Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.124.1
पूर्णे चतुर्दशे वर्षे पञ्चम्यां लक्ष्मणाग्रजः।
भरद्वाजाश्रमं प्राप्य ववन्दे नियतो मुनिम् ॥ ६.१२४.१ ॥
Als die vierzehn Jahre vollendet waren, am fünften Tag, erreichte Rāma, der ältere Bruder Lakṣmaṇas, die Einsiedelei Bharadvājas und verneigte sich beherrscht vor dem Weisen.
6.124.2
सोऽपृच्छदभिवाद्यैनं भरद्वाजं तपोधनम्।
शृणोषि कच्चिद् भगवन् सुभिक्षानामयं पुरे।
कच्चित् स युक्तो भरतो जीवन्त्यपि च मातरः ॥ ६.१२४.२ ॥
Nachdem er Bharadvāja, dessen Reichtum die Askese ist, ehrerbietig gegrüßt hatte, fragte er: "Verehrter, hörst du, dass es in der Stadt Wohlstand und Gesundheit gibt? Ist Bharata wohlgesinnt, und leben die Mütter noch?"
6.124.3
एवमुक्तस्तु रामेण भरद्वाजो महामुनिः।
प्रत्युवाच रघुश्रेष्ठं स्मितपूर्वं प्रहृष्टवत् ॥ ६.१२४.३ ॥
Als Rāma so gesprochen hatte, antwortete der große Weise Bharadvāja, zuerst lächelnd und voller Freude, dem Besten der Raghu.
6.124.4
आज्ञावशत्वे भरतो जटिलस्त्वां प्रतीक्षते।
पादुके ते पुरस्कृत्य सर्वं च कुशलं गृहे ॥ ६.१२४.४ ॥
Bharata, mit verfilztem Haar, deinem Befehl gehorsam, erwartet dich; mit deinen Sandalen vor sich ist im Haus alles wohlauf.
6.124.5
त्वां पुरा चीरवसनं प्रविशन्तं महावनम्।
स्त्रीतृतीयं च्युतं राज्याद् धर्मकामं च केवलम् ॥ ६.१२४.५ ॥
Früher sah ich dich, in Rindengewänder gekleidet, in den großen Wald eintreten, vom Königreich gestürzt, mit deiner Gemahlin als Dritter, nur das Dharma begehrend.
6.124.6
पदातिं त्यक्तसर्वस्वं पितृनिर्देशकारिणम्।
सर्वभोगैः परित्यक्तं स्वर्गच्युतमिवामरम् ॥ ६.१२४.६ ॥
Du gingst zu Fuß, hattest alles aufgegeben, gehorchtest dem Befehl deines Vaters, von allen Genüssen verlassen, wie ein vom Himmel gefallener Gott.
6.124.7
दृष्ट्वा तु करुणापूर्वं ममासीत् समितिंजय।
कैकेयीवचने युक्तं वन्यमूलफलाशिनम् ॥ ६.१२४.७ ॥
Als ich ihn sah, o Sieger im Kampf, dem Wort Kaikeyīs gehorchend und Wurzeln und Früchte des Waldes essend, empfand ich zuerst Mitleid.
6.124.8
साम्प्रतं तु समृद्धार्थं समित्रगणबान्धवम्।
समीक्ष्य विजितारिं च ममाभूत् प्रीतिरुत्तमा ॥ ६.१२४.८ ॥
Doch nun, als ich ihn sah, sein Ziel erreicht, mit Freunden, Gefährten und Verwandten, und den Feind besiegt, empfand ich höchste Freude.
6.124.9
सर्वं च सुखदुःखं ते विदितं मम राघव।
यत् त्वया विपुलं प्राप्तं जनस्थाननिवासिना ॥ ६.१२४.९ ॥
O Rāghava, alle Freude und alles Leid, das du in Janasthāna reichlich erfahren hast, ist mir bekannt.
6.124.10
ब्राह्मणार्थे नियुक्तस्य रक्षतः सर्वतापसान्।
रावणेन हृता भार्या बभूवेयमनिन्दिता ॥ ६.१२४.१० ॥
Zum Wohl der Brahmanen bestellt und alle Asketen beschützend, wurde diese makellose Gattin von Rāvaṇa geraubt.
6.124.11
मारीचदर्शनं चैव सीतोन्मथनमेव च।
कबन्धदर्शनं चैव पम्पाभिगमनं तथा ॥ ६.१२४.११ ॥
Die Begegnung mit Mārīca, die Entführung Sītās, die Begegnung mit Kabandha und ebenso die Reise nach Pampā.
6.124.12
सुग्रीवेण च ते सख्यं यत्र वाली हतस्त्वया।
मार्गणं चैव वैदेह्याः कर्म वातात्मजस्य च ॥ ६.१२४.१२ ॥
Deine Freundschaft mit Sugrīva, wo du Vālī erschlugst, die Suche nach Vaidehī und ebenso die Tat des Windsohnes.
6.124.13
विदितायां च वैदेह्यां नलसेतुर्यथा कृतः।
यथा चादीपिता लङ्का प्रहृष्टैर्हरियूथपैः ॥ ६.१२४.१३ ॥
Und als Vaidehī bekannt war, wie Nala die Brücke baute und wie die frohen Anführer der Affenscharen Laṅkā in Brand setzten.
6.124.14
सपुत्रबान्धवामात्यः सबलः सहवाहनः।
यथा च निहतः संख्ये रावणो बलदर्पितः ॥ ६.१२४.१४ ॥
Wie Rāvaṇa, stolz auf seine Stärke, im Kampf erschlagen wurde, samt Söhnen, Verwandten, Ministern, Heer und Fahrzeugen.
6.124.15
यथा च निहते तस्मिन् रावणे देवकण्टके।
समागमश्च त्रिदशैर्यथा दत्तश्च ते वरः ॥ ६.१२४.१५ ॥
Und wie, als Rāvaṇa, der Dorn der Götter, erschlagen war, das Zusammentreffen mit den Göttern stattfand, und wie dir der Segen gewährt wurde.
6.124.16
सर्वं ममैतद् विदितं तपसा धर्मवत्सल।
सम्पतन्ति च मे शिष्याः प्रवृत्त्याख्याः पुरीमितः ॥ ६.१२४.१६ ॥
O Liebhaber des Dharma, all dies ist mir durch meine Askese bekannt; und meine Schüler, die Nachrichten bringen, kommen von hier zur Stadt.
6.124.17
अहमप्यत्र ते दद्मि वरं शस्त्रभृतां वर।
अर्घ्यं प्रतिगृहाणेदमयोध्यां श्वो गमिष्यसि ॥ ६.१२४.१७ ॥
Auch ich gewähre dir hier einen Segen. O Bester der Waffenträger, nimm diese Ehrengabe an; morgen wirst du nach Ayodhyā gehen.
6.124.18
तस्य तच्छिरसा वाक्यं प्रतिगृह्य नृपात्मजः।
बाढमित्येव संहृष्टः श्रीमान् वरमयाचत ॥ ६.१२४.१८ ॥
Nachdem der glorreiche Prinz seine Worte mit gesenktem Haupt entgegengenommen hatte, sprach er erfreut: »Sehr gut«, und erbat einen Segen.
6.124.19
अकालफलिनो वृक्षाः सर्वे चापि मधुस्रवाः।
फलान्यमृतगन्धीनि बहूनि विविधानि च ॥ ६.१२४.१९ ॥
Alle Bäume, die zur Unzeit Früchte trugen, troffen von Honig, und viele Früchte verschiedenster Art, duftend wie Nektar, erschienen.
6.124.20
भवन्तु मार्गे भगवन्नयोध्यां प्रति गच्छतः।
तथेति च प्रतिज्ञाते वचनात् समनन्तरम् ॥ ६.१२४.२० ॥
"Möge dies auf deinem Weg nach Ayodhyā sein, o Ehrwürdiger." Gleich nach dem gegebenen Versprechen wurde gesagt: "So sei es."
6.124.21
अभवन् पादपास्तत्र स्वर्गपादपसंनिभाः।
निष्फलाः फलिनश्चासन् विपुष्पाः पुष्पशालिनः ॥ ६.१२४.२१ ॥
Die Bäume dort wurden den himmlischen Bäumen des Himmels gleich: einige waren fruchtlos, andere trugen Früchte; einige waren ohne Blüten, andere prangten mit Blüten.
6.124.22
शुष्काः समग्रपत्रास्ते नगाश्चैव मधुस्रवाः।
सर्वतो योजनास्तिस्रो गच्छतामभवंस्तदा ॥ ६.१२४.२२ ॥
Jene Bäume, obwohl trocken, hatten alle ihre Blätter und troffen von Honig; und dann war es so auf allen Seiten derer, die gingen, drei Yojanas weit.
6.124.23
ततः प्रहृष्टाः प्लवगर्षभास्ते
बहूनि दिव्यानि फलानि चैव।
कामादुपाश्नन्ति सहस्रशस्ते
मुदान्विताः स्वर्गजितो यथैव ॥ ६.१२४.२३ ॥
Da aßen jene Besten der Affen, überglücklich, nach Belieben tausendweise viele göttliche Früchte, erfüllt von Freude, wie Eroberer des Himmels.