Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.12.1
स तां परिषदं कृत्स्नां समीक्ष्य समितिंजयः।
प्रचोदयामास तदा प्रहस्तं वाहिनीपतिम् ॥ ६.१२.१ ॥
Nachdem er die ganze Versammlung überblickt hatte, forderte der Sieger im Kampf da Prahasta, den Heerführer, auf.
6.12.2
सेनापते यथा ते स्युः कृतविद्याश्चतुर्विधाः।
योधा नगररक्षायां तथा व्यादेष्टुमर्हसि ॥ ६.१२.२ ॥
O Heerführer, du solltest die vierfach geschulten Krieger zur Bewachung der Stadt einteilen.
6.12.3
स प्रहस्तः प्रणीतात्मा चिकीर्षन् राजशासनम्।
विनिक्षिपद् बलं सर्वं बहिरन्तश्च मन्दिरे ॥ ६.१२.३ ॥
Prahasta, selbstbeherrscht und den Befehl des Königs erfüllen wollend, stellte das gesamte Heer außen und innen im Palast auf.
6.12.4
ततो विनिक्षिप्य बलं सर्वं नगरगुप्तये।
प्रहस्तः प्रमुखे राज्ञो निषसाद जगाद च ॥ ६.१२.४ ॥
Danach setzte sich Prahasta, nachdem er das ganze Heer zur Bewachung der Stadt aufgestellt hatte, vor den König und sprach.
6.12.5
विहितं बहिरन्तश्च बलं बलवतस्तव।
कुरुष्वाविमनाः क्षिप्रं यदभिप्रेतमस्ति ते ॥ ६.१२.५ ॥
O Mächtiger, dein Heer ist außen und innen aufgestellt; nun tue mit ruhigem Sinn bald, was du vorhast.
6.12.6
प्रहस्तस्य वचः श्रुत्वा राजा राज्यहितैषिणः।
सुखेप्सुः सुहृदां मध्ये व्याजहार स रावणः ॥ ६.१२.६ ॥
Nachdem er Prahastas Worte gehört hatte, sprach König Rāvaṇa, der das Wohl des Reiches suchte und nach Glück verlangte, unter seinen Freunden.
6.12.7
प्रियाप्रिये सुखे दुःखे लाभालाभे हिताहिते।
धर्मकामार्थकृच्छ्रेषु यूयमर्हथ वेदितुम् ॥ ६.१२.७ ॥
Im Lieben und Nichtlieben, in Glück und Leid, in Gewinn und Verlust, in Nutzen und Schaden und in den Bedrängnissen von Dharma, Kāma und Artha seid ihr es, die zu wissen befähigt sind.
6.12.8
सर्वकृत्यानि युष्माभिः समारब्धानि सर्वदा।
मन्त्रकर्मनियुक्तानि न जातु विफलानि मे ॥ ६.१२.८ ॥
Alle meine Unternehmungen, stets von euch begonnen und dem Rat und dem Handeln anvertraut, sind für mich niemals fruchtlos gewesen.
6.12.9
ससोमग्रहनक्षत्रैर्मरुद्भिरिव वासवः।
भवद्भिरहमत्यर्थं वृतः श्रियमवाप्नुयाम् ॥ ६.१२.९ ॥
So wie Vāsava, Indra, von den Marut umgeben ist, samt Mond, Planeten und Sternen, so möge auch ich, von euch sehr unterstützt, Glanz und Wohlstand erlangen.
6.12.10
अहं तु खलु सर्वान् वः समर्थयितुमुद्यतः।
कुम्भकर्णस्य तु स्वप्नान् नेममर्थमचोदयम् ॥ ६.१२.१० ॥
Ich selbst war bereit, euch alle zu stärken; doch, was Kumbhakarṇas Schlaf betrifft, hatte ich nicht darauf gedrungen, ihn zu diesem Zweck zu wecken.
6.12.11
अयं हि सुप्तः षण्मासान् कुम्भकर्णो महाबलः।
सर्वशस्त्रभृतां मुख्यः स इदानीं समुत्थितः ॥ ६.१२.११ ॥
Dieser mächtige Kumbhakarṇa hatte sechs Monate geschlafen; der Erste unter allen Waffenträgern hat sich nun erhoben.
6.12.12
इयं च दण्डकारण्याद् रामस्य महिषी प्रिया।
रक्षोभिश्चरितोद्देशादानीता जनकात्मजा ॥ ६.१२.१२ ॥
Und diese hier, die geliebte Hauptkönigin Rāmas, die Tochter Janakas, wurde von den Rākṣasas aus dem Daṇḍaka-Wald, von dem Ort, wo sie umherwanderte, herbeigebracht.
6.12.13
सा मे न शय्यामारोढुमिच्छत्यलसगामिनी।
त्रिषु लोकेषु चान्या मे न सीतासदृशी तथा ॥ ६.१२.१३ ॥
Sie will mein Lager nicht besteigen, sie, die träge schreitet. In den drei Welten gibt es für mich keine andere, die Sītā gleicht.
6.12.14
तनुमध्या पृथुश्रोणी शरदिन्दुनिभानना।
हेमबिम्बनिभा सौम्या मायेव मयनिर्मिता ॥ ६.१२.१४ ॥
Schlanken Leibes und breiter Hüften, ihr Antlitz wie der Herbstmond, sanft wie ein goldenes Bildnis, gleich einer von Maya geschaffenen Täuschung.
6.12.15
सुलोहिततलौ श्लक्ष्णौ चरणौ सुप्रतिष्ठितौ।
दृष्ट्वा ताम्रनखौ तस्या दीप्यते मे शरीरजः ॥ ६.१२.१५ ॥
Ihre Fußsohlen sind tiefrot, glatt und fest aufgesetzt; sieht man ihre Füße mit den kupferfarbenen Nägeln, so entbrennt die Begierde in meinem Körper.
6.12.16
हुताग्नेरर्चिसंकाशामेनां सौरीमिव प्रभाम्।
उन्नसं विमलं वल्गु वदनं चारुलोचनम् ॥ ६.१२.१६ ॥
Gleich der Flamme des Opferfeuers, gleich dem Glanz der Sonne, ist ihr Antlitz hochnasig, makellos, anmutig und schönäugig.
6.12.17
पश्यंस्तदवशस्तस्याः कामस्य वशमेयिवान्।
क्रोधहर्षसमानेन दुर्वर्णकरणेन च ॥ ६.१२.१७ ॥
Sie betrachtend bin ich in ihre Gewalt geraten und unter die Herrschaft der Begierde gefallen, die gleichermaßen Zorn und Freude bringt und die Farbe des Körpers bleich macht.
6.12.18
शोकसंतापनित्येन कामेन कलुषीकृतः।
सा तु संवत्सरं कालं मामयाचत भामिनी ॥ ६.१२.१८ ॥
Durch die Begierde, die ständig Kummer und Qual bringt, befleckt, bin ich verunreinigt worden. Und jene stolze Frau bat mich um eine Frist von einem Jahr.
6.12.19
प्रतीक्षमाणा भर्तारं राममायतलोचना।
तन्मया चारुनेत्रायाः प्रतिज्ञातं वचः शुभम् ॥ ६.१२.१९ ॥
Auf ihren Gatten Rāma wartend, der langäugigen, schönäugigen Frau, hatte ich ihr ein verheißungsvolles Wort gegeben.
6.12.20
श्रान्तोऽहं सततं कामाद् यातो हय इवाध्वनि।
कथं सागरमक्षोभ्यं तरिष्यन्ति वनौकसः ॥ ६.१२.२० ॥
Ich bin ständig erschöpft vom Verlangen, wie ein Pferd, das auf dem Weg gehetzt wurde. Wie werden die Waldbewohner jenes unerschütterliche Meer überqueren?
6.12.21
बहुसत्त्वझषाकीर्णं तौ वा दशरथात्मजौ।
अथवा कपिनैकेन कृतं नः कदनं महत् ॥ ६.१२.२१ ॥
Werden jene zwei Söhne Daśarathas jenes Meer überqueren, das von vielen Wesen und Fischen wimmelt, oder hat ein einziger Affe uns große Verwüstung gebracht?
6.12.22
दुर्ज्ञेयाः कार्यगतयो ब्रूत यस्य यथामति।
मानुषान्नो भयं नास्ति तथापि तु विमृश्यताम् ॥ ६.१२.२२ ॥
Die Wege des Handelns sind schwer zu erkennen; jeder spreche nach seiner Einsicht. Vor Menschen haben wir keine Furcht, doch möge man dies bedenken.
6.12.23
तदा देवासुरे युद्धे युष्माभिः सहितोऽजयम्।
ते मे भवन्तश्च तथा सुग्रीवप्रमुखान् हरीन् ॥ ६.१२.२३ ॥
Damals war ich im Kampf zwischen Göttern und Asuras unbesiegbar, von euch begleitet; sie, die mein sind, ihr alle, und die führenden Affen unter Sugrīva ebenso...
6.12.24
परे पारे समुद्रस्य पुरस्कृत्य नृपात्मजौ।
सीतायाः पदवीं प्राप्य सम्प्राप्तौ वरुणालयम् ॥ ६.१२.२४ ॥
Am fernen Ufer des Meeres angelangt, haben die beiden Prinzen, nachdem sie Sītās Spur gefunden und sie vor sich her getragen haben, die Wohnstatt Varuṇas erreicht.
6.12.25
अदेया च यथा सीता वध्यौ दशरथात्मजौ।
भवद्भिर्मन्त्र्यतां मन्त्रः सुनीतं चाभिधीयताम् ॥ ६.१२.२५ ॥
Sītā kann nicht zurückgegeben werden, und die beiden Söhne Daśarathas müssen getötet werden. Berät ihr darüber, und ein kluger Rat werde verkündet.
6.12.26
नहि शक्तिं प्रपश्यामि जगत्यन्यस्य कस्यचित्।
सागरं वानरैस्तीर्त्वा निश्चयेन जयो मम ॥ ६.१२.२६ ॥
Ich sehe in der Welt bei keinem anderen Macht. Selbst wenn die Affen das Meer überqueren, ist mein Sieg gewiss.
6.12.27
तस्य कामपरीतस्य निशम्य परिदेवितम्।
कुम्भकर्णः प्रचुक्रोध वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ६.१२.२७ ॥
Als er sein Klagen hörte, von Begierde gequält, geriet Kumbhakarṇa in Zorn und sprach diese Worte.
6.12.28
यदा तु रामस्य सलक्ष्मणस्य
प्रसह्य सीता खलु सा इहाहृता।
सकृत् समीक्ष्यैव सुनिश्चितं तदा
भजेत चित्तं यमुनेव यामुनम् ॥ ६.१२.२८ ॥
Da Sītā hier gewaltsam entführt wurde, vor den Augen Rāmas und Lakṣmaṇas, wird der Geist, sie nur einmal gesehen habend, sich gewiss an sie binden, wie die Wasser der Yamunā in die Yamunā strömen.
6.12.29
सर्वमेतन्महाराज कृतमप्रतिमं तव।
विधीयेत सहास्माभिरादावेवास्य कर्मणः ॥ ६.१२.२९ ॥
Großer König, all dies habt Ihr unvergleichlich getan; gleich zu Beginn dieses Werkes wird es von uns gemeinsam eingerichtet werden.
6.12.30
न्यायेन राजकार्याणि यः करोति दशानन।
न स संतप्यते पश्चान्निश्चितार्थमतिर्नृपः ॥ ६.१२.३० ॥
O Zehnköpfiger, der König, der die Staatsgeschäfte gerecht führt und dessen Sinn auf sein Ziel gerichtet ist, grämt sich hernach nicht.
6.12.31
अनुपायेन कर्माणि विपरीतानि यानि च।
क्रियमाणानि दुष्यन्ति हवींष्यप्रयतेष्विव ॥ ६.१२.३१ ॥
Handlungen, die mit ungeeigneten Mitteln und auf verkehrte Weise ausgeführt werden, verderben, wie Opfergaben, die von Unreinen dargebracht werden.
6.12.32
यः पश्चात् पूर्वकार्याणि कर्माण्यभिचिकीर्षति।
पूर्वं चापरकार्याणि स न वेद नयानयौ ॥ ६.१२.३२ ॥
Wer das, was zuerst zu tun ist, später tun will, und das, was später zu tun ist, zuerst, der kennt weder rechte noch falsche Politik.
6.12.33
चपलस्य तु कृत्येषु प्रसमीक्ष्याधिकं बलम्।
छिद्रमन्ये प्रपद्यन्ते क्रौञ्चस्य खमिव द्विजाः ॥ ६.१२.३३ ॥
Nachdem sie die große Stärke in den Unternehmungen des Unsteten genau beobachtet haben, ergreifen andere seine Schwäche, wie Vögel den offenen Himmel des Kranichs ergreifen.
6.12.34
त्वयेदं महदारब्धं कार्यमप्रतिचिन्तितम्।
दिष्ट्या त्वां नावधीद् रामो विषमिश्रमिवामिषम् ॥ ६.१२.३४ ॥
Du hast dieses große Unternehmen ohne gebührende Überlegung begonnen; durch Glück hat Rāma dich nicht erschlagen, wie man kein mit Gift vermischtes Fleisch isst.
6.12.35
तस्मात् त्वया समारब्धं कर्म ह्यप्रतिमं परैः।
अहं समीकरिष्यामि हत्वा शत्रूंस्तवानघ ॥ ६.१२.३५ ॥
Darum, o Makelloser, werde ich die unvergleichliche Tat, die du gegen deine Feinde begonnen hast, ausgleichen, indem ich deine Feinde erschlage.
6.12.36
अहमुत्सादयिष्यामि शत्रूंस्तव निशाचर।
यदि शक्रविवस्वन्तौ यदि पावकमारुतौ।
तावहं योधयिष्यामि कुबेरवरुणावपि ॥ ६.१२.३६ ॥
O Nachtwandler, ich werde deine Feinde ausrotten. Selbst wenn Indra und die Sonne, Feuer und Wind bei ihnen sind, werde ich gegen sie kämpfen, sogar gegen Kubera und Varuṇa.
6.12.37
गिरिमात्रशरीरस्य महापरिघयोधिनः।
नर्दतस्तीक्ष्णदंष्ट्रस्य बिभीयाद् वै पुरंदरः ॥ ६.१२.३७ ॥
Selbst Puraṃdara (Indra) würde sich vor jenem fürchten, dessen Körper so groß wie ein Berg ist, der mit einer mächtigen eisernen Keule kämpft, brüllt und scharfe Fänge hat.
6.12.38
पुनर्मां स द्वितीयेन शरेण निहनिष्यति।
ततोऽहं तस्य पास्यामि रुधिरं काममाश्वस ॥ ६.१२.३८ ॥
Wenn er mich mit einem zweiten Pfeil erneut erschlägt, dann werde ich sein Blut trinken; fasst Mut, wie ihr es wünscht.
6.12.39
वधेन वै दाशरथेः सुखावहं
जयं तवाहर्तुमहं यतिष्ये।
हत्वा च रामं सह लक्ष्मणेन
खादामि सर्वान् हरियूथमुख्यान् ॥ ६.१२.३९ ॥
Durch den Tod von Daśarathas Sohn (Rāma) werde ich mich bemühen, euch einen glücklich machenden Sieg zu bringen. Nachdem ich Rāma zusammen mit Lakṣmaṇa erschlagen habe, werde ich alle Hauptanführer der Affenschar verschlingen.
6.12.40
रमस्व कामं पिब चाग्र्यवारुणीं
कुरुष्व कार्याणि हितानि विज्वरः।
मया तु रामे गमिते यमक्षयं
चिराय सीता वशगा भविष्यति ॥ ६.१२.४० ॥
Erfreut euch nach Belieben, trinkt den besten Wein und, frei von Sorgen, kümmert euch um eure nützlichen Angelegenheiten. Wenn ich Rāma in Yamas Reich geschickt habe, wird Sītā lange Zeit in eurer Gewalt sein.