رامايانا فالميكي · السارغا 6.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.113.1
प्रविवेश पुरीं लङ्कां पूज्यमानो निशाचरैः ॥ ६.११३.१ ॥
دخل مدينة لانكا مكرّمًا من قبل الليليين.
6.113.2
प्रविश्य च पुरीं लङ्कामनुज्ञाप्य विभीषणम्।
ततस्तेनाभ्यनुज्ञातो हनूमान् वृक्षवाटिकाम् ॥ ६.११३.२ ॥
بعد أن دخل مدينة لانكا وودّع فيبهيشانا، ثم بإذنه، ذهب هانومان إلى حديقة الأشجار.
6.113.3
सम्प्रविश्य यथान्यायं सीताया विदितो हरिः।
ददर्श मृजया हीनां सातङ्कां रोहिणीमिव ॥ ६.११३.३ ॥
بعد أن دخل على الوجه الصحيح، رأى هانومان، القرد المعروف لسيتا، وهي محرومة من الزينة وخائفة، كنجمة روهيني.
6.113.4
वृक्षमूले निरानन्दां राक्षसीभिः परीवृताम्।
निभृतः प्रणतः प्रह्वः सोऽभिगम्याभिवाद्य च ॥ ६.११३.४ ॥
عند جذع شجرة، محاطة بنساء راكشاسي، لا فرح لها، اقترب منها متواضعًا منحنيًا بإجلال، وحيّاها باحترام.
6.113.5
दृष्ट्वा तमागतं देवी हनूमन्तं महाबलम्।
तूष्णीमास्त तदा दृष्ट्वा स्मृत्वा हृष्टाभवत् तदा ॥ ६.११३.५ ॥
لما رأت هانومان ذا القوة العظيمة قد جاء، جلست الإلهة سيتا صامتة حينئذ؛ ولما رأته وتذكّرته، فرحت حينئذ.
6.113.6
सौम्यं तस्या मुखं दृष्ट्वा हनूमान् प्लवगोत्तमः।
रामस्य वचनं सर्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ६.११३.६ ॥
لما رأى وجهها الوديع، بدأ هانومان، أفضل القرود القافزة، يروي كل رسالة راما.
6.113.7
वैदेहि कुशली रामः सहसुग्रीवलक्ष्मणः।
कुशलं चाह सिद्धार्थो हतशत्रुरमित्रजित् ॥ ६.११३.७ ॥
يا فايدێهي، راما بخير مع سوغريفا ولاكشمانا. وقد سأل راما، الذي حقق مقصده وقتل عدوه وقهر أعداءه، عن سلامتك.
6.113.8
विभीषणसहायेन रामेण हरिभिः सह।
निहतो रावणो देवि लक्ष्मणेन च वीर्यवान् ॥ ६.११३.८ ॥
أيتها الإلهة، بمساعدة فيبهيشانا، قتل راما مع القرود، ولاكشمانا أيضا، الجبار راڤانا.
6.113.9
प्रियमाख्यामि ते देवि भूयश्च त्वां सभाजये।
तव प्रभावाद् धर्मज्ञे महान् रामेण संयुगे ॥ ६.११३.९ ॥
أيتها الإلهة، أحمل إليك البشرى وأكرمك مرة أخرى. أيتها العارفة بالدهارما، بقوة جلالك أنجز راما عملا عظيما في القتال.
6.113.10
लब्धोऽयं विजयः सीते स्वस्था भव गतज्वरा।
रावणश्च हतः शत्रुर्लङ्का चैव वशीकृता ॥ ६.११३.१० ॥
يا سيتا، لقد نيل هذا النصر. كوني في سلام، متحررة من الهم. لقد قُتل العدو راڤانا، وقد أُخضعت لانكا نفسها.
6.113.11
मया ह्यलब्धनिद्रेण धृतेन तव निर्जये।
प्रतिज्ञैषा विनिस्तीर्णा बद्ध्वा सेतुं महोदधौ ॥ ६.११३.११ ॥
من أجل نصرك حفظت عهدا وبقيت بلا نوم. وبعد أن أقمت جسرا فوق المحيط العظيم، أوفيت بهذا العهد.
6.113.12
सम्भ्रमश्च न कर्तव्यो वर्तन्त्या रावणालये।
विभीषणविधेयं हि लङ्कैश्वर्यमिदं कृतम् ॥ ६.११३.१२ ॥
ما دمت في دار راڤانا فلا ينبغي أن تفزعي، فقد وُضعت سيادة لانكا الآن تحت سلطان فيبهيشانا.
6.113.13
तदाश्वसिहि विस्रब्धं स्वगृहे परिवर्तसे।
अयं चाभ्येति संहृष्टस्त्वद्दर्शनसमुत्सुकः ॥ ६.११३.१३ ॥
فاطمئني واثقةً؛ فأنتِ في بيتك. وهو قادمٌ مسرورًا، متشوقًا لرؤيتك.
6.113.14
एवमुक्ता तु सा देवी सीता शशिनिभानना।
प्रहर्षेणावरुद्धा सा व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ६.११३.१४ ॥
فلما خوطبت بذلك، غلبت الفرحة الإلهة سيتا ذات الوجه كالقمر، فلم تستطع الكلام.
6.113.15
ततोऽब्रवीद्धरिवरः सीतामप्रतिजल्पतीम्।
किं त्वं चिन्तयसे देवि किं च मां नाभिभाषसे ॥ ६.११३.१५ ॥
فقال خيرُ القرود لسيتا، وهي لا تجيب: "أيتها الإلهة، فيمَ تفكرين؟ ولِمَ لا تكلمينني؟"
6.113.16
एवमुक्ता हनुमता सीता धर्मपथे स्थिता।
अब्रवीत् परमप्रीता बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ६.११३.१६ ॥
فلما خاطبها هنومان بذلك، ثبتت سيتا على طريق الدارما، وفرحت فرحًا عظيمًا، فقالت بصوت متهدج بالدموع.
6.113.17
प्रियमेतदुपश्रुत्य भर्तुर्विजयसंश्रितम्।
प्रहर्षवशमापन्ना निर्वाक्यास्मि क्षणान्तरम् ॥ ६.११३.१७ ॥
لما سمعتُ هذا النبأ السار عن انتصار زوجي، غلبتني الفرحة، فصمتُّ هنيهةً لا أنطق.
6.113.18
नहि पश्यामि सदृशं चिन्तयन्ती प्लवंगम।
आख्यानकस्य भवतो दातुं प्रत्यभिनन्दनम् ॥ ६.११३.१८ ॥
يا أفضل القافزين، إني وإن فكرت، لا أرى ما يليق بي أن أعطيك جزاءً على إخبارك بهذا النبأ السار.
6.113.19
न हि पश्यामि तत् सौम्य पृथिव्यामपि वानर।
सदृशं यत्प्रियाख्याने तव दत्त्वा भवेत् सुखम् ॥ ६.११३.१९ ॥
أيتها اللطيفة، أيها القرد، لا أرى على الأرض شيئا يعادل أن أمنحك سعادة تليق بخبرك السار.
6.113.20
हिरण्यं वा सुवर्णं वा रत्नानि विविधानि च।
राज्यं वा त्रिषु लोकेषु एतन्नार्हति भाषितम् ॥ ६.११३.२० ॥
ليس الذهب ولا القطع الذهبية ولا الجواهر المتنوعة ولا حتى مملكة في العوالم الثلاثة تستحق هذا الكلام.
6.113.21
एवमुक्तस्तु वैदेह्या प्रत्युवाच प्लवंगमः।
प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षात् सीतायाः प्रमुखे स्थितः ॥ ६.११३.२१ ॥
ولما خاطبته فايدेही بذلك، وقف القرد أمام سيتا مقدما يديه المضمومتين فرحا، وأجاب.
6.113.22
भर्तुः प्रियहिते युक्ते भर्तुर्विजयकांक्षिणि।
स्निग्धमेवंविधं वाक्यं त्वमेवार्हस्यनिन्दिते ॥ ६.११३.२२ ॥
أيتها الطاهرة التي لا عيب فيها، المكرسة لخير زوجها وسروره، الراغبة في انتصاره، أنت وحدك أهل لأن تنطقي بكلمات رقيقة كهذه.
6.113.23
तवैतद् वचनं सौम्ये सारवत् स्निग्धमेव च।
रत्नौघाद् विविधाच्चापि देवराज्याद् विशिष्यते ॥ ६.११३.२३ ॥
أيتها اللطيفة، كلامك هذا ذو معنى وعطف، وهو أفضل من كومة من الجواهر المتنوعة ومن مملكة الآلهة.
6.113.24
अर्थतश्च मया प्राप्ता देवराज्यादयो गुणाः।
हतशत्रुं विजयिनं रामं पश्यामि सुस्थितम् ॥ ६.११३.२४ ॥
حقا لقد نلت خيرات مملكة الآلهة وغيرها، إذ أرى راما المنتصر، وقد قتل عدوه، واقفا ثابتا معافى.
6.113.25
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा मैथिली जनकात्मजा।
ततः शुभतरं वाक्यमुवाच पवनात्मजम् ॥ ६.११३.२५ ॥
ولما سمعت كلامه قالت ميثيلي ابنة جاناكا لابن الريح قولاً أكثر بركة.
6.113.26
अतिलक्षणसम्पन्नं माधुर्यगुणभूषणम्।
बुद्ध्या ह्यष्टाङ्गया युक्तं त्वमेवार्हसि भाषितुम् ॥ ६.११३.२६ ॥
المتّصف بعلامات فائقة، المتزيّن بصفة العذوبة، الجامع لعقلٍ ذي ثمانية أركان، أنت وحدك الجدير بأن تتكلم هكذا.
6.113.27
श्लाघनीयोऽनिलस्य त्वं सुतः परमधार्मिकः।
बलं शौर्यं श्रुतं सत्त्वं विक्रमो दाक्ष्यमुत्तमम् ॥ ६.११३.२७ ॥
يا ابن الريح، أنت جدير بالثناء وشديد التقوى؛ فيك القوة والبسالة والعلم والثبات والبأس والمهارة العليا.
6.113.28
तेजः क्षमा धृतिः स्थैर्यं विनीतत्वं न संशयः।
एते चान्ये च बहवो गुणास्त्वय्येव शोभनाः ॥ ६.११३.२८ ॥
البهاء والصبر والثبات والرسوخ والتواضع، لا ريب في ذلك؛ وهذه وغيرها من الفضائل الكثيرة تتلألأ فيك وحدك.
6.113.29
अथोवाच पुनः सीतामसम्भ्रान्तो विनीतवत्।
प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षात् सीतायाः प्रमुखे स्थितः ॥ ६.११३.२९ ॥
ثم وقف أمام سيتا غير مضطرب، متواضعاً، فرحاً، رافعاً كفيه، وقال لها مرة أخرى.
6.113.30
इमास्तु खलु राक्षस्यो यदि त्वमनुमन्यसे।
हन्तुमिच्छामि ताः सर्वा याभिस्त्वं तर्जिता पुरा ॥ ६.११३.३० ॥
إن أذنتِ، أود قتل جميع هؤلاء الراكشسيات اللواتي هددنكِ من قبل.
6.113.31
क्लिश्यन्तीं पतिदेवां त्वामशोकवनिकां गताम्।
घोररूपसमाचाराः क्रूराः क्रूरतरेक्षणाः ॥ ६.११३.३१ ॥
هؤلاء الراكشاسيات ذوات الهيئة والسلوك المروّعين، القاسيات ذوات العيون الأشد قسوة، يعذّبنَكِ أنتِ التي تعدّين زوجكِ إلهكِ وقد جئتِ إلى بستان أشوكا.
6.113.32
इह श्रुता मया देवि राक्षस्यो विकृताननाः।
असकृत्परुषैर्वाक्यैर्वदन्त्यो रावणाज्ञया ॥ ६.११३.३२ ॥
أيتها الإلهة، سمعتُ هنا الراكشاسيات ذوات الوجوه المشوّهة يُكرّرن الكلمات القاسية مراراً بأمر راڤانا.
6.113.33
विकृता विकृताकाराः क्रूराः क्रूरकचेक्षणाः।
इच्छामि विविधैर्घातैर्हन्तुमेताः सुदारुणाः ॥ ६.११३.३३ ॥
هؤلاء الراكشاسيات القاسيات، المشوّهات الهيئة والصورة، ذوات الشعر والعيون القاسية، الشديدات الرعب — أريد أن أقتلهن بضروب شتى من الضربات.
6.113.34
राक्षस्यो दारुणकथा वरमेतत् प्रयच्छ मे।
मुष्टिभिः पार्ष्णिघातैश्च विशालैश्चैव बाहुभिः ॥ ६.११३.३४ ॥
أيتها الراكشاسيات ذوات الكلام المروّع، امنحنني هذا الوَرّ: أن أضربهن بالقبضات وضربات الكعب وبذراعيّ العريضتين.
6.113.35
जङ्घाजानुप्रहारैश्च दन्तानां चैव पीडनैः।
कर्तनैः कर्णनासानां केशानां लुञ्चनैस्तथा ॥ ६.११३.३५ ॥
بضربات على الفخذين والركبتين، وبسحق أسنانهن، وقطع آذانهن وأنوفهن، وكذلك بنتف شعورهن.
6.113.36
निपात्य हन्तुमिच्छामि तव विप्रियकारिणीः।
एवं प्रहारैर्बहुभिः सम्प्रहार्य यशस्विनि ॥ ६.११३.३६ ॥
أريد أن أُسقط تلك الراكشاسيات اللواتي فعلن بكِ ما يُكرَه، وأقتلهن. أيتها المجيدة، هكذا، بضربِ كثيرٍ من الضربات…
6.113.37
घातये तीव्ररूपाभिर्याभिस्त्वं तर्जिता पुरा।
इत्युक्ता सा हनुमता कृपणा दीनवत्सला ॥ ६.११३.३७ ॥
«لأمرنّ بقتل تلك الراكشسيات ذوات الهيئة المرعبة اللواتي تهددنك من قبل.» فلما قال لها هنومان ذلك، قالت سيتا الحزينة، الرحيمة بالضعفاء، ...
6.113.38
हनूमन्तमुवाचेदं चिन्तयित्वा विमृश्य च।
राजसंश्रयवश्यानां कुर्वतीनां पराज्ञया ॥ ६.११३.३८ ॥
فكّرت سيتا وتأمّلت، ثم قالت لهنومان: «إن الذين يخضعون لحماية الملك ويعملون بأمر غيرهم...
6.113.39
विधेयानां च दासीनां कः कुप्येद् वानरोत्तम।
भाग्यवैषम्यदोषेण पुरस्ताद्दुष्कृतेन च ॥ ६.११३.३९ ॥
يا خير القرود، من يغضب على الخادمات المطيعات؟ إنما بسبب خطأ تفاوت الحظ وسوء فعل سابق...
6.113.40
मयैतत् प्राप्यते सर्वं स्वकृतं ह्युपभुज्यते।
मैवं वद महाबाहो दैवी ह्येषा परा गतिः ॥ ६.११३.४० ॥
إنني أنال هذا كله، فإن المرء يذوق ثمرة فعله. لا تقل هكذا يا ذا الذراعين القويتين؛ فهذا هو السبيل الإلهي الأسمى.
6.113.41
प्राप्तव्यं तु दशायोगान्मयैतदिति निश्चितम्।
दासीनां रावणस्याहं मर्षयामीह दुर्बला ॥ ६.११३.४१ ॥
هذا ما يجب أن أنالَه، وذلك مقرّر بتضافر الأحوال. وسط خادمات راڤانا، ضعيفةً، أحتمله هنا.
6.113.42
आज्ञप्ता राक्षसेनेह राक्षस्यस्तर्जयन्ति माम्।
हते तस्मिन् न कुर्वन्ति तर्जनं मारुतात्मज ॥ ६.११३.४२ ॥
بأمر الراكشاسا تهددني الراكشسيات هنا. يا ابن الريح، إذا قُتل فلن يهددنني.
6.113.43
अयं व्याघ्रसमीपे तु पुराणो धर्मसंहितः।
ऋक्षेण गीतः श्लोकोऽस्ति तं निबोध प्लवंगम ॥ ६.११३.४३ ॥
هنا بيت شعري قديم مليء بالدارما، أنشده الدب بجوار النمر. فاستمع إليه أيها القافز.
6.113.44
न परः पापमादत्ते परेषां पापकर्मणाम्।
समयो रक्षितव्यस्तु सन्तश्चारित्रभूषणाः ॥ ६.११३.४४ ॥
الرجل الصالح لا يحمل على نفسه ذنب من يرتكبون الخطايا. يجب حفظ العهد، فالأخيار زينتهم حسن السلوك.
6.113.45
पापानां वा शुभानां वा वधार्हाणामथापि वा।
कार्यं कारुण्यमार्येण न कश्चिन्नापराध्यति ॥ ६.११३.४५ ॥
سواء كانوا آثمين أو صالحين أو مستحقين للقتل، ينبغي للشريف أن يُظهر الرحمة، ولا يُسيئ أحد.
6.113.46
लोकहिंसाविहाराणां क्रूराणां पापकर्मणाम्।
कुर्वतामपि पापानि नैव कार्यमशोभनम् ॥ ६.११३.४६ ॥
حتى وإن ارتكب القساة الآثمون الذين يلهون بإيذاء العالم خطاياهم، فلا ينبغي أبداً فعل أمر مشين.
6.113.47
एवमुक्तस्तु हनुमान् सीतया वाक्यकोविदः।
प्रत्युवाच ततः सीतां रामपत्नीमनिन्दिताम् ॥ ६.११३.४७ ॥
فلما قالت سيتا ذلك، أجاب هنومان، البارع في الكلام، سيتا زوجة راما الطاهرة.
6.113.48
युक्ता रामस्य भवती धर्मपत्नी गुणान्विता।
प्रतिसंदिश मां देवि गमिष्ये यत्र राघवः ॥ ६.११३.४८ ॥
أنتِ جديرة براما، زوجة شرعية متحلية بالفضائل. أيتها الإلهة، أرسلي إليّ رسالتك؛ سأذهب إلى حيث يكون راغافا.
6.113.49
एवमुक्ता हनुमता वैदेही जनकात्मजा।
साब्रवीद् द्रष्टुमिच्छामि भर्तारं भक्तवत्सलम् ॥ ६.११३.४९ ॥
قالت وَيْدِيهي ابنة جَنَكا لمّا خاطبها هَنُومان: أتمنّى أن أرى زوجي الذي يحبّ عابديه.
6.113.50
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
हर्षयन् मैथिलीं वाक्यमुवाचेदं महामतिः ॥ ६.११३.५० ॥
فلمّا سمع هَنُومان، ابن الريح، ذو الفطنة الكبيرة، كلامها، قال لميثيلي مُفرِحًا إيّاها هذه الكلمات.
6.113.51
पूर्णचन्द्रमुखं रामं द्रक्ष्यस्यद्य सलक्ष्मणम्।
स्थितमित्रं हतामित्रं शचीवेन्द्रं सुरेश्वरम् ॥ ६.११३.५१ ॥
ستری اليوم راما ذا الوجه كالبدر التام مع لَكشمانا، واقفًا مع حلفائه، قد قتل أعداءه، كإندرا ملك الآلهة مع شَچي.
6.113.52
तामेवमुक्त्वा भ्राजन्तीं सीतां साक्षादिव श्रियम्।
आजगाम महातेजा हनूमान् यत्र राघवः ॥ ६.११३.५२ ॥
ولمّا قال هذا لسيتا، التي كانت تتلألأ كأنها الإلهة شري بذاتها، مضى هَنُومان عظيم البهاء إلى حيث كان راغَوا.
6.113.53
सपदि हरिवरस्ततो हनूमान्
प्रतिवचनं जनकेश्वरात्मजायाः।
कथितमकथयद् यथाक्रमेण
त्रिदशवरप्रतिमाय राघवाय ॥ ६.११३.५३ ॥
فأخبر هَنُومان، خيرُ القرود، راغَوا، الشبيهَ بخيرِ الآلهة، على الفور وبحسب ترتيبه بجوابِ ابنةِ ملِكِ جَنَكا.