വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.114.1
तमुवाच महाप्राज्ञः सोऽभिवाद्य प्लवङ्गमः।
रामं कमलपत्राक्षं वरं सर्वधनुष्मताम् ॥ ६.११४.१ ॥
മഹാപ്രാജ്ഞനായ ആ വാനരൻ അവരെ വണങ്ങി, താമരക്കണ്ണനും സർവധനുർധരരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ രാമനോട് പറഞ്ഞു.
6.114.2
यन्निमित्तोऽयमारम्भः कर्मणां यः फलोदयः।
तां देवीं शोकसंतप्तां द्रष्टुमर्हसि मैथिलीम् ॥ ६.११४.२ ॥
ഈ കർമ്മങ്ങളുടെ പ്രയത്നവും ഫലവും ആരുടെ നിമിത്തമാണോ, ശോകതപ്തയായ ആ ദേവി മൈഥിലിയെ നിങ്ങൾ കാണണം.
6.114.3
सा हि शोकसमाविष्टा बाष्पपर्याकुलेक्षणा।
मैथिली विजयं श्रुत्वा द्रष्टुं त्वामभिकांक्षति ॥ ६.११४.३ ॥
ശോകം നിറഞ്ഞ്, കണ്ണീരാൽ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുള്ള മൈഥിലി, നിങ്ങളുടെ വിജയം കേട്ട് നിങ്ങളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
6.114.4
पूर्वकात् प्रत्ययाच्चाहमुक्तो विश्वस्तया तया।
द्रष्टुमिच्छामि भर्तारमिति पर्याकुलेक्षणा ॥ ६.११४.४ ॥
മുൻ വിശ്വാസത്താൽ വിശ്വസ്തയായ അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു; കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ അവൾ പറഞ്ഞു, 'ഭർത്താവിനെ കാണാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
6.114.5
एवमुक्तो हनुमता रामो धर्मभृतां वरः।
आगच्छत् सहसा ध्यानमीषद्बाष्पपरिप्लुतः ॥ ६.११४.५ ॥
ഹനുമാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ധർമ്മാത്മാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ പെട്ടെന്ന് ധ്യാനത്തിലാണ്ടു; അവന്റെ കണ്ണുകൾ അല്പം കണ്ണീരാൽ നിറഞ്ഞു.
6.114.6
स दीर्घमभिनिःश्वस्य जगतीमवलोकयन्।
उवाच मेघसंकाशं विभीषणमुपस्थितम् ॥ ६.११४.६ ॥
അവൻ ദീർഘമായി നെടുവീർപ്പിട്ട്, ഭൂമിയെ നോക്കി, മേഘസമാനനായി സമീപം നിന്ന വിഭീഷണനോട് പറഞ്ഞു.
6.114.7
दिव्याङ्गरागां वैदेहीं दिव्याभरणभूषिताम्।
इह सीतां शिरःस्नातामुपस्थापय मा चिरम् ॥ ६.११४.७ ॥
ദിവ്യമായ അംഗരാഗം പൂശി, ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വൈദേഹി സീതയെ, തല കുളിപ്പിച്ച് ഇവിടേക്ക് താമസമില്ലാതെ കൊണ്ടുവരിക.
6.114.8
एवमुक्तस्तु रामेण त्वरमाणो विभीषणः।
प्रविश्यान्तःपुरं सीतां स्त्रीभिः स्वाभिरचोदयत् ॥ ६.११४.८ ॥
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ധൃതിപ്പെട്ട വിഭീഷണൻ അന്തഃപുരത്തിൽ കടന്ന് സ്വന്തം സ്ത്രീകളോടൊപ്പം സീതയെ ഒരുക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.
6.114.9
ततः सीतां महाभागां दृष्ट्वोवाच विभीषणः।
मूर्ध्नि बद्धाञ्जलिः श्रीमान् विनीतो राक्षसेश्वरः ॥ ६.११४.९ ॥
പിന്നെ മഹാഭാഗ്യവതിയായ സീതയെ കണ്ട്, തലയിൽ കൈകൂപ്പി വിനീതനായ ശ്രീമാനായ രാക്ഷസേശ്വരൻ വിഭീഷണൻ പറഞ്ഞു.
6.114.10
दिव्याङ्गरागा वैदेहि दिव्याभरणभूषिता।
यानमारोह भद्रं ते भर्ता त्वां द्रष्टुमिच्छति ॥ ६.११४.१० ॥
ദിവ്യമായ അംഗരാഗം പൂശി, ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വൈദേഹീ, വാഹനത്തിൽ കയറുക; നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; നിന്റെ ഭർത്താവ് നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
6.114.11
एवमुक्ता तु वैदेही प्रत्युवाच विभीषणम्।
अस्नात्वा द्रष्टुमिच्छामि भर्तारं राक्षसेश्वर ॥ ६.११४.११ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വൈദേഹി വിഭീഷണനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: 'രാക്ഷസേശ്വരാ, കുളിക്കാതെ തന്നെ എന്റെ ഭർത്താവിനെ കാണാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
6.114.12
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा प्रत्युवाच विभीषणः।
यथाऽऽह रामो भर्ता ते तत् तथा कर्तुमर्हसि ॥ ६.११४.१२ ॥
അവളുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട വിഭീഷണൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഭർത്താവ് രാമൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നീ ചെയ്യുന്നതാണ് ഉചിതം.'
6.114.13
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा मैथिली पतिदेवता।
भर्तृभक्त्यावृता साध्वी तथेति प्रत्यभाषत ॥ ६.११४.१३ ॥
അവന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, ഭർത്താവിനെ ദൈവമായി കണ്ട മൈഥിലി, ഭർതൃഭക്തിയാൽ നിറഞ്ഞ സാധ്വി, "അങ്ങനെ ആകട്ടെ" എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
6.114.14
ततः सीतां शिरःस्नातां संयुक्तां प्रतिकर्मणा।
महार्हाभरणोपेतां महार्हाम्बरधारिणीम् ॥ ६.११४.१४ ॥
പിന്നെ, തല കുളിച്ച്, അലങ്കാരത്തോടെ ഒരുങ്ങി, വിലയേറിയ ആഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ്, വിലയേറിയ വസ്ത്രം ധരിച്ച സീതയെ (ഒരുക്കി).
6.114.15
आरोप्य शिबिकां दीप्तां परार्घ्याम्बरसंवृताम्।
रक्षोभिर्बहुभिर्गुप्तामाजहार विभीषणः ॥ ६.११४.१५ ॥
തിളങ്ങുന്ന, അത്യുത്തമമായ വസ്ത്രംകൊണ്ടു മൂടിയ പല്ലക്കിൽ സീതയെ കയറ്റി, അനേകം രാക്ഷസരാൽ കാക്കപ്പെട്ടവളായി വിഭീഷണൻ കൊണ്ടുവന്നു.
6.114.16
सोऽभिगम्य महात्मानं ज्ञात्वापि ध्यानमास्थितम्।
प्रणतश्च प्रहृष्टश्च प्राप्तां सीतां न्यवेदयत् ॥ ६.११४.१६ ॥
അവൻ മഹാത്മാവിനെ സമീപിച്ചു; അദ്ദേഹം ധ്യാനത്തിലാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും, നമസ്കരിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ എത്തിയ സീതയെക്കുറിച്ച് അറിയിച്ചു.
6.114.17
तामागतामुपश्रुत्य रक्षोगृहचिरोषिताम्।
रोषं हर्षं च दैन्यं च राघवः प्राप शत्रुहा ॥ ६.११४.१७ ॥
അവൾ എത്തിയതും രാക്ഷസഗൃഹത്തിൽ ദീർഘകാലം പാർത്തതും കേട്ട് ശത്രുഹന്താവായ രാഘവൻ കോപവും സന്തോഷവും ദൈന്യവും മൂന്നും അനുഭവിച്ചു.
6.114.18
ततो यानगतां सीतां सविमर्शं विचारयन्।
विभीषणमिदं वाक्यमहृष्टो राघवोऽब्रवीत् ॥ ६.११४.१८ ॥
പിന്നെ വാഹനത്തിലിരിക്കുന്ന സീതയെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ച്, സന്തോഷമില്ലാതെ രാഘവൻ വിഭീഷണനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
6.114.19
राक्षसाधिपते सौम्य नित्यं मद्विजये रत।
वैदेही संनिकर्षं मे क्षिप्रं समभिगच्छतु ॥ ६.११४.१९ ॥
രാക്ഷസാധിപതേ, സൗമ്യാ! എന്റെ വിജയത്തിൽ എപ്പോഴും വ്യാപൃതനായ നീ, വൈദേഹിയെ വേഗം എന്റെ അരികിൽ എത്തിക്കുക.
6.114.20
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा राघवस्य विभीषणः।
तूर्णमुत्सारणं तत्र कारयामास धर्मवित् ॥ ६.११४.२० ॥
രാഘവന്റെ ആ വാക്കു കേട്ട് ധർമ്മജ്ഞനായ വിഭീഷണൻ ഉടൻ അവിടെ ജനങ്ങളെ മാറ്റാൻ ഏർപ്പാടാക്കി.
6.114.21
कञ्चुकोष्णीषिणस्तत्र वेत्रझर्झरपाणयः।
उत्सारयन्तस्तान् योधान् समन्तात् परिचक्रमुः ॥ ६.११४.२१ ॥
കഞ്ചുകവും തലപ്പാവും ധരിച്ച്, കൈയിൽ വടിയും ഝർഝരവും പിടിച്ച അവർ അവിടെ ആ യോദ്ധാക്കളെ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും മാറ്റിക്കൊണ്ട് ചുറ്റിനടന്നു.
6.114.22
ऋक्षाणां वानराणां च राक्षसानां च सर्वशः।
वृन्दान्युत्सार्यमाणानि दूरमुत्तस्थुरन्ततः ॥ ६.११४.२२ ॥
കരടികളുടെയും വാനരന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും സർവ സംഘങ്ങളും അകറ്റപ്പെട്ട് ദൂരെ പോയി അവസാനം നിന്നു.
6.114.23
तेषामुत्सार्यमाणानां निःस्वनः सुमहानभूत्।
वायुनोद्धूयमानस्य सागरस्येव निःस्वनः ॥ ६.११४.२३ ॥
അവരെ അകറ്റുമ്പോൾ വലിയ ഒരു ഇരമ്പൽ ഉണ്ടായി; കാറ്റിനാൽ ഇളകുന്ന സമുദ്രത്തിന്റെ ഗർജ്ജനം പോലെ.
6.114.24
उत्सार्यमाणांस्तान् दृष्ट्वा समन्ताज्जातसम्भ्रमान्।
दाक्षिण्यात्तदमर्षाच्च वारयामास राघवः ॥ ६.११४.२४ ॥
എല്ലായിടത്തുനിന്നും ഭ്രമിച്ച്, അകറ്റപ്പെടുന്ന അവരെ കണ്ട്, ദയയാലും അവരുടെ രോഷത്താലും രാഘവൻ അവരെ തടഞ്ഞു.
6.114.25
संरम्भाच्चाब्रवीद् रामश्चक्षुषा प्रदहन्निव।
विभीषणं महाप्राज्ञं सोपालम्भमिदं वचः ॥ ६.११४.२५ ॥
കോപത്താൽ രാമൻ കണ്ണുകൾകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, മഹാപ്രാജ്ഞനായ വിഭീഷണനോട് ശാസനയോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.114.26
किमर्थं मामनादृत्य क्लिश्यतेऽयं त्वया जनः।
निवर्तयैनमुद्वेगं जनोऽयं स्वजनो मम ॥ ६.११४.२६ ॥
എന്നെ അവഗണിച്ച് നീ എന്തിനാണ് ഈ ജനത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്? ഈ ഉദ്വേഗം നിർത്തൂ; ഈ ജനം എന്റെ സ്വജനങ്ങളാണ്.
6.114.27
न गृहाणि न वस्त्राणि न प्राकारस्तिरस्क्रिया।
नेदृशा राजसत्कारा वृत्तमावरणं स्त्रियाः ॥ ६.११४.२७ ॥
വീടുകളോ വസ്ത്രങ്ങളോ മതിലോ മറയോ അല്ല; ഇത്തരം രാജബഹുമതികളുമല്ല — സ്ത്രീയുടെ നടപ്പുതന്നെയാണ് അവളുടെ മറ.
6.114.28
व्यसनेषु न कृच्छ्रेषु न युद्धेषु स्वयंवरे।
न क्रतौ नो विवाहे वा दर्शनं दूष्यते स्त्रियाः ॥ ६.११४.२८ ॥
ആപത്തുകളിലും കഷ്ടതകളിലും യുദ്ധങ്ങളിലും സ്വയംവരത്തിലും യജ്ഞത്തിലും വിവാഹത്തിലും — സ്ത്രീയെ കാണുന്നത് ദോഷമായി കരുതപ്പെടുന്നില്ല.
6.114.29
सैषा विपद्गता चैव कृच्छ्रेण च समन्विता।
दर्शने नास्ति दोषोऽस्या मत्समीपे विशेषतः ॥ ६.११४.२९ ॥
ഇവൾ ആപത്തിൽപ്പെട്ട് കഷ്ടതയോടെ കഴിയുന്നവളാണ്; ഇവളെ കാണുന്നതിൽ ദോഷമില്ല, വിശേഷിച്ച് എന്റെ സമീപത്തിരിക്കുമ്പോൾ.
6.114.30
विसृज्य शिबिकां तस्मात् पद्भ्यामेवापसर्पतु।
समीपे मम वैदेहीं पश्यन्त्वेते वनौकसः ॥ ६.११४.३० ॥
ആ പല്ലക്ക് വിട്ട് അവൾ കാൽനടയായി ഇറങ്ങട്ടെ; എന്റെ സമീപത്ത് വൈദേഹിയെ ഈ വനവാസികൾ കാണട്ടെ.
6.114.31
एवमुक्तस्तु रामेण सविमर्शो विभीषणः।
रामस्योपानयत् सीतां संनिकर्षं विनीतवत् ॥ ६.११४.३१ ॥
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ചിന്താശീലനായ വിഭീഷണൻ വിനയത്തോടെ സീതയെ രാമന്റെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
6.114.32
ततो लक्ष्मणसुग्रीवौ हनूमांश्च प्लवङ्गमः।
निशम्य वाक्यं रामस्य बभूवुर्व्यथिता भृशम् ॥ ६.११४.३२ ॥
അപ്പോൾ ലക്ഷ്മണനും സുഗ്രീവനും വാനരനായ ഹനുമാനും രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അത്യന്തം വ്യസനിച്ചു.
6.114.33
कलत्रनिरपेक्षैश्च इङ्गितैरस्य दारुणैः।
अप्रीतमिव सीतायां तर्कयन्ति स्म राघवम् ॥ ६.११४.३३ ॥
ഭാര്യയെ ഗൗനിക്കാത്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഠിനമായ ആംഗ്യങ്ങൾ കണ്ട് രാഘവൻ സീതയിൽ അപ്രീതനാണെന്ന് അവർ ഊഹിച്ചു.
6.114.34
लज्जया त्ववलीयन्ती स्वेषु गात्रेषु मैथिली।
विभीषणेनानुगता भर्तारं साभ्यवर्तत ॥ ६.११४.३४ ॥
ലജ്ജയാൽ ശരീരം ചുരുക്കി മൈഥിലി വിഭീഷണനെ അനുഗമിച്ച് ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
6.114.35
विस्मयाच्च प्रहर्षाच्च स्नेहाच्च पतिदेवता।
उदैक्षत मुखं भर्तुः सौम्यं सौम्यतरानना ॥ ६.११४.३५ ॥
വിസ്മയത്താലും സന്തോഷത്താലും സ്നേഹത്താലും ഭർത്താവിനെ ദൈവമായി കണ്ട സീത ഭർത്താവിന്റെ ശാന്തമുഖത്തേക്ക് നോക്കി; അവളുടെ മുഖം കൂടുതൽ ശാന്തമായിരുന്നു.
6.114.36
अथ समपनुदन्मनःक्लमं सा
सुचिरमदृष्टमुदीक्ष्य वै प्रियस्य।
वदनमुदितपूर्णचन्द्रकान्तं
विमलशशाङ्कनिभानना तदाऽऽसीत् ॥ ६.११४.३६ ॥
ദീർഘകാലം കാണാതിരുന്ന പ്രിയന്റെ, ഉദിച്ച പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന മുഖം കണ്ട്, മനസ്സിന്റെ ക്ഷീണം അവൾ പൂർണ്ണമായി അകറ്റി; അപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം നിർമ്മലചന്ദ്രനെപ്പോലെയായി.