ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 6.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.113.1
प्रविवेश पुरीं लङ्कां पूज्यमानो निशाचरैः ॥ ६.११३.१ ॥
ନିଶାଚରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ସେ ଲଙ୍କା ନଗରୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
6.113.2
प्रविश्य च पुरीं लङ्कामनुज्ञाप्य विभीषणम्।
ततस्तेनाभ्यनुज्ञातो हनूमान् वृक्षवाटिकाम् ॥ ६.११३.२ ॥
ଲଙ୍କା ନଗରୀରେ ପ୍ରବେଶ କରି ବିଭୀଷଣଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ତାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ହନୁମାନ ବୃକ୍ଷବାଟିକା ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
6.113.3
सम्प्रविश्य यथान्यायं सीताया विदितो हरिः।
ददर्श मृजया हीनां सातङ्कां रोहिणीमिव ॥ ६.११३.३ ॥
ଯଥାନ୍ୟାୟରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସୀତାଙ୍କର ପରିଚିତ ବାନର ହନୁମାନ, ଅଳଙ୍କାରହୀନା, ଭୀତ, ରୋହିଣୀ ନକ୍ଷତ୍ର ସଦୃଶ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
6.113.4
वृक्षमूले निरानन्दां राक्षसीभिः परीवृताम्।
निभृतः प्रणतः प्रह्वः सोऽभिगम्याभिवाद्य च ॥ ६.११३.४ ॥
ବୃକ୍ଷମୂଳରେ, ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ, ଆନନ୍ଦହୀନା ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ବିନୟରେ, ନତ ହୋଇ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଯାଇ ସେ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
6.113.5
दृष्ट्वा तमागतं देवी हनूमन्तं महाबलम्।
तूष्णीमास्त तदा दृष्ट्वा स्मृत्वा हृष्टाभवत् तदा ॥ ६.११३.५ ॥
ଆସିଥିବା ମହାବଳୀ ହନୁମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଦେବୀ (ସୀତା) ସେତେବେଳେ ମୌନ ରହିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ସ୍ମରଣ କରି ସେତେବେଳେ ସେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ।
6.113.6
सौम्यं तस्या मुखं दृष्ट्वा हनूमान् प्लवगोत्तमः।
रामस्य वचनं सर्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ६.११३.६ ॥
ତାଙ୍କ ସୌମ୍ୟ ମୁଖ ଦେଖି, ଡେଇଁବା ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହନୁମାନ ରାମଙ୍କର ସମସ୍ତ ବାର୍ତ୍ତା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
6.113.7
वैदेहि कुशली रामः सहसुग्रीवलक्ष्मणः।
कुशलं चाह सिद्धार्थो हतशत्रुरमित्रजित् ॥ ६.११३.७ ॥
ହେ ବୈଦେହୀ, ସୁଗ୍ରୀବ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ରାମ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି। ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସିଦ୍ଧ କରିଥିବା, ଶତ୍ରୁ ବଧ କରିଥିବା, ଶତ୍ରୁଜିତ ରାମ ତୁମର କୁଶଳ ପଚାରିଛନ୍ତି।
6.113.8
विभीषणसहायेन रामेण हरिभिः सह।
निहतो रावणो देवि लक्ष्मणेन च वीर्यवान् ॥ ६.११३.८ ॥
ହେ ଦେବୀ, ବିଭୀଷଣଙ୍କ ସହାୟତାରେ ରାମ ବାନରମାନଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପରାକ୍ରମୀ ରାବଣକୁ ବଧ କରିଛନ୍ତି।
6.113.9
प्रियमाख्यामि ते देवि भूयश्च त्वां सभाजये।
तव प्रभावाद् धर्मज्ञे महान् रामेण संयुगे ॥ ६.११३.९ ॥
ହେ ଦେବୀ, ତୁମକୁ ପ୍ରିୟ ସମ୍ବାଦ କହୁଛି ଏବଂ ପୁଣି ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଛି। ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞେ, ତୁମ ପ୍ରଭାବରେ ରାମ ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି।
6.113.10
लब्धोऽयं विजयः सीते स्वस्था भव गतज्वरा।
रावणश्च हतः शत्रुर्लङ्का चैव वशीकृता ॥ ६.११३.१० ॥
ହେ ସୀତା, ଏହି ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି। ସ୍ୱସ୍ଥ ରୁହ, ସନ୍ତାପମୁକ୍ତ ହୁଅ। ଶତ୍ରୁ ରାବଣ ନିହତ ହୋଇଛି ଏବଂ ଲଙ୍କା ମଧ୍ୟ ବଶୀଭୂତ ହୋଇଛି।
6.113.11
मया ह्यलब्धनिद्रेण धृतेन तव निर्जये।
प्रतिज्ञैषा विनिस्तीर्णा बद्ध्वा सेतुं महोदधौ ॥ ६.११३.११ ॥
ତୁମ ବିଜୟ ପାଇଁ ମୁଁ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରି ନିଦ୍ରାବିହୀନ ରହିଥିଲି। ମହାସାଗର ଉପରେ ସେତୁ ବାନ୍ଧି ମୁଁ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି।
6.113.12
सम्भ्रमश्च न कर्तव्यो वर्तन्त्या रावणालये।
विभीषणविधेयं हि लङ्कैश्वर्यमिदं कृतम् ॥ ६.११३.१२ ॥
ରାବଣଙ୍କ ଗୃହରେ ରହୁଥିବା ତୁମେ ଘାବରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଲଙ୍କାର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ବିଭୀଷଣଙ୍କ ଅଧୀନ କରାଯାଇଛି।
6.113.13
तदाश्वसिहि विस्रब्धं स्वगृहे परिवर्तसे।
अयं चाभ्येति संहृष्टस्त्वद्दर्शनसमुत्सुकः ॥ ६.११३.१३ ॥
ଅତଏବ ବିଶ୍ୱାସରେ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୁଅ; ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ଗୃହରେ ଅଛ। ଏବଂ ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଆସୁଛନ୍ତି।
6.113.14
एवमुक्ता तु सा देवी सीता शशिनिभानना।
प्रहर्षेणावरुद्धा सा व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ६.११३.१४ ॥
ଏପରି କୁହାଯାଇଥିବାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ ଦେବୀ ସୀତା ଆନନ୍ଦରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ହୋଇ କହି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
6.113.15
ततोऽब्रवीद्धरिवरः सीतामप्रतिजल्पतीम्।
किं त्वं चिन्तयसे देवि किं च मां नाभिभाषसे ॥ ६.११३.१५ ॥
ତେବେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉତ୍ତର ନ ଦେଉଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ କ'ଣ ଚିନ୍ତା କରୁଛ? ଏବଂ ମୋ ସହିତ କାହିଁକି କଥା କହୁନାହଁ?"
6.113.16
एवमुक्ता हनुमता सीता धर्मपथे स्थिता।
अब्रवीत् परमप्रीता बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ६.११३.१६ ॥
ହନୁମାନ ଏପରି କହିବାରୁ ଧର୍ମପଥରେ ସ୍ଥିତ ସୀତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଲୁହରେ ରୁଦ୍ଧ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ।
6.113.17
प्रियमेतदुपश्रुत्य भर्तुर्विजयसंश्रितम्।
प्रहर्षवशमापन्ना निर्वाक्यास्मि क्षणान्तरम् ॥ ६.११३.१७ ॥
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବିଜୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ପ୍ରିୟ ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣି, ଆନନ୍ଦର ବଶରେ ମୁଁ କ୍ଷଣେ ପାଇଁ ବାକ୍ୟହୀନ ହୋଇଗଲି।
6.113.18
नहि पश्यामि सदृशं चिन्तयन्ती प्लवंगम।
आख्यानकस्य भवतो दातुं प्रत्यभिनन्दनम् ॥ ६.११३.१८ ॥
ହେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭାବିଲେ ବି, ଏହି ଶୁଭବାର୍ତ୍ତା ଆଣିଥିବା ତୁମକୁ ପ୍ରତିଦାନରେ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ କିଛି ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ।
6.113.19
न हि पश्यामि तत् सौम्य पृथिव्यामपि वानर।
सदृशं यत्प्रियाख्याने तव दत्त्वा भवेत् सुखम् ॥ ६.११३.१९ ॥
ହେ ସୌମ୍ୟେ, ହେ ବାନର, ତୁମର ପ୍ରିୟ ସମ୍ବାଦ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ମଧ୍ୟ ସମାନ ସୁଖଦାୟକ କିଛି ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ।
6.113.20
हिरण्यं वा सुवर्णं वा रत्नानि विविधानि च।
राज्यं वा त्रिषु लोकेषु एतन्नार्हति भाषितम् ॥ ६.११३.२० ॥
ସୁନା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ବିବିଧ ରତ୍ନ, କିମ୍ବା ତ୍ରିଲୋକର ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥାର ଯୋଗ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ନୁହେଁ।
6.113.21
एवमुक्तस्तु वैदेह्या प्रत्युवाच प्लवंगमः।
प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षात् सीतायाः प्रमुखे स्थितः ॥ ६.११३.२१ ॥
ବୈଦେହୀ ଏହିପରି କହିବାରୁ, ସେ ବାନର ହର୍ଷରେ କର ଯୋଡ଼ି ସୀତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
6.113.22
भर्तुः प्रियहिते युक्ते भर्तुर्विजयकांक्षिणि।
स्निग्धमेवंविधं वाक्यं त्वमेवार्हस्यनिन्दिते ॥ ६.११३.२२ ॥
ହେ ଅନିନ୍ଦିତା, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ହିତ ଓ ପ୍ରିୟରେ ଲାଗିରହିଥିବା, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବିଜୟ ଇଚ୍ଛୁକ ତୁମେ ହିଁ ଏପରି ସ୍ନେହମୟ ବାକ୍ୟ କହିବାର ଯୋଗ୍ୟ।
6.113.23
तवैतद् वचनं सौम्ये सारवत् स्निग्धमेव च।
रत्नौघाद् विविधाच्चापि देवराज्याद् विशिष्यते ॥ ६.११३.२३ ॥
ହେ ସୌମ୍ୟେ, ତୁମର ଏ କଥା ସାରବାନ ଓ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ; ବିବିଧ ରତ୍ନରାଶି ଓ ଦେବରାଜ୍ୟଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
6.113.24
अर्थतश्च मया प्राप्ता देवराज्यादयो गुणाः।
हतशत्रुं विजयिनं रामं पश्यामि सुस्थितम् ॥ ६.११३.२४ ॥
ପ୍ରକୃତରେ ଦେବରାଜ୍ୟ ଆଦି ଗୁଣ ମୁଁ ପାଇଗଲିଣି, କାରଣ ଶତ୍ରୁ ବଧ କରି ବିଜୟୀ ରାମଙ୍କୁ ମୁଁ ସୁସ୍ଥିତ ଦେଖୁଛି।
6.113.25
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा मैथिली जनकात्मजा।
ततः शुभतरं वाक्यमुवाच पवनात्मजम् ॥ ६.११३.२५ ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ଜନକଙ୍କ କନ୍ୟା ମୈଥିଲୀ ତା'ପରେ ପବନପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅଧିକ ଶୁଭ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
6.113.26
अतिलक्षणसम्पन्नं माधुर्यगुणभूषणम्।
बुद्ध्या ह्यष्टाङ्गया युक्तं त्वमेवार्हसि भाषितुम् ॥ ६.११३.२६ ॥
ଅତି ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ, ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ଗୁଣରେ ଭୂଷିତ, ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ ତୁମେ ହିଁ ଏପରି କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
6.113.27
श्लाघनीयोऽनिलस्य त्वं सुतः परमधार्मिकः।
बलं शौर्यं श्रुतं सत्त्वं विक्रमो दाक्ष्यमुत्तमम् ॥ ६.११३.२७ ॥
ହେ ପବନପୁତ୍ର, ତୁମେ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଏବଂ ପରମ ଧାର୍ମିକ; ବଳ, ଶୌର୍ଯ୍ୟ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନ, ସତ୍ତ୍ୱ, ବିକ୍ରମ ଓ ଉତ୍ତମ ଦକ୍ଷତା ତୁମଠାରେ ଅଛି।
6.113.28
तेजः क्षमा धृतिः स्थैर्यं विनीतत्वं न संशयः।
एते चान्ये च बहवो गुणास्त्वय्येव शोभनाः ॥ ६.११३.२८ ॥
ତେଜ, କ୍ଷମା, ଧୃତି, ସ୍ଥିରତା, ବିନୟ—ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ; ଏଗୁଡ଼ିକ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଗୁଣ ତୁମଠାରେ ହିଁ ଶୋଭା ପାଉଛି।
6.113.29
अथोवाच पुनः सीतामसम्भ्रान्तो विनीतवत्।
प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षात् सीतायाः प्रमुखे स्थितः ॥ ६.११३.२९ ॥
ତା'ପରେ ବିଚଳିତ ନ ହୋଇ, ବିନୟରେ, ହର୍ଷରେ ଅଞ୍ଜଳି ଯୋଡ଼ି ସୀତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ସେ ପୁଣି ସୀତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
6.113.30
इमास्तु खलु राक्षस्यो यदि त्वमनुमन्यसे।
हन्तुमिच्छामि ताः सर्वा याभिस्त्वं तर्जिता पुरा ॥ ६.११३.३० ॥
ଯଦି ତୁମେ ଅନୁମତି ଦିଅ, ପୂର୍ବରୁ ତୁମକୁ ଧମକାଇଥିବା ଏହି ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
6.113.31
क्लिश्यन्तीं पतिदेवां त्वामशोकवनिकां गताम्।
घोररूपसमाचाराः क्रूराः क्रूरतरेक्षणाः ॥ ६.११३.३१ ॥
ପତିଙ୍କୁ ଦେବତା ମାନୁଥିବା ଅଶୋକବନିକାରେ ଆସିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଥିବା ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଓ ଆଚରଣର, କ୍ରୂର ଓ ଅତି କ୍ରୂର ଆଖିର ଏହି ରାକ୍ଷସୀମାନେ।
6.113.32
इह श्रुता मया देवि राक्षस्यो विकृताननाः।
असकृत्परुषैर्वाक्यैर्वदन्त्यो रावणाज्ञया ॥ ६.११३.३२ ॥
ଦେବୀ, ଏଠାରେ ବିକୃତ ମୁଖ ଥିବା ରାକ୍ଷସୀମାନେ ରାବଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ବାରମ୍ବାର କଠୋର ବାକ୍ୟ କହୁଥିବା ମୁଁ ଶୁଣିଛି।
6.113.33
विकृता विकृताकाराः क्रूराः क्रूरकचेक्षणाः।
इच्छामि विविधैर्घातैर्हन्तुमेताः सुदारुणाः ॥ ६.११३.३३ ॥
ବିକୃତ ରୂପ ଓ ଆକାରର, କ୍ରୂର କେଶ ଓ ଆଖିର, ଅତି ଭୟଙ୍କର ଏହି ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କୁ ବିବିଧ ଆଘାତରେ ବଧ କରିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
6.113.34
राक्षस्यो दारुणकथा वरमेतत् प्रयच्छ मे।
मुष्टिभिः पार्ष्णिघातैश्च विशालैश्चैव बाहुभिः ॥ ६.११३.३४ ॥
ଦାରୁଣ କଥା କହୁଥିବା ରାକ୍ଷସୀମାନେ, ଏହି ବର ମୋତେ ଦିଅ—ମୁଷ୍ଟି, ଗୋଇଠି ଆଘାତ ଓ ବିଶାଳ ବାହୁରେ (ସେମାନଙ୍କୁ ମାରିବାର)।
6.113.35
जङ्घाजानुप्रहारैश्च दन्तानां चैव पीडनैः।
कर्तनैः कर्णनासानां केशानां लुञ्चनैस्तथा ॥ ६.११३.३५ ॥
ଜଙ୍ଘ ଓ ଜାନୁରେ ଆଘାତ, ଦାନ୍ତ ପେଷିବା, କାନ ଓ ନାକ କାଟିବା ଏବଂ ସେହିପରି କେଶ ଉପାଡ଼ିବା ଦ୍ୱାରା (ସେମାନଙ୍କୁ ମାରିବାର)।
6.113.36
निपात्य हन्तुमिच्छामि तव विप्रियकारिणीः।
एवं प्रहारैर्बहुभिः सम्प्रहार्य यशस्विनि ॥ ६.११३.३६ ॥
ଆପଣଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ କରୁଥିବା ସେହି ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କୁ ପକାଇ ବଧ କରିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ହେ ଯଶସ୍ଵିନୀ, ଏହିପରି ବହୁ ଆଘାତ କରି (ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର)।
6.113.37
घातये तीव्ररूपाभिर्याभिस्त्वं तर्जिता पुरा।
इत्युक्ता सा हनुमता कृपणा दीनवत्सला ॥ ६.११३.३७ ॥
ପୂର୍ବେ ତୁମକୁ ଭୟ ଦେଖାଉଥିବା ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଥିବା ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ମରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି। ହନୁମାନ ଏହା କହିବାରୁ ଦୀନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳା ସେ ଦୁଃଖିନୀ ସୀତା...
6.113.38
हनूमन्तमुवाचेदं चिन्तयित्वा विमृश्य च।
राजसंश्रयवश्यानां कुर्वतीनां पराज्ञया ॥ ६.११३.३८ ॥
ଚିନ୍ତା କରି ଓ ବିଚାର କରି ସୀତା ହନୁମାନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ — ରାଜାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ରହି ଅନ୍ୟର ଆଜ୍ଞାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା...
6.113.39
विधेयानां च दासीनां कः कुप्येद् वानरोत्तम।
भाग्यवैषम्यदोषेण पुरस्ताद्दुष्कृतेन च ॥ ६.११३.३९ ॥
ହେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଶବର୍ତ୍ତୀ ଦାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ କିଏ କ୍ରୋଧ କରିବ? ପୂର୍ବ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଓ ଭାଗ୍ୟ ବୈଷମ୍ୟ ଦୋଷରେ ହିଁ...
6.113.40
मयैतत् प्राप्यते सर्वं स्वकृतं ह्युपभुज्यते।
मैवं वद महाबाहो दैवी ह्येषा परा गतिः ॥ ६.११३.४० ॥
ମୁଁ ଏସବୁ ପାଉଛି; ନିଜ କୃତ କର୍ମର ଫଳ ହିଁ ଭୋଗ କରାଯାଏ। ହେ ମହାବାହୋ, ଏପରି କୁହ ନାହିଁ; ଏହା ଦୈବୀ ପରମ ଗତି।
6.113.41
प्राप्तव्यं तु दशायोगान्मयैतदिति निश्चितम्।
दासीनां रावणस्याहं मर्षयामीह दुर्बला ॥ ६.११३.४१ ॥
ଏହା ମୋତେ ଭୋଗିବାକୁ ହିଁ ପଡ଼ିବ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ; ପରିସ୍ଥିତିର ସଂଯୋଗରୁ। ରାବଣର ଦାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ଦୁର୍ବଳା ହୋଇ ମୁଁ ସହୁଛି।
6.113.42
आज्ञप्ता राक्षसेनेह राक्षस्यस्तर्जयन्ति माम्।
हते तस्मिन् न कुर्वन्ति तर्जनं मारुतात्मज ॥ ६.११३.४२ ॥
ରାକ୍ଷସର ଆଜ୍ଞାରେ ଏଠାରେ ରାକ୍ଷସୀମାନେ ମୋତେ ଭୟ ଦେଖାନ୍ତି। ହେ ମାରୁତାତ୍ମଜ, ସେ ମରିଗଲେ ସେମାନେ ଭୟ ଦେଖାନ୍ତି ନାହିଁ।
6.113.43
अयं व्याघ्रसमीपे तु पुराणो धर्मसंहितः।
ऋक्षेण गीतः श्लोकोऽस्ति तं निबोध प्लवंगम ॥ ६.११३.४३ ॥
ହେ ବାନର! ବାଘ ନିକଟରେ ଭାଲୁ ଗାଇଥିବା, ଧର୍ମଯୁକ୍ତ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଶ୍ଲୋକ ଅଛି; ତାହା ଶୁଣ।
6.113.44
न परः पापमादत्ते परेषां पापकर्मणाम्।
समयो रक्षितव्यस्तु सन्तश्चारित्रभूषणाः ॥ ६.११३.४४ ॥
ସଜ୍ଜନ ପାପକର୍ମୀଙ୍କ ପାପ ନିଜ ଉପରେ ନିଏ ନାହିଁ। ନିଜ ନିୟମ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ; ସଜ୍ଜନଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର ସଦାଚାର।
6.113.45
पापानां वा शुभानां वा वधार्हाणामथापि वा।
कार्यं कारुण्यमार्येण न कश्चिन्नापराध्यति ॥ ६.११३.४५ ॥
ପାପୀ ହେଉ କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟବାନ, କିମ୍ବା ବଧଯୋଗ୍ୟ ହେଉ, ଆର୍ଯ୍ୟ କରୁଣା ହିଁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ; କେହି ଅପରାଧ ନ କରନ୍ତୁ।
6.113.46
लोकहिंसाविहाराणां क्रूराणां पापकर्मणाम्।
कुर्वतामपि पापानि नैव कार्यमशोभनम् ॥ ६.११३.४६ ॥
ଲୋକହିଂସାରେ ରମଣ କରୁଥିବା, କ୍ରୂର ଓ ପାପକର୍ମୀମାନେ ପାପ କଲେ ମଧ୍ୟ ଅଶୋଭନ କର୍ମ କଦାପି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
6.113.47
एवमुक्तस्तु हनुमान् सीतया वाक्यकोविदः।
प्रत्युवाच ततः सीतां रामपत्नीमनिन्दिताम् ॥ ६.११३.४७ ॥
ସୀତା ଏହିପରି କହିବାରୁ, ବାକ୍ୟନିପୁଣ ହନୁମାନ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରାମପତ୍ନୀ ସୀତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
6.113.48
युक्ता रामस्य भवती धर्मपत्नी गुणान्विता।
प्रतिसंदिश मां देवि गमिष्ये यत्र राघवः ॥ ६.११३.४८ ॥
ଆପଣ ରାମଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ, ଗୁଣବତୀ ଧର୍ମପତ୍ନୀ। ହେ ଦେବୀ! ମୋତେ ସନ୍ଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ; ରାଘବ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ସେଠାକୁ ମୁଁ ଯିବି।
6.113.49
एवमुक्ता हनुमता वैदेही जनकात्मजा।
साब्रवीद् द्रष्टुमिच्छामि भर्तारं भक्तवत्सलम् ॥ ६.११३.४९ ॥
ହନୁମାନ୍ଙ୍କ ଏପରି କହିବାରୁ ଜନକଙ୍କ କନ୍ୟା ବୈଦେହୀ କହିଲେ - ଭକ୍ତବତ୍ସଳ ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
6.113.50
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
हर्षयन् मैथिलीं वाक्यमुवाचेदं महामतिः ॥ ६.११३.५० ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ପବନପୁତ୍ର ମହାମତି ହନୁମାନ୍ ମୈଥିଲୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରି ଏହି କଥା କହିଲେ।
6.113.51
पूर्णचन्द्रमुखं रामं द्रक्ष्यस्यद्य सलक्ष्मणम्।
स्थितमित्रं हतामित्रं शचीवेन्द्रं सुरेश्वरम् ॥ ६.११३.५१ ॥
ଆଜି ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରମୁଖ ରାମଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଦେଖିବ; ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଠିଆ ହୋଇଥିବା, ଶତ୍ରୁନାଶକ ସେ ଶଚୀ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି।
6.113.52
तामेवमुक्त्वा भ्राजन्तीं सीतां साक्षादिव श्रियम्।
आजगाम महातेजा हनूमान् यत्र राघवः ॥ ६.११३.५२ ॥
ସାକ୍ଷାତ୍ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପରି ଦୀପ୍ତିମତୀ ସୀତାଙ୍କୁ ଏପରି କହି ମହାତେଜା ହନୁମାନ ଯେଉଁଠାରେ ରାଘବ ଥିଲେ ସେଠାକୁ ଗଲେ।
6.113.53
सपदि हरिवरस्ततो हनूमान्
प्रतिवचनं जनकेश्वरात्मजायाः।
कथितमकथयद् यथाक्रमेण
त्रिदशवरप्रतिमाय राघवाय ॥ ६.११३.५३ ॥
ତା'ପରେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ହନୁମାନ ତୁରନ୍ତ ଜନକଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର ଯଥାକ୍ରମେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପରି ରାଘବଙ୍କୁ କହିଲେ।