ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 6.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.120.1
प्रतिप्रयाते काकुत्स्थे महेन्द्रः पाकशासनः।
अब्रवीत् परमप्रीतो राघवं प्राञ्जलिं स्थितम् ॥ ६.१२०.१ ॥
ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಹೋದ ನಂತರ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಾಕಶಾಸನ ಮಹೇಂದ್ರನು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದ ರಾಘವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.120.2
अमोघं दर्शनं राम तवास्माकं नरर्षभ।
प्रीतियुक्ताः स्म तेन त्वं ब्रूहि यन्मनसेप्सितम् ॥ ६.१२०.२ ॥
ಓ ರಾಮ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಈ ದರ್ಶನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಿದ್ದೇವೆ; ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದುದನ್ನು ಹೇಳು.
6.120.3
एवमुक्तो महेन्द्रेण प्रसन्नेन महात्मना।
सुप्रसन्नमना हृष्टो वचनं प्राह राघवः ॥ ६.१२०.३ ॥
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಸನ್ನ ಮಹೇಂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಹರ್ಷಿತ ರಾಘವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದನು.
6.120.4
यदि प्रीतिः समुत्पन्ना मयि ते विबुधेश्वर।
वक्ष्यामि कुरु मे सत्यं वचनं वदतां वर ॥ ६.१२०.४ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡು; ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
6.120.5
मम हेतोः पराक्रान्ता ये गता यमसादनम्।
ते सर्वे जीवितं प्राप्य समुत्तिष्ठन्तु वानराः ॥ ६.१२०.५ ॥
ನನಗಾಗಿ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಹೋರಾಡಿ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದ ವಾನರರೆಲ್ಲರೂ ಜೀವ ಪಡೆದು ಎದ್ದೇಳಲಿ.
6.120.6
मत्कृते विप्रयुक्ता ये पुत्रैर्दारैश्च वानराः।
तान् प्रीतमनसः सर्वान् द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.६ ॥
ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ವಾನರರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಮಾನದಾತನೇ.
6.120.7
विक्रान्ताश्चापि शूराश्च न मृत्युं गणयन्ति च।
कृतयत्ना विपन्नाश्च जीवयैतान् पुरंदर ॥ ६.१२०.७ ॥
ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಶೂರರು, ಮರಣವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದವರು, ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಬಿದ್ದವರು—ಹೇ ಪುರಂದರ, ಇವರನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸು.
6.120.8
मत्प्रियेष्वभिरक्ताश्च न मृत्युं गणयन्ति ये।
त्वत्प्रसादात् समेयुस्ते वरमेतमहं वृणे ॥ ६.१२०.८ ॥
ನನ್ನ ಪ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತರಾದವರು, ಮರಣವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದವರು—ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಸೇರಲಿ; ಈ ವರವನ್ನೇ ನಾನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ.
6.120.9
नीरुजो निर्व्रणांश्चैव सम्पन्नबलपौरुषान्।
गोलाङ्गूलांस्तथर्क्षांश्च द्रष्टुमिच्छामि मानद ॥ ६.१२०.९ ॥
ರೋಗರಹಿತರು, ಗಾಯರಹಿತರು, ಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮ ಸಂಪನ್ನರಾದ ಗೋಲಾಂಗೂಲರನ್ನು ಮತ್ತು ಕರಡಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ಮಾನದ.
6.120.10
अकाले चापि पुष्पाणि मूलानि च फलानि च।
नद्यश्च विमलास्तत्र तिष्ठेयुर्यत्र वानराः ॥ ६.१२०.१० ॥
ಅಕಾಲದಲ್ಲೂ ಹೂವು, ಬೇರು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಇರಲಿ; ವಾನರರು ಇರುವಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲ ನದಿಗಳು ಇರಲಿ.
6.120.11
श्रुत्वा तु वचनं तस्य राघवस्य महात्मनः।
महेन्द्रः प्रत्युवाचेदं वचनं प्रीतिसंयुतम् ॥ ६.१२०.११ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ರಾಘವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹೇಂದ್ರನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
6.120.12
महानयं वरस्तात यस्त्वयोक्तो रघूत्तम।
द्विर्मया नोक्तपूर्वं च तस्मादेतद् भविष्यति ॥ ६.१२०.१२ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ರಘುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಈ ವರ ಮಹತ್ತಾದುದು; ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಎರಡು ಸಲ ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ನೆರವೇರುವುದು.
6.120.13
समुत्तिष्ठन्तु ते सर्वे हता ये युधि राक्षसैः।
ऋक्षाश्च सह गोपुच्छैर्निकृत्ताननबाहवः ॥ ६.१२०.१३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಹತರಾದ ಎಲ್ಲರೂ ಎದ್ದೇಳಲಿ; ಕರಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪುಚ್ಛ ಕಪಿಗಳು, ಮುಖ ಮತ್ತು ತೋಳುಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದೇಳಲಿ.
6.120.14
नीरुजो निर्व्रणाश्चैव सम्पन्नबलपौरुषाः।
समुत्थास्यन्ति हरयः सुप्ता निद्राक्षये यथा ॥ ६.१२०.१४ ॥
ನೋವಿಲ್ಲದೆ, ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ, ಬಲ ಪರಾಕ್ರಮಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ನಿದ್ರೆ ಮುಗಿದಾಗ ಮಲಗಿದವರು ಎದ್ದಂತೆ ಕಪಿಗಳು ಎದ್ದೇಳುವರು.
6.120.15
सुहृद्भिर्बान्धवैश्चैव ज्ञातिभिः स्वजनेन च।
सर्व एव समेष्यन्ति संयुक्ताः परया मुदा ॥ ६.१२०.१५ ॥
ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜ್ಞಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವಜನರೊಂದಿಗೆ—ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮ ಆನಂದದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗುವರು.
6.120.16
अकाले पुष्पशबलाः फलवन्तश्च पादपाः।
भविष्यन्ति महेष्वास नद्यश्च सलिलायुताः ॥ ६.१२०.१६ ॥
ಓ ಮಹಾಧನುರ್ಧರನೇ! ಕಾಲವಲ್ಲದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣವಾಗಿ ಫಲಭರಿತವಾಗುವವು; ನದಿಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬುವವು.
6.120.17
सव्रणैः प्रथमं गात्रैरिदानीं निर्व्रणैः समैः।
ततः समुत्थिताः सर्वे सुप्त्वेव हरिसत्तमाः ॥ ६.१२०.१७ ॥
ಮೊದಲು ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ ದೇಹಗಳು ಈಗ ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಮವಾಗಿವೆ; ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದಂತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಪಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಎದ್ದರು.
6.120.18
बभूवुर्वानराः सर्वे किं त्वेतदिति विस्मिताः।
काकुत्स्थं परिपूर्णार्थं दृष्ट्वा सर्वे सुरोत्तमाः ॥ ६.१२०.१८ ॥
"ಇದೇನು?" ಎಂದು ಎಲ್ಲಾ ಕಪಿಗಳೂ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು; ಪರಿಪೂರ್ಣ ಉದ್ದೇಶವುಳ್ಳ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.
6.120.19
अब्रुवन् परमप्रीताः स्तुत्वा रामं सलक्ष्मणम्।
गच्छायोध्यामितो राजन् विसर्जय च वानरान् ॥ ६.१२०.१९ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನೆ ಇದ್ದ ರಾಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ರಾಜನೇ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಹೋಗು; ವಾನರರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಡು.'
6.120.20
मैथिलीं सान्त्वयस्वैनामनुरक्तां यशस्विनीम्।
भ्रातरं भरतं पश्य त्वच्छोकाद् व्रतचारिणम् ॥ ६.१२०.२० ॥
ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ, ಅನುರಕ್ತಳಾದ ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಸಂತೈಸು; ನಿನ್ನ ಶೋಕದಿಂದ ವ್ರತಾಚರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಹೋದರ ಭರತನನ್ನು ನೋಡು.
6.120.21
शत्रुघ्नं च महात्मानं मातॄः सर्वाः परंतप।
अभिषेचय चात्मानं पौरान् गत्वा प्रहर्षय ॥ ६.१२०.२१ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಶತ್ರುಘ್ನನನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ತಾಯಂದಿರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನೀನೇ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿಕೋ; ಪೌರರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸು.
6.120.22
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो रामं सौमित्रिणा सह।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्ययौ हृष्टः सुरैः सह ॥ ६.१२०.२२ ॥
ಹೀಗೆ ರಾಮ ಮತ್ತು ಸೌಮಿತ್ರಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಇಂದ್ರನು ಸೂರ್ಯಸದೃಶ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಹೊರಟನು.
6.120.23
अभिवाद्य च काकुत्स्थः सर्वांस्तांस्त्रिदशोत्तमान्।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वासमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.१२०.२३ ॥
ಆಗ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರೊಡನೆ ಆ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
6.120.24
ततस्तु सा लक्ष्मणरामपालिता
महाचमूर्हृष्टजना यशस्विनी।
श्रिया ज्वलन्ती विरराज सर्वतो
निशा प्रणीतेव हि शीतरश्मिना ॥ ६.१२०.२४ ॥
ಆಗ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಮತ್ತು ರಾಮರಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಆ ಮಹಾ ಸೇನೆ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಜನರೊಂದಿಗೆ, ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾಗಿ, ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು; ತಂಪು ಕಿರಣದ ಚಂದ್ರನಿಂದ ಕರೆತಂದ ರಾತ್ರಿಯಂತೆ ಅದು ಹೊಳೆಯಿತು.