வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.113.1
प्रविवेश पुरीं लङ्कां पूज्यमानो निशाचरैः ॥ ६.११३.१ ॥
இரவுலாவிகளால் மதிக்கப்பட்டவராக அவர் லங்கா நகரத்திற்குள் நுழைந்தார்.
6.113.2
प्रविश्य च पुरीं लङ्कामनुज्ञाप्य विभीषणम्।
ततस्तेनाभ्यनुज्ञातो हनूमान् वृक्षवाटिकाम् ॥ ६.११३.२ ॥
லங்கா நகரத்திற்குள் நுழைந்து விபீஷணனிடம் விடைபெற்றுக்கொண்டு, பின்னர் அவரது அனுமதி பெற்று ஹனுமான் மரத்தோட்டத்திற்குச் சென்றார்.
6.113.3
सम्प्रविश्य यथान्यायं सीताया विदितो हरिः।
ददर्श मृजया हीनां सातङ्कां रोहिणीमिव ॥ ६.११३.३ ॥
முறைப்படி உள்ளே நுழைந்த அனுமான், சீதைக்குத் தெரிந்த குரங்கு, அலங்காரமின்றி அச்சத்துடன் இருந்த, ரோகிணி நட்சத்திரம் போன்ற அவளைக் கண்டார்.
6.113.4
वृक्षमूले निरानन्दां राक्षसीभिः परीवृताम्।
निभृतः प्रणतः प्रह्वः सोऽभिगम्याभिवाद्य च ॥ ६.११३.४ ॥
மரத்தடியில், ராட்சசிகளால் சூழப்பட்டு, மகிழ்ச்சியின்றி இருந்த அவளை அடைந்து, அடக்கத்துடனும் பணிவுடனும் அவர் வணங்கினார்.
6.113.5
दृष्ट्वा तमागतं देवी हनूमन्तं महाबलम्।
तूष्णीमास्त तदा दृष्ट्वा स्मृत्वा हृष्टाभवत् तदा ॥ ६.११३.५ ॥
வந்திருந்த மகாபலசாலி ஹனுமானைக் கண்ட தேவி (சீதை), அப்போது மௌனமாக அமர்ந்திருந்தாள்; அவரைக் கண்டு நினைவுகூர்ந்து அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்தாள்.
6.113.6
सौम्यं तस्या मुखं दृष्ट्वा हनूमान् प्लवगोत्तमः।
रामस्य वचनं सर्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ६.११३.६ ॥
அவளுடைய அமைதியான முகத்தைக் கண்ட, தாவும் குரங்குகளில் சிறந்தவரான ஹனுமான், ராமனின் சொற்கள் அனைத்தையும் சொல்லத் தொடங்கினார்.
6.113.7
वैदेहि कुशली रामः सहसुग्रीवलक्ष्मणः।
कुशलं चाह सिद्धार्थो हतशत्रुरमित्रजित् ॥ ६.११३.७ ॥
வைதேஹி, ராமர் சுக்ரீவன் மற்றும் லட்சுமணனுடன் நலமாக இருக்கிறார். தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றி, எதிரியைக் கொன்று, பகைவரை வென்ற ராமர் உன் நலத்தை விசாரித்தார்.
6.113.8
विभीषणसहायेन रामेण हरिभिः सह।
निहतो रावणो देवि लक्ष्मणेन च वीर्यवान् ॥ ६.११३.८ ॥
தேவி, விபீடணனின் உதவியுடன் ராமர் குரங்குகளோடு சேர்ந்து, லட்சுமணனும் வீரம் மிக்க ராவணனைக் கொன்றார்.
6.113.9
प्रियमाख्यामि ते देवि भूयश्च त्वां सभाजये।
तव प्रभावाद् धर्मज्ञे महान् रामेण संयुगे ॥ ६.११३.९ ॥
தேவி, உனக்கு இனிய செய்தியைச் சொல்கிறேன், மீண்டும் உன்னை மதிக்கிறேன். தர்மம் அறிந்தவளே, உன் பிரபாவத்தால் ராமர் போரில் மாபெரும் செயலைச் செய்தார்.
6.113.10
लब्धोऽयं विजयः सीते स्वस्था भव गतज्वरा।
रावणश्च हतः शत्रुर्लङ्का चैव वशीकृता ॥ ६.११३.१० ॥
சீதையே, இந்த வெற்றி கிடைத்துவிட்டது. அமைதியாக இரு, துயரம் நீங்கி இரு. பகைவன் ராவணன் கொல்லப்பட்டான், லங்கையும் வசப்படுத்தப்பட்டது.
6.113.11
मया ह्यलब्धनिद्रेण धृतेन तव निर्जये।
प्रतिज्ञैषा विनिस्तीर्णा बद्ध्वा सेतुं महोदधौ ॥ ६.११३.११ ॥
உன் வெற்றிக்காக நான் விரதம் ஏற்று உறங்காமல் இருந்தேன். மகாசமுத்திரத்தில் பாலம் கட்டி இந்தப் பிரதிஞ்ஞையை நிறைவேற்றினேன்.
6.113.12
सम्भ्रमश्च न कर्तव्यो वर्तन्त्या रावणालये।
विभीषणविधेयं हि लङ्कैश्वर्यमिदं कृतम् ॥ ६.११३.१२ ॥
ராவணனின் வீட்டில் இருக்கும் நீ பதற்றம் அடையக்கூடாது. இப்போது லங்கையின் ஐஸ்வரியம் விபீடணனின் கட்டுப்பாட்டில் ஆக்கப்பட்டுள்ளது.
6.113.13
तदाश्वसिहि विस्रब्धं स्वगृहे परिवर्तसे।
अयं चाभ्येति संहृष्टस्त्वद्दर्शनसमुत्सुकः ॥ ६.११३.१३ ॥
ஆகையால் நம்பிக்கையுடன் ஆறுதல் கொள். நீ உன் சொந்த வீட்டில் இருக்கிறாய். அவர் மகிழ்ச்சியுடன், உன்னைக் காண ஆர்வத்தோடு இதோ வருகிறார்.
6.113.14
एवमुक्ता तु सा देवी सीता शशिनिभानना।
प्रहर्षेणावरुद्धा सा व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ६.११३.१४ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட சந்திரமுகி தேவி சீதை மகிழ்ச்சியால் மூழ்கி, பேச முடியாதவளானாள்.
6.113.15
ततोऽब्रवीद्धरिवरः सीतामप्रतिजल्पतीम्।
किं त्वं चिन्तयसे देवि किं च मां नाभिभाषसे ॥ ६.११३.१५ ॥
அப்போது குரங்குகளில் சிறந்தவன் பதில் சொல்லாத சீதையிடம் கூறினான்: "தேவி, நீ எதைப் பற்றி சிந்திக்கிறாய்? ஏன் என்னிடம் பேசவில்லை?"
6.113.16
एवमुक्ता हनुमता सीता धर्मपथे स्थिता।
अब्रवीत् परमप्रीता बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ६.११३.१६ ॥
ஹனுமானால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட தர்மநெறியில் நிலைபெற்ற சீதை, மிகவும் மகிழ்ந்து, கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில் பேசினாள்.
6.113.17
प्रियमेतदुपश्रुत्य भर्तुर्विजयसंश्रितम्।
प्रहर्षवशमापन्ना निर्वाक्यास्मि क्षणान्तरम् ॥ ६.११३.१७ ॥
கணவரின் வெற்றியைப் பற்றிய இந்த இனிய செய்தியைக் கேட்டு, மகிழ்ச்சியின் வசப்பட்டு, ஒரு கணம் பேச முடியாதவளானேன்.
6.113.18
नहि पश्यामि सदृशं चिन्तयन्ती प्लवंगम।
आख्यानकस्य भवतो दातुं प्रत्यभिनन्दनम् ॥ ६.११३.१८ ॥
தாவிச் செல்லும் குரங்கே, யோசித்துப் பார்த்தாலும், இந்த நற்செய்தியைக் கொண்டு வந்த உனக்குப் பதிலுக்குக் கொடுக்கத் தகுந்ததை நான் காணவில்லை.
6.113.19
न हि पश्यामि तत् सौम्य पृथिव्यामपि वानर।
सदृशं यत्प्रियाख्याने तव दत्त्वा भवेत् सुखम् ॥ ६.११३.१९ ॥
சௌம்யமானவளே, வானரனே, பூமியிலும் உன் இனிய செய்தி சொன்னதற்கு ஈடாக உனக்கு அளிக்கத்தக்க எதையும் நான் காணவில்லை.
6.113.20
हिरण्यं वा सुवर्णं वा रत्नानि विविधानि च।
राज्यं वा त्रिषु लोकेषु एतन्नार्हति भाषितम् ॥ ६.११३.२० ॥
தங்கம், பொன், பல்வகை ரத்தினங்கள், அல்லது மூன்று உலகங்களின் அரசு கூட இந்தச் சொல்லுக்கு ஈடாகாது.
6.113.21
एवमुक्तस्तु वैदेह्या प्रत्युवाच प्लवंगमः।
प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षात् सीतायाः प्रमुखे स्थितः ॥ ६.११३.२१ ॥
வைதேஹி இவ்வாறு சொன்னதும், அந்த வானரன் மகிழ்ச்சியுடன் கைகூப்பி சீதையின் முன் நின்று பதில் சொன்னான்.
6.113.22
भर्तुः प्रियहिते युक्ते भर्तुर्विजयकांक्षिणि।
स्निग्धमेवंविधं वाक्यं त्वमेवार्हस्यनिन्दिते ॥ ६.११३.२२ ॥
குற்றமற்றவளே, கணவனின் நலனிலும் இனிமையிலும் ஈடுபட்டவளும், கணவனின் வெற்றியை விரும்புபவளுமான நீயே இத்தகைய அன்பான சொற்களைச் சொல்லத் தகுந்தவள்.
6.113.23
तवैतद् वचनं सौम्ये सारवत् स्निग्धमेव च।
रत्नौघाद् विविधाच्चापि देवराज्याद् विशिष्यते ॥ ६.११३.२३ ॥
சௌம்யமானவளே, உன் இந்தச் சொல் சாரமுள்ளதும் இனியதும் ஆகும்; பல்வகை ரத்தினக் குவியலையும் தேவலோக அரசையும் விட இது சிறந்தது.
6.113.24
अर्थतश्च मया प्राप्ता देवराज्यादयो गुणाः।
हतशत्रुं विजयिनं रामं पश्यामि सुस्थितम् ॥ ६.११३.२४ ॥
உண்மையில் தேவராஜ்யம் போன்ற நற்பேறுகளை நான் பெற்றுவிட்டேன்; எதிரியை வென்று வெற்றி பெற்ற ராமனை நலமாக நிற்பதைக் காண்கிறேன்.
6.113.25
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा मैथिली जनकात्मजा।
ततः शुभतरं वाक्यमुवाच पवनात्मजम् ॥ ६.११३.२५ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்ட மைதிலி, ஜனகனின் மகள், பின்னர் வாயு மைந்தனிடம் மிக நற்பயனுள்ள சொற்களைக் கூறினாள்.
6.113.26
अतिलक्षणसम्पन्नं माधुर्यगुणभूषणम्।
बुद्ध्या ह्यष्टाङ्गया युक्तं त्वमेवार्हसि भाषितुम् ॥ ६.११३.२६ ॥
மிகுந்த நற்குறிகள் கொண்டவனும், இனிமையெனும் குணத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனும், எண்வகை அறிவு பெற்றவனுமான நீயே பேசத் தகுந்தவன்.
6.113.27
श्लाघनीयोऽनिलस्य त्वं सुतः परमधार्मिकः।
बलं शौर्यं श्रुतं सत्त्वं विक्रमो दाक्ष्यमुत्तमम् ॥ ६.११३.२७ ॥
வாயுவின் மைந்தனே, நீ புகழ்தற்குரியவன்; மிக்க அறம் உடையவன். வலிமை, வீரம், கல்வி, மனவுறுதி, ஆற்றல், உயர்ந்த திறமை ஆகியவை உடையவன்.
6.113.28
तेजः क्षमा धृतिः स्थैर्यं विनीतत्वं न संशयः।
एते चान्ये च बहवो गुणास्त्वय्येव शोभनाः ॥ ६.११३.२८ ॥
ஒளி, பொறுமை, உறுதி, நிலைத்தன்மை, அடக்கம் — இதில் ஐயமில்லை; இவையும் பிற பல குணங்களும் உன்னிடத்திலேயே சிறக்கின்றன.
6.113.29
अथोवाच पुनः सीतामसम्भ्रान्तो विनीतवत्।
प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षात् सीतायाः प्रमुखे स्थितः ॥ ६.११३.२९ ॥
பின்னர் சற்றும் பதறாமல், பணிவுடன், மகிழ்ச்சியாகக் கைகூப்பி சீதையின் முன் நின்று, அவர் மீண்டும் சீதையிடம் பேசினார்.
6.113.30
इमास्तु खलु राक्षस्यो यदि त्वमनुमन्यसे।
हन्तुमिच्छामि ताः सर्वा याभिस्त्वं तर्जिता पुरा ॥ ६.११३.३० ॥
நீ அனுமதித்தால், முன்பு உன்னை அச்சுறுத்திய இந்த அரக்கியர் அனைவரையும் கொல்ல விரும்புகிறேன்.
6.113.31
क्लिश्यन्तीं पतिदेवां त्वामशोकवनिकां गताम्।
घोररूपसमाचाराः क्रूराः क्रूरतरेक्षणाः ॥ ६.११३.३१ ॥
கணவனையே தெய்வமாகக் கொண்ட நீர் அசோகவனிகையில் வந்து துன்புறுகிறீர்; பயங்கரமான வடிவமும் நடத்தையும் கொண்ட, கொடிய, மிகக் கொடிய கண்களை உடைய இந்த அரக்கிகள்.
6.113.32
इह श्रुता मया देवि राक्षस्यो विकृताननाः।
असकृत्परुषैर्वाक्यैर्वदन्त्यो रावणाज्ञया ॥ ६.११३.३२ ॥
தேவியே, இங்கே விகாரமான முகங்களை உடைய அரக்கிகள் ராவணனின் கட்டளைப்படி கடுஞ்சொற்களைப் பலமுறை பேசுவதை நான் கேட்டேன்.
6.113.33
विकृता विकृताकाराः क्रूराः क्रूरकचेक्षणाः।
इच्छामि विविधैर्घातैर्हन्तुमेताः सुदारुणाः ॥ ६.११३.३३ ॥
விகாரமான உருவும் வடிவமும் கொண்ட, கொடிய, கொடிய முடியும் கண்களும் உடைய, மிகக் கொடூரமான இந்த அரக்கிகளை பல்வேறு அடிகளால் கொல்ல விரும்புகிறேன்.
6.113.34
राक्षस्यो दारुणकथा वरमेतत् प्रयच्छ मे।
मुष्टिभिः पार्ष्णिघातैश्च विशालैश्चैव बाहुभिः ॥ ६.११३.३४ ॥
கொடுஞ்சொல் பேசும் அரக்கிகளே, இந்த வரத்தை எனக்குத் தாருங்கள்: முஷ்டிகளாலும், குதிகால் அடிகளாலும், பரந்த கரங்களாலும் (அவர்களைத் தாக்க).
6.113.35
जङ्घाजानुप्रहारैश्च दन्तानां चैव पीडनैः।
कर्तनैः कर्णनासानां केशानां लुञ्चनैस्तथा ॥ ६.११३.३५ ॥
கால்தொடை, முழங்கால் அடிகளாலும், பற்களை நசுக்குவதாலும், காதையும் மூக்கையும் அறுப்பதாலும், அவ்வாறே முடியைப் பிடுங்குவதாலும் (அவர்களைத் தாக்க).
6.113.36
निपात्य हन्तुमिच्छामि तव विप्रियकारिणीः।
एवं प्रहारैर्बहुभिः सम्प्रहार्य यशस्विनि ॥ ६.११३.३६ ॥
உமக்குத் தீங்கு செய்யும் அந்த அரக்கிகளை வீழ்த்திக் கொல்ல விரும்புகிறேன். புகழுடையவளே, இவ்வாறு பல அடிகளால் தாக்கி (அவர்களைக் கொல்ல விரும்புகிறேன்).
6.113.37
घातये तीव्ररूपाभिर्याभिस्त्वं तर्जिता पुरा।
इत्युक्ता सा हनुमता कृपणा दीनवत्सला ॥ ६.११३.३७ ॥
முன்பு உன்னை அச்சுறுத்திய கொடிய உருவம் கொண்ட அரக்கிகளை நான் கொல்வித்திருப்பேன் என்று. ஹனுமானால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அந்த துயருற்ற, துன்புறுவோரிடம் கருணை கொண்ட சீதை...
6.113.38
हनूमन्तमुवाचेदं चिन्तयित्वा विमृश्य च।
राजसंश्रयवश्यानां कुर्वतीनां पराज्ञया ॥ ६.११३.३८ ॥
சிந்தித்து, ஆராய்ந்து, சீதை ஹனுமானிடம் இவ்வாறு சொன்னாள் — அரசனின் ஆதரவில் வாழ்ந்து பிறர் கட்டளையால் செயல்படுபவர்களுக்கு...
6.113.39
विधेयानां च दासीनां कः कुप्येद् वानरोत्तम।
भाग्यवैषम्यदोषेण पुरस्ताद्दुष्कृतेन च ॥ ६.११३.३९ ॥
வானரரில் சிறந்தவனே, ஏவல் பணிப்பெண்கள் மீது யார் கோபம் கொள்வார்? முன்வினை தீவினையாலும் விதியின் வேறுபாட்டின் குற்றத்தாலுமே...
6.113.40
मयैतत् प्राप्यते सर्वं स्वकृतं ह्युपभुज्यते।
मैवं वद महाबाहो दैवी ह्येषा परा गतिः ॥ ६.११३.४० ॥
நான் இவை அனைத்தையும் அடைந்துள்ளேன்; தன் சொந்தச் செயலின் பயனையே ஒருவன் அனுபவிக்கிறான். மகாபாகுவே, அவ்வாறு சொல்லாதே; இது தெய்வீகமான உயர்ந்த வழி.
6.113.41
प्राप्तव्यं तु दशायोगान्मयैतदिति निश्चितम्।
दासीनां रावणस्याहं मर्षयामीह दुर्बला ॥ ६.११३.४१ ॥
இது நான் அடைய வேண்டியதே என்று நிச்சயம்; சூழ்நிலைகளின் கூட்டால். ராவணனின் பணிப்பெண்களிடையே நான் இங்கே பலவீனமாக இதைப் பொறுக்கிறேன்.
6.113.42
आज्ञप्ता राक्षसेनेह राक्षस्यस्तर्जयन्ति माम्।
हते तस्मिन् न कुर्वन्ति तर्जनं मारुतात्मज ॥ ६.११३.४२ ॥
அரக்கனின் கட்டளையால் இங்கே அரக்கிகள் என்னை அச்சுறுத்துகிறார்கள். மாருதியின் மகனே, அவன் கொல்லப்பட்டால் அவர்கள் அச்சுறுத்துவதில்லை.
6.113.43
अयं व्याघ्रसमीपे तु पुराणो धर्मसंहितः।
ऋक्षेण गीतः श्लोकोऽस्ति तं निबोध प्लवंगम ॥ ६.११३.४३ ॥
வானரரே! புலியின் அருகில் கரடியால் பாடப்பட்ட, தர்மம் நிறைந்த இந்தப் பழமையான ஸ்லோகம் உள்ளது; அதைக் கேள்.
6.113.44
न परः पापमादत्ते परेषां पापकर्मणाम्।
समयो रक्षितव्यस्तु सन्तश्चारित्रभूषणाः ॥ ६.११३.४४ ॥
நல்லவர் பாவிகளின் பாவத்தைத் தன்மீது ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. தம் ஒழுக்க நியதியைக் காக்க வேண்டும்; நல்லோர் நல்லொழுக்கத்தையே அணிகலனாகக் கொள்வர்.
6.113.45
पापानां वा शुभानां वा वधार्हाणामथापि वा।
कार्यं कारुण्यमार्येण न कश्चिन्नापराध्यति ॥ ६.११३.४५ ॥
பாவிகளானாலும் நல்லோர்களானாலும், அல்லது கொலைக்குத் தகுதியானவர்களானாலும், உயர்ந்தவர் கருணையையே காட்ட வேண்டும்; எவரும் தவறு செய்யாமல் துன்பப்படக் கூடாது.
6.113.46
लोकहिंसाविहाराणां क्रूराणां पापकर्मणाम्।
कुर्वतामपि पापानि नैव कार्यमशोभनम् ॥ ६.११३.४६ ॥
உலகை வருத்தி மகிழ்பவர்களும், கொடியவர்களும், பாவச்செயல் புரிபவர்களும் பாவம் செய்தாலும், இழிவான செயலை ஒருபோதும் செய்யக் கூடாது.
6.113.47
एवमुक्तस्तु हनुमान् सीतया वाक्यकोविदः।
प्रत्युवाच ततः सीतां रामपत्नीमनिन्दिताम् ॥ ६.११३.४७ ॥
சீதை இவ்வாறு கூறியதும், சொல்வன்மையில் வல்லவரான அனுமான் குற்றமற்ற ராமபத்தினியான சீதைக்குப் பதில் சொன்னார்.
6.113.48
युक्ता रामस्य भवती धर्मपत्नी गुणान्विता।
प्रतिसंदिश मां देवि गमिष्ये यत्र राघवः ॥ ६.११३.४८ ॥
நீங்கள் ராமருக்குத் தகுதியான, நற்குணங்கள் நிறைந்த தர்மபத்தினி. தேவி! எனக்குச் செய்தி கொடுங்கள்; ராகவர் இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்வேன்.
6.113.49
एवमुक्ता हनुमता वैदेही जनकात्मजा।
साब्रवीद् द्रष्टुमिच्छामि भर्तारं भक्तवत्सलम् ॥ ६.११३.४९ ॥
அனுமனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட ஜனகனின் மகளான வைதேஹி, "பக்தர்களிடம் அன்புள்ள என் கணவரை நான் காண விரும்புகிறேன்" என்று கூறினாள்.
6.113.50
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
हर्षयन् मैथिलीं वाक्यमुवाचेदं महामतिः ॥ ६.११३.५० ॥
அவளுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்ட வாயுபுத்திரனும் மகாமதியுமான அனுமன், மைதிலியை மகிழ்விக்கும் வண்ணம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
6.113.51
पूर्णचन्द्रमुखं रामं द्रक्ष्यस्यद्य सलक्ष्मणम्।
स्थितमित्रं हतामित्रं शचीवेन्द्रं सुरेश्वरम् ॥ ६.११३.५१ ॥
இன்று நீ முழுநிலவு போன்ற முகம் கொண்ட ராமனை லக்ஷ்மணனுடன் காண்பாய்; நண்பர்களுடன் நின்று, எதிரிகளை வென்ற அவன், சசியுடன் கூடிய தேவர்களின் தலைவனாகிய இந்திரனைப் போல் இருப்பான்.
6.113.52
तामेवमुक्त्वा भ्राजन्तीं सीतां साक्षादिव श्रियम्।
आजगाम महातेजा हनूमान् यत्र राघवः ॥ ६.११३.५२ ॥
நேரில் லக்ஷ்மியைப் போல் ஒளிரும் சீதையிடம் இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, மகாதேஜஸ்வியான அனுமன் ராகவன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
6.113.53
सपदि हरिवरस्ततो हनूमान्
प्रतिवचनं जनकेश्वरात्मजायाः।
कथितमकथयद् यथाक्रमेण
त्रिदशवरप्रतिमाय राघवाय ॥ ६.११३.५३ ॥
பின்னர் வானரர்களில் சிறந்த அனுமன் உடனே, ஜனகனின் மகளின் பதில் சொல்லப்பட்டபடியே, தேவர்களில் சிறந்தவரைப் போன்ற ராகவனிடம் முறையாக எடுத்துரைத்தான்.