Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.120.1
प्रतिप्रयाते काकुत्स्थे महेन्द्रः पाकशासनः।
अब्रवीत् परमप्रीतो राघवं प्राञ्जलिं स्थितम् ॥ ६.१२०.१ ॥
Quando Kākutstha partiu, Indra, o castigador de Paka, muito satisfeito, falou a Rāghava, que estava de pé com as palmas unidas.
6.120.2
अमोघं दर्शनं राम तवास्माकं नरर्षभ।
प्रीतियुक्ताः स्म तेन त्वं ब्रूहि यन्मनसेप्सितम् ॥ ६.१२०.२ ॥
Ó Rāma, o melhor dos homens, este encontro teu conosco não foi em vão. Estamos cheios de afeto por ti; diz o que teu coração deseja.
6.120.3
एवमुक्तो महेन्द्रेण प्रसन्नेन महात्मना।
सुप्रसन्नमना हृष्टो वचनं प्राह राघवः ॥ ६.१२०.३ ॥
Assim interpelado pelo satisfeito e magnânimo Mahendra, Rāghava, com a mente muito alegre e exultante, proferiu estas palavras.
6.120.4
यदि प्रीतिः समुत्पन्ना मयि ते विबुधेश्वर।
वक्ष्यामि कुरु मे सत्यं वचनं वदतां वर ॥ ६.१२०.४ ॥
Ó senhor dos deuses, se em ti surgiu afeição por mim, cumpre verdadeiramente o que vou dizer, ó melhor dos oradores.
6.120.5
मम हेतोः पराक्रान्ता ये गता यमसादनम्।
ते सर्वे जीवितं प्राप्य समुत्तिष्ठन्तु वानराः ॥ ६.१२०.५ ॥
Que todos os vānaras que lutaram com bravura por minha causa e foram à morada de Yama recobrem a vida e se levantem.
6.120.6
मत्कृते विप्रयुक्ता ये पुत्रैर्दारैश्च वानराः।
तान् प्रीतमनसः सर्वान् द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.६ ॥
Aqueles vānaras que, por minha causa, foram separados de seus filhos e esposas, desejo vê-los todos com o coração alegre, ó doador de honra.
6.120.7
विक्रान्ताश्चापि शूराश्च न मृत्युं गणयन्ति च।
कृतयत्ना विपन्नाश्च जीवयैतान् पुरंदर ॥ ६.१२०.७ ॥
Os valentes e heróis, que não contam a morte, que lutaram e caíram: ó Puraṃdara, devolve-lhes a vida.
6.120.8
मत्प्रियेष्वभिरक्ताश्च न मृत्युं गणयन्ति ये।
त्वत्प्रसादात् समेयुस्ते वरमेतमहं वृणे ॥ ६.१२०.८ ॥
Os que são devotados aos meus queridos e não contam a morte: pela tua graça que se reúnam; este dom eu peço.
6.120.9
नीरुजो निर्व्रणांश्चैव सम्पन्नबलपौरुषान्।
गोलाङ्गूलांस्तथर्क्षांश्च द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.९ ॥
Livres de doença e feridas, dotados de força e vigor, os gopuccha e os ursos: desejo vê-los, ó doador de honra.
6.120.10
अकाले चापि पुष्पाणि मूलानि च फलानि च।
नद्यश्च विमलास्तत्र तिष्ठेयुर्यत्र वानराः ॥ ६.१२०.१० ॥
Fora de estação, que haja flores, raízes e frutos; e onde morarem os macacos, que corram rios límpidos.
6.120.11
श्रुत्वा तु वचनं तस्य राघवस्य महात्मनः।
महेन्द्रः प्रत्युवाचेदं वचनं प्रीतिसंयुतम् ॥ ६.१२०.११ ॥
Ao ouvir as palavras do magnânimo Rāghava, Mahendra respondeu com estas palavras cheias de afeto.
6.120.12
महानयं वरस्तात यस्त्वयोक्तो रघूत्तम।
द्विर्मया नोक्तपूर्वं च तस्मादेतद् भविष्यति ॥ ६.१२०.१२ ॥
Querido, o melhor dos Raghus, este dom que pediste é grande; nunca o disse antes, nem duas vezes; portanto, acontecerá.
6.120.13
समुत्तिष्ठन्तु ते सर्वे हता ये युधि राक्षसैः।
ऋक्षाश्च सह गोपुच्छैर्निकृत्ताननबाहवः ॥ ६.१२०.१३ ॥
Que se levantem todos os que foram mortos em batalha pelos rākṣasas, junto com os ursos e os macacos gopucchā, cujos rostos e braços haviam sido cortados.
6.120.14
नीरुजो निर्व्रणाश्चैव सम्पन्नबलपौरुषाः।
समुत्थास्यन्ति हरयः सुप्ता निद्राक्षये यथा ॥ ६.१२०.१४ ॥
Livres de dor e de feridas, cheios de força e valor, os macacos se levantarão como se levantam os que dormem quando o sono termina.
6.120.15
सुहृद्भिर्बान्धवैश्चैव ज्ञातिभिः स्वजनेन च।
सर्व एव समेष्यन्ति संयुक्ताः परया मुदा ॥ ६.१२०.१५ ॥
Amigos, parentes, familiares e os seus, todos se reencontrarão, unidos em suprema alegria.
6.120.16
अकाले पुष्पशबलाः फलवन्तश्च पादपाः।
भविष्यन्ति महेष्वास नद्यश्च सलिलायुताः ॥ ६.१२०.१६ ॥
Ó grande arqueiro! As árvores ficarão matizadas de flores e carregadas de frutos fora de época, e os rios estarão cheios de água.
6.120.17
सव्रणैः प्रथमं गात्रैरिदानीं निर्व्रणैः समैः।
ततः समुत्थिताः सर्वे सुप्त्वेव हरिसत्तमाः ॥ ६.१२०.१७ ॥
Os corpos que antes estavam feridos estão agora livres de feridas e iguais; então todos os melhores macacos se levantaram, como se despertassem do sono.
6.120.18
बभूवुर्वानराः सर्वे किं त्वेतदिति विस्मिताः।
काकुत्स्थं परिपूर्णार्थं दृष्ट्वा सर्वे सुरोत्तमाः ॥ ६.१२०.१८ ॥
Todos os macacos ficaram espantados, dizendo: "O que é isto?" E todos os melhores deuses, ao ver Rāma, descendente de Kakutstha, cujo propósito estava cumprido, se maravilharam.
6.120.19
अब्रुवन् परमप्रीताः स्तुत्वा रामं सलक्ष्मणम्।
गच्छायोध्यामितो राजन् विसर्जय च वानरान् ॥ ६.१२०.१९ ॥
Muito satisfeitos, louvaram Rāma junto com Lakṣmaṇa e disseram: «Ó rei, parte daqui para Ayodhyā e despede os macacos.»
6.120.20
मैथिलीं सान्त्वयस्वैनामनुरक्तां यशस्विनीम्।
भ्रातरं भरतं पश्य त्वच्छोकाद् व्रतचारिणम् ॥ ६.१२०.२० ॥
Console esta gloriosa e devotada Maithilī, e veja o seu irmão Bharata, que observa um voto por causa da sua aflição.
6.120.21
शत्रुघ्नं च महात्मानं मातॄः सर्वाः परंतप।
अभिषेचय चात्मानं पौरान् गत्वा प्रहर्षय ॥ ६.१२०.२१ ॥
Veja o magnânimo Śatrughna e todas as mães; ó abrasador de inimigos, consagre-se e vá aos cidadãos para alegrá-los.
6.120.22
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो रामं सौमित्रिणा सह।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्ययौ हृष्टः सुरैः सह ॥ ६.१२०.२२ ॥
Tendo falado assim a Rāma e Lakṣmaṇa, Indra, o de mil olhos, partiu satisfeito com os deuses, em carros celestes brilhantes como o sol.
6.120.23
अभिवाद्य च काकुत्स्थः सर्वांस्तांस्त्रिदशोत्तमान्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वासमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.१२०.२३ ॥
Então Rāma, da linhagem dos Kakutstha, junto com Lakṣmaṇa e seu irmão, saudou reverentemente todos aqueles melhores dos deuses e ordenou que fossem para suas moradas.
6.120.24
ततस्तु सा लक्ष्मणरामपालिता
महाचमूर्हृष्टजना यशस्विनी।
श्रिया ज्वलन्ती विरराज सर्वतो
निशा प्रणीतेव हि शीतरश्मिना ॥ ६.१२०.२४ ॥
Então aquele grande exército glorioso, protegido por Lakṣmaṇa e Rāma, com seu povo alegre, resplandeceu por todos os lados, flamejando de esplendor, como uma noite trazida pela lua de raios frescos.