వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 6.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.120.1
प्रतिप्रयाते काकुत्स्थे महेन्द्रः पाकशासनः।
अब्रवीत् परमप्रीतो राघवं प्राञ्जलिं स्थितम् ॥ ६.१२०.१ ॥
కాకుత్స్థుడు తిరిగి వెళ్లగా, అత్యంత ప్రసన్నుడైన పాకశాసనుడు మహేంద్రుడు చేతులు జోడించి నిలిచిన రాఘవుడితో ఇలా అన్నాడు.
6.120.2
अमोघं दर्शनं राम तवास्माकं नरर्षभ।
प्रीतियुक्ताः स्म तेन त्वं ब्रूहि यन्मनसेप्सितम् ॥ ६.१२०.२ ॥
ఓ రామా, నరశ్రేష్ఠా, నీ దర్శనం మాకు వ్యర్థం కాలేదు. మేము నీపై ప్రీతితో ఉన్నాము; నీ మనసులో కోరినది చెప్పు.
6.120.3
एवमुक्तो महेन्द्रेण प्रसन्नेन महात्मना।
सुप्रसन्नमना हृष्टो वचनं प्राह राघवः ॥ ६.१२०.३ ॥
మహాత్ముడు ప్రసన్నుడైన మహేంద్రుడు ఇలా అనగా, అత్యంత ప్రసన్న మనసుతో సంతోషించిన రాఘవుడు ఈ మాటలు పలికాడు.
6.120.4
यदि प्रीतिः समुत्पन्ना मयि ते विबुधेश्वर।
वक्ष्यामि कुरु मे सत्यं वचनं वदतां वर ॥ ६.१२०.४ ॥
దేవతల ప్రభూ, నా పట్ల నీకు ప్రీతి కలిగితే, నేను చెప్పేది నిజంగా చేయి; వక్తలలో శ్రేష్ఠుడా.
6.120.5
मम हेतोः पराक्रान्ता ये गता यमसादनम्।
ते सर्वे जीवितं प्राप्य समुत्तिष्ठन्तु वानराः ॥ ६.१२०.५ ॥
నా కోసం పరాక్రమంగా పోరాడి యమలోకానికి వెళ్లిన వానరులందరూ ప్రాణం పొంది లేచి నిలబడుదురు గాక.
6.120.6
मत्कृते विप्रयुक्ता ये पुत्रैर्दारैश्च वानराः।
तान् प्रीतमनसः सर्वान् द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.६ ॥
నా కారణంగా పుత్రులు, భార్యల నుండి వేరైన వానరులందరినీ సంతోషించిన మనసుతో చూడాలని కోరుతున్నాను, మానదాతా.
6.120.7
विक्रान्ताश्चापि शूराश्च न मृत्युं गणयन्ति च।
कृतयत्ना विपन्नाश्च जीवयैतान् पुरंदर ॥ ६.१२०.७ ॥
పరాక్రమవంతులు, శూరులు, మృత్యువును లెక్కచేయనివారు, ప్రయత్నించి పడిపోయినవారు—ఓ పురందరా, వీరిని బ్రతికించుము.
6.120.8
मत्प्रियेष्वभिरक्ताश्च न मृत्युं गणयन्ति ये।
त्वत्प्रसादात् समेयुस्ते वरमेतमहं वृणे ॥ ६.१२०.८ ॥
నా ప్రియులపై అనురాగం కలవారు, మృత్యువును లెక్కచేయనివారు—మీ అనుగ్రహంతో వారు మళ్ళీ కలుసుకోవాలి; ఈ వరాన్నే నేను కోరుతున్నాను.
6.120.9
नीरुजो निर्व्रणांश्चैव सम्पन्नबलपौरुषान्।
गोलाङ्गूलांस्तथर्क्षांश्च द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.९ ॥
రోగరహితులు, గాయరహితులు, బలపరాక్రమ సంపన్నులైన గోలాంగూలులను, ఋక్షులను చూడ కోరుతున్నాను, ఓ మానదా.
6.120.10
अकाले चापि पुष्पाणि मूलानि च फलानि च।
नद्यश्च विमलास्तत्र तिष्ठेयुर्यत्र वानराः ॥ ६.१२०.१० ॥
అకాలంలోనూ పుష్పాలు, మూలాలు, ఫలాలు ఉండాలి; వానరులు ఉండే చోట నిర్మల నదులు ప్రవహించాలి.
6.120.11
श्रुत्वा तु वचनं तस्य राघवस्य महात्मनः।
महेन्द्रः प्रत्युवाचेदं वचनं प्रीतिसंयुतम् ॥ ६.१२०.११ ॥
మహాత్ముడైన రాఘవుని ఆ మాటలను విని, మహేంద్రుడు ప్రేమతో ఈ మాట పలికెను.
6.120.12
महानयं वरस्तात यस्त्वयोक्तो रघूत्तम।
द्विर्मया नोक्तपूर्वं च तस्मादेतद् भविष्यति ॥ ६.१२०.१२ ॥
ప్రియుడా, రఘుశ్రేష్ఠా, నీవు కోరిన ఈ వరం గొప్పది; ఇంతకు ముందు రెండుసార్లు నేను ఇలా అనలేదు; కనుక ఇది జరుగుతుంది.
6.120.13
समुत्तिष्ठन्तु ते सर्वे हता ये युधि राक्षसैः।
ऋक्षाश्च सह गोपुच्छैर्निकृत्ताननबाहवः ॥ ६.१२०.१३ ॥
యుద్ధంలో రాక్షసులచే చంపబడిన వారందరూ లేవాలి; ఎలుగుబంట్లు, గోపుచ్ఛ కోతులు—ముఖాలు, చేతులు నరికివేయబడిన వారితో కలిసి—లేవాలి.
6.120.14
नीरुजो निर्व्रणाश्चैव सम्पन्नबलपौरुषाः।
समुत्थास्यन्ति हरयः सुप्ता निद्राक्षये यथा ॥ ६.१२०.१४ ॥
బాధలేకుండా, గాయాలేకుండా, బలపరాక్రమాలతో నిండి, నిద్ర ముగిసినప్పుడు నిద్రిస్తున్నవారు లేచినట్లు వానరులు లేస్తారు.
6.120.15
सुहृद्भिर्बान्धवैश्चैव ज्ञातिभिः स्वजनेन च।
सर्व एव समेष्यन्ति संयुक्ताः परया मुदा ॥ ६.१२०.१५ ॥
స్నేహితులతో, బంధువులతో, జ్ఞాతులతో, తమవారితో—అందరూ అత్యంత ఆనందంతో కలుసుకుంటారు.
6.120.16
अकाले पुष्पशबलाः फलवन्तश्च पादपाः।
भविष्यन्ति महेष्वास नद्यश्च सलिलायुताः ॥ ६.१२०.१६ ॥
ఓ మహాధనుర్ధరా! అకాలంలోనే వృక్షాలు పువ్వులతో రంగురంగులుగా, ఫలాలతో నిండి ఉంటాయి; నదులు నీటితో నిండిపోతాయి.
6.120.17
सव्रणैः प्रथमं गात्रैरिदानीं निर्व्रणैः समैः।
ततः समुत्थिताः सर्वे सुप्त्वेव हरिसत्तमाः ॥ ६.१२०.१७ ॥
మొదట గాయాలతో ఉన్న శరీరాలు ఇప్పుడు గాయాలు లేకుండా సమానంగా ఉన్నాయి; అప్పుడు నిద్రించి లేచినవారిలా వానరోత్తములందరూ లేచారు.
6.120.18
बभूवुर्वानराः सर्वे किं त्वेतदिति विस्मिताः।
काकुत्स्थं परिपूर्णार्थं दृष्ट्वा सर्वे सुरोत्तमाः ॥ ६.१२०.१८ ॥
"ఇదేమిటి?" అని వానరులందరూ విస్మయం చెందారు; పరిపూర్ణమైన ప్రయోజనం కలిగిన కాకుత్స్థుడు రాముని చూసి శ్రేష్ఠ దేవతలందరూ ఆశ్చర్యపడ్డారు.
6.120.19
अब्रुवन् परमप्रीताः स्तुत्वा रामं सलक्ष्मणम्।
गच्छायोध्यामितो राजन् विसर्जय च वानरान् ॥ ६.१२०.१९ ॥
అత్యంత సంతోషించి లక్ష్మణునితో కూడిన రాముని స్తుతించి వారు ఇలా అన్నారు: 'రాజా, ఇక్కడినుండి అయోధ్యకు వెళ్లు; వానరులను విడిచిపెట్టు.'
6.120.20
मैथिलीं सान्त्वयस्वैनामनुरक्तां यशस्विनीम्।
भ्रातरं भरतं पश्य त्वच्छोकाद् व्रतचारिणम् ॥ ६.१२०.२० ॥
యశస్వినియైన, అనురక్తురాలైన మైథిలిని ఓదార్చు; నీ శోకం కారణంగా వ్రతం పాటిస్తున్న సోదరుడు భరతుని చూడు.
6.120.21
शत्रुघ्नं च महात्मानं मातॄः सर्वाः परंतप।
अभिषेचय चात्मानं पौरान् गत्वा प्रहर्षय ॥ ६.१२०.२१ ॥
మహాత్ముడైన శత్రుఘ్నుని, తల్లులందరినీ చూడు; శత్రువులను తపింపజేసేవాడా, నీకు నీవే అభిషేకం చేసుకో; పౌరుల వద్దకు వెళ్లి వారిని సంతోషపెట్టు.
6.120.22
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो रामं सौमित्रिणा सह।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्ययौ हृष्टः सुरैः सह ॥ ६.१२०.२२ ॥
ఇలా రాముని, సౌమిత్రిని ఉద్దేశించి చెప్పి, సహస్రాక్షుడు ఇంద్రుడు సూర్యసమానమైన విమానాలలో సంతోషంగా దేవతలతో కలిసి వెళ్లాడు.
6.120.23
अभिवाद्य च काकुत्स्थः सर्वांस्तांस्त्रिदशोत्तमान्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वासमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.१२०.२३ ॥
అప్పుడు కాకుత్స్థుడైన రాముడు లక్ష్మణునితో, సోదరునితో కలిసి ఆ దేవశ్రేష్ఠులందరికీ నమస్కరించి, వారికి తమ నివాసానికి వెళ్ళమని ఆజ్ఞాపించాడు.
6.120.24
ततस्तु सा लक्ष्मणरामपालिता
महाचमूर्हृष्टजना यशस्विनी।
श्रिया ज्वलन्ती विरराज सर्वतो
निशा प्रणीतेव हि शीतरश्मिना ॥ ६.१२०.२४ ॥
అప్పుడు లక్ష్మణుడు, రాముడు రక్షించిన ఆ మహాసైన్యం, సంతోషించిన ప్రజలతో, యశస్వినిగా, శోభతో ప్రకాశిస్తూ, చల్లని కిరణాల చంద్రునిచే తీసుకురాబడిన రాత్రిలా అన్నిచోట్లా వెలిగిపోయింది.