Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.124.1
पूर्णे चतुर्दशे वर्षे पञ्चम्यां लक्ष्मणाग्रजः।
भरद्वाजाश्रमं प्राप्य ववन्दे नियतो मुनिम् ॥ ६.१२४.१ ॥
Cumplidos los catorce años, en el quinto día, Rāma, el hermano mayor de Lakṣmaṇa, llegó al ermitaño de Bharadvāja y, dueño de sí mismo, se inclinó ante el sabio.
6.124.2
सोऽपृच्छदभिवाद्यैनं भरद्वाजं तपोधनम्।
शृणोषि कच्चिद् भगवन् सुभिक्षानामयं पुरे।
कच्चित् स युक्तो भरतो जीवन्त्यपि च मातरः ॥ ६.१२४.२ ॥
Tras saludar con respeto a Bharadvāja, cuya riqueza es la austeridad, preguntó: "Venerable, ¿sabéis si hay abundancia y ausencia de enfermedad en la ciudad? ¿Está bien Bharata, y viven aún las madres?"
6.124.3
एवमुक्तस्तु रामेण भरद्वाजो महामुनिः।
प्रत्युवाच रघुश्रेष्ठं स्मितपूर्वं प्रहृष्टवत् ॥ ६.१२४.३ ॥
Cuando Rāma así habló, el gran sabio Bharadvāja, sonriendo primero y lleno de alegría, respondió al mejor de los Raghu.
6.124.4
आज्ञावशत्वे भरतो जटिलस्त्वां प्रतीक्षते।
पादुके ते पुरस्कृत्य सर्वं च कुशलं गृहे ॥ ६.१२४.४ ॥
Bharata, con cabellera enmarañada, sujeto a tu mandato, te espera; poniendo tus sandalias delante, todo está bien en casa.
6.124.5
त्वां पुरा चीरवसनं प्रविशन्तं महावनम्।
स्त्रीतृतीयं च्युतं राज्याद् धर्मकामं च केवलम् ॥ ६.१२४.५ ॥
Antes te vi, vestido con ropas de corteza, entrar en el gran bosque, caído del reino, con tu esposa como tercera, deseando solo el dharma.
6.124.6
पदातिं त्यक्तसर्वस्वं पितृनिर्देशकारिणम्।
सर्वभोगैः परित्यक्तं स्वर्गच्युतमिवामरम् ॥ ६.१२४.६ ॥
Ibas a pie, habiendo renunciado a todo, obediente al mandato de tu padre, privado de todos los placeres, como un dios caído del cielo.
6.124.7
दृष्ट्वा तु करुणापूर्वं ममासीत् समितिंजय।
कैकेयीवचने युक्तं वन्यमूलफलाशिनम् ॥ ६.१२४.७ ॥
Al verlo, oh vencedor en la batalla, sometido a las palabras de Kaikeyī y comiendo raíces y frutos del bosque, primero sentí compasión.
6.124.8
साम्प्रतं तु समृद्धार्थं समित्रगणबान्धवम्।
समीक्ष्य विजितारिं च ममाभूत् प्रीतिरुत्तमा ॥ ६.१२४.८ ॥
Pero ahora, al verlo con su propósito cumplido, con amigos, compañeros y parientes, y habiendo vencido a su enemigo, sentí suprema alegría.
6.124.9
सर्वं च सुखदुःखं ते विदितं मम राघव।
यत् त्वया विपुलं प्राप्तं जनस्थाननिवासिना ॥ ६.१२४.९ ॥
Oh Rāghava, todo el placer y el dolor que experimentaste abundantemente mientras vivías en Janasthāna me son conocidos.
6.124.10
ब्राह्मणार्थे नियुक्तस्य रक्षतः सर्वतापसान्।
रावणेन हृता भार्या बभूवेयमनिन्दिता ॥ ६.१२४.१० ॥
Designado para el bien de los brahmanes y protegiendo a todos los ascetas, esta esposa intachable fue raptada por Rāvaṇa.
6.124.11
मारीचदर्शनं चैव सीतोन्मथनमेव च।
कबन्धदर्शनं चैव पम्पाभिगमनं तथा ॥ ६.१२४.११ ॥
La visión de Mārīca, el rapto de Sītā, la visión de Kabandha y también el viaje a Pampā.
6.124.12
सुग्रीवेण च ते सख्यं यत्र वाली हतस्त्वया।
मार्गणं चैव वैदेह्याः कर्म वातात्मजस्य च ॥ ६.१२४.१२ ॥
Tu amistad con Sugrīva, donde mataste a Vālī, la búsqueda de Vaidehī y también la hazaña del hijo del Viento.
6.124.13
विदितायां च वैदेह्यां नलसेतुर्यथा कृतः।
यथा चादीपिता लङ्का प्रहृष्टैर्हरियूथपैः ॥ ६.१२४.१३ ॥
Y cuando Vaidehī fue conocida, como Nala construyó el puente, y como los jubilosos jefes de las huestes de monos incendiaron Laṅkā.
6.124.14
सपुत्रबान्धवामात्यः सबलः सहवाहनः।
यथा च निहतः संख्ये रावणो बलदर्पितः ॥ ६.१२४.१४ ॥
Como Rāvaṇa, orgulloso de su fuerza, fue muerto en batalla junto con sus hijos, parientes, ministros, ejército y vehículos.
6.124.15
यथा च निहते तस्मिन् रावणे देवकण्टके।
समागमश्च त्रिदशैर्यथा दत्तश्च ते वरः ॥ ६.१२४.१५ ॥
Y como, cuando Rāvaṇa, espina para los dioses, fue muerto, tuvo lugar el encuentro con los dioses, y como te fue concedido el don.
6.124.16
सर्वं ममैतद् विदितं तपसा धर्मवत्सल।
सम्पतन्ति च मे शिष्याः प्रवृत्त्याख्याः पुरीमितः ॥ ६.१२४.१६ ॥
Oh amante del dharma, todo esto me es conocido por mi austeridad; y mis discípulos, que traen noticias, vienen hacia la ciudad desde aquí.
6.124.17
अहमप्यत्र ते दद्मि वरं शस्त्रभृतां वर।
अर्घ्यं प्रतिगृहाणेदमयोध्यां श्वो गमिष्यसि ॥ ६.१२४.१७ ॥
Yo también te concedo aquí un don. Oh mejor de los portadores de armas, acepta esta ofrenda de honor; mañana irás a Ayodhyā.
6.124.18
तस्य तच्छिरसा वाक्यं प्रतिगृह्य नृपात्मजः।
बाढमित्येव संहृष्टः श्रीमान् वरमयाचत ॥ ६.१२४.१८ ॥
Habiendo recibido sus palabras con la cabeza inclinada, el glorioso príncipe, encantado, dijo: «Muy bien», y pidió un don.
6.124.19
अकालफलिनो वृक्षाः सर्वे चापि मधुस्रवाः।
फलान्यमृतगन्धीनि बहूनि विविधानि च ॥ ६.१२४.१९ ॥
Todos los árboles que daban fruto fuera de temporada destilaban miel, y aparecieron muchos frutos de variadas clases, fragantes como el néctar.
6.124.20
भवन्तु मार्गे भगवन्नयोध्यां प्रति गच्छतः।
तथेति च प्रतिज्ञाते वचनात् समनन्तरम् ॥ ६.१२४.२० ॥
"Oh venerable, que esto sea en vuestro camino mientras vais hacia Ayodhyā." Tras la promesa, se dijo inmediatamente: "Así sea."
6.124.21
अभवन् पादपास्तत्र स्वर्गपादपसंनिभाः।
निष्फलाः फलिनश्चासन् विपुष्पाः पुष्पशालिनः ॥ ६.१२४.२१ ॥
Los árboles de allí se volvieron semejantes a los árboles celestiales del cielo: algunos eran infructuosos, otros daban fruto; algunos carecían de flores, otros estaban adornados con flores.
6.124.22
शुष्काः समग्रपत्रास्ते नगाश्चैव मधुस्रवाः।
सर्वतो योजनास्तिस्रो गच्छतामभवंस्तदा ॥ ६.१२४.२२ ॥
Aquellos árboles, aunque secos, tenían todas sus hojas y destilaban miel; y entonces, en todas las direcciones de quienes iban, durante tres yojanas, así era.
6.124.23
ततः प्रहृष्टाः प्लवगर्षभास्ते
बहूनि दिव्यानि फलानि चैव।
कामादुपाश्नन्ति सहस्रशस्ते
मुदान्विताः स्वर्गजितो यथैव ॥ ६.१२४.२३ ॥
Entonces aquellos mejores de los vānaras, sumamente alegres, comieron a su antojo miles y miles de muchos frutos divinos, llenos de júbilo, como si hubieran conquistado el cielo.