Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.124.1
पूर्णे चतुर्दशे वर्षे पञ्चम्यां लक्ष्मणाग्रजः।
भरद्वाजाश्रमं प्राप्य ववन्दे नियतो मुनिम् ॥ ६.१२४.१ ॥
Completados os catorze anos, no quinto dia, Rāma, o irmão mais velho de Lakṣmaṇa, chegou ao eremitério de Bharadvāja e, contido, prostrou-se diante do sábio.
6.124.2
सोऽपृच्छदभिवाद्यैनं भरद्वाजं तपोधनम्।
शृणोषि कच्चिद् भगवन् सुभिक्षानामयं पुरे।
कच्चित् स युक्तो भरतो जीवन्त्यपि च मातरः ॥ ६.१२४.२ ॥
Tendo saudado Bharadvāja, cuja riqueza é a austeridade, perguntou: "Venerável, ouvis dizer que há abundância e ausência de doença na cidade? Está Bharata bem, e vivem ainda as mães?"
6.124.3
एवमुक्तस्तु रामेण भरद्वाजो महामुनिः।
प्रत्युवाच रघुश्रेष्ठं स्मितपूर्वं प्रहृष्टवत् ॥ ६.१२४.३ ॥
Quando Rāma assim falou, o grande sábio Bharadvāja, sorrindo primeiro e cheio de alegria, respondeu ao melhor dos Raghu.
6.124.4
आज्ञावशत्वे भरतो जटिलस्त्वां प्रतीक्षते।
पादुके ते पुरस्कृत्य सर्वं च कुशलं गृहे ॥ ६.१२४.४ ॥
Bharata, de cabelos emaranhados, submisso à tua ordem, espera por ti; tendo colocado à frente as tuas sandálias, tudo está bem em casa.
6.124.5
त्वां पुरा चीरवसनं प्रविशन्तं महावनम्।
स्त्रीतृतीयं च्युतं राज्याद् धर्मकामं च केवलम् ॥ ६.१२४.५ ॥
Antes eu te vi, vestido de cascas de árvore, entrando na grande floresta, afastado do reino, com tua esposa como terceira, desejando apenas o dharma.
6.124.6
पदातिं त्यक्तसर्वस्वं पितृनिर्देशकारिणम्।
सर्वभोगैः परित्यक्तं स्वर्गच्युतमिवामरम् ॥ ६.१२४.६ ॥
Andavas a pé, tendo abandonado todos os bens, obediente ao mando de teu pai, privado de todos os prazeres, como um deus caído do céu.
6.124.7
दृष्ट्वा तु करुणापूर्वं ममासीत् समितिंजय।
कैकेयीवचने युक्तं वन्यमूलफलाशिनम् ॥ ६.१२४.७ ॥
Ao vê-lo, ó vencedor em batalha, submetido às palavras de Kaikeyī e comendo raízes e frutos da floresta, senti primeiro compaixão.
6.124.8
साम्प्रतं तु समृद्धार्थं समित्रगणबान्धवम्।
समीक्ष्य विजितारिं च ममाभूत् प्रीतिरुत्तमा ॥ ६.१२४.८ ॥
Mas agora, vendo-o com o seu propósito cumprido, com amigos, companheiros e parentes, e tendo vencido o inimigo, senti suprema alegria.
6.124.9
सर्वं च सुखदुःखं ते विदितं मम राघव।
यत् त्वया विपुलं प्राप्तं जनस्थाननिवासिना ॥ ६.१२४.९ ॥
Ó Rāghava, toda a alegria e a dor que experimentaste em abundância, vivendo em Janasthāna, me são conhecidas.
6.124.10
ब्राह्मणार्थे नियुक्तस्य रक्षतः सर्वतापसान्।
रावणेन हृता भार्या बभूवेयमनिन्दिता ॥ ६.१२४.१० ॥
Designado para o bem dos brâmanes e protegendo todos os ascetas, esta esposa irrepreensível foi raptada por Rāvaṇa.
6.124.11
मारीचदर्शनं चैव सीतोन्मथनमेव च।
कबन्धदर्शनं चैव पम्पाभिगमनं तथा ॥ ६.१२४.११ ॥
A visão de Mārīca, o rapto de Sītā, a visão de Kabandha e também a ida a Pampā.
6.124.12
सुग्रीवेण च ते सख्यं यत्र वाली हतस्त्वया।
मार्गणं चैव वैदेह्याः कर्म वातात्मजस्य च ॥ ६.१२४.१२ ॥
A tua amizade com Sugrīva, onde mataste Vālī, a busca por Vaidehī e também a façanha do filho do Vento.
6.124.13
विदितायां च वैदेह्यां नलसेतुर्यथा कृतः।
यथा चादीपिता लङ्का प्रहृष्टैर्हरियूथपैः ॥ ६.१२४.१३ ॥
E quando Vaidehī foi conhecida, como Nala construiu a ponte, e como os alegres líderes dos bandos de macacos incendiaram Laṅkā.
6.124.14
सपुत्रबान्धवामात्यः सबलः सहवाहनः।
यथा च निहतः संख्ये रावणो बलदर्पितः ॥ ६.१२४.१४ ॥
Como Rāvaṇa, orgulhoso de sua força, foi morto em batalha junto com seus filhos, parentes, ministros, exército e veículos.
6.124.15
यथा च निहते तस्मिन् रावणे देवकण्टके।
समागमश्च त्रिदशैर्यथा दत्तश्च ते वरः ॥ ६.१२४.१५ ॥
E como, quando Rāvaṇa, espinho para os deuses, foi morto, houve o encontro com os deuses, e como te foi concedida a dádiva.
6.124.16
सर्वं ममैतद् विदितं तपसा धर्मवत्सल।
सम्पतन्ति च मे शिष्याः प्रवृत्त्याख्याः पुरीमितः ॥ ६.१२४.१६ ॥
Ó amante do dharma, tudo isto me é conhecido pela minha austeridade; e os meus discípulos, que trazem notícias, vêm para a cidade daqui.
6.124.17
अहमप्यत्र ते दद्मि वरं शस्त्रभृतां वर।
अर्घ्यं प्रतिगृहाणेदमयोध्यां श्वो गमिष्यसि ॥ ६.१२४.१७ ॥
Eu também te concedo aqui uma dádiva. Ó melhor dos portadores de armas, aceita esta oferenda de honra; amanhã irás a Ayodhyā.
6.124.18
तस्य तच्छिरसा वाक्यं प्रतिगृह्य नृपात्मजः।
बाढमित्येव संहृष्टः श्रीमान् वरमयाचत ॥ ६.१२४.१८ ॥
Tendo recebido suas palavras de cabeça inclinada, o glorioso príncipe, encantado, disse: «Muito bem», e pediu uma dádiva.
6.124.19
अकालफलिनो वृक्षाः सर्वे चापि मधुस्रवाः।
फलान्यमृतगन्धीनि बहूनि विविधानि च ॥ ६.१२४.१९ ॥
Todas as árvores que davam frutos fora de época gotejavam mel, e surgiram muitos frutos de várias espécies, perfumados como o amṛta.
6.124.20
भवन्तु मार्गे भगवन्नयोध्यां प्रति गच्छतः।
तथेति च प्रतिज्ञाते वचनात् समनन्तरम् ॥ ६.१२४.२० ॥
"Ó venerável, que isto esteja em vosso caminho rumo a Ayodhyā." Logo após a promessa, foi dito: "Assim seja."
6.124.21
अभवन् पादपास्तत्र स्वर्गपादपसंनिभाः।
निष्फलाः फलिनश्चासन् विपुष्पाः पुष्पशालिनः ॥ ६.१२४.२१ ॥
As árvores ali tornaram-se semelhantes às árvores celestiais do céu: algumas eram estéreis, outras davam frutos; algumas não tinham flores, outras eram adornadas com flores.
6.124.22
शुष्काः समग्रपत्रास्ते नगाश्चैव मधुस्रवाः।
सर्वतो योजनास्तिस्रो गच्छतामभवंस्तदा ॥ ६.१२४.२२ ॥
Aquelas árvores, embora secas, tinham todas as folhas e gotejavam mel; e então, por todos os lados dos que iam, por três yojanas, era assim.
6.124.23
ततः प्रहृष्टाः प्लवगर्षभास्ते
बहूनि दिव्यानि फलानि चैव।
कामादुपाश्नन्ति सहस्रशस्ते
मुदान्विताः स्वर्गजितो यथैव ॥ ६.१२४.२३ ॥
Então aqueles melhores dos vānaras, sumamente alegres, comeram à vontade milhares e milhares de muitos frutos divinos, cheios de júbilo, como conquistadores do céu.