும் மகிழ்ந்த ராகவர் ராவணன் கொல்லப்பட்டான் என்று நினைத்தார்.
6.106.36
ततो निरीक्ष्यात्मगतानि राघवो
रणे निमित्तानि निमित्तकोविदः।
जगाम हर्षं च परां च निर्वृतिं
चकार युद्धे ह्यधिकं च विक्रमम् ॥ ६.१०६.३६ ॥
பின்னர் சகுனங்களை அறிந்த ராகவர், போர்க்களத்தில் தம்மைப் பற்றிய அந்தச் சகுனங்களைக் கண்டு, பேரானந்தமும் பேரமைதியும் அடைந்து, போரில் மேலும் பெரும் வீரம் காட்டினார்.