വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.124.1
पूर्णे चतुर्दशे वर्षे पञ्चम्यां लक्ष्मणाग्रजः।
भरद्वाजाश्रमं प्राप्य ववन्दे नियतो मुनिम् ॥ ६.१२४.१ ॥
പതിനാലു വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ പഞ്ചമിനാളിൽ ലക്ഷ്മണന്റെ ജ്യേഷ്ഠനായ രാമൻ ഭരദ്വാജാശ്രമത്തിലെത്തി, സംയമത്തോടെ ആ മുനിയെ വണങ്ങി.
6.124.2
सोऽपृच्छदभिवाद्यैनं भरद्वाजं तपोधनम्।
शृणोषि कच्चिद् भगवन् सुभिक्षानामयं पुरे।
कच्चित् स युक्तो भरतो जीवन्त्यपि च मातरः ॥ ६.१२४.२ ॥
തപസ്സാണ് ധനമായ ഭരദ്വാജനെ വന്ദിച്ച് അവൻ ചോദിച്ചു: "ഭഗവാനേ, നഗരത്തിൽ സമൃദ്ധിയും രോഗമില്ലായ്മയും ഉണ്ടെന്ന് അങ്ങ് കേൾക്കുന്നുണ്ടോ? ഭരതൻ സദ്വൃത്തനായിരിക്കുന്നുവോ? അമ്മമാർ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ?"
6.124.3
एवमुक्तस्तु रामेण भरद्वाजो महामुनिः।
प्रत्युवाच रघुश्रेष्ठं स्मितपूर्वं प्रहृष्टवत् ॥ ६.१२४.३ ॥
രാമൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ മഹാമുനിയായ ഭരദ്വാജൻ ആദ്യം പുഞ്ചിരിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ രഘുശ്രേഷ്ഠനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
6.124.4
आज्ञावशत्वे भरतो जटिलस्त्वां प्रतीक्षते।
पादुके ते पुरस्कृत्य सर्वं च कुशलं गृहे ॥ ६.१२४.४ ॥
നിന്റെ കല്പനയ്ക്കു വിധേയനായി ജടാധാരിയായ ഭരതൻ നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു. നിന്റെ പാദുകങ്ങൾ മുൻനിർത്തി, വീട്ടിൽ എല്ലാം ക്ഷേമമാണ്.
6.124.5
त्वां पुरा चीरवसनं प्रविशन्तं महावनम्।
स्त्रीतृतीयं च्युतं राज्याद् धर्मकामं च केवलम् ॥ ६.१२४.५ ॥
മുൻപ് നീ വൽക്കലവസ്ത്രം ധരിച്ച് മഹാവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു; നീ രാജ്യത്തിൽനിന്ന് വീഴ്ത്തപ്പെട്ടവനും, ഭാര്യ മൂന്നാമതായി കൂടെയുള്ളവളും, കേവലം ധർമ്മം കാംക്ഷിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
6.124.6
पदातिं त्यक्तसर्वस्वं पितृनिर्देशकारिणम्।
सर्वभोगैः परित्यक्तं स्वर्गच्युतमिवामरम् ॥ ६.१२४.६ ॥
നീ കാൽനടയായി നടന്നു; സർവ്വസ്വവും ത്യജിച്ച്, പിതാവിന്റെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ചവനായി; എല്ലാ ഭോഗങ്ങളിൽനിന്നും പരിത്യക്തനായി, സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് വീണ ദേവനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
6.124.7
दृष्ट्वा तु करुणापूर्वं ममासीत् समितिंजय।
कैकेयीवचने युक्तं वन्यमूलफलाशिनम् ॥ ६.१२४.७ ॥
യുദ്ധവിജയീ, കൈകേയിയുടെ വാക്കിന് വശംവദനായി കാട്ടിലെ കിഴങ്ങും പഴങ്ങളും ഭക്ഷിക്കുന്ന അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം എനിക്ക് കരുണ തോന്നി.
6.124.8
साम्प्रतं तु समृद्धार्थं समित्रगणबान्धवम्।
समीक्ष्य विजितारिं च ममाभूत् प्रीतिरुत्तमा ॥ ६.१२४.८ ॥
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവൻ ലക്ഷ്യം നേടി, മിത്രങ്ങളും ബന്ധുക്കളുമായി ഇരിക്കുന്നതും ശത്രുവിനെ ജയിച്ചതും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അത്യുത്തമമായ സന്തോഷം ഉണ്ടായി.
6.124.9
सर्वं च सुखदुःखं ते विदितं मम राघव।
यत् त्वया विपुलं प्राप्तं जनस्थाननिवासिना ॥ ६.१२४.९ ॥
രാഘവാ, ജനസ്ഥാനത്ത് വസിച്ചപ്പോൾ നീ വളരെ അനുഭവിച്ച സുഖദുഃഖങ്ങളെല്ലാം എനിക്കറിയാം.
6.124.10
ब्राह्मणार्थे नियुक्तस्य रक्षतः सर्वतापसान्।
रावणेन हृता भार्या बभूवेयमनिन्दिता ॥ ६.१२४.१० ॥
ബ്രാഹ്മണരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി നിയുക്തനായി എല്ലാ തപസ്വികളെയും സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ, രാവണൻ ഈ നിർദോഷയായ ഭാര്യയെ അപഹരിച്ചു.
6.124.11
मारीचदर्शनं चैव सीतोन्मथनमेव च।
कबन्धदर्शनं चैव पम्पाभिगमनं तथा ॥ ६.१२४.११ ॥
മാരീചദർശനവും സീതയുടെ അപഹരണവും കബന്ധദർശനവും പമ്പയിലേക്കുള്ള യാത്രയും അങ്ങനെതന്നെ.
6.124.12
सुग्रीवेण च ते सख्यं यत्र वाली हतस्त्वया।
मार्गणं चैव वैदेह्याः कर्म वातात्मजस्य च ॥ ६.१२४.१२ ॥
സുഗ്രീവനുമായുള്ള നിന്റെ സൗഹൃദവും വാലിയെ നീ വധിച്ചതും വൈദേഹിയുടെ അന്വേഷണവും വായുപുത്രന്റെ കർമ്മവും അങ്ങനെതന്നെ.
6.124.13
विदितायां च वैदेह्यां नलसेतुर्यथा कृतः।
यथा चादीपिता लङ्का प्रहृष्टैर्हरियूथपैः ॥ ६.१२४.१३ ॥
വൈദേഹിയെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞപ്പോൾ നളൻ സേതു എങ്ങനെ നിർമ്മിച്ചുവോ, സന്തുഷ്ടരായ വാനരയൂഥപന്മാർ ലങ്കയെ എങ്ങനെ ചുട്ടെരിച്ചുവോ.
6.124.14
सपुत्रबान्धवामात्यः सबलः सहवाहनः।
यथा च निहतः संख्ये रावणो बलदर्पितः ॥ ६.१२४.१४ ॥
പുത്രന്മാരോടും ബന്ധുക്കളോടും അമാത്യരോടും സൈന്യത്തോടും വാഹനങ്ങളോടും കൂടി, ബലദർപ്പിതനായ രാവണൻ യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
6.124.15
यथा च निहते तस्मिन् रावणे देवकण्टके।
समागमश्च त्रिदशैर्यथा दत्तश्च ते वरः ॥ ६.१२४.१५ ॥
ദേവകൾക്ക് മുള്ളായിരുന്ന രാവണൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ദേവന്മാരുമായുള്ള സമാഗമവും, നിനക്ക് വരം നൽകപ്പെട്ടതും.
6.124.16
सर्वं ममैतद् विदितं तपसा धर्मवत्सल।
सम्पतन्ति च मे शिष्याः प्रवृत्त्याख्याः पुरीमितः ॥ ६.१२४.१६ ॥
ധർമ്മവത്സലാ, ഇതെല്ലാം തപസ്സിനാൽ എനിക്ക് അറിയാം; വാർത്ത കൊണ്ടുവരുന്ന എന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ഇവിടെനിന്ന് നഗരത്തിലേക്ക് വരുന്നു.
6.124.17
अहमप्यत्र ते दद्मि वरं शस्त्रभृतां वर।
अर्घ्यं प्रतिगृहाणेदमयोध्यां श्वो गमिष्यसि ॥ ६.१२४.१७ ॥
ഞാനും ഇവിടെ നിനക്ക് വരം നൽകുന്നു. ശസ്ത്രധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഈ അർഘ്യം സ്വീകരിക്കൂ; നാളെ നീ അയോധ്യയിലേക്ക് പോകും.
6.124.18
तस्य तच्छिरसा वाक्यं प्रतिगृह्य नृपात्मजः।
बाढमित्येव संहृष्टः श्रीमान् वरमयाचत ॥ ६.१२४.१८ ॥
അവന്റെ ആ വാക്ക് ശിരസ്സു താഴ്ത്തി സ്വീകരിച്ച്, സന്തുഷ്ടനായ ശ്രീമാനായ രാജകുമാരൻ 'ശരി' എന്നു പറഞ്ഞ് വരം ചോദിച്ചു.
6.124.19
अकालफलिनो वृक्षाः सर्वे चापि मधुस्रवाः।
फलान्यमृतगन्धीनि बहूनि विविधानि च ॥ ६.१२४.१९ ॥
കാലമല്ലാത്ത കാലത്തും ഫലം നൽകുന്ന വൃക്ഷങ്ങളെല്ലാം തേൻ ഒഴുക്കി; അമൃതുപോലെ സുഗന്ധമുള്ള പലതരം ഫലങ്ങളും ഉണ്ടായി.
6.124.20
भवन्तु मार्गे भगवन्नयोध्यां प्रति गच्छतः।
तथेति च प्रतिज्ञाते वचनात् समनन्तरम् ॥ ६.१२४.२० ॥
ഭഗവാനേ, അയോധ്യയിലേക്കു പോകുന്ന അങ്ങയുടെ വഴിയിൽ ഇവ അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ. വാക്കു നൽകിയ ഉടൻതന്നെ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
6.124.21
अभवन् पादपास्तत्र स्वर्गपादपसंनिभाः।
निष्फलाः फलिनश्चासन् विपुष्पाः पुष्पशालिनः ॥ ६.१२४.२१ ॥
അവിടത്തെ വൃക്ഷങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ പോലെയായി. ചിലത് ഫലമില്ലാത്തവ, ചിലത് ഫലമുള്ളവ; ചിലത് പൂവില്ലാത്തവ, ചിലത് പൂക്കളാൽ ശോഭിച്ചവ.
6.124.22
शुष्काः समग्रपत्रास्ते नगाश्चैव मधुस्रवाः।
सर्वतो योजनास्तिस्रो गच्छतामभवंस्तदा ॥ ६.१२४.२२ ॥
ആ വൃക്ഷങ്ങൾ ഉണങ്ങിയവയായിരുന്നെങ്കിലും ഇലകളെല്ലാം പൂർണ്ണമായിരുന്നു; തേൻ ഒഴുക്കി. അപ്പോൾ പോകുന്നവരുടെ ചുറ്റും മൂന്ന് യോജന ദൂരം വരെ ഇങ്ങനെതന്നെ ആയിരുന്നു.
6.124.23
ततः प्रहृष्टाः प्लवगर्षभास्ते
बहूनि दिव्यानि फलानि चैव।
कामादुपाश्नन्ति सहस्रशस्ते
मुदान्विताः स्वर्गजितो यथैव ॥ ६.१२४.२३ ॥
അപ്പോൾ അതീവ സന്തോഷമുള്ള ആ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ ഇഷ്ടംപോലെ ആയിരക്കണക്കിന് ദിവ്യഫലങ്ങൾ ഭക്ഷിച്ചു; സ്വർഗ്ഗം ജയിച്ചവരെപ്പോലെ ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.