வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.120.1
प्रतिप्रयाते काकुत्स्थे महेन्द्रः पाकशासनः।
अब्रवीत् परमप्रीतो राघवं प्राञ्जलिं स्थितम् ॥ ६.१२०.१ ॥
காகுத்ஸ்தர் திரும்பிச் சென்றதும், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பாகசாசனரான மகேந்திரன் கைகூப்பி நின்ற ராகவரிடம் கூறினார்.
6.120.2
अमोघं दर्शनं राम तवास्माकं नरर्षभ।
प्रीतियुक्ताः स्म तेन त्वं ब्रूहि यन्मनसेप्सितम् ॥ ६.१२०.२ ॥
ராமா, நரர்களில் சிறந்தவனே, உன்னோடும் எங்களோடும் ஆன இந்தச் சந்திப்பு வீணாகவில்லை. நாங்கள் உன்மீது அன்புடையவர்கள்; உன் மனதில் விரும்புவதைச் சொல்.
6.120.3
एवमुक्तो महेन्द्रेण प्रसन्नेन महात्मना।
सुप्रसन्नमना हृष्टो वचनं प्राह राघवः ॥ ६.१२०.३ ॥
பெருமனம் கொண்ட மகேந்திரன் மகிழ்ச்சியுடன் இவ்வாறு கூறியதும், மிகுந்த மகிழ்வுடன் ராகவர் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
6.120.4
यदि प्रीतिः समुत्पन्ना मयि ते विबुधेश्वर।
वक्ष्यामि कुरु मे सत्यं वचनं वदतां वर ॥ ६.१२०.४ ॥
தேவர்களின் தலைவனே, என்மீது உனக்கு அன்பு உண்டானால், நான் சொல்வேன்; பேசுபவர்களில் சிறந்தவனே, என் சொல்லை உண்மையாகச் செய்.
6.120.5
मम हेतोः पराक्रान्ता ये गता यमसादनम्।
ते सर्वे जीवितं प्राप्य समुत्तिष्ठन्तु वानराः ॥ ६.१२०.५ ॥
என் பொருட்டு வீரத்துடன் போரிட்டு யமனுடைய இல்லத்துக்குச் சென்ற வானரர்கள் அனைவரும் உயிர் பெற்று எழட்டும்.
6.120.6
मत्कृते विप्रयुक्ता ये पुत्रैर्दारैश्च वानराः।
तान् प्रीतमनसः सर्वान् द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.६ ॥
என் பொருட்டு மக்களிடமிருந்தும் மனைவியரிடமிருந்தும் பிரிந்த வானரர்கள் அனைவரையும் மகிழ்ந்த மனதுடன் காண விரும்புகிறேன், மானம் அளிப்பவனே.
6.120.7
विक्रान्ताश्चापि शूराश्च न मृत्युं गणयन्ति च।
कृतयत्ना विपन्नाश्च जीवयैतान् पुरंदर ॥ ६.१२०.७ ॥
வீரர்களும் சூரர்களும் ஆகிய இவர்கள், மரணத்தைப் பொருட்படுத்தாதவர்கள்; முயன்று வீழ்ந்தவர்கள். ஹே புரந்தரா, இவர்களை உயிர்ப்பித்தருளுக.
6.120.8
मत्प्रियेष्वभिरक्ताश्च न मृत्युं गणयन्ति ये।
त्वत्प्रसादात् समेयुस्ते वरमेतमहं वृणे ॥ ६.१२०.८ ॥
என் அன்புக்குரியவர்களிடம் பற்றுள்ளவர்களும், மரணத்தைப் பொருட்படுத்தாதவர்களும், உமது அருளால் மீண்டும் ஒன்று சேரட்டும்; இந்த வரத்தையே நான் வேண்டுகிறேன்.
6.120.9
नीरुजो निर्व्रणांश्चैव सम्पन्नबलपौरुषान्।
गोलाङ्गूलांस्तथर्क्षांश्च द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.९ ॥
நோயற்றவர்களும் காயமற்றவர்களும், வலிமையும் ஆற்றலும் நிறைந்த கோலாங்கூலர்களையும் கரடிகளையும் காண விரும்புகிறேன், ஹே மானதா.
6.120.10
अकाले चापि पुष्पाणि मूलानि च फलानि च।
नद्यश्च विमलास्तत्र तिष्ठेयुर्यत्र वानराः ॥ ६.१२०.१० ॥
காலம் அல்லாத காலத்திலும் மலர்கள், கிழங்குகள், கனிகள் இருக்கட்டும்; வானரர்கள் வாழும் இடத்தில் தெளிந்த நதிகள் ஓடட்டும்.
6.120.11
श्रुत्वा तु वचनं तस्य राघवस्य महात्मनः।
महेन्द्रः प्रत्युवाचेदं वचनं प्रीतिसंयुतम् ॥ ६.१२०.११ ॥
மகாத்மாவாகிய ராகவனின் அந்த சொற்களைக் கேட்டு, மகேந்திரன் அன்புடன் இவ்வாறு மறுமொழி கூறினார்.
6.120.12
महानयं वरस्तात यस्त्वयोक्तो रघूत्तम।
द्विर्मया नोक्तपूर्वं च तस्मादेतद् भविष्यति ॥ ६.१२०.१२ ॥
அன்பனே, ரகுவம்சத் தலைவா, நீர் கேட்ட வரம் பெரியது; இதற்கு முன் இருமுறை நான் இவ்வாறு சொன்னதில்லை; ஆகவே இது நிகழும்.
6.120.13
समुत्तिष्ठन्तु ते सर्वे हता ये युधि राक्षसैः।
ऋक्षाश्च सह गोपुच्छैर्निकृत्ताननबाहवः ॥ ६.१२०.१३ ॥
போரில் அரக்கர்களால் கொல்லப்பட்ட அனைவரும் எழுந்திருக்கட்டும்; கரடிகளும் கோபுச்ச குரங்குகளும், முகமும் கைகளும் வெட்டுண்டவர்களும் எழுந்திருக்கட்டும்.
6.120.14
नीरुजो निर्व्रणाश्चैव सम्पन्नबलपौरुषाः।
समुत्थास्यन्ति हरयः सुप्ता निद्राक्षये यथा ॥ ६.१२०.१४ ॥
வலியற்றவர்களாகவும் புண்ணற்றவர்களாகவும், வலிமையும் வீரமும் நிறைந்தவர்களாகவும், உறக்கம் முடிந்ததும் துயில் எழுவது போல் குரங்குகள் எழுவார்கள்.
6.120.15
सुहृद्भिर्बान्धवैश्चैव ज्ञातिभिः स्वजनेन च।
सर्व एव समेष्यन्ति संयुक्ताः परया मुदा ॥ ६.१२०.१५ ॥
நண்பர்களோடும், உறவினர்களோடும், சுற்றத்தாரோடும், தம் சொந்தங்களோடும் அனைவரும் பேரானந்தத்துடன் மீண்டும் ஒன்று கூடுவார்கள்.
6.120.16
अकाले पुष्पशबलाः फलवन्तश्च पादपाः।
भविष्यन्ति महेष्वास नद्यश्च सलिलायुताः ॥ ६.१२०.१६ ॥
ஓ மகாவில்லாளியே! காலமல்லாத காலத்திலும் மரங்கள் பூக்களால் வண்ணமாகவும் கனிகளால் நிறைந்தும் இருக்கும்; ஆறுகள் நீரால் நிரம்பும்.
6.120.17
सव्रणैः प्रथमं गात्रैरिदानीं निर्व्रणैः समैः।
ततः समुत्थिताः सर्वे सुप्त्वेव हरिसत्तमाः ॥ ६.१२०.१७ ॥
முன்பு புண்களுடன் இருந்த உடல்கள் இப்போது புண்ணற்றவையாய் சீராக மாறின; பின்னர் உறங்கி எழுந்தவர்கள்போல் அனைத்து சிறந்த குரங்குகளும் எழுந்தனர்.
6.120.18
बभूवुर्वानराः सर्वे किं त्वेतदिति विस्मिताः।
काकुत्स्थं परिपूर्णार्थं दृष्ट्वा सर्वे सुरोत्तमाः ॥ ६.१२०.१८ ॥
"இது என்ன?" என்று அனைத்துக் குரங்குகளும் வியப்படைந்தன; பூரணமான நோக்கம் கொண்ட காகுத்ஸ்தரான ராமரைக் கண்டு அனைத்து சிறந்த தேவர்களும் வியந்தனர்.
6.120.19
अब्रुवन् परमप्रीताः स्तुत्वा रामं सलक्ष्मणम्।
गच्छायोध्यामितो राजन् विसर्जय च वानरान् ॥ ६.१२०.१९ ॥
மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து அவர்கள் லக்ஷ்மணனுடன் கூடிய ராமனைத் துதித்துக் கூறினர்: 'அரசே, இங்கிருந்து அயோத்திக்குச் செல்லுங்கள்; வானரர்களை அனுப்பி விடுங்கள்.'
6.120.20
मैथिलीं सान्त्वयस्वैनामनुरक्तां यशस्विनीम्।
भ्रातरं भरतं पश्य त्वच्छोकाद् व्रतचारिणम् ॥ ६.१२०.२० ॥
புகழ்மிக்க, உம்மிடம் பற்றுடைய மைதிலியைத் தேற்றுங்கள்; உங்கள் துயரத்தால் விரதம் கொண்டிருக்கும் சகோதரன் பரதனைப் பாருங்கள்.
6.120.21
शत्रुघ्नं च महात्मानं मातॄः सर्वाः परंतप।
अभिषेचय चात्मानं पौरान् गत्वा प्रहर्षय ॥ ६.१२०.२१ ॥
மகாத்மா சத்ருக்னனையும் எல்லா அன்னையரையும் காணுங்கள்; பகைவரை வாட்டுபவரே, நீங்களே முடிசூடுங்கள்; நகரமக்களிடம் சென்று அவர்களை மகிழ்விக்குங்கள்.
6.120.22
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो रामं सौमित्रिणा सह।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्ययौ हृष्टः सुरैः सह ॥ ६.१२०.२२ ॥
இவ்வாறு ராமனிடமும் சௌமித்ரியிடமும் கூறிய ஆயிரம் கண்ணுடைய இந்திரன், சூரியனைப் போன்ற விமானங்களில் மகிழ்ச்சியுடன் தேவர்களுடன் சென்றான்.
6.120.23
अभिवाद्य च काकुत्स्थः सर्वांस्तांस्त्रिदशोत्तमान्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वासमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.१२०.२३ ॥
அப்போது காகுத்ஸ்தன் ராமன், லக்ஷ்மணனுடனும் சகோதரனுடனும் சேர்ந்து அந்த மேலான தேவர்கள் அனைவரையும் வணங்கி, அவர்களுக்குத் தங்குமிடம் செல்லுமாறு கட்டளையிட்டான்.
6.120.24
ततस्तु सा लक्ष्मणरामपालिता
महाचमूर्हृष्टजना यशस्विनी।
श्रिया ज्वलन्ती विरराज सर्वतो
निशा प्रणीतेव हि शीतरश्मिना ॥ ६.१२०.२४ ॥
பின்னர் லக்ஷ்மணனாலும் ராமனாலும் காக்கப்பட்ட அந்தப் பெரிய, புகழ்மிக்க சேனை, மகிழ்ந்த மக்களுடன், ஒளியால் சுடர்விட்டு எங்கும் பிரகாசித்தது; குளிர்கதிரோனால் அழைத்து வரப்பட்ட இரவைப் போல அது திகழ்ந்தது.