Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.120.1
प्रतिप्रयाते काकुत्स्थे महेन्द्रः पाकशासनः।
अब्रवीत् परमप्रीतो राघवं प्राञ्जलिं स्थितम् ॥ ६.१२०.१ ॥
Cuando Kākutstha se hubo marchado, Indra, el castigador de Paka, muy complacido, habló a Rāghava, que permanecía de pie con las palmas unidas.
6.120.2
अमोघं दर्शनं राम तवास्माकं नरर्षभ।
प्रीतियुक्ताः स्म तेन त्वं ब्रूहि यन्मनसेप्सितम् ॥ ६.१२०.२ ॥
Oh Rāma, el mejor de los hombres, este encuentro tuyo con nosotros no ha sido en vano. Te tenemos afecto; dinos lo que deseas en tu corazón.
6.120.3
एवमुक्तो महेन्द्रेण प्रसन्नेन महात्मना।
सुप्रसन्नमना हृष्टो वचनं प्राह राघवः ॥ ६.१२०.३ ॥
Así interpelado por el complacido y magnánimo Mahendra, Rāghava, con el ánimo muy alegre y regocijado, pronunció estas palabras.
6.120.4
यदि प्रीतिः समुत्पन्ना मयि ते विबुधेश्वर।
वक्ष्यामि कुरु मे सत्यं वचनं वदतां वर ॥ ६.१२०.४ ॥
Oh señor de los dioses, si ha surgido en ti afecto hacia mí, cumple en verdad la petición que te haré, oh el mejor de los oradores.
6.120.5
मम हेतोः पराक्रान्ता ये गता यमसादनम्।
ते सर्वे जीवितं प्राप्य समुत्तिष्ठन्तु वानराः ॥ ६.१२०.५ ॥
Que todos los vānaras que lucharon valientemente por mi causa y fueron a la morada de Yama recobren la vida y se levanten.
6.120.6
मत्कृते विप्रयुक्ता ये पुत्रैर्दारैश्च वानराः।
तान् प्रीतमनसः सर्वान् द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.६ ॥
A aquellos vānaras que por mi causa fueron separados de sus hijos y esposas, deseo verlos a todos con el corazón alegre, oh dador de honor.
6.120.7
विक्रान्ताश्चापि शूराश्च न मृत्युं गणयन्ति च।
कृतयत्ना विपन्नाश्च जीवयैतान् पुरंदर ॥ ६.१२०.७ ॥
Los valientes y los heroicos, que no cuentan la muerte, que se esforzaron y cayeron: ¡oh Puraṃdara, devuélveles la vida!
6.120.8
मत्प्रियेष्वभिरक्ताश्च न मृत्युं गणयन्ति ये।
त्वत्प्रसादात् समेयुस्ते वरमेतमहं वृणे ॥ ६.१२०.८ ॥
Los que están apegados a mis seres queridos y no cuentan la muerte: por tu gracia que vuelvan a reunirse; este don pido.
6.120.9
नीरुजो निर्व्रणांश्चैव सम्पन्नबलपौरुषान्।
गोलाङ्गूलांस्तथर्क्षांश्च द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.९ ॥
Libres de enfermedad y de heridas, dotados de fuerza y vigor, los gopuccha y los osos: deseo verlos, ¡oh dador de honor!
6.120.10
अकाले चापि पुष्पाणि मूलानि च फलानि च।
नद्यश्च विमलास्तत्र तिष्ठेयुर्यत्र वानराः ॥ ६.१२०.१० ॥
Fuera de estación, que haya flores, raíces y frutos; y donde habiten los monos, que fluyan ríos limpios.
6.120.11
श्रुत्वा तु वचनं तस्य राघवस्य महात्मनः।
महेन्द्रः प्रत्युवाचेदं वचनं प्रीतिसंयुतम् ॥ ६.१२०.११ ॥
Al oír aquellas palabras del magnánimo Rāghava, Mahendra respondió con estas palabras llenas de afecto.
6.120.12
महानयं वरस्तात यस्त्वयोक्तो रघूत्तम।
द्विर्मया नोक्तपूर्वं च तस्मादेतद् भविष्यति ॥ ६.१२०.१२ ॥
Querido, mejor de los Raghus, este don que has pedido es grande; nunca antes lo he dicho, ni dos veces; por tanto, sucederá.
6.120.13
समुत्तिष्ठन्तु ते सर्वे हता ये युधि राक्षसैः।
ऋक्षाश्च सह गोपुच्छैर्निकृत्ताननबाहवः ॥ ६.१२०.१३ ॥
Que se levanten todos los que fueron muertos en batalla por los rākṣasas, junto con los osos y los monos gopucchā, cuyos rostros y brazos habían sido cortados.
6.120.14
नीरुजो निर्व्रणाश्चैव सम्पन्नबलपौरुषाः।
समुत्थास्यन्ति हरयः सुप्ता निद्राक्षये यथा ॥ ६.१२०.१४ ॥
Libres de dolor y de heridas, llenos de fuerza y valor, los monos se levantarán como se levantan los que duermen al terminar el sueño.
6.120.15
सुहृद्भिर्बान्धवैश्चैव ज्ञातिभिः स्वजनेन च।
सर्व एव समेष्यन्ति संयुक्ताः परया मुदा ॥ ६.१२०.१५ ॥
Amigos, parientes, allegados y los suyos, todos se reunirán de nuevo, unidos en suprema alegría.
6.120.16
अकाले पुष्पशबलाः फलवन्तश्च पादपाः।
भविष्यन्ति महेष्वास नद्यश्च सलिलायुताः ॥ ६.१२०.१६ ॥
¡Oh gran arquero! Los árboles se cubrirán de flores multicolores y de frutos fuera de tiempo, y los ríos se llenarán de agua.
6.120.17
सव्रणैः प्रथमं गात्रैरिदानीं निर्व्रणैः समैः।
ततः समुत्थिताः सर्वे सुप्त्वेव हरिसत्तमाः ॥ ६.१२०.१७ ॥
Los cuerpos que antes estaban heridos ahora están libres de heridas y son iguales; entonces todos los mejores monos se levantaron, como si despertaran del sueño.
6.120.18
बभूवुर्वानराः सर्वे किं त्वेतदिति विस्मिताः।
काकुत्स्थं परिपूर्णार्थं दृष्ट्वा सर्वे सुरोत्तमाः ॥ ६.१२०.१८ ॥
Todos los monos quedaron asombrados, diciendo: «¿Qué es esto?». Y todos los mejores dioses, al ver a Rāma, descendiente de Kakutstha, cuyo propósito se había cumplido, se maravillaron.
6.120.19
अब्रुवन् परमप्रीताः स्तुत्वा रामं सलक्ष्मणम्।
गच्छायोध्यामितो राजन् विसर्जय च वानरान् ॥ ६.१२०.१९ ॥
Muy complacidos, alabaron a Rāma junto con Lakṣmaṇa y dijeron: «Oh rey, parte de aquí hacia Ayodhyā y despide a los monos.»
6.120.20
मैथिलीं सान्त्वयस्वैनामनुरक्तां यशस्विनीम्।
भ्रातरं भरतं पश्य त्वच्छोकाद् व्रतचारिणम् ॥ ६.१२०.२० ॥
Consuela a esta gloriosa y devota Maithilī, y mira a tu hermano Bharata, que observa un voto por tu dolor.
6.120.21
शत्रुघ्नं च महात्मानं मातॄः सर्वाः परंतप।
अभिषेचय चात्मानं पौरान् गत्वा प्रहर्षय ॥ ६.१२०.२१ ॥
Ve al magnánimo Śatrughna y a todas las madres; oh abrasador de enemigos, consagrate y ve a los ciudadanos para alegrarlos.
6.120.22
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो रामं सौमित्रिणा सह।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्ययौ हृष्टः सुरैः सह ॥ ६.१२०.२२ ॥
Habiendo hablado así a Rāma y a Lakṣmaṇa, Indra, el de los mil ojos, partió complacido con los dioses, en carros celestiales brillantes como el sol.
6.120.23
अभिवाद्य च काकुत्स्थः सर्वांस्तांस्त्रिदशोत्तमान्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वासमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.१२०.२३ ॥
Entonces Rāma, de la estirpe de Kakutstha, junto con Lakṣmaṇa y su hermano, saludó con reverencia a todos aquellos mejores de los dioses y les ordenó regresar a sus moradas.
6.120.24
ततस्तु सा लक्ष्मणरामपालिता
महाचमूर्हृष्टजना यशस्विनी।
श्रिया ज्वलन्ती विरराज सर्वतो
निशा प्रणीतेव हि शीतरश्मिना ॥ ६.१२०.२४ ॥
Entonces aquel gran ejército glorioso, protegido por Lakṣmaṇa y Rāma, con su pueblo alegre, resplandeció por todas partes, ardiendo de esplendor, como una noche traída por la luna de rayos frescos.