Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 6.125

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

6.125.1

अयोध्यां तु समालोक्य चिन्तयामास राघवः।
प्रियकामः प्रियं रामस्ततस्त्वरितविक्रमः ॥ ६.१२५.१ ॥

เมื่อทอดพระเนตรอโยธยาแล้ว พระราฆวะ (พระราม) ทรงครุ่นคิด พระรามผู้ปรารถนาสิ่งเป็นที่รัก มีวิกรมรวดเร็ว จึงทรงนึกถึงบรรดาผู้เป็นที่รักของพระองค์

6.125.2

चिन्तयित्वा ततो दृष्टिं वानरेषु न्यपातयत्।
उवाच धीमांस्तेजस्वी हनूमन्तं प्लवंगमम् ॥ ६.१२५.२ ॥

ทรงครุ่นคิดแล้ว จึงทรงทอดพระเนตรไปยังเหล่าวานร แล้วพระองค์ผู้ฉลาดและรุ่งโรจน์ตรัสกับหนุมาน ผู้เป็นยอดแห่งวานรที่กระโดดได้

6.125.3

अयोध्यां त्वरितो गत्वा शीघ्रं प्लवगसत्तम।
जानीहि कच्चित् कुशली जनो नृपतिमन्दिरे ॥ ६.१२५.३ ॥

ท่านผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่วานรที่กระโดดได้ จงรีบไปยังอโยธยาโดยเร็ว และสืบดูว่าผู้คนในพระราชวังเป็นสุขดีหรือไม่

6.125.4

शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहं गहनगोचरम्।
निषादाधिपतिं ब्रूहि कुशलं वचनान्मम ॥ ६.१२५.४ ॥

เมื่อไปถึงเมืองศฤงคเวระแล้ว จงบอกกุหะ เจ้าเมืองนิษาทะผู้อาศัยอยู่ในป่าทึบ ถึงความเป็นสุขของเรา ตามคำของเรา

6.125.5

श्रुत्वा तु मां कुशलिनमरोगं विगतज्वरम्।
भविष्यति गुहः प्रीतः स ममात्मसमः सखा ॥ ६.१२५.५ ॥

เมื่อได้ยินว่าเราสุขสบาย ปราศจากโรค และไม่มีไข้ กุหะจะยินดี เขาเป็นมิตรผู้เสมอด้วยตนเรา

6.125.6

अयोध्यायाश्च ते मार्गं प्रवृत्तिं भरतस्य च।
निवेदयिष्यति प्रीतो निषादाधिपतिर्गुहः ॥ ६.१२५.६ ॥

เจ้าเมืองนิษาทะกุหะจะยินดีแจ้งแก่ท่านถึงหนทางไปอโยธยา และข่าวคราวของภรตะ

6.125.7

भरतस्तु त्वया वाच्यः कुशलं वचनान्मम।
सिद्धार्थं शंस मां तस्मै सभार्यं सहलक्ष्मणम् ॥ ६.१२५.७ ॥

ท่านควรบอกภรตะถึงความเป็นสุขของเราตามคำของเรา จงแจ้งแก่เขาว่าเราบรรลุจุดหมายแล้ว พร้อมด้วยภรรยาและพระลักษมณ์

6.125.8

हरणं चापि वैदेह्या रावणेन बलीयसा।
सुग्रीवेण च संवादं वालिनश्च वधं रणे ॥ ६.१२५.८ ॥

จงเล่าถึงการลักพาตัววิเทหี (สีดา) โดยราวณะผู้มีกำลังยิ่งกว่า และการทำสัญญากับสุครีพ รวมทั้งการสังหารพาลีในการรบด้วย

6.125.9

मैथिल्यन्वेषणं चैव यथा चाधिगता त्वया।
लङ्घयित्वा महातोयमापगापतिमव्ययम् ॥ ६.१२५.९ ॥

จงเล่าถึงการค้นหาไมถิลี (สีดา) และวิธีที่ท่านพบนางหลังข้ามน้ำอันกว้างใหญ่ ซึ่งเป็นเจ้าแห่งแม่น้ำทั้งหลายผู้ไม่รู้เสื่อม

6.125.10

उपयानं समुद्रस्य सागरस्य च दर्शनम्।
यथा च कारितः सेतू रावणश्च यथा हतः ॥ ६.१२५.१० ॥

จงเล่าถึงการที่ท่านไปถึงมหาสมุทรและได้เห็นทะเล วิธีที่สะพานถูกสร้างขึ้น และวิธีที่ราวณะถูกสังหาร

6.125.11

वरदानं महेन्द्रेण ब्रह्मणा वरुणेन च।
महादेवप्रसादाच्च पित्रा मम समागमम् ॥ ६.१२५.११ ॥

จงเล่าถึงพรที่พระมเหนทร พระพรหม และพระวรุณประทาน ด้วยพระกรุณาของพระมหาเทพ และการที่เราได้พบกับบิดาอีกครั้ง

6.125.12

उपयातं च मां सौम्य भरताय निवेदय।
सह राक्षसराजेन हरीणामीश्वरेण च ॥ ६.१२५.१२ ॥

ผู้อ่อนโยน จงแจ้งแก่ภรตะว่าเรากำลังกลับมา พร้อมกับพระราชาแห่งรากษสและเจ้าแห่งวานร

6.125.13

जित्वा शत्रुगणान् रामः प्राप्य चानुत्तमं यशः।
उपायाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः ॥ ६.१२५.१३ ॥

พระรามทรงชนะกองทัพศัตรูและได้รับเกียรติยศอันสูงสุด บัดนี้จุดประสงค์ของพระองค์สำเร็จแล้ว พระองค์กำลังเสด็จกลับมาพร้อมกับเหล่ามิตรผู้มีกำลังยิ่งใหญ่

6.125.14

एतच्छ्रुत्वा यमाकारं भजते भरतस्ततः।
स च ते वेदितव्यः स्यात् सर्वं यच्चापि मां प्रति ॥ ६.१२५.१४ ॥

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ภรตะจะประพฤติตนด้วยความสำรวมดุจพระยม และท่านควรรู้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเราด้วย

6.125.15

ज्ञेयाः सर्वे च वृत्तान्ता भरतस्येङ्गितानि च।
तत्त्वेन मुखवर्णेन दृष्ट्या व्याभाषितेन च ॥ ६.१२५.१५ ॥

ท่านควรรู้เรื่องราวทั้งหมดและกิริยาอาการของภรตะโดยแท้จริง จากสีหน้า จากสายตา และจากคำพูดของเขา

6.125.16

सर्वकामसमृद्धं हि हस्त्यश्वरथसंकुलम्।
पितृपैतामहं राज्यं कस्य नावर्तयेन्मनः ॥ ६.१२५.१६ ॥

อาณาจักรที่เพียบพร้อมด้วยความปรารถนาทุกอย่าง เต็มไปด้วยช้าง ม้า และรถศึก สืบทอดมาจากบิดาและปู่ ใครเล่าจะไม่ใจหันกลับมาหาอาณาจักรนั้น

6.125.17

संगत्या भरतः श्रीमान् राज्येनार्थी स्वयं भवेत्।
प्रशास्तु वसुधां सर्वामखिलां रघुनन्दनः ॥ ६.१२५.१७ ॥

ภรตะผู้รุ่งโรจน์อาจปรารถนาอาณาจักรด้วยตนเอง แต่ขอให้พระรามผู้เป็นที่ชื่นชมของตระกูลรฆุปกครองแผ่นดินทั้งหมด

6.125.18

तस्य बुद्धिं च विज्ञाय व्यवसायं च वानर।
यावन्न दूरं याताः स्मः क्षिप्रमागन्तुमर्हसि ॥ ६.१२५.१८ ॥

วานรเอ๋ย เมื่อรู้ความคิดและความตั้งใจของเขาแล้ว ท่านควรรีบกลับมาก่อนที่เราจะเดินทางไปไกลเกินไป

6.125.19

मानुषं धारयन् रूपमयोध्यां त्वरितो ययौ ॥ ६.१२५.१९ ॥

พระรามทรงแปลงกายเป็นมนุษย์ แล้วรีบเสด็จไปยังอโยธยา

6.125.20

अथोत्पपात वेगेन हनूमान् मारुतात्मजः।
गरुत्मानिव वेगेन जिघृक्षन्नुरगोत्तमम् ॥ ६.१२५.२० ॥

จากนั้นหนุมาน บุตรแห่งวายุ ก็กระโดดขึ้นด้วยความเร็ว ดุจครุฑที่ปรารถนาจะคว้างูยอดเยี่ยม ด้วยความเร็วเช่นนั้น

6.125.21

लङ्घयित्वा पितृपथं विहगेन्द्रालयं शुभम्।
गङ्गायमुनयोर्भीमं समतीत्य समागमम् ॥ ६.१२५.२१ ॥

ข้ามทางของบรรพบุรุษ ผ่านที่พำนักอันเป็นมงคลของจอมนกไป และผ่านสังคมแม่น้ำคงคากับยมุนาอันน่าสะพรึงกลัวไป

6.125.22

शृङ्गवेरपुरं प्राप्य गुहमासाद्य वीर्यवान्।
स वाचा शुभया हृष्टो हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२२ ॥

เมื่อถึงนครศฤงคเวระและเข้าไปหาคุหะแล้ว หนุมานผู้มีกำลังมาก มีใจยินดี จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ด้วยน้ำเสียงอันเป็นมงคล

6.125.23

सखा तु तव काकुत्स्थो रामः सत्यपराक्रमः।
ससीतः सह सौमित्रिः स त्वां कुशलमब्रवीत् ॥ ६.१२५.२३ ॥

มิตรของท่านคือพระรามแห่งวงศ์กากุตสถ์ ผู้มีความกล้าหาญอันแท้จริง ประทับอยู่กับสีดาและพระลักษมณ์ พระองค์ตรัสถามถึงความสุขสวัสดีของท่าน

6.125.24

पञ्चमीमद्य रजनीमुषित्वा वचनान्मुनेः।
भरद्वाजाभ्यनुज्ञातं द्रक्ष्यस्यत्रैव राघवम् ॥ ६.१२५.२४ ॥

วันนี้เป็นราตรีที่ห้า ท่านพักอยู่ที่นี่ตามคำของฤๅษี และได้รับอนุญาตจากภรทวาชะ ท่านจะได้พบพระราฆวะที่นี่เอง

6.125.25

एवमुक्त्वा महातेजाः सम्प्रहृष्टतनूरुहः।
उत्पपात महावेगाद् वेगवानविचारयन् ॥ ६.१२५.२५ ॥

เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว ผู้มีเดชรุ่งโรจน์ ขนทั่วร่างชูชันด้วยความยินดี ผู้เร็วนั้นก็กระโดดขึ้นด้วยความเร็วยิ่ง โดยไม่ลังเล

6.125.26

सोऽपश्यद् रामतीर्थं च नदीं वालुकिनीं तथा।
वरूथीं गोमतीं चैव भीमं शालवनं तथा ॥ ६.१२५.२६ ॥

ท่านเห็นท่าข้ามแม่น้ำของพระราม แม่น้ำวาลุกินี ทำนองเดียวกัน วรูถีและโคมตี และป่าศาลอันน่าสะพรึงกลัวด้วย

6.125.27

प्रजाश्च बहुसाहस्रीः स्फीताञ्जनपदानपि।
स गत्वा दूरमध्वानं त्वरितः कपिकुञ्जरः ॥ ६.१२५.२७ ॥

ท่านผ่านประชาชนนับพันและแคว้นที่มั่งคั่งไป ท่านไปตามทางไกลอย่างรีบเร่ง ดั่งช้างในหมู่ลิง

6.125.28

आससाद द्रुमान् फुल्लान् नन्दिग्रामसमीपगान्।
सुराधिपस्योपवने यथा चैत्ररथे द्रुमान् ॥ ६.१२५.२८ ॥

ท่านถึงต้นไม้ที่บานสะพรั่งใกล้นันทิครามา ซึ่งงดงามดุจต้นไม้ในไจตรรถ สวนของจอมเทพ

6.125.29

स्त्रीभिः सपुत्रैः पौत्रैश्च रममाणैः स्वलंकृतैः।
क्रोशमात्रे त्वयोध्यायाश्चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.२९ ॥

มีสตรี บุตร และหลาน ต่างเพลิดเพลินอยู่ด้วยกันและแต่งกายงดงาม และที่ระยะห่างจากอโยธยาหนึ่งโกศ ภรตนุ่งห่มเปลือกไม้และหนังกวางดำ

6.125.30

ददर्श भरतं दीनं कृशमाश्रमवासिनम्।
जटिलं मलदिग्धाङ्गं भ्रातृव्यसनकर्शितम् ॥ ६.१२५.३० ॥

ท่านเห็นภรตผู้ทุกข์ระทม ซูบผอม พำนักอยู่ในอาศรม ผมเป็นชฎา ร่างกายเปื้อนฝุ่น เหี่ยวแห้งด้วยความโศกเศร้าต่อความทุกข์ของพี่ชาย

6.125.31

फलमूलाशिनं दान्तं तापसं धर्मचारिणम्।
समुन्नतजटाभारं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ६.१२५.३१ ॥

ภรตกินผลไม้และรากไม้ ข่มใจตนได้ เป็นนักพรตผู้ประพฤติธรรม มีชฎายาวใหญ่ตั้งสูง นุ่งห่มเปลือกไม้และหนังกวาง ท่านจึงเห็นภรต

6.125.32

नियतं भावितात्मानं ब्रह्मर्षिसमतेजसम्।
पादुके ते पुरस्कृत्य प्रशासन्तं वसुंधराम् ॥ ६.१२५.३२ ॥

มั่นคง มีใจบริสุทธิ์ มีเดชเสมอพรหมรรษี ผู้ซึ่งวางรองเท้าของท่านไว้เบื้องหน้า และกำลังปกครองแผ่นดิน

6.125.33

चातुर्वर्ण्यस्य लोकस्य त्रातारं सर्वतो भयात्।
उपस्थितममात्यैश्च शुचिभिश्च पुरोहितैः ॥ ६.१२५.३३ ॥

ผู้คุ้มครองโลกแห่งวรรณะทั้งสี่จากภัยทุกทิศ ผู้มีอำมาตย์และปุโรหิตผู้บริสุทธิ์อยู่เฉพาะหน้า

6.125.34

बलमुख्यैश्च युक्तैश्च काषायाम्बरधारिभिः।
नहि ते राजपुत्रं तं चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ॥ ६.१२५.३४ ॥

มีแม่ทัพใหญ่และผู้ที่สวมผ้าสีกาษายอยู่ร่วมด้วย แต่ราชโอรสของท่านผู้นุ่งห่มเปลือกไม้และหนังกวางดำ พวกเขาไม่ได้มองดูเลย

6.125.35

परिभोक्तुं व्यवस्यन्ति पौरा वै धर्मवत्सलाः।
तं धर्ममिव धर्मज्ञं देहबन्धमिवापरम् ॥ ६.१२५.३५ ॥

ชาวนครผู้รักธรรมไม่คิดจะเสพสุขนั้น พวกเขาถือว่าภรตคือธรรมเอง เป็นผู้รู้ธรรม ดุจญาติแท้ของตนอีกคนหนึ่ง

6.125.36

उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं हनूमान् मारुतात्मजः।
वसन्तं दण्डकारण्ये यं त्वं चीरजटाधरम् ॥ ६.१२५.३६ ॥

หนุมาน บุตรแห่งวายุ ประนมมือกล่าวถ้อยคำว่า "ผู้ที่ประทับอยู่ในป่าทัณฑกะ ผู้นุ่งห่มเปลือกไม้และมีชฎา ท่านรู้จักพระองค์นั้นอยู่แล้ว"

6.125.37

अनुशोचसि काकुत्स्थं स त्वां कौशलमब्रवीत्।
प्रियमाख्यामि ते देव शोकं त्यज सुदारुणम् ॥ ६.१२५.३७ ॥

ท่านโศกเศร้าถึงพระรามแห่งวงศ์กากุตสถ์ แต่พระองค์ก็ได้ส่งข่าวมาถามถึงความสุขสวัสดีของท่าน ข้าแต่องค์เทพ ข้าพเจ้านำข่าวดีมาแจ้งแก่ท่าน จงละความโศกอันน่าสะพรึงกลัวนี้เสียเถิด

6.125.38

अस्मिन् मुहूर्ते भ्रात्रा त्वं रामेण सह संगतः।
निहत्य रावणं रामः प्रतिलभ्य च मैथिलीम् ॥ ६.१२५.३८ ॥

ในขณะนี้ท่านจะได้กลับมาพบกับพระรามพี่ชายของท่าน พระรามจะสังหารราวณะและได้คืนไมถิลี (สีดา) กลับมา

6.125.39

उपयाति समृद्धार्थः सह मित्रैर्महाबलैः।
लक्ष्मणश्च महातेजा वैदेही च यशस्विनी।
सीता समग्रा रामेण महेन्द्रेण शची यथा ॥ ६.१२५.३९ ॥

พระรามผู้สมหวังในกิจของพระองค์ กำลังกลับมาพร้อมด้วยมิตรผู้มีกำลังมาก พระลักษมณ์ผู้มีเดชรุ่งโรจน์ และพระไวเทหีผู้มีเกียรติก็อยู่ด้วย สีดาอยู่ครบพร้อมกับพระราม ดุจศจีอยู่กับพระอินทร์

6.125.40

एवमुक्तो हनुमता भरतः कैकयीसुतः।
पपात सहसा हृष्टो हर्षान्मोहमुपागमत् ॥ ६.१२५.४० ॥

ภรตโอรสของไกเกยีเมื่อได้ฟังหนุมานกล่าวดังนี้ ก็ล้มลงทันทีด้วยความยินดี และเพราะความปีติยิ่งจึงหมดสติไป

6.125.41

ततो मुहूर्तादुत्थाय प्रत्याश्वस्य च राघवः।
हनूमन्तमुवाचेदं भरतः प्रियवादिनम् ॥ ६.१२५.४१ ॥

ครั้นผ่านไปครู่หนึ่ง ภรตแห่งราฆวะลุกขึ้นและตั้งสติได้ จึงกล่าวถ้อยคำนี้แก่หนุมานผู้พูดแต่คำน่ารื่นหู

6.125.42

अशोकजैः प्रीतिमयैः कपिमालिङ्ग्य सम्भ्रमात्।
सिषेच भरतः श्रीमान् विपुलैरश्रुबिन्दुभिः ॥ ६.१२५.४२ ॥

ภรตโอบกอดวานรหนุมานด้วยความยินดีอย่างรีบร้อน แล้วหลั่งน้ำตาอันเปี่ยมด้วยความปีติและความรัก ซึ่งเกิดจากความยินดีและเต็มไปด้วยความรัก หยาดลงรดหนุมานอย่างอุดมสมบูรณ์

6.125.43

देवो वा मानुषो वा त्वमनुक्रोशादिहागतः।
प्रियाख्यानस्य ते सौम्य ददामि ब्रुवतः प्रियम् ॥ ६.१२५.४३ ॥

ดูกรผู้อ่อนโยน ไม่ว่าท่านจะเป็นเทวดาหรือมนุษย์ ท่านมาที่นี่ด้วยความเมตตา แก่ท่านผู้นำข่าวดีมา เราจะมอบสิ่งอันเป็นที่รักให้

6.125.44

गवां शतसहस्रं च ग्रामाणां च शतं परम्।
सकुण्डलाः शुभाचारा भार्याः कन्यास्तु षोडश ॥ ६.१२५.४४ ॥

โคหนึ่งแสนตัว และหมู่บ้านอันประเสริฐหนึ่งร้อยแห่ง พร้อมด้วยนางภรรยาและหญิงสาวสิบหกคน ประดับด้วยตุ้มหู มีความประพฤติงดงาม

6.125.45

हेमवर्णाः सुनासोरूः शशिसौम्याननाः स्त्रियः।
सर्वाभरणसम्पन्नाः सम्पन्नाः कुलजातिभिः ॥ ६.१२५.४५ ॥

หญิงมีผิวสีทอง มีจมูกและต้นขางดงาม มีใบหน้าอ่อนโยนดุจจันทร์ ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ครบถ้วน และมาจากตระกูลและชาติกำเนิดอันดี

6.125.46

निशम्य रामागमनं नृपात्मजः
कपिप्रवीरस्य तदाद्भुतोपमम्।
प्रहर्षितो रामदिदृक्षयाभवत्
पुनश्च हर्षादिदमब्रवीद् वचः ॥ ६.१२५.४६ ॥

เมื่อได้ฟังข่าวการเสด็จมาของพระราม และถ้อยคำอันน่าอัศจรรย์ของวานรผู้ประเสริฐ เจ้าชายเปี่ยมด้วยความยินดีด้วยความปรารถนาจะได้เห็นพระราม จึงตรัสถ้อยคำนี้อีกครั้งด้วยความปีติยินดี