Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 6.125

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

6.125.1

अयोध्यां तु समालोक्य चिन्तयामास राघवः।
प्रियकामः प्रियं रामस्ततस्त्वरितविक्रमः ॥ ६.१२५.१ ॥

ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ଦେଖି ରାଘବ ଚିନ୍ତା କଲେ। ପ୍ରିୟ କାମନା କରୁଥିବା, ଦ୍ରୁତ ପରାକ୍ରମୀ ରାମ ତଥନ (ନିଜ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭାବିଲେ)।

6.125.2

चिन्तयित्वा ततो दृष्टिं वानरेषु न्यपातयत्।
उवाच धीमांस्तेजस्वी हनूमन्तं प्लवंगमम् ॥ ६.१२५.२ ॥

ଚିନ୍ତା କରି ସେ ପରେ ବାନରମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇଲେ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ସେ ବାନର ହନୁମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।

6.125.3

अयोध्यां त्वरितो गत्वा शीघ्रं प्लवगसत्तम।
जानीहि कच्चित् कुशली जनो नृपतिमन्दिरे ॥ ६.१२५.३ ॥

ହେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୀଘ୍ର ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ଯାଇ ଜାଣି ଆ ଯେ ରାଜପ୍ରାସାଦର ଲୋକମାନେ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ।

6.125.4

शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहं गहनगोचरम्।
निषादाधिपतिं ब्रूहि कुशलं वचनान्मम ॥ ६.१२५.४ ॥

ଶୃଙ୍ଗବେରପୁରରେ ପହଞ୍ଚି, ଘନ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହୁଥିବା ନିଷାଦାଧିପତି ଗୁହଙ୍କୁ ମୋ କଥାରେ କୁଶଳ କହିବ।

6.125.5

श्रुत्वा तु मां कुशलिनमरोगं विगतज्वरम्।
भविष्यति गुहः प्रीतः स ममात्मसमः सखा ॥ ६.१२५.५ ॥

ମୁଁ କୁଶଳରେ, ରୋଗରହିତ ଓ ଜ୍ୱରରହିତ ଅଛି ଶୁଣି ଗୁହ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ; ସେ ମୋ ଆତ୍ମା ସମାନ ସଖା।

6.125.6

अयोध्यायाश्च ते मार्गं प्रवृत्तिं भरतस्य च।
निवेदयिष्यति प्रीतो निषादाधिपतिर्गुहः ॥ ६.१२५.६ ॥

ଅଯୋଧ୍ୟାର ପଥ ଏବଂ ଭରତଙ୍କ ସମାଚାର ନିଷାଦାଧିପତି ଗୁହ ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଜଣାଇବେ।

6.125.7

भरतस्तु त्वया वाच्यः कुशलं वचनान्मम।
सिद्धार्थं शंस मां तस्मै सभार्यं सहलक्ष्मणम् ॥ ६.१२५.७ ॥

ଭରତଙ୍କୁ ମୋ ତରଫରୁ କୁଶଳ ଜଣାଇବ। ତାଙ୍କୁ କହିବ ଯେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଛି, ମୁଁ ପତ୍ନୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ କୁଶଳରେ ଅଛି।

6.125.8

हरणं चापि वैदेह्या रावणेन बलीयसा।
सुग्रीवेण च संवादं वालिनश्च वधं रणे ॥ ६.१२५.८ ॥

ବଳବାନ ରାବଣ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ହରଣ କରିଥିବା, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସହ ସନ୍ଧି ଏବଂ ରଣରେ ବାଳିଙ୍କ ବଧ, ଏ ସବୁ ମଧ୍ୟ କହିବ।

6.125.9

मैथिल्यन्वेषणं चैव यथा चाधिगता त्वया।
लङ्घयित्वा महातोयमापगापतिमव्ययम् ॥ ६.१२५.९ ॥

ମୈଥିଲୀଙ୍କ ଅନ୍ୱେଷଣ ଏବଂ ମହାଜଳର, ଅବିନାଶୀ ସାଗର ପାର ହୋଇ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ କିପରି ପାଇଲ, ସେ କଥା ମଧ୍ୟ କହିବ।

6.125.10

उपयानं समुद्रस्य सागरस्य च दर्शनम्।
यथा च कारितः सेतू रावणश्च यथा हतः ॥ ६.१२५.१० ॥

ସମୁଦ୍ର ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବା ଏବଂ ସାଗର ଦର୍ଶନ, ସେତୁ କିପରି ନିର୍ମିତ ହେଲା ଓ ରାବଣ କିପରି ନିହତ ହେଲା, ସେ କଥା ମଧ୍ୟ କହିବ।

6.125.11

वरदानं महेन्द्रेण ब्रह्मणा वरुणेन च।
महादेवप्रसादाच्च पित्रा मम समागमम् ॥ ६.१२५.११ ॥

ମହେନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବରୁଣଙ୍କ ବରଦାନ, ମହାଦେବଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ଏବଂ ମୋ ପିତାଙ୍କ ସହ ମିଳନ, ସେ କଥା ମଧ୍ୟ କହିବ।

6.125.12

उपयातं च मां सौम्य भरताय निवेदय।
सह राक्षसराजेन हरीणामीश्वरेण च ॥ ६.१२५.१२ ॥

ହେ ସୌମ୍ୟ! ରାକ୍ଷସରାଜ ଓ ବାନରଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହ ମୁଁ ଫେରି ଆସୁଛି, ଏ କଥା ଭରତଙ୍କୁ ଜଣାଇବ।

6.125.13

जित्वा शत्रुगणान् रामः प्राप्य चानुत्तमं यशः।
उपायाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः ॥ ६.१२५.१३ ॥

ଶତ୍ରୁଗଣଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ଅନୁତ୍ତମ ଯଶ ଲାଭ କରି, କୃତାର୍ଥ ରାମ ମହାବଳୀ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଫେରି ଆସୁଛନ୍ତି।

6.125.14

एतच्छ्रुत्वा यमाकारं भजते भरतस्ततः।
स च ते वेदितव्यः स्यात् सर्वं यच्चापि मां प्रति ॥ ६.१२५.१४ ॥

ଏହା ଶୁଣି ଭରତ ଯମସଦୃଶ ସଂଯମରେ ଆଚରଣ କରିବେ; ଏବଂ ମୋ ବିଷୟରେ ଯାହା ଅଛି ସେ ସବୁ ତୁମେ ଜାଣିବା ଉଚିତ।

6.125.15

ज्ञेयाः सर्वे च वृत्तान्ता भरतस्येङ्गितानि च।
तत्त्वेन मुखवर्णेन दृष्ट्या व्याभाषितेन च ॥ ६.१२५.१५ ॥

ଭରତଙ୍କ ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସଙ୍କେତ—ମୁଖବର୍ଣ୍ଣ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା—ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ଜାଣିବା ଉଚିତ।

6.125.16

सर्वकामसमृद्धं हि हस्त्यश्वरथसंकुलम्।
पितृपैतामहं राज्यं कस्य नावर्तयेन्मनः ॥ ६.१२५.१६ ॥

ସମସ୍ତ କାମନାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ହାତୀ ଘୋଡା ରଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପିତୃପିତାମହଙ୍କ ରାଜ୍ୟ—କାହାର ମନ ତାହା ପ୍ରତି ଫେରିବ ନାହିଁ?

6.125.17

संगत्या भरतः श्रीमान् राज्येनार्थी स्वयं भवेत्।
प्रशास्तु वसुधां सर्वामखिलां रघुनन्दनः ॥ ६.१२५.१७ ॥

ଶ୍ରୀମାନ ଭରତ ନିଜେ ରାଜ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରିପାରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ରଘୁନନ୍ଦନ ରାମ ହିଁ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରନ୍ତୁ।

6.125.18

तस्य बुद्धिं च विज्ञाय व्यवसायं च वानर।
यावन्न दूरं याताः स्मः क्षिप्रमागन्तुमर्हसि ॥ ६.१२५.१८ ॥

ହେ ବାନର, ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଓ ସଂକଳ୍ପ ଜାଣି, ଆମେ ବହୁ ଦୂର ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଫେରି ଆସିବା ଉଚିତ।

6.125.19

मानुषं धारयन् रूपमयोध्यां त्वरितो ययौ ॥ ६.१२५.१९ ॥

ମନୁଷ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସେ ଶୀଘ୍ର ଅଯୋଧ୍ୟା ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।

6.125.20

अथोत्पपात वेगेन हनूमान् मारुतात्मजः।
गरुत्मानिव वेगेन जिघृक्षन्नुरगोत्तमम् ॥ ६.१२५.२० ॥

ତା'ପରେ ପବନପୁତ୍ର ହନୁମାନ ବେଗରେ ଉଡ଼ିଗଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ପକୁ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଗରୁଡ଼ ପରି।

6.125.21

लङ्घयित्वा पितृपथं विहगेन्द्रालयं शुभम्।
गङ्गायमुनयोर्भीमं समतीत्य समागमम् ॥ ६.१२५.२१ ॥

ପିତୃପଥ ଓ ପକ୍ଷିରାଜଙ୍କ ଶୁଭ ନିବାସକୁ ଡେଇଁ, ଗଙ୍ଗା-ଯମୁନାର ଭୟଙ୍କର ସଙ୍ଗମ ପାର ହୋଇ।

6.125.22

शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहमासाद्य वीर्यवान्।
स वाचा शुभया हृष्टो हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२२ ॥

ଶୃଙ୍ଗବେରପୁର ପହଞ୍ଚି, ପରାକ୍ରମୀ ହନୁମାନ ଗୁହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଭ ବାଣୀରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।

6.125.23

सखा तु तव काकुत्स्थो रामः सत्यपराक्रमः।
ससीतः सह सौमित्रिः स त्वां कुशलमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२३ ॥

ତୁମ ସଖା, କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ରାମ, ସୀତା ଓ ସୌମିତ୍ରିଙ୍କ ସହ ଅଛନ୍ତି; ସେ ତୁମ କୁଶଳ ପଚାରିଛନ୍ତି।

6.125.24

पञ्चमीमद्य रजनीमुषित्वा वचनान्मुनेः।
भरद्वाजाभ्यनुज्ञातं द्रक्ष्यस्यत्रैव राघवम् ॥ ६.१२५.२४ ॥

ଆଜି ପଞ୍ଚମ ରାତ୍ରି ମୁନିଙ୍କ ବଚନରେ ଏଠାରେ ରହି, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ଏଠାରେ ହିଁ ରାଘବଙ୍କୁ ଦେଖିବ।

6.125.25

एवमुक्त्वा महातेजाः सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
उत्पपात महावेगाद् वेगवानविचारयन् ॥ ६.१२५.२५ ॥

ଏହା କହି, ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ହର୍ଷରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ ଶରୀରଧାରୀ ବେଗବାନ ହନୁମାନ ବିଚାର ନ କରି ମହାବେଗରେ ଲମ୍ଫ ଦେଲେ।

6.125.26

सोऽपश्यद् रामतीर्थं च नदीं वालुकिनीं तथा।
वरूथीं गोमतीं चैव भीमं शालवनं तथा ॥ ६.१२५.२६ ॥

ସେ ରାମତୀର୍ଥ, ବାଲୁକିନୀ ନଦୀ, ବରୂଥୀ, ଗୋମତୀ ଏବଂ ଭୀଷଣ ଶାଳବନ ଦେଖିଲେ।

6.125.27

प्रजाश्च बहुसाहस्रीः स्फीताञ्जनपदानपि।
स गत्वा दूरमध्वानं त्वरितः कपिकुञ्जरः ॥ ६.१२५.२७ ॥

ବହୁ ସହସ୍ର ପ୍ରଜା ଓ ସମୃଦ୍ଧ ଜନପଦ ପାର ହୋଇ, ସେ କପିକୁଞ୍ଜର ଦୂର ପଥ ଶୀଘ୍ର ଅତିକ୍ରମ କଲେ।

6.125.28

आससाद द्रुमान् फुल्लान् नन्दिग्रामसमीपगान्।
सुराधिपस्योपवने यथा चैत्ररथे द्रुमान् ॥ ६.१२५.२८ ॥

ନନ୍ଦିଗ୍ରାମ ନିକଟସ୍ଥ ପୁଷ୍ପିତ ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ସେ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକ ସୁରାଧିପ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚୈତ୍ରରଥ ଉଦ୍ୟାନର ବୃକ୍ଷ ପରି ଥିଲା।

6.125.29

स्त्रीभिः सपुत्रैः पौत्रैश्च रममाणैः स्वलंकृतैः।
क्रोशमात्रे त्वयोध्यायाश्चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.२९ ॥

ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦିତ, ସୁଶୋଭିତ ଲୋକେ; ଅଯୋଧ୍ୟାରୁ ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ, ବଲ୍କଳ ଓ କଳା ମୃଗଚର୍ମ ପରିହିତ।

6.125.30

ददर्श भरतं दीनं कृशमाश्रमवासिनम्।
जटिलं मलदिग्धाङ्गं भ्रातृव्यसनकर्शितम् ॥ ६.१२५.३० ॥

ଭାଇଙ୍କ ଦୁଃଖରେ କୃଶ, ଆଶ୍ରମବାସୀ, ଜଟାଧାରୀ, ମଇଳାରେ ଲିପ୍ତ ଅଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ଦୀନ ଭରତଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ।

6.125.31

फलमूलाशिनं दान्तं तापसं धर्मचारिणम्।
समुन्नतजटाभारं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ६.१२५.३१ ॥

ଫଳମୂଳ ଖାଉଥିବା, ସଂଯମୀ, ତପସ୍ବୀ, ଧର୍ମାଚରଣ କରୁଥିବା, ଉଚ୍ଚରେ ଉଠିଥିବା ଜଟାଭାରଧାରୀ, ବଲ୍କଳ ଓ ମୃଗଚର୍ମ ପରିହିତ ଭରତଙ୍କୁ (ସେ ଦେଖିଲେ)।

6.125.32

नियतं भावितात्मानं ब्रह्मर्षिसमतेजसम्।
पादुके ते पुरस्कृत्य प्रशासन्तं वसुंधराम् ॥ ६.१२५.३२ ॥

ନିୟମନିଷ୍ଠ, ଶୁଦ୍ଧ ଅନ୍ତଃକରଣ ଥିବା, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଙ୍କ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ, ତୁମ ପାଦୁକାକୁ ଆଗରେ ରଖି ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରୁଥିବା (ଭରତଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ)।

6.125.33

चातुर्वर्ण्यस्य लोकस्य त्रातारं सर्वतो भयात्।
उपस्थितममात्यैश्च शुचिभिश्च पुरोहितैः ॥ ६.१२५.३३ ॥

ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ଲୋକଙ୍କର ସର୍ବଭୟରୁ ରକ୍ଷକ, ଶୁଚି ଅମାତ୍ୟ ଓ ପୁରୋହିତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା (ଭରତଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ)।

6.125.34

बलमुख्यैश्च युक्तैश्च काषायाम्बरधारिभिः।
नहि ते राजपुत्रं तं चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.३४ ॥

ପ୍ରଧାନ ସେନାପତି ଓ କାଷାୟ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ (ଭରତ ଥିଲେ)। ମାତ୍ର ବଲ୍କଳ ଓ କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ପରିହିତ ତୁମ ସେଇ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ (ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ)।

6.125.35

परिभोक्तुं व्यवस्यन्ति पौरा वै धर्मवत्सलाः।
तं धर्ममिव धर्मज्ञं देहबन्धमिवापरम् ॥ ६.१२५.३५ ॥

ଧର୍ମପ୍ରିୟ ନଗରବାସୀମାନେ ତାହା (ରାଜ୍ୟ) ଭୋଗିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ଧର୍ମ ପରି, ଧର୍ମଜ୍ଞ ପରି ଏବଂ ଆଉ ଏକ ଦେହବନ୍ଧୁ ପରି ମାନନ୍ତି।

6.125.36

उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं हनूमान् मारुतात्मजः।
वसन्तं दण्डकारण्ये यं त्वं चीरजटाधरम् ॥ ६.१२५.३६ ॥

ମାରୁତିପୁତ୍ର ହନୁମାନ ହାତ ଯୋଡ଼ି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ — "ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରେ ବାସକରୁଥିବା, ବଲ୍କଳ ଓ ଜଟାଧାରୀ ଯାହାକୁ ତୁମେ (ଜାଣ)।"

6.125.37

अनुशोचसि काकुत्स्थं स त्वां कौशलमब्रवीत्।
प्रियमाख्यामि ते देव शोकं त्यज सुदारुणम् ॥ ६.१२५.३७ ॥

ତୁମେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ (ରାମ) ପାଇଁ ଶୋକ କରୁଛ; କିନ୍ତୁ ସେ ତୁମର କୁଶଳ ପଚାରିଥିଲେ। ହେ ଦେବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ପ୍ରିୟ ସମାଚାର କହୁଛି; ଏହି ଅତି ଦାରୁଣ ଶୋକ ତ୍ୟାଗ କର।

6.125.38

अस्मिन् मुहूर्ते भ्रात्रा त्वं रामेण सह संगतः।
निहत्य रावणं रामः प्रतिलभ्य च मैथिलीम् ॥ ६.१२५.३८ ॥

ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତୁମେ ତୁମ ଭାଇ ରାମଙ୍କୁ ଭେଟିବ। ରାବଣକୁ ବଧ କରି ଏବଂ ମୈଥିଲୀ (ସୀତା)ଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ପାଇ ରାମ...

6.125.39

उपयाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः।
लक्ष्मणश्च महातेजा वैदेही च यशस्विनी।
सीता समग्रा रामेण महेन्द्रेण शची यथा ॥ ६.१२५.३९ ॥

ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସିଦ୍ଧ କରି, ମହାବଳୀ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ରାମ ଫେରୁଛନ୍ତି। ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏବଂ ଯଶସ୍ୱିନୀ ବୈଦେହୀ ମଧ୍ୟ ସଙ୍ଗେ ଅଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଶଚୀ ପରି ସୀତା ରାମଙ୍କ ସହ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛନ୍ତି।

6.125.40

एवमुक्तो हनुमता भरतः कैकयीसुतः।
पपात सहसा हृष्टो हर्षान्मोहमुपागमत् ॥ ६.१२५.४० ॥

ହନୁମାନ୍ ଏହିପରି କହିବାରୁ କୈକେୟୀ-ପୁତ୍ର ଭରତ ହର୍ଷରେ ହଠାତ୍ ପଡ଼ିଗଲେ; ଅତି ହର୍ଷରେ ସେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହେଲେ।

6.125.41

ततो मुहूर्तादुत्थाय प्रत्याश्वस्य च राघवः।
हनूमन्तमुवाचेदं भरतः प्रियवादिनम् ॥ ६.१२५.४१ ॥

ତା'ପରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରେ ଉଠି ସ୍ୱସ୍ଥ ହୋଇ ରାଘବ ଭରତ ପ୍ରିୟବାଦୀ ହନୁମାନ୍ଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।

6.125.42

अशोकजैः प्रीतिमयैः कपिमालिङ्ग्य सम्भ्रमात्।
सिषेच भरतः श्रीमान् विपुलैरश्रुबिन्दुभिः ॥ ६.१२५.४२ ॥

ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରେମରେ ଭରା ଅପାର ଅଶ୍ରୁବିନ୍ଦୁରେ ଭରତ ଉତ୍ସାହରେ କପି (ହନୁମାନ)ଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ସିକ୍ତ କଲେ।

6.125.43

देवो वा मानुषो वा त्वमनुक्रोशादिहागतः।
प्रियाख्यानस्य ते सौम्य ददामि ब्रुवतः प्रियम् ॥ ६.१२५.४३ ॥

ହେ ସୌମ୍ୟ! ତୁମେ ଦେବତା ହେଉ କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ, କରୁଣାରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛ। ପ୍ରିୟ ସମ୍ବାଦ କହୁଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଦେଉଛି।

6.125.44

गवां शतसहस्रं च ग्रामाणां च शतं परम्।
सकुण्डलाः शुभाचारा भार्याः कन्यास्तु षोडश ॥ ६.१२५.४४ ॥

ଏକ ଲକ୍ଷ ଗାଈ, ଶହେ ଉତ୍ତମ ଗ୍ରାମ, ଏବଂ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶୁଭାଚାରିଣୀ ଷୋଳଜଣ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ କନ୍ୟା।

6.125.45

हेमवर्णाः सुनासोरूः शशिसौम्याननाः स्त्रियः।
सर्वाभरणसम्पन्नाः सम्पन्नाः कुलजातिभिः ॥ ६.१२५.४५ ॥

ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣା, ସୁନ୍ଦର ନାସିକା ଓ ଊରୁ ବିଶିଷ୍ଟା, ଚନ୍ଦ୍ରସମ ସୌମ୍ୟ ମୁଖୀ ନାରୀ; ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତା, ଉତ୍ତମ କୁଳଜାତିର।

6.125.46

निशम्य रामागमनं नृपात्मजः
कपिप्रवीरस्य तदाद्भुतोपमम्।
प्रहर्षितो रामदिदृक्षयाभवत्
पुनश्च हर्षादिदमब्रवीद् वचः ॥ ६.१२५.४६ ॥

ରାମଙ୍କ ଆଗମନ ଶୁଣି, କପିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କର ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣି, ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ରାଜକୁମାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ପୁଣି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।