ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 6.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.12.1
स तां परिषदं कृत्स्नां समीक्ष्य समितिंजयः।
प्रचोदयामास तदा प्रहस्तं वाहिनीपतिम् ॥ ६.१२.१ ॥
ସେହି ସମଗ୍ର ସଭାକୁ ଦେଖି ଯୁଦ୍ଧବିଜୟୀ ସେ ତା'ପରେ ସେନାପତି ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କଲା।
6.12.2
सेनापते यथा ते स्युः कृतविद्याश्चतुर्विधाः।
योधा नगररक्षायां तथा व्यादेष्टुमर्हसि ॥ ६.१२.२ ॥
ହେ ସେନାପତି, ନଗର ରକ୍ଷାରେ ଚତୁର୍ବିଧ ନିପୁଣ ଯୋଦ୍ଧା ରହିବା ପାଇଁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
6.12.3
स प्रहस्तः प्रणीतात्मा चिकीर्षन् राजशासनम्।
विनिक्षिपद् बलं सर्वं बहिरन्तश्च मन्दिरे ॥ ६.१२.३ ॥
ସଂଯତ ମନର ସେ ପ୍ରହସ୍ତ ରାଜାଜ୍ଞା ପାଳିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟକୁ ବାହାରେ ଓ ଭିତରେ, ପ୍ରାସାଦରେ ନିୟୋଜିତ କଲା।
6.12.4
ततो विनिक्षिप्य बलं सर्वं नगरगुप्तये।
प्रहस्तः प्रमुखे राज्ञो निषसाद जगाद च ॥ ६.१२.४ ॥
ତା'ପରେ ନଗର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ନିଯୁକ୍ତ କରି ପ୍ରହସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବସି କହିଲା।
6.12.5
विहितं बहिरन्तश्च बलं बलवतस्तव।
कुरुष्वाविमनाः क्षिप्रं यदभिप्रेतमस्ति ते ॥ ६.१२.५ ॥
ହେ ବଳବାନ, ତୁମ ସୈନ୍ୟ ବାହାରେ ଓ ଭିତରେ ନିୟୋଜିତ ହୋଇସାରିଛି; ଏବେ ଶାନ୍ତ ମନରେ ଯାହା ତୁମର ଅଭିପ୍ରେତ ତାହା ଶୀଘ୍ର କର।
6.12.6
प्रहस्तस्य वचः श्रुत्वा राजा राज्यहितैषिणः।
सुखेप्सुः सुहृदां मध्ये व्याजहार स रावणः ॥ ६.१२.६ ॥
ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ରାଜ୍ୟହିତୈଷୀ, ସୁଖାଭିଳାଷୀ ରାଜା ରାବଣ ସୁହୃଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କହିଲେ।
6.12.7
प्रियाप्रिये सुखे दुःखे लाभालाभे हिताहिते।
धर्मकामार्थकृच्छ्रेषु यूयमर्हथ वेदितुम् ॥ ६.१२.७ ॥
ପ୍ରିୟ ଓ ଅପ୍ରିୟରେ, ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖରେ, ଲାଭ ଓ କ୍ଷତିରେ, ହିତ ଓ ଅହିତରେ, ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥର ସଙ୍କଟରେ ଜାଣିବାକୁ ତୁମେ ହିଁ ଯୋଗ୍ୟ।
6.12.8
सर्वकृत्यानि युष्माभिः समारब्धानि सर्वदा।
मन्त्रकर्मनियुक्तानि न जातु विफलानि मे ॥ ६.१२.८ ॥
ମନ୍ତ୍ରଣା ଓ କର୍ମରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସର୍ବଦା ତୁମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆରବ୍ଧ ମୋ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କେବେ ବି ନିଷ୍ଫଳ ହୋଇନାହିଁ।
6.12.9
ससोमग्रहनक्षत्रैर्मरुद्भिरिव वासवः।
भवद्भिरहमत्यर्थं वृतः श्रियमवाप्नुयाम् ॥ ६.१२.९ ॥
ଚନ୍ଦ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ମରୁଦ୍ଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ପରି, ତୁମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟଧିକ ଘେରାଯାଇଥିବା ମୁଁ ଶ୍ରୀ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବି।
6.12.10
अहं तु खलु सर्वान् वः समर्थयितुमुद्यतः।
कुम्भकर्णस्य तु स्वप्नान् नेममर्थमचोदयम् ॥ ६.१२.१० ॥
ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମର୍ଥ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲି; କିନ୍ତୁ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ନିଦ୍ରା ବିଷୟରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଜଗାଇବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇ ନ ଥିଲି।
6.12.11
अयं हि सुप्तः षण्मासान् कुम्भकर्णो महाबलः।
सर्वशस्त्रभृतां मुख्यः स इदानीं समुत्थितः ॥ ६.१२.११ ॥
ଏହି ମହାବଳୀ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଛଅ ମାସ ଧରି ଶୋଉଥିଲେ; ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଏବେ ଉଠିଛନ୍ତି।
6.12.12
इयं च दण्डकारण्याद् रामस्य महिषी प्रिया।
रक्षोभिश्चरितोद्देशादानीता जनकात्मजा ॥ ६.१२.१२ ॥
ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରୁ, ସେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନରୁ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଣି ହୋଇଥିବା ଏହି ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମହିଷୀ ଜନକଙ୍କ କନ୍ୟା।
6.12.13
सा मे न शय्यामारोढुमिच्छत्यलसगामिनी।
त्रिषु लोकेषु चान्या मे न सीतासदृशी तथा ॥ ६.१२.१३ ॥
ସେ ମୋ ଶଯ୍ୟାରେ ଚଢ଼ିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ; ସେ ମନ୍ଦଗାମିନୀ। ତ୍ରିଲୋକରେ ମୋ ପାଇଁ ସୀତା ସଦୃଶ ଆଉ କେହି ନାହିଁ।
6.12.14
तनुमध्या पृथुश्रोणी शरदिन्दुनिभानना।
हेमबिम्बनिभा सौम्या मायेव मयनिर्मिता ॥ ६.१२.१४ ॥
ତାଙ୍କ କଟି ସରୁ, ନିତମ୍ବ ପ୍ରଶସ୍ତ; ମୁଖ ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ। ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମା ପରି ସୌମ୍ୟ, ଯେପରି ମୟଙ୍କ ରଚିତ ମାୟା।
6.12.15
सुलोहिततलौ श्लक्ष्णौ चरणौ सुप्रतिष्ठितौ।
दृष्ट्वा ताम्रनखौ तस्या दीप्यते मे शरीरजः ॥ ६.१२.१५ ॥
ତାଙ୍କ ପାଦତଳ ଗାଢ଼ ଲାଲ, ସୁଚିକ୍କଣ ଓ ଭଲ ଭାବେ ରଖାଯାଇଥିବା। ତମ୍ବା ରଙ୍ଗର ନଖ ଥିବା ସେହି ଚରଣ ଦେଖି ମୋ ଶରୀରରେ କାମ ଜଳିଉଠେ।
6.12.16
हुताग्नेरर्चिसंकाशामेनां सौरीमिव प्रभाम्।
उन्नसं विमलं वल्गु वदनं चारुलोचनम् ॥ ६.१२.१६ ॥
ହୋମାଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ପରି ଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଉଚ୍ଚ ନାସିକା, ନିର୍ମଳ ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ଓ ସୁନ୍ଦର ନୟନବିଶିଷ୍ଟା।
6.12.17
पश्यंस्तदवशस्तस्याः कामस्य वशमेयिवान्।
क्रोधहर्षसमानेन दुर्वर्णकरणेन च ॥ ६.१२.१७ ॥
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦେଖି ମୁଁ ତାଙ୍କ ବଶ ହୋଇ କାମର ଅଧୀନ ହୋଇଗଲି; ଯାହା କ୍ରୋଧ ଓ ହର୍ଷ ଉଭୟ ସମାନ ଏବଂ ଶରୀରର ବର୍ଣ୍ଣ ମଳିନ କରେ।
6.12.18
शोकसंतापनित्येन कामेन कलुषीकृतः।
सा तु संवत्सरं कालं मामयाचत भामिनी ॥ ६.१२.१८ ॥
ଶୋକ ଓ ସନ୍ତାପରେ ନିତ୍ୟ ପୀଡ଼ିତ କାମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ କଳୁଷିତ ହୋଇଛି। ସେହି ଭାମିନୀ ମୋଠାରୁ ଏକ ବର୍ଷର ସମୟ ମାଗିଥିଲା।
6.12.19
प्रतीक्षमाणा भर्तारं राममायतलोचना।
तन्मया चारुनेत्रायाः प्रतिज्ञातं वचः शुभम् ॥ ६.१२.१९ ॥
ଦୀର୍ଘ ନୟନା ସେହି ସୁନ୍ଦରନେତ୍ରା ସ୍ୱାମୀ ରାମଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; ସେହି ଚାରୁନେତ୍ରାଙ୍କୁ ମୁଁ ଏକ ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲି।
6.12.20
श्रान्तोऽहं सततं कामाद् यातो हय इवाध्वनि।
कथं सागरमक्षोभ्यं तरिष्यन्ति वनौकसः ॥ ६.१२.२० ॥
ନିରନ୍ତର କାମରେ ମୁଁ କ୍ଳାନ୍ତ, ପଥରେ ଦୌଡ଼ିଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି। ସେହି ଅକ୍ଷୋଭ୍ୟ ସମୁଦ୍ର ବନବାସୀମାନେ କିପରି ପାର ହେବେ?
6.12.21
बहुसत्त्वझषाकीर्णं तौ वा दशरथात्मजौ।
अथवा कपिनैकेन कृतं नः कदनं महत् ॥ ६.१२.२१ ॥
ବହୁ ଜୀବ ଓ ମାଛରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ସମୁଦ୍ରକୁ ଦଶରଥଙ୍କ ସେହି ଦୁଇ ପୁତ୍ର ପାର ହେବେ କି, ନା ଗୋଟିଏ ବାନର ଆମର ମହା ବିନାଶ କରିଛି?
6.12.22
दुर्ज्ञेयाः कार्यगतयो ब्रूत यस्य यथामति।
मानुषान्नो भयं नास्ति तथापि तु विमृश्यताम् ॥ ६.१२.२२ ॥
କାର୍ଯ୍ୟର ପଥ ଜାଣିବା କଷ୍ଟକର; ଯାହାର ଯେପରି ବୁଦ୍ଧି, ସେ ସେପରି କହୁ। ମନୁଷ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଆମର ଭୟ ନାହିଁ, ତଥାପି ଏହା ବିଚାର କରାଯାଉ।
6.12.23
तदा देवासुरे युद्धे युष्माभिः सहितोऽजयम्।
ते मे भवन्तश्च तथा सुग्रीवप्रमुखान् हरीन् ॥ ६.१२.२३ ॥
ସେତେବେଳେ ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବାରୁ ମୁଁ ଅଜେୟ ଥିଲି। ସେମାନେ ମୋର, ଆପଣ ସମସ୍ତେ ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବ ପ୍ରମୁଖ ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟ...
6.12.24
परे पारे समुद्रस्य पुरस्कृत्य नृपात्मजौ।
सीतायाः पदवीं प्राप्य सम्प्राप्तौ वरुणालयम् ॥ ६.१२.२४ ॥
ସମୁଦ୍ରର ସେପାରିରେ ସେହି ଦୁଇ ରାଜକୁମାର ସୀତାଙ୍କ ପଥ ପାଇ, ତାହାକୁ ଆଗରେ ରଖି ବରୁଣଙ୍କ ଆଳୟରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
6.12.25
अदेया च यथा सीता वध्यौ दशरथात्मजौ।
भवद्भिर्मन्त्र्यतां मन्त्रः सुनीतं चाभिधीयताम् ॥ ६.१२.२५ ॥
ସୀତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେଇ ହେବ ନାହିଁ; ଦଶରଥଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଆପଣମାନେ ବିଚାର କରି ଉତ୍ତମ ନୀତି କୁହନ୍ତୁ।
6.12.26
नहि शक्तिं प्रपश्यामि जगत्यन्यस्य कस्यचित्।
सागरं वानरैस्तीर्त्वा निश्चयेन जयो मम ॥ ६.१२.२६ ॥
ଜଗତରେ ଅନ୍ୟ କାହାରି ଶକ୍ତି ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ। ବାନରମାନେ ସମୁଦ୍ର ପାର କଲେ ବି ମୋର ବିଜୟ ନିଶ୍ଚିତ।
6.12.27
तस्य कामपरीतस्य निशम्य परिदेवितम्।
कुम्भकर्णः प्रचुक्रोध वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ६.१२.२७ ॥
କାମରେ ପୀଡ଼ିତ ତାଙ୍କ ବିଳାପ ଶୁଣି କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
6.12.28
यदा तु रामस्य सलक्ष्मणस्य
प्रसह्य सीता खलु सा इहाहृता।
सकृत् समीक्ष्यैव सुनिश्चितं तदा
भजेत चित्तं यमुनेव यामुनम् ॥ ६.१२.२८ ॥
ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବଳପୂର୍ବକ ସୀତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣାଯାଇଛି। ଥରେ ଦେଖିଲେ ହିଁ ମନ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତ ହେବ, ଯମୁନାର ଜଳ ଯମୁନାରେ ମିଶିଯିବା ପରି।
6.12.29
सर्वमेतन्महाराज कृतमप्रतिमं तव।
विधीयेत सहास्माभिरादावेवास्य कर्मणः ॥ ६.१२.२९ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଏ ସବୁ ଆପଣ ଅତୁଳନୀୟ ଭାବେ କରିଛନ୍ତି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭରେ ହିଁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ମିଳିମିଶି ଏହାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା।
6.12.30
न्यायेन राजकार्याणि यः करोति दशानन।
न स संतप्यते पश्चान्निश्चितार्थमतिर्नृपः ॥ ६.१२.३० ॥
ହେ ଦଶାନନ, ଯେ ରାଜା ନ୍ୟାୟ ସହିତ ରାଜକାର୍ଯ୍ୟ କରେ ଏବଂ ଯାହାର ବୁଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସ୍ଥିର, ସେ ପରେ ଅନୁତାପ କରେ ନାହିଁ।
6.12.31
अनुपायेन कर्माणि विपरीतानि यानि च।
क्रियमाणानि दुष्यन्ति हवींष्यप्रयतेष्विव ॥ ६.१२.३१ ॥
ଅନୁଚିତ ଉପାୟରେ ଓ ବିପରୀତ ଭାବରେ କରାଯାଉଥିବା କର୍ମ, ଅଶୁଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ହାତର ହବିଷ ପରି ଦୂଷିତ ହୋଇଯାଏ।
6.12.32
यः पश्चात् पूर्वकार्याणि कर्माण्यभिचिकीर्षति।
पूर्वं चापरकार्याणि स न वेद नयानयौ ॥ ६.१२.३२ ॥
ଯିଏ ପୂର୍ବରେ କରିବା ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ ପଛରେ ଓ ପଛରେ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବରେ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ନୀତି ଓ ଅନୀତି ଜାଣେ ନାହିଁ।
6.12.33
चपलस्य तु कृत्येषु प्रसमीक्ष्याधिकं बलम्।
छिद्रमन्ये प्रपद्यन्ते क्रौञ्चस्य खमिव द्विजाः ॥ ६.१२.३३ ॥
ଚପଳ ଲୋକର କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାହାର ଅଧିକ ବଳ ଭଲ ଭାବରେ ଦେଖି, ଅନ୍ୟମାନେ ତାହାର ଛିଦ୍ର ଧରନ୍ତି—କ୍ରୌଞ୍ଚ ପକ୍ଷୀର ଆକାଶରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେପରି ସୁଯୋଗ ଖୋଜନ୍ତି।
6.12.34
त्वयेदं महदारब्धं कार्यमप्रतिचिन्तितम्।
दिष्ट्या त्वां नावधीद् रामो विषमिश्रमिवामिषम् ॥ ६.१२.३४ ॥
ତୁମେ ଏହି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ବିନା ବିଚାରରେ ଆରମ୍ଭ କରିଛ। ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ରାମ ତୁମକୁ ମାରିଲେ ନାହିଁ—ବିଷମିଶ୍ରିତ ମାଂସ ପରି।
6.12.35
तस्मात् त्वया समारब्धं कर्म ह्यप्रतिमं परैः।
अहं समीकरिष्यामि हत्वा शत्रूंस्तवानघ ॥ ६.१२.३५ ॥
ତେଣୁ ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଅପ୍ରତିମ କାର୍ଯ୍ୟ, ହେ ନିଷ୍ପାପ, ମୁଁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ସମାନ କରିଦେବି।
6.12.36
अहमुत्सादयिष्यामि शत्रूंस्तव निशाचर।
यदि शक्रविवस्वन्तौ यदि पावकमारुतौ।
तावहं योधयिष्यामि कुबेरवरुणावपि ॥ ६.१२.३६ ॥
ହେ ନିଶାଚର, ମୁଁ ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ପାଟନ କରିବି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କୁବେର ଓ ବରୁଣ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।
6.12.37
गिरिमात्रशरीरस्य महापरिघयोधिनः।
नर्दतस्तीक्ष्णदंष्ट्रस्य बिभीयाद् वै पुरंदरः ॥ ६.१२.३७ ॥
ପର୍ବତ ପରି ବିଶାଳ ଶରୀର, ମହା ପରିଘ ନେଇ ଯୁଦ୍ଧକାରୀ, ଗର୍ଜନକାରୀ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାଢ଼ବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ରାକ୍ଷସରୁ ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର) ମଧ୍ୟ ଭୟ କରିବେ।
6.12.38
पुनर्मां स द्वितीयेन शरेण निहनिष्यति।
ततोऽहं तस्य पास्यामि रुधिरं काममाश्वस ॥ ६.१२.३८ ॥
ସେ ଯଦି ଦ୍ୱିତୀୟ ବାଣରେ ମୋତେ ପୁଣି ବଧ କରେ, ତେବେ ମୁଁ ତାର ରକ୍ତ ପାନ କରିବି; ଆପଣ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ।
6.12.39
वधेन वै दाशरथेः सुखावहं
जयं तवाहर्तुमहं यतिष्ये।
हत्वा च रामं सह लक्ष्मणेन
खादामि सर्वान् हरियूथमुख्यान् ॥ ६.१२.३९ ॥
ଦଶରଥ ପୁତ୍ର (ରାମ)ଙ୍କ ବଧ ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଖଦାୟକ ଜୟ ଆଣିବାକୁ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି। ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ବଧ କରି ମୁଁ ବାନର ସେନାର ମୁଖ୍ୟ ନେତାମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖାଇ ଦେବି।
6.12.40
रमस्व कामं पिब चाग्र्यवारुणीं
कुरुष्व कार्याणि हितानि विज्वरः।
मया तु रामे गमिते यमक्षयं
चिराय सीता वशगा भविष्यति ॥ ६.१२.४० ॥
ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଉତ୍ତମ ବାରୁଣୀ ପାନ କରନ୍ତୁ; ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ଆପଣଙ୍କ ହିତକର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ମୋ ଦ୍ୱାରା ରାମ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଯିବା ପରେ ସୀତା ଦୀର୍ଘକାଳ ଆପଣଙ୍କ ବଶରେ ରହିବେ।