رامايانا فالميكي · السارغا 6.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.120.1
प्रतिप्रयाते काकुत्स्थे महेन्द्रः पाकशासनः।
अब्रवीत् परमप्रीतो राघवं प्राञ्जलिं स्थितम् ॥ ६.१२०.१ ॥
لما انصرف كاكوتستها، تكلم إندرا، قاهر باكا، مسرورًا جدًا، إلى راغافا الواقف مشبكًا كفيه.
6.120.2
अमोघं दर्शनं राम तवास्माकं नरर्षभ।
प्रीतियुक्ताः स्म तेन त्वं ब्रूहि यन्मनसेप्सितम् ॥ ६.१२०.२ ॥
يا راما، يا أفضل الرجال، لم يذهب لقاؤك بنا سدى. نحن محبّون لك، فقل ما يتمناه قلبك.
6.120.3
एवमुक्तो महेन्द्रेण प्रसन्नेन महात्मना।
सुप्रसन्नमना हृष्टो वचनं प्राह राघवः ॥ ६.१२०.३ ॥
وبعدما خاطبه مهيندرا الكريم المسرور هكذا، قال راغافا، وقلبه بالغ السرور والابتهاج، هذه الكلمات.
6.120.4
यदि प्रीतिः समुत्पन्ना मयि ते विबुधेश्वर।
वक्ष्यामि कुरु मे सत्यं वचनं वदतां वर ॥ ६.१२०.४ ॥
يا سيد الآلهة، إن كانت قد نشأت فيك محبة لي، فحقق حقًا ما أقوله، يا أفضل المتكلمين.
6.120.5
मम हेतोः पराक्रान्ता ये गता यमसादनम्।
ते सर्वे जीवितं प्राप्य समुत्तिष्ठन्तु वानराः ॥ ६.१२०.५ ॥
فليستعد جميع الفانارا الذين قاتلوا ببسالة من أجلي ومضوا إلى مسكن يامَا الحياةَ وليَنهضوا.
6.120.6
मत्कृते विप्रयुक्ता ये पुत्रैर्दारैश्च वानराः।
तान् प्रीतमनसः सर्वान् द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.६ ॥
أولئك الفانارا الذين فارقوا أبناءهم وزوجاتهم من أجلي، أريد أن أراهم جميعًا بقلوب مسرورة، يا واهب الكرامة.
6.120.7
विक्रान्ताश्चापि शूराश्च न मृत्युं गणयन्ति च।
कृतयत्ना विपन्नाश्च जीवयैतान् पुरंदर ॥ ६.१२०.७ ॥
الأبطال والشجعان الذين لا يعدّون الموت، الذين جاهدوا فسقطوا — يا بورندارا، أحيِهم.
6.120.8
मत्प्रियेष्वभिरक्ताश्च न मृत्युं गणयन्ति ये।
त्वत्प्रसादात् समेयुस्ते वरमेतमहं वृणे ॥ ६.१२०.८ ॥
الذين أخلصوا لأحبّتي ولا يعدّون الموت — بفضلك ليجتمعوا من جديد؛ هذا الوَرْد أطلبه.
6.120.9
नीरुजो निर्व्रणांश्चैव सम्पन्नबलपौरुषान्।
गोलाङ्गूलांस्तथर्क्षांश्च द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.९ ॥
السالمون من المرض والجراح، الموفورو القوة والبأس — القرود والدببة أريد أن أراهم، يا واهب الكرامة.
6.120.10
अकाले चापि पुष्पाणि मूलानि च फलानि च।
नद्यश्च विमलास्तत्र तिष्ठेयुर्यत्र वानराः ॥ ६.१२०.१० ॥
وفي غير أوانها لتكن الأزهار والجذور والثمار؛ وحيث تسكن القرود، لتجرِ أنهار صافية.
6.120.11
श्रुत्वा तु वचनं तस्य राघवस्य महात्मनः।
महेन्द्रः प्रत्युवाचेदं वचनं प्रीतिसंयुतम् ॥ ६.१२०.११ ॥
لمّا سمع مهندرا كلمات راغافا العظيم النفس، أجاب بهذا القول المفعم بالمودة.
6.120.12
महानयं वरस्तात यस्त्वयोक्तो रघूत्तम।
द्विर्मया नोक्तपूर्वं च तस्मादेतद् भविष्यति ॥ ६.१२०.१२ ॥
يا عزيزي، يا أفضل آل رغو، هذا الوَرْد الذي سألتَ عظيم؛ لم أقل مثله من قبل ولا مرتين، فلذلك سيكون.
6.120.13
समुत्तिष्ठन्तु ते सर्वे हता ये युधि राक्षसैः।
ऋक्षाश्च सह गोपुच्छैर्निकृत्ताननबाहवः ॥ ६.१२०.१३ ॥
لِيَنهَضْ جميعُ من قُتلوا في الحرب على أيدي الرَّاكشاسا، مع الدببة وقردة الغوبوتشا الذين قُطعت وجوههم وأذرعهم.
6.120.14
नीरुजो निर्व्रणाश्चैव सम्पन्नबलपौरुषाः।
समुत्थास्यन्ति हरयः सुप्ता निद्राक्षये यथा ॥ ६.१२०.१४ ॥
خالين من الألم والجراح، مملوئين بالقوة والبأس، سينهض القرود كما ينهض النائمون عند انتهاء النوم.
6.120.15
सुहृद्भिर्बान्धवैश्चैव ज्ञातिभिः स्वजनेन च।
सर्व एव समेष्यन्ति संयुक्ताः परया मुदा ॥ ६.१२०.१५ ॥
سيجتمع الأصدقاء والأقارب والأهل وذووهم جميعًا من جديد، متحدين في غاية الفرح.
6.120.16
अकाले पुष्पशबलाः फलवन्तश्च पादपाः।
भविष्यन्ति महेष्वास नद्यश्च सलिलायुताः ॥ ६.१२०.१६ ॥
أيها الرامي العظيم! ستزدهر الأشجار بألوان الأزهار وتثمر في غير موسمها، وتمتلئ الأنهار بالماء.
6.120.17
सव्रणैः प्रथमं गात्रैरिदानीं निर्व्रणैः समैः।
ततः समुत्थिताः सर्वे सुप्त्वेव हरिसत्तमाः ॥ ६.१२०.१७ ॥
الأجساد التي كانت مجروحة أولاً صارت الآن خالية من الجراح ومعتدلة؛ ثم نهض جميع خيرة القرود كأنهم استيقظوا من النوم.
6.120.18
बभूवुर्वानराः सर्वे किं त्वेतदिति विस्मिताः।
काकुत्स्थं परिपूर्णार्थं दृष्ट्वा सर्वे सुरोत्तमाः ॥ ६.१२०.१८ ॥
اندهش جميع القرود قائلين: «ما هذا؟» ولما رأى جميع خيرة الآلهة راما، سليل كاكوتستها، وقد تمّ مقصده، دُهشوا.
6.120.19
अब्रुवन् परमप्रीताः स्तुत्वा रामं सलक्ष्मणम्।
गच्छायोध्यामितो राजन् विसर्जय च वानरान् ॥ ६.१२०.१९ ॥
قالوا وهم في غاية السرور، بعد أن مدحوا راما مع لاكشمانا: «أيها الملك، سِر من هنا إلى أيوديا، وصرف القرود.»
6.120.20
मैथिलीं सान्त्वयस्वैनामनुरक्तां यशस्विनीम्।
भ्रातरं भरतं पश्य त्वच्छोकाद् व्रतचारिणम् ॥ ६.१२०.२० ॥
واسْلِ هذه المايثيلي المجيدة المخلصة، وانظر إلى أخيك بهرتا الذي يلتزم نذرًا حزنًا عليك.
6.120.21
शत्रुघ्नं च महात्मानं मातॄः सर्वाः परंतप।
अभिषेचय चात्मानं पौरान् गत्वा प्रहर्षय ॥ ६.१२०.२१ ॥
انظر إلى شاتروغنا العظيم وإلى جميع الأمهات؛ يا مُحرق الأعداء، توّج نفسك، واذهب إلى أهل المدينة وأدخل عليهم السرور.
6.120.22
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो रामं सौमित्रिणा सह।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्ययौ हृष्टः सुरैः सह ॥ ६.१२०.२२ ॥
وبعد أن قال ذلك لراما ولاكشمانا، مضى إندرا ذو الألف عين مسرورًا مع الآلهة في مركبات سماوية تلمع كالشمس.
6.120.23
अभिवाद्य च काकुत्स्थः सर्वांस्तांस्त्रिदशोत्तमान्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वासमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.१२०.२३ ॥
ثم حيّا راما من سلالة كاكوتستها، مع لاكشمانا وأخيه، جميع أولئك الأفضل من الآلهة، وأمرهم بالعودة إلى مساكنهم.
6.120.24
ततस्तु सा लक्ष्मणरामपालिता
महाचमूर्हृष्टजना यशस्विनी।
श्रिया ज्वलन्ती विरराज सर्वतो
निशा प्रणीतेव हि शीतरश्मिना ॥ ६.१२०.२४ ॥
ثم أشرق ذلك الجيش العظيم المجيد، المحروس بلاكشمانا وراما، مع شعبٍ مبتهج، متوهجًا بالبهاء في كل مكان، كليلٍ استحضره القمر ذو الأشعة الباردة.