Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.120.1
प्रतिप्रयाते काकुत्स्थे महेन्द्रः पाकशासनः।
अब्रवीत् परमप्रीतो राघवं प्राञ्जलिं स्थितम् ॥ ६.१२०.१ ॥
Als Kākutstha fortgegangen war, sprach Indra, der Bezwinger Pākas, hocherfreut zu Rāghava, der mit gefalteten Händen dastand.
6.120.2
अमोघं दर्शनं राम तवास्माकं नरर्षभ।
प्रीतियुक्ताः स्म तेन त्वं ब्रूहि यन्मनसेप्सितम् ॥ ६.१२०.२ ॥
O Rāma, Bester der Männer, diese Begegnung mit dir war nicht vergeblich. Wir sind dir von Zuneigung erfüllt; sag, was dein Herz begehrt.
6.120.3
एवमुक्तो महेन्द्रेण प्रसन्नेन महात्मना।
सुप्रसन्नमना हृष्टो वचनं प्राह राघवः ॥ ६.१२०.३ ॥
So angesprochen vom erfreuten, großmütigen Mahendra, sprach Rāghava mit sehr froh gestimmtem, frohlockendem Herzen diese Worte.
6.120.4
यदि प्रीतिः समुत्पन्ना मयि ते विबुधेश्वर।
वक्ष्यामि कुरु मे सत्यं वचनं वदतां वर ॥ ६.१२०.४ ॥
O Herr der Götter, wenn in dir Zuneigung zu mir entstanden ist, so erfülle wahrhaftig, was ich sage, o Bester der Redner.
6.120.5
मम हेतोः पराक्रान्ता ये गता यमसादनम्।
ते सर्वे जीवितं प्राप्य समुत्तिष्ठन्तु वानराः ॥ ६.१२०.५ ॥
Mögen alle Vānaras, die um meinetwillen tapfer kämpften und in Yamas Reich gingen, das Leben wiedererlangen und sich erheben.
6.120.6
मत्कृते विप्रयुक्ता ये पुत्रैर्दारैश्च वानराः।
तान् प्रीतमनसः सर्वान् द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.६ ॥
Jene Vānaras, die um meinetwillen von ihren Söhnen und Frauen getrennt wurden, möchte ich alle mit erfreuten Herzen sehen, o Spender der Ehre.
6.120.7
विक्रान्ताश्चापि शूराश्च न मृत्युं गणयन्ति च।
कृतयत्ना विपन्नाश्च जीवयैतान् पुरंदर ॥ ६.१२०.७ ॥
Die Tapferen und Helden, die den Tod nicht achten, die sich mühten und fielen — o Puraṃdara, erwecke sie zum Leben.
6.120.8
मत्प्रियेष्वभिरक्ताश्च न मृत्युं गणयन्ति ये।
त्वत्प्रसादात् समेयुस्ते वरमेतमहं वृणे ॥ ६.१२०.८ ॥
Jene, die meinen Lieben ergeben sind und den Tod nicht achten — durch deine Gnade mögen sie wieder vereint werden; diese Gabe erbitte ich.
6.120.9
नीरुजो निर्व्रणांश्चैव सम्पन्नबलपौरुषान्।
गोलाङ्गूलांस्तथर्क्षांश्च द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.९ ॥
Frei von Krankheit und Wunden, mit Kraft und Mannhaftigkeit begabt — die Gopuccha-Affen und die Bären wünsche ich zu sehen, o Ehrengeber.
6.120.10
अकाले चापि पुष्पाणि मूलानि च फलानि च।
नद्यश्च विमलास्तत्र तिष्ठेयुर्यत्र वानराः ॥ ६.१२०.१० ॥
Auch außer der Zeit mögen Blüten, Wurzeln und Früchte sein; und wo die Affen wohnen, mögen klare Flüsse strömen.
6.120.11
श्रुत्वा तु वचनं तस्य राघवस्य महात्मनः।
महेन्द्रः प्रत्युवाचेदं वचनं प्रीतिसंयुतम् ॥ ६.१२०.११ ॥
Als er die Worte des großherzigen Rāghava gehört hatte, antwortete Mahendra mit diesen liebevollen Worten.
6.120.12
महानयं वरस्तात यस्त्वयोक्तो रघूत्तम।
द्विर्मया नोक्तपूर्वं च तस्मादेतद् भविष्यति ॥ ६.१२०.१२ ॥
Lieber, Bester der Raghus, diese Gabe, die du erbeten hast, ist groß; zweimal habe ich dies nie zuvor gesagt — darum wird es geschehen.
6.120.13
समुत्तिष्ठन्तु ते सर्वे हता ये युधि राक्षसैः।
ऋक्षाश्च सह गोपुच्छैर्निकृत्ताननबाहवः ॥ ६.१२०.१३ ॥
Mögen alle sich erheben, die im Kampf von den Rākṣasas erschlagen wurden, zusammen mit den Bären und den Gopucchā-Affen, deren Gesichter und Arme abgeschnitten waren.
6.120.14
नीरुजो निर्व्रणाश्चैव सम्पन्नबलपौरुषाः।
समुत्थास्यन्ति हरयः सुप्ता निद्राक्षये यथा ॥ ६.१२०.१४ ॥
Frei von Schmerz und Wunden, voller Kraft und Tapferkeit, werden sich die Affen erheben, wie Schlafende sich erheben, wenn der Schlaf vorüber ist.
6.120.15
सुहृद्भिर्बान्धवैश्चैव ज्ञातिभिः स्वजनेन च।
सर्व एव समेष्यन्ति संयुक्ताः परया मुदा ॥ ६.१२०.१५ ॥
Freunde, Verwandte, Angehörige und die Ihren werden alle wieder zusammenkommen, vereint in höchster Freude.
6.120.16
अकाले पुष्पशबलाः फलवन्तश्च पादपाः।
भविष्यन्ति महेष्वास नद्यश्च सलिलायुताः ॥ ६.१२०.१६ ॥
O großer Bogenschütze! Die Bäume werden zur Unzeit bunt von Blüten und voller Früchte sein, und die Flüsse werden voller Wasser sein.
6.120.17
सव्रणैः प्रथमं गात्रैरिदानीं निर्व्रणैः समैः।
ततः समुत्थिताः सर्वे सुप्त्वेव हरिसत्तमाः ॥ ६.१२०.१७ ॥
Die Körper, die zuerst verwundet waren, sind nun wundenfrei und wieder gleich; dann erhoben sich alle besten Affen, als erwachten sie aus dem Schlaf.
6.120.18
बभूवुर्वानराः सर्वे किं त्वेतदिति विस्मिताः।
काकुत्स्थं परिपूर्णार्थं दृष्ट्वा सर्वे सुरोत्तमाः ॥ ६.१२०.१८ ॥
Alle Affen staunten und sagten: »Was ist das?« Und alle besten Götter, als sie Rāma, den Nachkommen des Kakutstha, sahen, dessen Ziel erfüllt war, gerieten in Staunen.
6.120.19
अब्रुवन् परमप्रीताः स्तुत्वा रामं सलक्ष्मणम्।
गच्छायोध्यामितो राजन् विसर्जय च वानरान् ॥ ६.१२०.१९ ॥
Hocherfreut priesen sie Rāma zusammen mit Lakṣmaṇa und sprachen: »O König, zieh von hier nach Ayodhyā und entlasse die Affen.«
6.120.20
मैथिलीं सान्त्वयस्वैनामनुरक्तां यशस्विनीम्।
भ्रातरं भरतं पश्य त्वच्छोकाद् व्रतचारिणम् ॥ ६.१२०.२० ॥
Tröste diese ruhmreiche und ergebene Maithilī, und sieh deinen Bruder Bharata, der aus Kummer um dich ein Gelübde hält.
6.120.21
शत्रुघ्नं च महात्मानं मातॄः सर्वाः परंतप।
अभिषेचय चात्मानं पौरान् गत्वा प्रहर्षय ॥ ६.१२०.२१ ॥
Sieh den großherzigen Śatrughna und alle Mütter; o Feindeverbrenner, salbe dich selbst zum König und geh zu den Bürgern, um sie zu erfreuen.
6.120.22
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो रामं सौमित्रिणा सह।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्ययौ हृष्टः सुरैः सह ॥ ६.१२०.२२ ॥
So zu Rāma und Lakṣmaṇa gesprochen, zog Indra, der Tausendäugige, erfreut mit den Göttern davon, in himmlischen Wagen, leuchtend wie die Sonne.
6.120.23
अभिवाद्य च काकुत्स्थः सर्वांस्तांस्त्रिदशोत्तमान्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वासमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.१२०.२३ ॥
Da grüßte Rāma aus dem Geschlecht der Kakutstha zusammen mit Lakṣmaṇa und seinem Bruder ehrerbietig alle diese besten der Götter und befahl ihnen, zu ihren Wohnsitzen zurückzukehren.
6.120.24
ततस्तु सा लक्ष्मणरामपालिता
महाचमूर्हृष्टजना यशस्विनी।
श्रिया ज्वलन्ती विरराज सर्वतो
निशा प्रणीतेव हि शीतरश्मिना ॥ ६.१२०.२४ ॥
Da strahlte jenes große, ruhmreiche Heer, von Lakṣmaṇa und Rāma beschützt, mit seinem erfreuten Volk, nach allen Seiten, leuchtend in Glanz, wie eine Nacht, von dem kühlstrahligen Mond heraufgeführt.