வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.125.1
अयोध्यां तु समालोक्य चिन्तयामास राघवः।
प्रियकामः प्रियं रामस्ततस्त्वरितविक्रमः ॥ ६.१२५.१ ॥
அயோத்தியை நோக்கிய ராகவன் சிந்தித்தான். பிரியத்தை விரும்பும், விரைந்த வீரமுடைய ராமன் அப்போது (தனக்குப் பிரியமானவர்களைப் பற்றி சிந்தித்தான்).
6.125.2
चिन्तयित्वा ततो दृष्टिं वानरेषु न्यपातयत्।
उवाच धीमांस्तेजस्वी हनूमन्तं प्लवंगमम् ॥ ६.१२५.२ ॥
சிந்தித்த பின் வானரர்கள் மீது பார்வையைச் செலுத்தினான். அறிவுடைய, ஒளிமிக்க அவன், தாவிச்செல்லும் வானரன் அனுமானிடம் கூறினான்.
6.125.3
अयोध्यां त्वरितो गत्वा शीघ्रं प्लवगसत्तम।
जानीहि कच्चित् कुशली जनो नृपतिमन्दिरे ॥ ६.१२५.३ ॥
வானரர்களில் சிறந்தவனே, விரைவில் அயோத்தியை அடைந்து அரச மாளிகையில் உள்ளோர் நலமா என்று அறிந்து வா.
6.125.4
शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहं गहनगोचरम्।
निषादाधिपतिं ब्रूहि कुशलं वचनान्मम ॥ ६.१२५.४ ॥
சிருங்கவேரபுரத்தை அடைந்து, அடர்ந்த காட்டில் வசிக்கும் நிஷாதர்களின் தலைவன் குகனிடம் என் சொல்லால் நலம் கூறு.
6.125.5
श्रुत्वा तु मां कुशलिनमरोगं विगतज्वरम्।
भविष्यति गुहः प्रीतः स ममात्मसमः सखा ॥ ६.१२५.५ ॥
நான் நலமாகவும் நோயின்றியும் காய்ச்சலின்றியும் இருப்பதைக் கேட்டு குகன் மகிழ்வான்; அவன் என் ஆத்மாவுக்கு நிகரான நண்பன்.
6.125.6
अयोध्यायाश्च ते मार्गं प्रवृत्तिं भरतस्य च।
निवेदयिष्यति प्रीतो निषादाधिपतिर्गुहः ॥ ६.१२५.६ ॥
அயோத்திக்கான வழியையும் பரதனின் நிலைமையையும் நிஷாதர் தலைவன் குகன் மகிழ்வுடன் உனக்குத் தெரிவிப்பான்.
6.125.7
भरतस्तु त्वया वाच्यः कुशलं वचनान्मम।
सिद्धार्थं शंस मां तस्मै सभार्यं सहलक्ष्मणम् ॥ ६.१२५.७ ॥
பரதனிடம் என் சார்பாக நலத்தைச் சொல். அவனிடம் நான் காரியம் வெற்றி பெற்றதைச் சொல்; மனைவியுடனும் லக்ஷ்மணனுடனும் நான் நலமாக இருக்கிறேன் என்று கூறு.
6.125.8
हरणं चापि वैदेह्या रावणेन बलीयसा।
सुग्रीवेण च संवादं वालिनश्च वधं रणे ॥ ६.१२५.८ ॥
வலிமை மிக்க ராவணனால் வைதேஹி கவரப்பட்டதையும், சுக்ரீவனுடனான ஒப்பந்தத்தையும், போரில் வாலி கொல்லப்பட்டதையும் சொல்.
6.125.9
मैथिल्यन्वेषणं चैव यथा चाधिगता त्वया।
लङ्घयित्वा महातोयमापगापतिमव्ययम् ॥ ६.१२५.९ ॥
மைதிலியைத் தேடியதையும், அழியாத கடலாகிய நதிகளின் தலைவனைத் தாண்டி அவளை நீ எவ்வாறு கண்டாய் என்பதையும் சொல்.
6.125.10
उपयानं समुद्रस्य सागरस्य च दर्शनम्।
यथा च कारितः सेतू रावणश्च यथा हतः ॥ ६.१२५.१० ॥
கடலை அடைந்ததையும் கடலைக் கண்டதையும், பாலம் எவ்வாறு கட்டப்பட்டது, ராவணன் எவ்வாறு கொல்லப்பட்டான் என்பதையும் சொல்.
6.125.11
वरदानं महेन्द्रेण ब्रह्मणा वरुणेन च।
महादेवप्रसादाच्च पित्रा मम समागमम् ॥ ६.१२५.११ ॥
மகேந்திரன், பிரம்மா, வருணன் அளித்த வரங்களையும், மகாதேவனின் அருளாலும், என் தந்தையுடன் சந்தித்ததையும் சொல்.
6.125.12
उपयातं च मां सौम्य भरताय निवेदय।
सह राक्षसराजेन हरीणामीश्वरेण च ॥ ६.१२५.१२ ॥
நற்குணனே! என் வருகையை பரதனுக்குத் தெரிவி. அரக்கர்களின் அரசனுடனும், வானரங்களின் தலைவனுடனும் நான் வந்துகொண்டிருக்கிறேன் என்று சொல்.
6.125.13
जित्वा शत्रुगणान् रामः प्राप्य चानुत्तमं यशः।
उपायाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः ॥ ६.१२५.१३ ॥
எதிரிக் கூட்டங்களை வென்று, மிகச் சிறந்த புகழைப் பெற்று, நிறைவேறிய நோக்கத்துடன் ராமன் வலிமைமிக்க நண்பர்களுடன் திரும்பி வருகிறான்.
6.125.14
एतच्छ्रुत्वा यमाकारं भजते भरतस्ततः।
स च ते वेदितव्यः स्यात् सर्वं यच्चापि मां प्रति ॥ ६.१२५.१४ ॥
இதைக் கேட்டதும் பரதன் யமனைப் போன்ற கட்டுப்பாட்டுடன் நடந்துகொள்வான்; என்னைப் பற்றிய அனைத்தையும் நீ அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.
6.125.15
ज्ञेयाः सर्वे च वृत्तान्ता भरतस्येङ्गितानि च।
तत्त्वेन मुखवर्णेन दृष्ट्या व्याभाषितेन च ॥ ६.१२५.१५ ॥
பரதனின் அனைத்து நிகழ்வுகளையும் அவன் சைகைகளையும் நீ உண்மையாக அறிய வேண்டும்—அவன் முகத்தின் நிறத்தாலும், பார்வையாலும், பேச்சாலும்.
6.125.16
सर्वकामसमृद्धं हि हस्त्यश्वरथसंकुलम्।
पितृपैतामहं राज्यं कस्य नावर्तयेन्मनः ॥ ६.१२५.१६ ॥
எல்லா விருப்பங்களும் நிறைந்து, யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் நிறைந்த, முன்னோர் வழிவந்த அரசு—எவன் மனம் அதன்பால் திரும்பாது?
6.125.17
संगत्या भरतः श्रीमान् राज्येनार्थी स्वयं भवेत्।
प्रशास्तु वसुधां सर्वामखिलां रघुनन्दनः ॥ ६.१२५.१७ ॥
செல்வம் நிறைந்த பரதன் தானாகவே அரசை விரும்பக்கூடும்; ஆயினும் ரகுநந்தனனாகிய ராமனே முழு பூமியையும் ஆளட்டும்.
6.125.18
तस्य बुद्धिं च विज्ञाय व्यवसायं च वानर।
यावन्न दूरं याताः स्मः क्षिप्रमागन्तुमर्हसि ॥ ६.१२५.१८ ॥
வானரனே, அவனுடைய எண்ணத்தையும் முடிவையும் அறிந்து, நாங்கள் வெகுதூரம் செல்லாத முன், நீ விரைவில் திரும்பி வர வேண்டும்.
6.125.19
मानुषं धारयन् रूपमयोध्यां त्वरितो ययौ ॥ ६.१२५.१९ ॥
மனித உருவை ஏற்றுக்கொண்டு அவர் விரைவாக அயோத்தியை நோக்கிச் சென்றார்.
6.125.20
अथोत्पपात वेगेन हनूमान् मारुतात्मजः।
गरुत्मानिव वेगेन जिघृक्षन्नुरगोत्तमम् ॥ ६.१२५.२० ॥
அப்போது வாயுவின் மகனான அனுமான் வேகமாகப் பாய்ந்தார், சிறந்த பாம்பைப் பிடிக்க விரும்பும் கருடனைப் போல.
6.125.21
लङ्घयित्वा पितृपथं विहगेन्द्रालयं शुभम्।
गङ्गायमुनयोर्भीमं समतीत्य समागमम् ॥ ६.१२५.२१ ॥
முன்னோர் வழியையும், பறவை அரசனின் புனித வாசஸ்தலத்தையும் தாண்டி, கங்கை யமுனையின் அச்சமூட்டும் சங்கமத்தைக் கடந்து.
6.125.22
शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहमासाद्य वीर्यवान्।
स वाचा शुभया हृष्टो हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२२ ॥
சிருங்கவேரபுரத்தை அடைந்து, வலிமைமிக்க அனுமான் குகனை அணுகி, மகிழ்ச்சியுடன் இனிய சொற்களில் இவ்வாறு கூறினார்.
6.125.23
सखा तु तव काकुत्स्थो रामः सत्यपराक्रमः।
ससीतः सह सौमित्रिः स त्वां कुशलमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२३ ॥
உன் நண்பன், காகுத்ஸ்தனான சத்தியபராக்கிரமன் ராமன், சீதையுடனும் சௌமித்திரியுடனும் இருக்கிறார்; அவர் உன் நலனை விசாரித்தார்.
6.125.24
पञ्चमीमद्य रजनीमुषित्वा वचनान्मुनेः।
भरद्वाजाभ्यनुज्ञातं द्रक्ष्यस्यत्रैव राघवम् ॥ ६.१२५.२४ ॥
இன்று ஐந்தாவது இரவு முனிவரின் சொல்லின்படி தங்கி, பரத்வாஜரின் அனுமதி பெற்று, இங்கேயே ராகவனைக் காண்பாய்.
6.125.25
एवमुक्त्वा महातेजाः सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
उत्पपात महावेगाद् वेगवानविचारयन् ॥ ६.१२५.२५ ॥
இவ்வாறு கூறி, மகா தேஜஸ்வியும் மகிழ்ச்சியால் மயிர் சிலிர்த்தவருமான அந்த வேகமானவர் சிந்திக்காமல் பெரும் வேகத்துடன் மேலே பாய்ந்தார்.
6.125.26
सोऽपश्यद् रामतीर्थं च नदीं वालुकिनीं तथा।
वरूथीं गोमतीं चैव भीमं शालवनं तथा ॥ ६.१२५.२६ ॥
அவர் ராம தீர்த்தம், வாலுகினி நதி, வரூதி, கோமதி மற்றும் பயங்கரமான சால வனத்தையும் கண்டார்.
6.125.27
प्रजाश्च बहुसाहस्रीः स्फीताञ्जनपदानपि।
स गत्वा दूरमध्वानं त्वरितः कपिकुञ्जरः ॥ ६.१२५.२७ ॥
பல ஆயிரம் மக்களையும் செழிப்பான நாடுகளையும் கடந்து, அந்த குரங்குகளில் யானையானவர் நெடுந்தூரம் விரைவாகச் சென்றார்.
6.125.28
आससाद द्रुमान् फुल्लान् नन्दिग्रामसमीपगान्।
सुराधिपस्योपवने यथा चैत्ररथे द्रुमान् ॥ ६.१२५.२८ ॥
நந்திகிராமத்தின் அருகில் மலர்ந்த மரங்களை அடைந்தார்; அவை தேவேந்திரனின் சைத்ரரத உத்யானத்தின் மரங்களைப் போல் இருந்தன.
6.125.29
स्त्रीभिः सपुत्रैः पौत्रैश्च रममाणैः स्वलंकृतैः।
क्रोशमात्रे त्वयोध्यायाश्चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.२९ ॥
மனைவியர், மகன்கள், பேரன்கள் ஆகியோருடன் மகிழ்ந்து, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள்; அயோத்தியிலிருந்து ஒரு குரோச தூரத்தில், மரவுரியும் கருங்கலைமானின் தோலும் அணிந்து.
6.125.30
ददर्श भरतं दीनं कृशमाश्रमवासिनम्।
जटिलं मलदिग्धाङ्गं भ्रातृव्यसनकर्शितम् ॥ ६.१२५.३० ॥
சகோதரனின் துயரத்தால் மெலிந்து, ஆசிரமத்தில் வசிக்கும், சடையுள்ள, அழுக்கு படிந்த உடலுடைய, துயரமுற்ற பரதனைக் கண்டார்.
6.125.31
फलमूलाशिनं दान्तं तापसं धर्मचारिणम्।
समुन्नतजटाभारं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ६.१२५.३१ ॥
கனிகளையும் கிழங்குகளையும் உண்பவரும், தன்னடக்கமுள்ளவரும், தவசியும், தர்மத்தை கடைப்பிடிப்பவரும், உயர்ந்து நின்ற சடைப்பாரம் உடையவரும், மரவுரியும் மான்தோலும் உடுத்தவருமான அவரை (அவர் கண்டார்).
6.125.32
नियतं भावितात्मानं ब्रह्मर्षिसमतेजसम्।
पादुके ते पुरस्कृत्य प्रशासन्तं वसुंधराम् ॥ ६.१२५.३२ ॥
ஒழுக்கமுள்ளவரும், தூய மனமுடையவரும், பிரம்மரிஷிக்கு இணையான தேஜஸ் உடையவரும், உன் பாதுகைகளை முன்னிறுத்தி பூமியை ஆண்டுகொண்டிருந்தவருமான அவரை (அவர் கண்டார்).
6.125.33
चातुर्वर्ण्यस्य लोकस्य त्रातारं सर्वतो भयात्।
उपस्थितममात्यैश्च शुचिभिश्च पुरोहितैः ॥ ६.१२५.३३ ॥
நால்வகை வர்ணத்தாருக்கும் உலகத்தினருக்கும் எல்லா பயத்திலிருந்தும் காப்பாளராக இருப்பவரும், தூய அமைச்சர்களாலும் புரோகிதர்களாலும் சூழப்பட்டு அமர்ந்திருந்தவருமான அவரை (அவர் கண்டார்).
6.125.34
बलमुख्यैश्च युक्तैश्च काषायाम्बरधारिभिः।
नहि ते राजपुत्रं तं चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.३४ ॥
முதன்மைப் படைத்தலைவர்களுடனும், காவி உடை அணிந்தவர்களுடனும் கூடியிருந்தவர் (அவ்வாறிருந்தார்). ஆனால் மரவுரியும் கருமான் தோலும் உடுத்திய உன் அந்த அரச குமாரனை (அவர்கள் பார்க்கவில்லை).
6.125.35
परिभोक्तुं व्यवस्यन्ति पौरा वै धर्मवत्सलाः।
तं धर्ममिव धर्मज्ञं देहबन्धमिवापरम् ॥ ६.१२५.३५ ॥
தர்மத்தில் பற்றுள்ள நகரவாசிகள், அவனை (அந்த அரச உடைமையை) அனுபவிக்கத் துணியவில்லை. அவரை தர்மத்தைப் போலவும், தர்மம் அறிந்தவரைப் போலவும், மற்றொரு உடன்பிறப்பைப் போலவும் அவர்கள் கருதுகிறார்கள்.
6.125.36
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं हनूमान् मारुतात्मजः।
वसन्तं दण्डकारण्ये यं त्वं चीरजटाधरम् ॥ ६.१२५.३६ ॥
மாருதியின் மகனான அனுமான், கைகூப்பி இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: "தண்டகாரண்யத்தில் வசிப்பவரும், மரவுரியும் சடையும் தரித்தவருமான அவரை நீ (அறிவாய்)."
6.125.37
अनुशोचसि काकुत्स्थं स त्वां कौशलमब्रवीत्।
प्रियमाख्यामि ते देव शोकं त्यज सुदारुणम् ॥ ६.१२५.३७ ॥
நீ காகுத்ஸ்தரை (ராமரை) எண்ணித் துயருகிறாய்; ஆனால் அவர் உன் நலத்தைப் பற்றி விசாரித்தார். தேவனே, உனக்கு ஒரு இனிய செய்தியைச் சொல்கிறேன்; இந்தக் கொடிய துயரத்தை விட்டுவிடு.
6.125.38
अस्मिन् मुहूर्ते भ्रात्रा त्वं रामेण सह संगतः।
निहत्य रावणं रामः प्रतिलभ्य च मैथिलीम् ॥ ६.१२५.३८ ॥
இந்த நேரத்திலேயே நீ உன் சகோதரன் ராமருடன் ஒன்று சேர்வாய். ராவணனை வீழ்த்தி, மைதிலியை (சீதையை) மீண்டும் பெற்று ராமர்...
6.125.39
उपयाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः।
लक्ष्मणश्च महातेजा वैदेही च यशस्विनी।
सीता समग्रा रामेण महेन्द्रेण शची यथा ॥ ६.१२५.३९ ॥
தம் நோக்கம் நிறைவேறி, வலிமை மிக்க நண்பர்களுடன் ராமர் திரும்பி வருகிறார். மகாதேஜஸ்வியான லக்ஷ்மணரும் புகழ்மிக்க வைதேஹியும் உடன் உள்ளனர்; இந்திரனுடன் சசி இருப்பது போல சீதை ராமருடன் முழுமையாக இருக்கிறாள்.
6.125.40
एवमुक्तो हनुमता भरतः कैकयीसुतः।
पपात सहसा हृष्टो हर्षान्मोहमुपागमत् ॥ ६.१२५.४० ॥
ஹனுமான் இவ்வாறு கூறியதும், கைகேயியின் மகன் பரதன் மகிழ்ச்சியால் திடீரென விழுந்தார்; மிகுந்த மகிழ்ச்சியால் மயக்கமடைந்தார்.
6.125.41
ततो मुहूर्तादुत्थाय प्रत्याश्वस्य च राघवः।
हनूमन्तमुवाचेदं भरतः प्रियवादिनम् ॥ ६.१२५.४१ ॥
பின்னர் ஒரு கணத்திற்குப் பிறகு எழுந்து தன்னைத் தேற்றிக்கொண்ட ராகவ பரதன், இனிய சொற்களைப் பேசிய ஹனுமானிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
6.125.42
अशोकजैः प्रीतिमयैः कपिमालिङ्ग्य सम्भ्रमात्।
सिषेच भरतः श्रीमान् विपुलैरश्रुबिन्दुभिः ॥ ६.१२५.४२ ॥
ஆனந்தத்தாலும் அன்பாலும் நிறைந்த, மிகுந்த கண்ணீர்த் துளிகளால், பரதன் ஆவலுடன் குரங்கான ஹனுமானைத் தழுவி நனைத்தார்.
6.125.43
देवो वा मानुषो वा त्वमनुक्रोशादिहागतः।
प्रियाख्यानस्य ते सौम्य ददामि ब्रुवतः प्रियम् ॥ ६.१२५.४३ ॥
நற்குணம் நிறைந்தவனே! நீ தேவனோ மனிதனோ, இரக்கத்தால் இங்கு வந்திருக்கிறாய். இனிய செய்தியைச் சொல்லும் உனக்கு நான் இன்பம் அளிக்கிறேன்.
6.125.44
गवां शतसहस्रं च ग्रामाणां च शतं परम्।
सकुण्डलाः शुभाचारा भार्याः कन्यास्तु षोडश ॥ ६.१२५.४४ ॥
ஒரு லட்சம் பசுக்களும், நூறு சிறந்த கிராமங்களும், குண்டலங்கள் அணிந்த, நல்ல நடத்தையுள்ள பதினாறு மனைவியரும் கன்னியரும்.
6.125.45
हेमवर्णाः सुनासोरूः शशिसौम्याननाः स्त्रियः।
सर्वाभरणसम्पन्नाः सम्पन्नाः कुलजातिभिः ॥ ६.१२५.४५ ॥
பொன்னிறமும், அழகிய மூக்கும் தொடைகளும், நிலவு போன்ற இனிய முகமும் கொண்ட பெண்கள்; எல்லா அணிகலன்களும் நிறைந்தவர்கள்; நல்ல குலமும் பிறப்பும் உள்ளவர்கள்.
6.125.46
निशम्य रामागमनं नृपात्मजः
कपिप्रवीरस्य तदाद्भुतोपमम्।
प्रहर्षितो रामदिदृक्षयाभवत्
पुनश्च हर्षादिदमब्रवीद् वचः ॥ ६.१२५.४६ ॥
ராமரின் வருகையைக் கேட்ட அரசகுமாரன், குரங்குகளில் சிறந்தவனின் அந்த அற்புதமான சொற்களைக் கேட்டு, ராமனைக் காணும் விருப்பத்தால் மகிழ்ந்து, மீண்டும் மகிழ்ச்சியுடன் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான்.