Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.125

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

6.125.1

अयोध्यां तु समालोक्य चिन्तयामास राघवः।
प्रियकामः प्रियं रामस्ततस्त्वरितविक्रमः ॥ ६.१२५.१ ॥

അയോധ്യയെ കണ്ടപ്പോൾ രാഘവൻ ചിന്തിച്ചു. പ്രിയം ആഗ്രഹിക്കുന്ന, വേഗവീര്യമുള്ള രാമൻ അപ്പോൾ (തനിക്ക് പ്രിയരായവരെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു).

6.125.2

चिन्तयित्वा ततो दृष्टिं वानरेषु न्यपातयत्।
उवाच धीमांस्तेजस्वी हनूमन्तं प्लवंगमम् ॥ ६.१२५.२ ॥

ചിന്തിച്ച ശേഷം അവൻ വാനരന്മാരിലേക്ക് നോട്ടം തിരിച്ചു. ബുദ്ധിമാനും തേജസ്വിയുമായവൻ ചാടുന്ന വാനരനായ ഹനുമാനോട് പറഞ്ഞു.

6.125.3

अयोध्यां त्वरितो गत्वा शीघ्रं प्लवगसत्तम।
जानीहि कच्चित् कुशली जनो नृपतिमन्दिरे ॥ ६.१२५.३ ॥

വാനരശ്രേഷ്ഠാ, വേഗത്തിൽ അയോധ്യയിൽ ചെന്ന് രാജമന്ദിരത്തിലുള്ളവർ സുഖമായിരിക്കുന്നോ എന്ന് അറിയൂ.

6.125.4

शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहं गहनगोचरम्।
निषादाधिपतिं ब्रूहि कुशलं वचनान्मम ॥ ६.१२५.४ ॥

ശൃംഗവേരപുരത്തെത്തി, ഘോരവനത്തിൽ വസിക്കുന്ന നിഷാദാധിപതി ഗുഹനോട് എന്റെ വാക്കിനാൽ ക്ഷേമം പറയുക.

6.125.5

श्रुत्वा तु मां कुशलिनमरोगं विगतज्वरम्।
भविष्यति गुहः प्रीतः स ममात्मसमः सखा ॥ ६.१२५.५ ॥

ഞാൻ സുഖമായിരിക്കുന്നുവെന്നും രോഗവും പനിയും ഇല്ലെന്നും കേട്ട് ഗുഹൻ സന്തോഷിക്കും; അവൻ എന്റെ ആത്മാവിനു തുല്യനായ സഖാവാണ്.

6.125.6

अयोध्यायाश्च ते मार्गं प्रवृत्तिं भरतस्य च।
निवेदयिष्यति प्रीतो निषादाधिपतिर्गुहः ॥ ६.१२५.६ ॥

അയോധ്യയിലേക്കുള്ള വഴിയും ഭരതന്റെ വിവരവും നിഷാദാധിപതി ഗുഹൻ സന്തോഷത്തോടെ നിന്നോട് പറയും.

6.125.7

भरतस्तु त्वया वाच्यः कुशलं वचनान्मम।
सिद्धार्थं शंस मां तस्मै सभार्यं सहलक्ष्मणम् ॥ ६.१२५.७ ॥

ഭരതനോട് എന്റെ വാക്കിനാൽ ക്ഷേമം അറിയിക്കണം. എന്റെ കാര്യം സിദ്ധിച്ചു എന്നും ഭാര്യയോടും ലക്ഷ്മണനോടുമൊപ്പം ഞാൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്നും അവനോട് പറയൂ.

6.125.8

हरणं चापि वैदेह्या रावणेन बलीयसा।
सुग्रीवेण च संवादं वालिनश्च वधं रणे ॥ ६.१२५.८ ॥

ബലവാനായ രാവണൻ വൈദേഹിയെ അപഹരിച്ചതും, സുഗ്രീവനുമായുള്ള സഖ്യവും, യുദ്ധത്തിൽ വാലിയുടെ വധവും അറിയിക്കണം.

6.125.9

मैथिल्यन्वेषणं चैव यथा चाधिगता त्वया।
लङ्घयित्वा महातोयमापगापतिमव्ययम् ॥ ६.१२५.९ ॥

മൈഥിലിയെ അന്വേഷിച്ചതും, മഹാജലമുള്ള, നാശമില്ലാത്ത സമുദ്രം കടന്ന് നീ അവളെ എങ്ങനെ കണ്ടെത്തി എന്നതും പറയണം.

6.125.10

उपयानं समुद्रस्य सागरस्य च दर्शनम्।
यथा च कारितः सेतू रावणश्च यथा हतः ॥ ६.१२५.१० ॥

സമുദ്രസമീപത്ത് എത്തിയതും സാഗരദർശനവും, പാലം എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു, രാവണൻ എങ്ങനെ വധിക്കപ്പെട്ടു എന്നതും പറയണം.

6.125.11

वरदानं महेन्द्रेण ब्रह्मणा वरुणेन च।
महादेवप्रसादाच्च पित्रा मम समागमम् ॥ ६.१२५.११ ॥

മഹേന്ദ്രനും ബ്രഹ്മാവും വരുണനും നൽകിയ വരങ്ങളും, മഹാദേവന്റെ പ്രസാദവും, എന്റെ പിതാവുമായുള്ള സമാഗമവും പറയണം.

6.125.12

उपयातं च मां सौम्य भरताय निवेदय।
सह राक्षसराजेन हरीणामीश्वरेण च ॥ ६.१२५.१२ ॥

സൗമ്യനേ! രാക്ഷസരാജാവിനോടും വാനരേശ്വരനോടും ഒപ്പം ഞാൻ തിരിച്ചെത്തുന്നു എന്ന് ഭരതനെ അറിയിക്കൂ.

6.125.13

जित्वा शत्रुगणान् रामः प्राप्य चानुत्तमं यशः।
उपायाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः ॥ ६.१२५.१३ ॥

ശത്രുസംഘങ്ങളെ ജയിച്ച്, അത്യുത്തമമായ യശസ്സ് നേടി, കൃതാർത്ഥനായ രാമൻ മഹാബലരായ മിത്രങ്ങളോടൊപ്പം മടങ്ങിവരികയാണ്.

6.125.14

एतच्छ्रुत्वा यमाकारं भजते भरतस्ततः।
स च ते वेदितव्यः स्यात् सर्वं यच्चापि मां प्रति ॥ ६.१२५.१४ ॥

ഇതു കേട്ട് ഭരതൻ യമതുല്യമായ സംയമത്തോടെ പെരുമാറും; എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള സർവ്വവും നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

6.125.15

ज्ञेयाः सर्वे च वृत्तान्ता भरतस्येङ्गितानि च।
तत्त्वेन मुखवर्णेन दृष्ट्या व्याभाषितेन च ॥ ६.१२५.१५ ॥

ഭരതന്റെ സകല വിവരങ്ങളും അവന്റെ ചേഷ്ടകളും—മുഖവർണ്ണം, നോട്ടം, സംഭാഷണം എന്നിവയാൽ—നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയണം.

6.125.16

सर्वकामसमृद्धं हि हस्त्यश्वरथसंकुलम्।
पितृपैतामहं राज्यं कस्य नावर्तयेन्मनः ॥ ६.१२५.१६ ॥

സകല ആഗ്രഹങ്ങളും നിറഞ്ഞ, ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞ, പിതൃപിതാമഹന്മാരുടെ രാജ്യം—ആരുടെ മനസ്സാണ് അതിലേക്ക് തിരിയാത്തത്?

6.125.17

संगत्या भरतः श्रीमान् राज्येनार्थी स्वयं भवेत्।
प्रशास्तु वसुधां सर्वामखिलां रघुनन्दनः ॥ ६.१२५.१७ ॥

ശ്രീമാനായ ഭരതൻ സ്വയം രാജ്യം ആഗ്രഹിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ രഘുനന്ദനനായ രാമൻ തന്നെ സമസ്ത ഭൂമിയും ഭരിക്കട്ടെ.

6.125.18

तस्य बुद्धिं च विज्ञाय व्यवसायं च वानर।
यावन्न दूरं याताः स्मः क्षिप्रमागन्तुमर्हसि ॥ ६.१२५.१८ ॥

വാനരാ, അവന്റെ ചിന്തയും നിശ്ചയവും മനസ്സിലാക്കി, ഞങ്ങൾ ഏറെ ദൂരം പോകുന്നതിനു മുമ്പേ നീ വേഗം തിരിച്ചുവരണം.

6.125.19

मानुषं धारयन् रूपमयोध्यां त्वरितो ययौ ॥ ६.१२५.१९ ॥

മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച് അദ്ദേഹം വേഗത്തിൽ അയോധ്യയിലേക്ക് പോയി.

6.125.20

अथोत्पपात वेगेन हनूमान् मारुतात्मजः।
गरुत्मानिव वेगेन जिघृक्षन्नुरगोत्तमम् ॥ ६.१२५.२० ॥

അപ്പോൾ വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ വേഗത്തിൽ ഉയർന്നുചാടി, ശ്രേഷ്ഠനായ സർപ്പത്തെ പിടിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന ഗരുഡനെപ്പോലെ.

6.125.21

लङ्घयित्वा पितृपथं विहगेन्द्रालयं शुभम्।
गङ्गायमुनयोर्भीमं समतीत्य समागमम् ॥ ६.१२५.२१ ॥

പിതൃമാർഗ്ഗവും പക്ഷിരാജന്റെ ശുഭമായ ആലയവും കടന്ന്, ഗംഗയും യമുനയും ചേരുന്ന ഭയങ്കരമായ സംഗമം കടന്ന്.

6.125.22

शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहमासाद्य वीर्यवान्।
स वाचा शुभया हृष्टो हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२२ ॥

ശൃംഗവേരപുരത്തിലെത്തി, വീര്യവാനായ ഹനുമാൻ ഗുഹന്റെ അടുത്തെത്തി, സന്തോഷത്തോടെ ശുഭവാക്കുകളാൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

6.125.23

सखा तु तव काकुत्स्थो रामः सत्यपराक्रमः।
ससीतः सह सौमित्रिः स त्वां कुशलमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२३ ॥

നിന്റെ സുഹൃത്ത്, കാകുത്സ്ഥനായ, സത്യപരാക്രമിയായ രാമൻ സീതയോടും സൗമിത്രിയോടും കൂടെയുണ്ട്; അദ്ദേഹം നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു.

6.125.24

पञ्चमीमद्य रजनीमुषित्वा वचनान्मुनेः।
भरद्वाजाभ्यनुज्ञातं द्रक्ष्यस्यत्रैव राघवम् ॥ ६.१२५.२४ ॥

ഇന്ന് അഞ്ചാമത്തെ രാത്രി മുനിയുടെ വാക്കനുസരിച്ച് ഇവിടെ താമസിച്ച്, ഭരദ്വാജന്റെ അനുമതി വാങ്ങി, ഇവിടെത്തന്നെ രാഘവനെ കാണും.

6.125.25

एवमुक्त्वा महातेजाः सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
उत्पपात महावेगाद् वेगवानविचारयन् ॥ ६.१२५.२५ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, മഹാതേജസ്വിയും സന്തോഷത്താൽ രോമാഞ്ചമണിഞ്ഞവനുമായ വേഗവാൻ ആലോചിക്കാതെ മഹാവേഗത്തോടെ ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു.

6.125.26

सोऽपश्यद् रामतीर्थं च नदीं वालुकिनीं तथा।
वरूथीं गोमतीं चैव भीमं शालवनं तथा ॥ ६.१२५.२६ ॥

അദ്ദേഹം രാമതീർത്ഥവും വാലുകിനി നദിയും വരൂഥിയും ഗോമതിയും ഭയങ്കരമായ ശാലവനവും കണ്ടു.

6.125.27

प्रजाश्च बहुसाहस्रीः स्फीताञ्जनपदानपि।
स गत्वा दूरमध्वानं त्वरितः कपिकुञ्जरः ॥ ६.१२५.२७ ॥

പല ആയിരം ജനങ്ങളെയും സമൃദ്ധമായ ജനപദങ്ങളെയും കടന്ന്, കപികുഞ്ജരൻ ദൂരമേറിയ വഴി വേഗത്തിൽ പിന്നിട്ടു.

6.125.28

आससाद द्रुमान् फुल्लान् नन्दिग्रामसमीपगान्।
सुराधिपस्योपवने यथा चैत्ररथे द्रुमान् ॥ ६.१२५.२८ ॥

നന്ദിഗ്രാമത്തിനടുത്തുള്ള പൂത്ത വൃക്ഷങ്ങളിലെത്തി; ദേവേന്ദ്രന്റെ ചൈത്രരഥ ഉദ്യാനത്തിലെ വൃക്ഷങ്ങൾ പോലെയായിരുന്നു അവ.

6.125.29

स्त्रीभिः सपुत्रैः पौत्रैश्च रममाणैः स्वलंकृतैः।
क्रोशमात्रे त्वयोध्यायाश्चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.२९ ॥

സ്ത്രീകളോടും പുത്രന്മാരോടും പൗത്രന്മാരോടുമൊത്ത് രമിക്കുന്നവരും നന്നായി അലങ്കരിച്ചവരുമായ; അയോധ്യയിൽനിന്ന് ഒരു ക്രോശദൂരത്തിൽ, മരവുരിയും കറുത്ത മാൻതോലും ധരിച്ച്.

6.125.30

ददर्श भरतं दीनं कृशमाश्रमवासिनम्।
जटिलं मलदिग्धाङ्गं भ्रातृव्यसनकर्शितम् ॥ ६.१२५.३० ॥

സഹോദരന്റെ ദുരിതത്താൽ മെലിഞ്ഞ, ആശ്രമത്തിൽ വസിക്കുന്ന, ജടാധാരിയായ, ചെളി പുരണ്ട ശരീരമുള്ള ദീനനായ ഭരതനെ അദ്ദേഹം കണ്ടു.

6.125.31

फलमूलाशिनं दान्तं तापसं धर्मचारिणम्।
समुन्नतजटाभारं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ६.१२५.३१ ॥

പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും ഭക്ഷിക്കുന്നവനും, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ളവനും, തപസ്വിയും, ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നവനും, ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ജടാഭാരമുള്ളവനും, മരവുരിയും മാൻതോലും ധരിച്ചവനുമായ ആ ഭരതനെ (അവൻ കണ്ടു).

6.125.32

नियतं भावितात्मानं ब्रह्मर्षिसमतेजसम्।
पादुके ते पुरस्कृत्य प्रशासन्तं वसुंधराम् ॥ ६.१२५.३२ ॥

നിയമനിഷ്ഠയുള്ളവനും, ശുദ്ധമനസ്സുള്ളവനും, ബ്രഹ്മർഷിക്കു തുല്യതേജസ്സുള്ളവനും, നിന്റെ പാദുകങ്ങളെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഭൂമിയെ ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവനുമായ ആ ഭരതനെ (അവൻ കണ്ടു).

6.125.33

चातुर्वर्ण्यस्य लोकस्य त्रातारं सर्वतो भयात्।
उपस्थितममात्यैश्च शुचिभिश्च पुरोहितैः ॥ ६.१२५.३३ ॥

നാലു വർണ്ണങ്ങളിലുള്ള ലോകത്തിന് എല്ലാ ഭയങ്ങളിൽനിന്നും രക്ഷകനായവനും, ശുദ്ധരായ അമാത്യന്മാരാലും പുരോഹിതന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് ഇരുന്നവനുമായ അവനെ (അവൻ കണ്ടു).

6.125.34

बलमुख्यैश्च युक्तैश्च काषायाम्बरधारिभिः।
नहि ते राजपुत्रं तं चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.३४ ॥

പ്രധാന സേനാനായകന്മാരോടും കാഷായവസ്ത്രധാരികളോടും കൂടിയിരുന്നവൻ. എന്നാൽ മരവുരിയും കറുത്ത മാൻതോലും ധരിച്ച നിന്റെ ആ രാജകുമാരനെ (അവർ കണ്ടില്ല).

6.125.35

परिभोक्तुं व्यवस्यन्ति पौरा वै धर्मवत्सलाः।
तं धर्ममिव धर्मज्ञं देहबन्धमिवापरम् ॥ ६.१२५.३५ ॥

ധർമ്മപ്രിയരായ പൗരന്മാർ അത് (രാജ്യം) ആസ്വദിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നില്ല. അവനെ ധർമ്മം പോലെയും, ധർമ്മജ്ഞനെ പോലെയും, മറ്റൊരു ശരീരബന്ധു പോലെയും അവർ കരുതുന്നു.

6.125.36

उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं हनूमान् मारुतात्मजः।
वसन्तं दण्डकारण्ये यं त्वं चीरजटाधरम् ॥ ६.१२५.३६ ॥

മാരുതിപുത്രനായ ഹനുമാൻ കൈകൾ കൂപ്പി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു — "ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന, മരവുരിയും ജടയും ധരിച്ചവനെ നീ (അറിയും)."

6.125.37

अनुशोचसि काकुत्स्थं स त्वां कौशलमब्रवीत्।
प्रियमाख्यामि ते देव शोकं त्यज सुदारुणम् ॥ ६.१२५.३७ ॥

നീ കാകുത്സ്ഥനെ (രാമനെ) ഓർത്ത് ദുഃഖിക്കുന്നു; എന്നാൽ അദ്ദേഹം നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു. ഹേ ദേവാ, നിനക്ക് ഒരു പ്രിയവാർത്ത ഞാൻ അറിയിക്കാം; ഈ അതിദാരുണമായ ശോകം ഉപേക്ഷിക്കുക.

6.125.38

अस्मिन् मुहूर्ते भ्रात्रा त्वं रामेण सह संगतः।
निहत्य रावणं रामः प्रतिलभ्य च मैथिलीम् ॥ ६.१२५.३८ ॥

ഈ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ നീ സഹോദരൻ രാമനോടു ചേരും. രാവണനെ വധിച്ച്, മൈഥിലിയെ (സീതയെ) വീണ്ടും നേടി രാമൻ...

6.125.39

उपयाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः।
लक्ष्मणश्च महातेजा वैदेही च यशस्विनी।
सीता समग्रा रामेण महेन्द्रेण शची यथा ॥ ६.१२५.३९ ॥

ലക്ഷ്യം സാധിച്ച്, മഹാബലരായ മിത്രങ്ങളോടൊപ്പം രാമൻ മടങ്ങിവരുന്നു. മഹാതേജസ്വിയായ ലക്ഷ്മണനും യശസ്വിനിയായ വൈദേഹിയും ഒപ്പമുണ്ട്; ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ശചി എന്നപോലെ സീത രാമനോടൊപ്പം പൂർണയായിരിക്കുന്നു.

6.125.40

एवमुक्तो हनुमता भरतः कैकयीसुतः।
पपात सहसा हृष्टो हर्षान्मोहमुपागमत् ॥ ६.१२५.४० ॥

ഹനുമാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കൈകേയിയുടെ പുത്രനായ ഭരതൻ സന്തോഷത്താൽ പെട്ടെന്ന് വീണു; അതിസന്തോഷത്താൽ ബോധം കെട്ടു.

6.125.41

ततो मुहूर्तादुत्थाय प्रत्याश्वस्य च राघवः।
हनूमन्तमुवाचेदं भरतः प्रियवादिनम् ॥ ६.१२५.४१ ॥

പിന്നെ ഒരു നിമിഷത്തിനുശേഷം എഴുന്നേറ്റ്, സ്വസ്ഥത വീണ്ടെടുത്ത രാഘവനായ ഭരതൻ, പ്രിയവാക്കുകൾ പറഞ്ഞ ഹനുമാനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

6.125.42

अशोकजैः प्रीतिमयैः कपिमालिङ्ग्य सम्भ्रमात्।
सिषेच भरतः श्रीमान् विपुलैरश्रुबिन्दुभिः ॥ ६.१२५.४२ ॥

ആനന്ദവും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ ഏറെ കണ്ണുനീർത്തുള്ളികളാൽ, ഭരതൻ ആവേശത്തോടെ വാനരനായ ഹനുമാനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് നനച്ചു.

6.125.43

देवो वा मानुषो वा त्वमनुक्रोशादिहागतः।
प्रियाख्यानस्य ते सौम्य ददामि ब्रुवतः प्रियम् ॥ ६.१२५.४३ ॥

സൗമ്യനേ! നീ ദേവനോ മനുഷ്യനോ, കരുണകൊണ്ട് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു. പ്രിയവാർത്ത പറയുന്ന നിനക്ക് ഞാൻ പ്രിയമായത് നൽകുന്നു.

6.125.44

गवां शतसहस्रं च ग्रामाणां च शतं परम्।
सकुण्डलाः शुभाचारा भार्याः कन्यास्तु षोडश ॥ ६.१२५.४४ ॥

ഒരു ലക്ഷം പശുക്കളും നൂറ് ശ്രേഷ്ഠ ഗ്രാമങ്ങളും, കുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ച, ശുഭാചാരമുള്ള പതിനാറ് ഭാര്യമാരും കന്യകമാരും.

6.125.45

हेमवर्णाः सुनासोरूः शशिसौम्याननाः स्त्रियः।
सर्वाभरणसम्पन्नाः सम्पन्नाः कुलजातिभिः ॥ ६.१२५.४५ ॥

സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള, സുന്ദരമായ മൂക്കും തുടകളുമുള്ള, ചന്ദ്രസമാനമായ സൗമ്യമുഖങ്ങളുള്ള സ്ത്രീകൾ; എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ചേർന്നവർ; നല്ല കുലജാതിയുള്ളവർ.

6.125.46

निशम्य रामागमनं नृपात्मजः
कपिप्रवीरस्य तदाद्भुतोपमम्।
प्रहर्षितो रामदिदृक्षयाभवत्
पुनश्च हर्षादिदमब्रवीद् वचः ॥ ६.१२५.४६ ॥

രാമന്റെ വരവ് കേട്ട്, കപിശ്രേഷ്ഠന്റെ ആ അദ്ഭുതവാക്കുകൾ കേട്ട്, രാമനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ രാജകുമാരൻ അത്യധികം സന്തോഷിച്ചു; വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.