Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.125.1
अयोध्यां तु समालोक्य चिन्तयामास राघवः।
प्रियकामः प्रियं रामस्ततस्त्वरितविक्रमः ॥ ६.१२५.१ ॥
Ao contemplar Ayodhyā, Rāghava pôs-se a refletir. Rāma, desejoso do que é querido e de valor veloz, então pensou nos seus entes queridos.
6.125.2
चिन्तयित्वा ततो दृष्टिं वानरेषु न्यपातयत्।
उवाच धीमांस्तेजस्वी हनूमन्तं प्लवंगमम् ॥ ६.१२५.२ ॥
Após refletir, lançou o olhar sobre os macacos, e o sábio e radiante falou a Hanumān, o mais ágil dos saltadores.
6.125.3
अयोध्यां त्वरितो गत्वा शीघ्रं प्लवगसत्तम।
जानीहि कच्चित् कुशली जनो नृपतिमन्दिरे ॥ ६.१२५.३ ॥
Vai depressa a Ayodhyā, o melhor dos saltadores, e descobre se as pessoas do palácio real estão bem.
6.125.4
शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहं गहनगोचरम्।
निषादाधिपतिं ब्रूहि कुशलं वचनान्मम ॥ ६.१२५.४ ॥
Ao chegar à cidade de Śṛṅgavera, diz a Guha, senhor dos Niṣādas que habita a floresta densa, o meu bem-estar, em minhas palavras.
6.125.5
श्रुत्वा तु मां कुशलिनमरोगं विगतज्वरम्।
भविष्यति गुहः प्रीतः स ममात्मसमः सखा ॥ ६.१२५.५ ॥
Ao ouvir que estou bem, sem doença e sem febre, Guha ficará contente; ele é um amigo igual ao meu próprio eu.
6.125.6
अयोध्यायाश्च ते मार्गं प्रवृत्तिं भरतस्य च।
निवेदयिष्यति प्रीतो निषादाधिपतिर्गुहः ॥ ६.१२५.६ ॥
O caminho para Ayodhyā e as notícias de Bharata, Guha, senhor dos Niṣādas, relatar-te-á com prazer.
6.125.7
भरतस्तु त्वया वाच्यः कुशलं वचनान्मम।
सिद्धार्थं शंस मां तस्मै सभार्यं सहलक्ष्मणम् ॥ ६.१२५.७ ॥
Diga a Bharata, em meu nome, que estou bem. Anuncie-lhe que cumpri meu propósito, junto com minha esposa e Lakṣmaṇa.
6.125.8
हरणं चापि वैदेह्या रावणेन बलीयसा।
सुग्रीवेण च संवादं वालिनश्च वधं रणे ॥ ६.१२५.८ ॥
Conte também do rapto de Vaidehī pelo poderoso Rāvaṇa, do pacto com Sugrīva e da morte de Vālin na batalha.
6.125.9
मैथिल्यन्वेषणं चैव यथा चाधिगता त्वया।
लङ्घयित्वा महातोयमापगापतिमव्ययम् ॥ ६.१२५.९ ॥
Conte também da busca por Maithilī e como a encontraste depois de atravessar as grandes águas do oceano imperecível.
6.125.10
उपयानं समुद्रस्य सागरस्य च दर्शनम्।
यथा च कारितः सेतू रावणश्च यथा हतः ॥ ६.१२५.१० ॥
Conte da tua chegada ao oceano e da visão do mar, de como a ponte foi construída e de como Rāvaṇa foi morto.
6.125.11
वरदानं महेन्द्रेण ब्रह्मणा वरुणेन च।
महादेवप्रसादाच्च पित्रा मम समागमम् ॥ ६.१२५.११ ॥
Conte dos dons concedidos por Mahendra, Brahmā e Varuṇa, da graça de Mahādeva e do meu reencontro com meu pai.
6.125.12
उपयातं च मां सौम्य भरताय निवेदय।
सह राक्षसराजेन हरीणामीश्वरेण च ॥ ६.१२५.१२ ॥
Gentil amigo, informa Bharata de que regresso junto ao rei dos rākṣasas e ao senhor dos macacos.
6.125.13
जित्वा शत्रुगणान् रामः प्राप्य चानुत्तमं यशः।
उपायाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः ॥ ६.१२५.१३ ॥
Tendo vencido as hostes inimigas e alcançado glória suprema, Rāma, com seu propósito cumprido, retorna junto com seus poderosos aliados.
6.125.14
एतच्छ्रुत्वा यमाकारं भजते भरतस्ततः।
स च ते वेदितव्यः स्यात् सर्वं यच्चापि मां प्रति ॥ ६.१२५.१४ ॥
Ao ouvir isto, Bharata se conduzirá com a contenção de Yama; e deves conhecer tudo o que me diz respeito.
6.125.15
ज्ञेयाः सर्वे च वृत्तान्ता भरतस्येङ्गितानि च।
तत्त्वेन मुखवर्णेन दृष्ट्या व्याभाषितेन च ॥ ६.१२५.१५ ॥
Deves conhecer verdadeiramente todas as circunstâncias de Bharata e os seus sinais: pela cor do seu rosto, pelo seu olhar e pelas suas palavras.
6.125.16
सर्वकामसमृद्धं हि हस्त्यश्वरथसंकुलम्।
पितृपैतामहं राज्यं कस्य नावर्तयेन्मनः ॥ ६.१२५.१६ ॥
Um reino repleto de todos os desejos, cheio de elefantes, cavalos e carros, herdado de pais e avós: a quem a mente não voltaria a ele?
6.125.17
संगत्या भरतः श्रीमान् राज्येनार्थी स्वयं भवेत्।
प्रशास्तु वसुधां सर्वामखिलां रघुनन्दनः ॥ ६.१२५.१७ ॥
O glorioso Bharata poderia ele mesmo desejar o reino; mas que Rāma, a alegria dos Raghu, governe toda a terra.
6.125.18
तस्य बुद्धिं च विज्ञाय व्यवसायं च वानर।
यावन्न दूरं याताः स्मः क्षिप्रमागन्तुमर्हसि ॥ ६.१२५.१८ ॥
Ó macaco, tendo compreendido a sua intenção e a sua resolução, deves voltar depressa, enquanto ainda não tivermos ido longe.
6.125.19
मानुषं धारयन् रूपमयोध्यां त्वरितो ययौ ॥ ६.१२५.१९ ॥
Assumindo forma humana, partiu rapidamente em direção a Ayodhyā.
6.125.20
अथोत्पपात वेगेन हनूमान् मारुतात्मजः।
गरुत्मानिव वेगेन जिघृक्षन्नुरगोत्तमम् ॥ ६.१२५.२० ॥
Então Hanumān, filho do Vento, saltou com velocidade, como Garuḍa desejando agarrar a melhor das serpentes.
6.125.21
लङ्घयित्वा पितृपथं विहगेन्द्रालयं शुभम्।
गङ्गायमुनयोर्भीमं समतीत्य समागमम् ॥ ६.१२५.२१ ॥
Ultrapassando o caminho dos antepassados e a morada auspiciosa do rei das aves, e atravessando a temível confluência do Gaṅgā e do Yamunā.
6.125.22
शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहमासाद्य वीर्यवान्।
स वाचा शुभया हृष्टो हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२२ ॥
Ao chegar à cidade de Śṛṅgavera e aproximar-se de Guha, o poderoso Hanumān, encantado, disse estas palavras com voz auspiciosa.
6.125.23
सखा तु तव काकुत्स्थो रामः सत्यपराक्रमः।
ससीतः सह सौमित्रिः स त्वां कुशलमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२३ ॥
Teu amigo, o Kākutstha Rāma de verdadeiro valor, está com Sītā e Saumitri; ele perguntou pelo teu bem-estar.
6.125.24
पञ्चमीमद्य रजनीमुषित्वा वचनान्मुनेः।
भरद्वाजाभ्यनुज्ञातं द्रक्ष्यस्यत्रैव राघवम् ॥ ६.१२५.२४ ॥
Tendo permanecido aqui esta quinta noite por palavra do sábio, com a licença de Bharadvāja, verás Rāghava aqui mesmo.
6.125.25
एवमुक्त्वा महातेजाः सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
उत्पपात महावेगाद् वेगवानविचारयन् ॥ ६.१२५.२५ ॥
Tendo dito isso, o de grande esplendor, com o corpo arrepiado de alegria, o veloz saltou para cima com grande velocidade, sem hesitar.
6.125.26
सोऽपश्यद् रामतीर्थं च नदीं वालुकिनीं तथा।
वरूथीं गोमतीं चैव भीमं शालवनं तथा ॥ ६.१२५.२६ ॥
Ele viu o vau de Rāma, também o rio Vālukinī, Varūthī e Gomatī, e a terrível floresta de Śāla.
6.125.27
प्रजाश्च बहुसाहस्रीः स्फीताञ्जनपदानपि।
स गत्वा दूरमध्वानं त्वरितः कपिकुञ्जरः ॥ ६.१२५.२७ ॥
Tendo percorrido longo caminho, passando também muitos milhares de povos e países prósperos, o elefante entre os macacos seguiu apressado.
6.125.28
आससाद द्रुमान् फुल्लान् नन्दिग्रामसमीपगान्।
सुराधिपस्योपवने यथा चैत्ररथे द्रुमान् ॥ ६.१२५.२८ ॥
Chegou às árvores floridas perto de Nandigrāma, que eram como as árvores do jardim Caitraratha do senhor dos deuses.
6.125.29
स्त्रीभिः सपुत्रैः पौत्रैश्च रममाणैः स्वलंकृतैः।
क्रोशमात्रे त्वयोध्यायाश्चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.२९ ॥
Com mulheres, filhos e netos que se deleitavam, bem adornados; e a um krośa de distância de Ayodhyā, vestido com roupas de casca e pele negra de antílope.
6.125.30
ददर्श भरतं दीनं कृशमाश्रमवासिनम्।
जटिलं मलदिग्धाङ्गं भ्रातृव्यसनकर्शितम् ॥ ६.१२५.३० ॥
Ele viu Bharata, miserável e esquelético, morando no eremitério, de cabelos emaranhados, os membros cobertos de sujeira, consumido pela dor da desgraça de seu irmão.
6.125.31
फलमूलाशिनं दान्तं तापसं धर्मचारिणम्।
समुन्नतजटाभारं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ६.१२५.३१ ॥
Comendo frutos e raízes, dono de si, asceta que pratica o dharma, com uma densa massa de jaṭā erguidos, vestido de casca e pele de cervo — assim viu Bharata.
6.125.32
नियतं भावितात्मानं ब्रह्मर्षिसमतेजसम्।
पादुके ते पुरस्कृत्य प्रशासन्तं वसुंधराम् ॥ ६.१२५.३२ ॥
Firme, de alma purificada, igual em esplendor a um brahmarṣi — aquele que, pondo tuas sandálias à frente, governava a terra.
6.125.33
चातुर्वर्ण्यस्य लोकस्य त्रातारं सर्वतो भयात्।
उपस्थितममात्यैश्च शुचिभिश्च पुरोहितैः ॥ ६.१२५.३३ ॥
Protetor do mundo das quatro ordens contra todo medo, presente e cercado de ministros puros e sacerdotes.
6.125.34
बलमुख्यैश्च युक्तैश्च काषायाम्बरधारिभिः।
नहि ते राजपुत्रं तं चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.३४ ॥
Estava acompanhado dos comandantes-chefes e de homens de vestes açafrão; mas teu filho real, vestido de casca e pele negra de antílope, não o olhavam.
6.125.35
परिभोक्तुं व्यवस्यन्ति पौरा वै धर्मवत्सलाः।
तं धर्ममिव धर्मज्ञं देहबन्धमिवापरम् ॥ ६.१२५.३५ ॥
Os cidadãos, amantes do dharma, não se resolvem a desfrutá-lo; têm-no por o próprio dharma, conhecedor do dharma, como se fosse outro parente de carne.
6.125.36
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं हनूमान् मारुतात्मजः।
वसन्तं दण्डकारण्ये यं त्वं चीरजटाधरम् ॥ ६.१२५.३६ ॥
Hanumān, filho do Vento, de palmas unidas, disse estas palavras: «Aquele que habita na floresta de Daṇḍaka, portador de casca e de cabelos emaranhados — a ele tu conheces.»
6.125.37
अनुशोचसि काकुत्स्थं स त्वां कौशलमब्रवीत्।
प्रियमाख्यामि ते देव शोकं त्यज सुदारुणम् ॥ ६.१२५.३७ ॥
Tu lamentas Kākutstha (Rāma), mas ele perguntou pelo teu bem-estar. Ó senhor, trago-te uma boa notícia; abandona esta dolorosa aflição.
6.125.38
अस्मिन् मुहूर्ते भ्रात्रा त्वं रामेण सह संगतः।
निहत्य रावणं रामः प्रतिलभ्य च मैथिलीम् ॥ ६.१२५.३८ ॥
Neste mesmo instante te reunirás com teu irmão Rāma. Tendo abatido Rāvaṇa e recuperado Maithilī (Sītā), Rāma...
6.125.39
उपयाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः।
लक्ष्मणश्च महातेजा वैदेही च यशस्विनी।
सीता समग्रा रामेण महेन्द्रेण शची यथा ॥ ६.१२५.३९ ॥
Com seu propósito cumprido, Rāma retorna junto de seus poderosos aliados. Lakṣmaṇa, de grande esplendor, e a gloriosa Vaidehī estão com ele; Sītā está completa com Rāma, como Śacī com Indra.
6.125.40
एवमुक्तो हनुमता भरतः कैकयीसुतः।
पपात सहसा हृष्टो हर्षान्मोहमुपागमत् ॥ ६.१२५.४० ॥
Assim interpelado por Hanumān, Bharata, filho de Kaikeyī, caiu subitamente, transbordante de alegria; de tanto gozo, desmaiou.
6.125.41
ततो मुहूर्तादुत्थाय प्रत्याश्वस्य च राघवः।
हनूमन्तमुवाचेदं भरतः प्रियवादिनम् ॥ ६.१२५.४१ ॥
Então, depois de um instante, levantando-se e recobrando-se, Bharata, o Rāghava, dirigiu estas palavras a Hanumān, o de palavras agradáveis.
6.125.42
अशोकजैः प्रीतिमयैः कपिमालिङ्ग्य सम्भ्रमात्।
सिषेच भरतः श्रीमान् विपुलैरश्रुबिन्दुभिः ॥ ६.१२५.४२ ॥
Abraçando com ardor o macaco Hanumān, Bharata banhou-o com abundantes lágrimas, nascidas da alegria e cheias de afeto.
6.125.43
देवो वा मानुषो वा त्वमनुक्रोशादिहागतः।
प्रियाख्यानस्य ते सौम्य ददामि ब्रुवतः प्रियम् ॥ ६.१२५.४३ ॥
Gentil amigo, seja deus ou homem, vieste aqui por compaixão. A ti, que trazes notícias agradáveis, dou algo querido.
6.125.44
गवां शतसहस्रं च ग्रामाणां च शतं परम्।
सकुण्डलाः शुभाचारा भार्याः कन्यास्तु षोडश ॥ ६.१२५.४४ ॥
Cem mil vacas, cem excelentes aldeias, e dezesseis esposas e donzelas, adornadas com brincos e de bom comportamento.
6.125.45
हेमवर्णाः सुनासोरूः शशिसौम्याननाः स्त्रियः।
सर्वाभरणसम्पन्नाः सम्पन्नाः कुलजातिभिः ॥ ६.१२५.४५ ॥
Mulheres de cor dourada, de belo nariz e coxas, de rostos suaves como a lua, adornadas com todas as joias e de boa família e linhagem.
6.125.46
निशम्य रामागमनं नृपात्मजः
कपिप्रवीरस्य तदाद्भुतोपमम्।
प्रहर्षितो रामदिदृक्षयाभवत्
पुनश्च हर्षादिदमब्रवीद् वचः ॥ ६.१२५.४६ ॥
Ao ouvir a chegada de Rāma e aquele maravilhoso relato do mais bravo dos macacos, o príncipe ficou radiante com o desejo de ver Rāma e, na alegria, falou novamente estas palavras.