Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.113.1
प्रविवेश पुरीं लङ्कां पूज्यमानो निशाचरैः ॥ ६.११३.१ ॥
Honrado pelos noctívagos, entrou na cidade de Laṅkā.
6.113.2
प्रविश्य च पुरीं लङ्कामनुज्ञाप्य विभीषणम्।
ततस्तेनाभ्यनुज्ञातो हनूमान् वृक्षवाटिकाम् ॥ ६.११३.२ ॥
Tendo entrado na cidade de Laṅkā e se despedido de Vibhīṣaṇa, então, com a permissão dele, Hanumān foi ao jardim de árvores.
6.113.3
सम्प्रविश्य यथान्यायं सीताया विदितो हरिः।
ददर्श मृजया हीनां सातङ्कां रोहिणीमिव ॥ ६.११३.३ ॥
Tendo entrado devidamente, o macaco Hanumān, conhecido de Sītā, a viu, privada de adornos e temerosa, como a estrela Rohiṇī.
6.113.4
वृक्षमूले निरानन्दां राक्षसीभिः परीवृताम्।
निभृतः प्रणतः प्रह्वः सोऽभिगम्याभिवाद्य च ॥ ६.११३.४ ॥
Ao pé de uma árvore, cercada por mulheres rākṣasī, sem alegria, aproximou-se dela humildemente, curvando-se com reverência, e a saudou respeitosamente.
6.113.5
दृष्ट्वा तमागतं देवी हनूमन्तं महाबलम्।
तूष्णीमास्त तदा दृष्ट्वा स्मृत्वा हृष्टाभवत् तदा ॥ ६.११३.५ ॥
Ao ver o muito poderoso Hanumān chegar, a deusa Sītā permaneceu em silêncio naquele momento; tendo-o visto e lembrado, então ficou alegre.
6.113.6
सौम्यं तस्या मुखं दृष्ट्वा हनूमान् प्लवगोत्तमः।
रामस्य वचनं सर्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ६.११३.६ ॥
Ao ver seu rosto gentil, Hanumān, o melhor dos macacos saltadores, começou a relatar toda a mensagem de Rāma.
6.113.7
वैदेहि कुशली रामः सहसुग्रीवलक्ष्मणः।
कुशलं चाह सिद्धार्थो हतशत्रुरमित्रजित् ॥ ६.११३.७ ॥
Ó Vaidehī, Rāma está bem, junto com Sugrīva e Lakṣmaṇa. Rāma, que cumpriu seu propósito, matou seu inimigo e conquistou seus adversários, perguntou pelo seu bem-estar.
6.113.8
विभीषणसहायेन रामेण हरिभिः सह।
निहतो रावणो देवि लक्ष्मणेन च वीर्यवान् ॥ ६.११३.८ ॥
Ó deusa, com Vibhīṣaṇa como aliado, Rāma junto com os macacos, e também Lakṣmaṇa, mataram o poderoso Rāvaṇa.
6.113.9
प्रियमाख्यामि ते देवि भूयश्च त्वां सभाजये।
तव प्रभावाद् धर्मज्ञे महान् रामेण संयुगे ॥ ६.११३.९ ॥
Ó deusa, trago-te uma boa notícia e honro-te novamente. Ó conhecedora do dharma, pelo teu poder Rāma realizou um grande feito na batalha.
6.113.10
लब्धोऽयं विजयः सीते स्वस्था भव गतज्वरा।
रावणश्च हतः शत्रुर्लङ्का चैव वशीकृता ॥ ६.११३.१० ॥
Ó Sītā, esta vitória foi conquistada. Fica em paz, livre da aflição. O inimigo Rāvaṇa foi morto, e a própria Laṅkā foi subjugada.
6.113.11
मया ह्यलब्धनिद्रेण धृतेन तव निर्जये।
प्रतिज्ञैषा विनिस्तीर्णा बद्ध्वा सेतुं महोदधौ ॥ ६.११३.११ ॥
Pela tua conquista mantive um voto e passei sem dormir. Tendo erguido uma ponte sobre o grande oceano, cumpri este voto.
6.113.12
सम्भ्रमश्च न कर्तव्यो वर्तन्त्या रावणालये।
विभीषणविधेयं हि लङ्कैश्वर्यमिदं कृतम् ॥ ६.११३.१२ ॥
Enquanto permaneceres na morada de Rāvaṇa, não deves ficar alarmada, pois este senhorio de Laṅkā foi agora colocado sob a autoridade de Vibhīṣaṇa.
6.113.13
तदाश्वसिहि विस्रब्धं स्वगृहे परिवर्तसे।
अयं चाभ्येति संहृष्टस्त्वद्दर्शनसमुत्सुकः ॥ ६.११३.१३ ॥
Portanto, tome coragem com confiança; você está em sua própria casa. E ele vem, alegre e ansioso por vê-la.
6.113.14
एवमुक्ता तु सा देवी सीता शशिनिभानना।
प्रहर्षेणावरुद्धा सा व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ६.११३.१४ ॥
Assim interpelada, Sītā, a deusa de rosto lunar, foi tomada pela alegria e não conseguiu falar.
6.113.15
ततोऽब्रवीद्धरिवरः सीतामप्रतिजल्पतीम्।
किं त्वं चिन्तयसे देवि किं च मां नाभिभाषसे ॥ ६.११३.१५ ॥
Então o melhor dos macacos falou a Sītā, que não respondia: "Deusa, em que estás pensando? E por que não me falas?"
6.113.16
एवमुक्ता हनुमता सीता धर्मपथे स्थिता।
अब्रवीत् परमप्रीता बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ६.११३.१६ ॥
Assim interpelada por Hanumān, Sītā, firme no caminho do dharma, muito satisfeita, falou com voz embargada pelas lágrimas.
6.113.17
प्रियमेतदुपश्रुत्य भर्तुर्विजयसंश्रितम्।
प्रहर्षवशमापन्ना निर्वाक्यास्मि क्षणान्तरम् ॥ ६.११३.१७ ॥
Ao ouvir esta notícia agradável da vitória do meu esposo, dominada pela alegria, fiquei por um instante sem palavras.
6.113.18
नहि पश्यामि सदृशं चिन्तयन्ती प्लवंगम।
आख्यानकस्य भवतो दातुं प्रत्यभिनन्दनम् ॥ ६.११३.१८ ॥
Ó melhor dos saltadores, embora pense, não vejo nada digno para lhe dar em troca por trazer estas boas novas.
6.113.19
न हि पश्यामि तत् सौम्य पृथिव्यामपि वानर।
सदृशं यत्प्रियाख्याने तव दत्त्वा भवेत् सुखम् ॥ ६.११३.१९ ॥
Ó gentil, ó macaco, não vejo na terra nada igual que possa dar-te um prazer à altura da tua boa notícia.
6.113.20
हिरण्यं वा सुवर्णं वा रत्नानि विविधानि च।
राज्यं वा त्रिषु लोकेषु एतन्नार्हति भाषितम् ॥ ६.११३.२० ॥
Ouro, moedas de ouro, joias de muitos tipos, ou mesmo um reino nos três mundos, não merecem estas palavras.
6.113.21
एवमुक्तस्तु वैदेह्या प्रत्युवाच प्लवंगमः।
प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षात् सीतायाः प्रमुखे स्थितः ॥ ६.११३.२१ ॥
Assim interpelado por Vaidehī, o macaco, com as palmas unidas de alegria, pôs-se diante de Sītā e respondeu.
6.113.22
भर्तुः प्रियहिते युक्ते भर्तुर्विजयकांक्षिणि।
स्निग्धमेवंविधं वाक्यं त्वमेवार्हस्यनिन्दिते ॥ ६.११३.२२ ॥
Ó irrepreensível, devotada ao bem e ao agrado do teu esposo, desejosa da sua vitória, só tu mereces dizer palavras tão ternas.
6.113.23
तवैतद् वचनं सौम्ये सारवत् स्निग्धमेव च।
रत्नौघाद् विविधाच्चापि देवराज्याद् विशिष्यते ॥ ६.११३.२३ ॥
Ó gentil, as tuas palavras são cheias de sentido e de ternura, e superam um monte de joias de muitos tipos e até o reino dos deuses.
6.113.24
अर्थतश्च मया प्राप्ता देवराज्यादयो गुणाः।
हतशत्रुं विजयिनं रामं पश्यामि सुस्थितम् ॥ ६.११३.२४ ॥
Em verdade obtive as vantagens do reino dos deuses e o mais, pois vejo Rāma, vitorioso, tendo abatido o inimigo, firme e bem.
6.113.25
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा मैथिली जनकात्मजा।
ततः शुभतरं वाक्यमुवाच पवनात्मजम् ॥ ६.११३.२५ ॥
Ao ouvir suas palavras, Maithilī, a filha de Janaka, então disse ao filho do Vento uma fala ainda mais auspiciosa.
6.113.26
अतिलक्षणसम्पन्नं माधुर्यगुणभूषणम्।
बुद्ध्या ह्यष्टाङ्गया युक्तं त्वमेवार्हसि भाषितुम् ॥ ६.११३.२६ ॥
Dotado de sinais excepcionais, adornado com a qualidade da doçura e possuidor de inteligência óctupla, somente tu és digno de falar assim.
6.113.27
श्लाघनीयोऽनिलस्य त्वं सुतः परमधार्मिकः।
बलं शौर्यं श्रुतं सत्त्वं विक्रमो दाक्ष्यमुत्तमम् ॥ ६.११३.२७ ॥
Filho do Vento, és digno de louvor e sumamente justo; a força, a bravura, o saber, a coragem, a valentia e a suprema habilidade são teus.
6.113.28
तेजः क्षमा धृतिः स्थैर्यं विनीतत्वं न संशयः।
एते चान्ये च बहवो गुणास्त्वय्येव शोभनाः ॥ ६.११३.२८ ॥
Esplendor, paciência, firmeza, constância e humildade, sem dúvida; estas e muitas outras qualidades brilham em ti.
6.113.29
अथोवाच पुनः सीतामसम्भ्रान्तो विनीतवत्।
प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षात् सीतायाः प्रमुखे स्थितः ॥ ६.११३.२९ ॥
Então, sem perturbação e com humildade, cheio de alegria, de mãos postas diante de Sītā, falou-lhe novamente.
6.113.30
इमास्तु खलु राक्षस्यो यदि त्वमनुमन्यसे।
हन्तुमिच्छामि ताः सर्वा याभिस्त्वं तर्जिता पुरा ॥ ६.११३.३० ॥
Se consentires, desejo matar todas estas rākṣasīs que outrora te ameaçaram.
6.113.31
क्लिश्यन्तीं पतिदेवां त्वामशोकवनिकां गताम्।
घोररूपसमाचाराः क्रूराः क्रूरतरेक्षणाः ॥ ६.११३.३१ ॥
Estas rākṣasīs, de forma e conduta terríveis, cruéis, de olhos ainda mais cruéis, atormentam-te, tu que tens teu esposo como deus e foste ao bosque de Aśoka.
6.113.32
इह श्रुता मया देवि राक्षस्यो विकृताननाः।
असकृत्परुषैर्वाक्यैर्वदन्त्यो रावणाज्ञया ॥ ६.११३.३२ ॥
Aqui, ó deusa, ouvi as rākṣasī de rostos deformados proferindo palavras duras repetidas vezes, por ordem de Rāvaṇa.
6.113.33
विकृता विकृताकाराः क्रूराः क्रूरकचेक्षणाः।
इच्छामि विविधैर्घातैर्हन्तुमेताः सुदारुणाः ॥ ६.११३.३३ ॥
Estas rākṣasī cruéis, deformes em forma e aparência, de cabelos e olhos cruéis, terríveis ao extremo: desejo matá-las com golpes de toda sorte.
6.113.34
राक्षस्यो दारुणकथा वरमेतत् प्रयच्छ मे।
मुष्टिभिः पार्ष्णिघातैश्च विशालैश्चैव बाहुभिः ॥ ६.११३.३४ ॥
Ó rākṣasī de palavras terríveis, concedei-me este dom: golpeá-las com punhos, com pancadas de calcanhar e com meus largos braços!
6.113.35
जङ्घाजानुप्रहारैश्च दन्तानां चैव पीडनैः।
कर्तनैः कर्णनासानां केशानां लुञ्चनैस्तथा ॥ ६.११३.३५ ॥
com golpes nas coxas e nos joelhos, esmagando seus dentes, cortando orelhas e narizes, e igualmente arrancando-lhes os cabelos.
6.113.36
निपात्य हन्तुमिच्छामि तव विप्रियकारिणीः।
एवं प्रहारैर्बहुभिः सम्प्रहार्य यशस्विनि ॥ ६.११३.३६ ॥
Desejo derrubar e matar aquelas rākṣasī que te causaram coisas desagradáveis. Ó gloriosa, assim, golpeando-as com muitos golpes…
6.113.37
घातये तीव्ररूपाभिर्याभिस्त्वं तर्जिता पुरा।
इत्युक्ता सा हनुमता कृपणा दीनवत्सला ॥ ६.११३.३७ ॥
"Eu mandaria matar aquelas rakshasis de aparência terrível que antes te ameaçaram." Assim falada por Hanumān, Sītā, aflita e terna para com os desvalidos, ...
6.113.38
हनूमन्तमुवाचेदं चिन्तयित्वा विमृश्य च।
राजसंश्रयवश्यानां कुर्वतीनां पराज्ञया ॥ ६.११३.३८ ॥
Tendo pensado e refletido, Sītā disse a Hanumān: "Para aquelas que, submissas à proteção do rei, agem por ordem alheia...
6.113.39
विधेयानां च दासीनां कः कुप्येद् वानरोत्तम।
भाग्यवैषम्यदोषेण पुरस्ताद्दुष्कृतेन च ॥ ६.११३.३९ ॥
Ó melhor dos macacos, quem se irritaria com servas obedientes? Apenas pela culpa da desigual sorte e de um mau feito anterior...
6.113.40
मयैतत् प्राप्यते सर्वं स्वकृतं ह्युपभुज्यते।
मैवं वद महाबाहो दैवी ह्येषा परा गतिः ॥ ६.११३.४० ॥
Estou obtendo tudo isto, pois se desfruta o fruto dos próprios atos. Não fales assim, ó de braços poderosos; este é o caminho divino e supremo.
6.113.41
प्राप्तव्यं तु दशायोगान्मयैतदिति निश्चितम्।
दासीनां रावणस्याहं मर्षयामीह दुर्बला ॥ ६.११३.४१ ॥
Isto devo obter, assim está determinado, pela conjunção das circunstâncias. Entre as servas de Rāvaṇa, fraca, suporto aqui.
6.113.42
आज्ञप्ता राक्षसेनेह राक्षस्यस्तर्जयन्ति माम्।
हते तस्मिन् न कुर्वन्ति तर्जनं मारुतात्मज ॥ ६.११३.४२ ॥
Por ordem do rākṣasa, as rākṣasī daqui me ameaçam. Ó filho do Vento, quando ele for morto, não me ameaçam mais.
6.113.43
अयं व्याघ्रसमीपे तु पुराणो धर्मसंहितः।
ऋक्षेण गीतः श्लोकोऽस्ति तं निबोध प्लवंगम ॥ ६.११३.४३ ॥
Aqui está um antigo verso cheio de dharma, cantado pelo urso junto ao tigre. Ouve-o, ó saltador.
6.113.44
न परः पापमादत्ते परेषां पापकर्मणाम्।
समयो रक्षितव्यस्तु सन्तश्चारित्रभूषणाः ॥ ६.११३.४४ ॥
O homem bom não toma para si o pecado dos que praticam o mal. Deve-se guardar o próprio voto, pois os virtuosos têm a boa conduta como adorno.
6.113.45
पापानां वा शुभानां वा वधार्हाणामथापि वा।
कार्यं कारुण्यमार्येण न कश्चिन्नापराध्यति ॥ ६.११३.४५ ॥
Sejam pecadores, virtuosos ou merecedores da morte, o nobre deve mostrar compaixão; ninguém deve ofender.
6.113.46
लोकहिंसाविहाराणां क्रूराणां पापकर्मणाम्।
कुर्वतामपि पापानि नैव कार्यमशोभनम् ॥ ६.११३.४६ ॥
Mesmo quando os cruéis e pecadores que se deleitam em ferir o mundo cometem seus pecados, nunca se deve praticar um ato indecoroso.
6.113.47
एवमुक्तस्तु हनुमान् सीतया वाक्यकोविदः।
प्रत्युवाच ततः सीतां रामपत्नीमनिन्दिताम् ॥ ६.११३.४७ ॥
Assim interpelado por Sītā, Hanumān, hábil na fala, respondeu então a Sītā, a esposa imaculada de Rāma.
6.113.48
युक्ता रामस्य भवती धर्मपत्नी गुणान्विता।
प्रतिसंदिश मां देवि गमिष्ये यत्र राघवः ॥ ६.११३.४८ ॥
Você é digna de Rāma, uma esposa legítima dotada de virtudes. Ó deusa, envie-me sua mensagem; irei até onde está Rāghava.
6.113.49
एवमुक्ता हनुमता वैदेही जनकात्मजा।
साब्रवीद् द्रष्टुमिच्छामि भर्तारं भक्तवत्सलम् ॥ ६.११३.४९ ॥
Assim interpelada por Hanumān, Vaidehī, a filha de Janaka, disse: Desejo ver meu esposo, que ama os seus devotos.
6.113.50
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
हर्षयन् मैथिलीं वाक्यमुवाचेदं महामतिः ॥ ६.११३.५० ॥
Ao ouvir as palavras dela, Hanumān, filho do Vento, de grande entendimento, alegrando Maithilī, disse estas palavras.
6.113.51
पूर्णचन्द्रमुखं रामं द्रक्ष्यस्यद्य सलक्ष्मणम्।
स्थितमित्रं हतामित्रं शचीवेन्द्रं सुरेश्वरम् ॥ ६.११३.५१ ॥
Hoje verás Rāma, de rosto como a lua cheia, junto de Lakṣmaṇa, de pé com os seus aliados, tendo abatido os seus inimigos, como Indra, senhor dos deuses, com Śacī.
6.113.52
तामेवमुक्त्वा भ्राजन्तीं सीतां साक्षादिव श्रियम्।
आजगाम महातेजा हनूमान् यत्र राघवः ॥ ६.११३.५२ ॥
Tendo falado assim a Sītā, que brilhava como a própria Śrī, Hanumān, de grande esplendor, foi para onde estava Rāghava.
6.113.53
सपदि हरिवरस्ततो हनूमान्
प्रतिवचनं जनकेश्वरात्मजायाः।
कथितमकथयद् यथाक्रमेण
त्रिदशवरप्रतिमाय राघवाय ॥ ६.११३.५३ ॥
Então Hanumān, o melhor dos macacos, relatou de imediato e em ordem a resposta da filha do senhor de Janaka a Rāghava, semelhante ao melhor dos deuses.