Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.125.1
अयोध्यां तु समालोक्य चिन्तयामास राघवः।
प्रियकामः प्रियं रामस्ततस्त्वरितविक्रमः ॥ ६.१२५.१ ॥
Als er Ayodhyā erblickte, sann Rāghava nach. Rāma, der das Liebe begehrte und von schneller Tapferkeit war, dachte nun an seine Lieben.
6.125.2
चिन्तयित्वा ततो दृष्टिं वानरेषु न्यपातयत्।
उवाच धीमांस्तेजस्वी हनूमन्तं प्लवंगमम् ॥ ६.१२५.२ ॥
Nach dem Nachdenken richtete er seinen Blick auf die Affen, und der weise, strahlende sprach zu Hanumān, dem Springer unter den Affen.
6.125.3
अयोध्यां त्वरितो गत्वा शीघ्रं प्लवगसत्तम।
जानीहि कच्चित् कुशली जनो नृपतिमन्दिरे ॥ ६.१२५.३ ॥
Geh schnell nach Ayodhyā, bester der Springer, und erkunde, ob es den Menschen im königlichen Palast gut geht.
6.125.4
शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहं गहनगोचरम्।
निषादाधिपतिं ब्रूहि कुशलं वचनान्मम ॥ ६.१२५.४ ॥
Wenn du die Stadt Śṛṅgavera erreichst, sage Guha, dem Herrn der Niṣādas, der im dichten Wald wohnt, in meinem Namen mein Wohlergehen.
6.125.5
श्रुत्वा तु मां कुशलिनमरोगं विगतज्वरम्।
भविष्यति गुहः प्रीतः स ममात्मसमः सखा ॥ ६.१२५.५ ॥
Wenn er hört, dass ich wohl, frei von Krankheit und Fieber bin, wird Guha erfreut sein; er ist ein Freund, gleich meinem eigenen Selbst.
6.125.6
अयोध्यायाश्च ते मार्गं प्रवृत्तिं भरतस्य च।
निवेदयिष्यति प्रीतो निषादाधिपतिर्गुहः ॥ ६.१२५.६ ॥
Den Weg nach Ayodhyā und die Nachrichten über Bharata wird dir Guha, der Herr der Niṣādas, freudig berichten.
6.125.7
भरतस्तु त्वया वाच्यः कुशलं वचनान्मम।
सिद्धार्थं शंस मां तस्मै सभार्यं सहलक्ष्मणम् ॥ ६.१२५.७ ॥
Richte Bharata in meinem Namen meinen Gruß aus. Melde ihm, dass mein Vorhaben gelungen ist, und dass ich mit meiner Gemahlin und Lakṣmaṇa wohlauf bin.
6.125.8
हरणं चापि वैदेह्या रावणेन बलीयसा।
सुग्रीवेण च संवादं वालिनश्च वधं रणे ॥ ६.१२५.८ ॥
Berichte auch von der Entführung Vaidehīs durch den mächtigen Rāvaṇa, vom Bündnis mit Sugrīva und von Vālins Tod im Kampf.
6.125.9
मैथिल्यन्वेषणं चैव यथा चाधिगता त्वया।
लङ्घयित्वा महातोयमापगापतिमव्ययम् ॥ ६.१२५.९ ॥
Erzähle auch von der Suche nach Maithilī und wie du sie fandest, nachdem du die gewaltigen Wasser des unvergänglichen Meeres überquert hattest.
6.125.10
उपयानं समुद्रस्य सागरस्य च दर्शनम्।
यथा च कारितः सेतू रावणश्च यथा हतः ॥ ६.१२५.१० ॥
Berichte von deiner Ankunft am Ozean und dem Anblick des Meeres, wie die Brücke gebaut wurde und wie Rāvaṇa erschlagen wurde.
6.125.11
वरदानं महेन्द्रेण ब्रह्मणा वरुणेन च।
महादेवप्रसादाच्च पित्रा मम समागमम् ॥ ६.१२५.११ ॥
Berichte von den Gaben, die Mahendra, Brahmā und Varuṇa gewährten, von der Gnade Mahādevas und von meinem Wiedersehen mit meinem Vater.
6.125.12
उपयातं च मां सौम्य भरताय निवेदय।
सह राक्षसराजेन हरीणामीश्वरेण च ॥ ६.१२५.१२ ॥
Sanfter Freund, melde Bharata, dass ich zurückkehre, zusammen mit dem König der Rākṣasas und dem Herrn der Affen.
6.125.13
जित्वा शत्रुगणान् रामः प्राप्य चानुत्तमं यशः।
उपायाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः ॥ ६.१२५.१३ ॥
Nachdem er die feindlichen Heerscharen besiegt und unübertroffenen Ruhm erlangt hat, kehrt Rāma mit seinem Ziel erfüllt zurück, zusammen mit seinen mächtigen Verbündeten.
6.125.14
एतच्छ्रुत्वा यमाकारं भजते भरतस्ततः।
स च ते वेदितव्यः स्यात् सर्वं यच्चापि मां प्रति ॥ ६.१२५.१४ ॥
Wenn Bharata dies hört, wird er sich mit der Besonnenheit Yamas verhalten; und du sollst alles erfahren, was mich betrifft.
6.125.15
ज्ञेयाः सर्वे च वृत्तान्ता भरतस्येङ्गितानि च।
तत्त्वेन मुखवर्णेन दृष्ट्या व्याभाषितेन च ॥ ६.१२५.१५ ॥
Du sollst wahrhaftig alle Umstände Bharatas und seine Zeichen erkennen: an der Farbe seines Gesichts, an seinem Blick und an seiner Rede.
6.125.16
सर्वकामसमृद्धं हि हस्त्यश्वरथसंकुलम्।
पितृपैतामहं राज्यं कस्य नावर्तयेन्मनः ॥ ६.१२५.१६ ॥
Ein Reich, reich an allen Wünschen, voll von Elefanten, Pferden und Streitwagen, vom Vater und Großvater ererbt — wessen Geist würde sich ihm nicht wieder zuwenden?
6.125.17
संगत्या भरतः श्रीमान् राज्येनार्थी स्वयं भवेत्।
प्रशास्तु वसुधां सर्वामखिलां रघुनन्दनः ॥ ६.१२५.१७ ॥
Der ruhmreiche Bharata mag selbst nach dem Reich verlangen; doch Rāma, die Freude der Raghus, soll die ganze Erde beherrschen.
6.125.18
तस्य बुद्धिं च विज्ञाय व्यवसायं च वानर।
यावन्न दूरं याताः स्मः क्षिप्रमागन्तुमर्हसि ॥ ६.१२५.१८ ॥
O Affe, nachdem du seine Absicht und seinen Entschluss erkannt hast, sollst du schnell zurückkehren, solange wir noch nicht weit gegangen sind.
6.125.19
मानुषं धारयन् रूपमयोध्यां त्वरितो ययौ ॥ ६.१२५.१९ ॥
In menschlicher Gestalt machte er sich eilig auf den Weg nach Ayodhyā.
6.125.20
अथोत्पपात वेगेन हनूमान् मारुतात्मजः।
गरुत्मानिव वेगेन जिघृक्षन्नुरगोत्तमम् ॥ ६.१२५.२० ॥
Da sprang Hanumān, der Sohn des Windes, mit Schnelligkeit empor, wie Garuḍa, der den besten der Schlangen packen will.
6.125.21
लङ्घयित्वा पितृपथं विहगेन्द्रालयं शुभम्।
गङ्गायमुनयोर्भीमं समतीत्य समागमम् ॥ ६.१२५.२१ ॥
Er überquerte den Pfad der Ahnen und die glückbringende Wohnstatt des Vogelkönigs und überschritt den furchterregenden Zusammenfluss von Gaṅgā und Yamunā.
6.125.22
शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहमासाद्य वीर्यवान्।
स वाचा शुभया हृष्टो हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२२ ॥
Als er die Stadt Śṛṅgavera erreicht und sich Guha genähert hatte, sprach der mächtige Hanumān erfreut diese Worte mit glücklicher Stimme.
6.125.23
सखा तु तव काकुत्स्थो रामः सत्यपराक्रमः।
ससीतः सह सौमित्रिः स त्वां कुशलमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२३ ॥
Dein Freund, der Kākutstha Rāma von wahrer Tapferkeit, ist mit Sītā und Saumitri; er hat nach deinem Wohlergehen gefragt.
6.125.24
पञ्चमीमद्य रजनीमुषित्वा वचनान्मुनेः।
भरद्वाजाभ्यनुज्ञातं द्रक्ष्यस्यत्रैव राघवम् ॥ ६.१२५.२४ ॥
Nachdem du diese fünfte Nacht auf das Wort des Weisen hier verweilt hast, mit Bharadvājas Erlaubnis, wirst du Rāghava genau hier sehen.
6.125.25
एवमुक्त्वा महातेजाः सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
उत्पपात महावेगाद् वेगवानविचारयन् ॥ ६.१२५.२५ ॥
So sprach er; der Glanzvolle, am ganzen Körper vor Freude erschauernd, sprang der Schnelle mit großer Geschwindigkeit empor, ohne zu zögern.
6.125.26
सोऽपश्यद् रामतीर्थं च नदीं वालुकिनीं तथा।
वरूथीं गोमतीं चैव भीमं शालवनं तथा ॥ ६.१२५.२६ ॥
Er sah die Furt Rāmas, auch den Fluss Vālukinī, Varūthī und Gomatī und den schrecklichen Śāla-Wald.
6.125.27
प्रजाश्च बहुसाहस्रीः स्फीताञ्जनपदानपि।
स गत्वा दूरमध्वानं त्वरितः कपिकुञ्जरः ॥ ६.१२५.२७ ॥
Nachdem er den langen Weg zurückgelegt und viele tausend Völker und blühende Länder passiert hatte, eilte der Elefant unter den Affen rasch weiter.
6.125.28
आससाद द्रुमान् फुल्लान् नन्दिग्रामसमीपगान्।
सुराधिपस्योपवने यथा चैत्ररथे द्रुमान् ॥ ६.१२५.२८ ॥
Er erreichte die blühenden Bäume nahe Nandigrāma, die den Bäumen des Caitraratha-Gartens des Götterherrn glichen.
6.125.29
स्त्रीभिः सपुत्रैः पौत्रैश्च रममाणैः स्वलंकृतैः।
क्रोशमात्रे त्वयोध्यायाश्चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.२९ ॥
Mit Frauen, Söhnen und Enkeln, die sich erfreuten, wohl geschmückt; und eine Krośa-Weite von Ayodhyā entfernt, in Baumrinde und schwarzes Antilopenfell gekleidet.
6.125.30
ददर्श भरतं दीनं कृशमाश्रमवासिनम्।
जटिलं मलदिग्धाङ्गं भ्रातृव्यसनकर्शितम् ॥ ६.१२५.३० ॥
Er sah Bharata, elend und ausgezehrt, im Einsiedlerhaus wohnend, mit verfilztem Haar, die Glieder mit Schmutz beschmiert, ausgezehrt von Kummer über das Unglück seines Bruders.
6.125.31
फलमूलाशिनं दान्तं तापसं धर्मचारिणम्।
समुन्नतजटाभारं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ६.१२५.३१ ॥
Früchte und Wurzeln essend, selbstbeherrscht, ein Asket, der dharma übt, mit einer schweren Masse hochgebundener jaṭā, in Rinde und Hirschfell gekleidet – so sah er Bharata.
6.125.32
नियतं भावितात्मानं ब्रह्मर्षिसमतेजसम्।
पादुके ते पुरस्कृत्य प्रशासन्तं वसुंधराम् ॥ ६.१२५.३२ ॥
Beständig, mit geläutertem Selbst, an Glanz einem brahmarṣi gleich – der, deine Sandalen vor sich stellend, die Erde regierte.
6.125.33
चातुर्वर्ण्यस्य लोकस्य त्रातारं सर्वतो भयात्।
उपस्थितममात्यैश्च शुचिभिश्च पुरोहितैः ॥ ६.१२५.३३ ॥
Schützer der Welt der vier Stände vor jeder Furcht, anwesend und umgeben von reinen Ministern und Priestern.
6.125.34
बलमुख्यैश्च युक्तैश्च काषायाम्बरधारिभिः।
नहि ते राजपुत्रं तं चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.३४ ॥
Er war umgeben von den obersten Heerführern und von Männern in ockerfarbenen Gewändern; aber deinen königlichen Sohn, in Rinde und schwarzes Antilopenfell gekleidet, sahen sie nicht an.
6.125.35
परिभोक्तुं व्यवस्यन्ति पौरा वै धर्मवत्सलाः।
तं धर्ममिव धर्मज्ञं देहबन्धमिवापरम् ॥ ६.१२५.३५ ॥
Die Bürger, dem dharma zugetan, beschließen nicht, es zu genießen; sie halten ihn für das dharma selbst, den Kenner des dharma, gleichsam einen zweiten leiblichen Verwandten.
6.125.36
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं हनूमान् मारुतात्मजः।
वसन्तं दण्डकारण्ये यं त्वं चीरजटाधरम् ॥ ६.१२५.३६ ॥
Hanumān, der Sohn des Windes, sprach mit gefalteten Händen diese Worte: »Den, der im Daṇḍaka-Wald wohnt, den Träger von Rinde und verfilzten Locken – ihn kennst du.«
6.125.37
अनुशोचसि काकुत्स्थं स त्वां कौशलमब्रवीत्।
प्रियमाख्यामि ते देव शोकं त्यज सुदारुणम् ॥ ६.१२५.३७ ॥
Du trauerst um Kākutstha (Rāma), doch er hat nach deinem Wohlergehen gefragt. O Herr, ich bringe dir eine frohe Botschaft; lege diesen furchtbaren Kummer ab.
6.125.38
अस्मिन् मुहूर्ते भ्रात्रा त्वं रामेण सह संगतः।
निहत्य रावणं रामः प्रतिलभ्य च मैथिलीम् ॥ ६.१२५.३८ ॥
In diesem Augenblick wirst du mit deinem Bruder Rāma vereint. Nachdem Rāma Rāvaṇa erschlagen und Maithilī (Sītā) zurückgewonnen hat...
6.125.39
उपयाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः।
लक्ष्मणश्च महातेजा वैदेही च यशस्विनी।
सीता समग्रा रामेण महेन्द्रेण शची यथा ॥ ६.१२५.३९ ॥
Mit erfülltem Vorhaben kehrt Rāma zurück, zusammen mit seinen mächtigen Verbündeten. Lakṣmaṇa von großer Strahlkraft und die ruhmreiche Vaidehī sind bei ihm; Sītā ist mit Rāma vollständig, wie Śacī mit Indra.
6.125.40
एवमुक्तो हनुमता भरतः कैकयीसुतः।
पपात सहसा हृष्टो हर्षान्मोहमुपागमत् ॥ ६.१२५.४० ॥
So angesprochen von Hanumān, fiel Bharata, der Sohn der Kaikeyī, vor Freude überwältigt plötzlich zu Boden; vor übergroßer Freude verlor er die Besinnung.
6.125.41
ततो मुहूर्तादुत्थाय प्रत्याश्वस्य च राघवः।
हनूमन्तमुवाचेदं भरतः प्रियवादिनम् ॥ ६.१२५.४१ ॥
Dann, nach einem Augenblick, erhob sich Bharata, der Rāghava, und sammelte sich; so sprach er zu Hanumān, dem Sprecher liebevoller Worte.
6.125.42
अशोकजैः प्रीतिमयैः कपिमालिङ्ग्य सम्भ्रमात्।
सिषेच भरतः श्रीमान् विपुलैरश्रुबिन्दुभिः ॥ ६.१२५.४२ ॥
Den Affen Hanumān umarmte Bharata eifrig und netzte ihn mit reichlichen Tränen, aus Freude geboren und voller Liebe.
6.125.43
देवो वा मानुषो वा त्वमनुक्रोशादिहागतः।
प्रियाख्यानस्य ते सौम्य ददामि ब्रुवतः प्रियम् ॥ ६.१२५.४३ ॥
Sanfter Freund, ob du Gott oder Mensch bist, du bist aus Mitgefühl hierher gekommen. Dir, der du erfreuliche Kunde bringst, gebe ich etwas Liebes.
6.125.44
गवां शतसहस्रं च ग्रामाणां च शतं परम्।
सकुण्डलाः शुभाचारा भार्याः कन्यास्तु षोडश ॥ ६.१२५.४४ ॥
Hunderttausend Kühe, hundert vortreffliche Dörfer und sechzehn Ehefrauen und Jungfrauen, mit Ohrringen geschmückt und von gutem Betragen.
6.125.45
हेमवर्णाः सुनासोरूः शशिसौम्याननाः स्त्रियः।
सर्वाभरणसम्पन्नाः सम्पन्नाः कुलजातिभिः ॥ ६.१२५.४५ ॥
Goldfarbene Frauen mit schöner Nase und schönen Schenkeln, mit mondsanften Gesichtern, mit allem Schmuck geschmückt und von guter Familie und Abstammung.
6.125.46
निशम्य रामागमनं नृपात्मजः
कपिप्रवीरस्य तदाद्भुतोपमम्।
प्रहर्षितो रामदिदृक्षयाभवत्
पुनश्च हर्षादिदमब्रवीद् वचः ॥ ६.१२५.४६ ॥
Als der Prinz von Rāmas Ankunft hörte und von jener wunderbaren Kunde des edelsten der Affen, wurde er vor Freude und dem Wunsch, Rāma zu sehen, überglücklich, und in Freude sprach er diese Worte erneut.