รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 6.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.127.1
श्रुत्वा तु परमानन्दं भरतः सत्यविक्रमः।
हृष्टमाज्ञापयामास शत्रुघ्नं परवीरहा ॥ ६.१२७.१ ॥
ภรตผู้มีวิกรมอันแท้จริง ได้ยินข่าวนั้นด้วยความปีติอย่างยิ่ง จึงมีความยินดี และสั่งการแก่ศัตรุฆนะ ผู้สังหารวีรบุรุษของข้าศึก
6.127.2
दैवतानि च सर्वाणि चैत्यानि नगरस्य च।
सुगन्धमाल्यैर्वादित्रैरर्चन्तु शुचयो नराः ॥ ६.१२७.२ ॥
ให้ผู้บริสุทธิ์บูชาเทวสถานทั้งปวงและต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในนครด้วยพวงมาลัยหอมและดนตรี
6.127.3
सूताः स्तुतिपुराणज्ञाः सर्वे वैतालिकास्तथा।
सर्वे वादित्रकुशला गणिकाश्चैव सर्वशः ॥ ६.१२७.३ ॥
ให้นักขับร้องสรรเสริญผู้รู้บทสรรเสริญและปุราณะ นักขับร้องในราชสำนักทั้งหมด และหญิงงามผู้ชำนาญเครื่องดนตรีทั้งปวง ร่วมพิธีทั้งหมด
6.127.4
राजदारास्तथामात्याः सैन्याः सेनाङ्गनागणाः।
ब्राह्मणाश्च सराजन्याः श्रेणीमुख्यास्तथा गणाः ॥ ६.१२७.४ ॥
ให้เหล่าราชสตรี อำมาตย์ ทหาร นารีในกองทัพ พราหมณ์พร้อมด้วยกษัตริย์ หัวหน้าสมาคมช่างฝีมือ และประชาชนกลุ่มต่างๆ มาร่วมงานเทศกาล
6.127.5
अभिनिर्यान्तु रामस्य द्रष्टुं शशिनिभं मुखम्।
भरतस्य वचः श्रुत्वा शत्रुघ्नः परवीरहा ॥ ६.१२७.५ ॥
ให้พวกเขาออกไปเพื่อชมพระพักตร์ของพระรามที่งดงามดุจพระจันทร์ เมื่อได้ยินคำของภรต ศัตรุฆนะผู้สังหารวีรบุรุษของข้าศึกก็ทำตามนั้น
6.127.6
विष्टीरनेकसाहस्रीश्चोदयामास भागशः।
समीकुरुत निम्नानि विषमाणि समानि च ॥ ६.१२७.६ ॥
ท่านสั่งให้คนงานหลายพันคนแบ่งเป็นกลุ่มๆ ให้ปรับพื้นที่ต่ำ พื้นที่ขรุขระ และพื้นที่ราบให้เสมอกัน
6.127.7
स्थानानि च निरस्यन्तां नन्दिग्रामादितः परम्।
सिञ्चन्तु पृथिवीं कृत्स्नां हिमशीतेन वारिणा ॥ ६.१२७.७ ॥
ให้เคลียร์พื้นที่ทั้งหมดที่อยู่ไกลจากนนทิครามออกไป และให้พรมแผ่นดินทั้งผืนด้วยน้ำเย็นดุจหิมะ
6.127.8
ततोऽभ्यवकिरन्त्वन्ये लाजैः पुष्पैश्च सर्वतः।
समुच्छ्रितपताकास्तु रथ्याः पुरवरोत्तमे ॥ ६.१२७.८ ॥
แล้วให้อีกพวกหนึ่งโปรยข้าวตอกและดอกไม้ไปทั่ว และให้ตั้งธงสูงตามถนนในนครอันประเสริฐยิ่งนั้น
6.127.9
शोभयन्तु च वेश्मानि सूर्यस्योदयनं प्रति।
स्रग्दाममुक्तपुष्पैश्च सुवर्णैः पञ्चवर्णकैः ॥ ६.१२७.९ ॥
ให้ประดับเรือนที่หันหน้าสู่ทิศอาทิตย์ขึ้น ด้วยพวงมาลัย ดอกไม้โปรย และเครื่องทองห้าสี
6.127.10
राजमार्गमसम्बाधं किरन्तु शतशो नराः।
ततस्तच्छासनं श्रुत्वा शत्रुघ्नस्य मुदान्विताः ॥ ६.१२७.१० ॥
ให้คนนับร้อยโปรยทางหลวงให้โล่งจากผู้คนแออัด ครั้นได้ยินคำสั่งของศัตรุฆนะ ประชาชนก็เปี่ยมด้วยความยินดี
6.127.11
धृष्टिर्जयन्तो विजयः सिद्धार्थश्चार्थसाधकः।
अशोको मन्त्रपालश्च सुमन्त्रश्चापि निर्ययुः ॥ ६.१२७.११ ॥
ธฤษฏิ ชยันตะ วิชัย สิทธารถะผู้สำเร็จประโยชน์ อโศกผู้ทำกิจให้สำเร็จ มันตรปาลอะ และสุมันตระ ก็ออกเดินทางไปด้วย
6.127.12
मत्तैर्नागसहस्रैश्च सध्वजैः सुविभूषितैः।
अपरे हेमकक्षाभिः सगजाभिः करेणुभिः ॥ ६.१२७.१२ ॥
ช้างตกมันนับพันเชือกประดับธงอย่างงดงาม ออกไปแล้ว อีกพวกหนึ่งมาพร้อมสายรัดทองคำ ทั้งช้างและช้างพังด้วย
6.127.13
निर्ययुस्तुरगाक्रान्ता रथैश्च सुमहारथाः।
शक्त्यृष्टिपाशहस्तानां सध्वजानां पताकिनाम् ॥ ६.१२७.१३ ॥
พลม้าและนายรถผู้ยิ่งใหญ่ก็ออกไป ถือหอก หลาวและบ่วงในมือ มีธงและธงเล็กโบกสะบัด
6.127.14
तुरगाणां सहस्रैश्च मुख्यैर्मुख्यतरान्वितैः।
पदातीनां सहस्रैश्च वीराः परिवृता ययुः ॥ ६.१२७.१४ ॥
พร้อมด้วยม้าหลายพันตัว พร้อมด้วยวีรบุรุษชั้นยอดของชั้นยอด และล้อมรอบด้วยทหารราบหลายพันคน เหล่าวีรบุรุษก็เคลื่อนไปข้างหน้า
6.127.15
ततो यानान्युपारूढाः सर्वा दशरथस्त्रियः।
कौसल्यां प्रमुखे कृत्वा सुमित्रां चापि निर्ययुः ॥ ६.१२७.१५ ॥
ลำดับนั้น พระมเหสีทั้งปวงของท้าวทศรถก็ขึ้นยานพาหนะของตน โดยมีพระกาศัลยาเป็นประธาน และพระสุมิตราร่วมไปด้วย แล้วก็ออกเดินทาง
6.127.16
कैकेय्या सहिताः सर्वा नन्दिग्राममुपागमन् ॥ ६.१२७.१६ ॥
ทุกพระองค์พร้อมด้วยพระไกเกยี ก็มาถึงนนทิครามแล้ว
6.127.17
द्विजातिमुख्यैर्धर्मात्मा श्रेणीमुख्यैः सनैगमैः।
माल्यमोदकहस्तैश्च मन्त्रिभिर्भरतो वृतः ॥ ६.१२७.१७ ॥
ภรตผู้มีธรรมะถูกล้อมรอบด้วยพราหมณ์ชั้นยอด หัวหน้าสมาคมช่างฝีมือ ชาวเมือง และอำมาตย์ ที่ถือพวงมาลัยและขนมหวานในมือ
6.127.18
शङ्खभेरीनिनादैश्च बन्दिभिश्चाभिनन्दितः।
आर्यपादौ गृहीत्वा तु शिरसा धर्मकोविदः ॥ ६.१२७.१८ ॥
ภรตผู้รู้ธรรมะ ได้รับการต้อนรับด้วยเสียงสังข์และกลอง พร้อมคำสรรเสริญจากนักขับร้อง จึงจับพระบาทของพระองค์ผู้ทรงเป็นที่เคารพ แล้วก้มศีรษะลงกราบ
6.127.19
पाण्डुरं छत्रमादाय शुक्लमाल्योपशोभितम्।
शुक्ले च वालव्यजने राजार्हे हेमभूषिते ॥ ६.१२७.१९ ॥
ภรตรับเอาร่มขาวประดับพวงมาลัยขาว และพัดขนจามรีสีขาวสองอัน อันสมควรแก่พระราชา ประดับด้วยทองคำ
6.127.20
उपवासकृशो दीनश्चीरकृष्णाजिनाम्बरः।
भ्रातुरागमनं श्रुत्वा तत्पूर्वं हर्षमागतः ॥ ६.१२७.२० ॥
ผอมโซเพราะอดอาหาร ทุกข์ระทม สวมผ้าเปลือกไม้และหนังกวางดำ เมื่อได้ยินข่าวการกลับมาของพี่ชาย พระองค์ก็มีความยินดีมาแต่ก่อนแล้ว
6.127.21
प्रत्युद्ययौ यदा रामं महात्मा सचिवैः सह।
अश्वानां खुरशब्दैश्च रथनेमिस्वनेन च ॥ ६.१२७.२१ ॥
เมื่อผู้มีใจยิ่งใหญ่ออกไปรับพระรามพร้อมด้วยเสนาอำมาตย์ ท่ามกลางเสียงกีบม้าและเสียงกงล้อรถดังกึกก้อง
6.127.22
शङ्खदुन्दुभिनादेन संचचालेव मेदिनी।
गजानां बृंहितैश्चापि शङ्खदुन्दुभिनिःस्वनैः ॥ ६.१२७.२२ ॥
ด้วยเสียงสังข์และกลอง แผ่นดินดูเหมือนจะสั่นสะเทือน และยังมีเสียงช้างร้องและเสียงสังข์กลองก้องกังวานไปทั่ว
6.127.23
कृत्स्नं तु नगरं तत् तु नन्दिग्राममुपागमत्।
समीक्ष्य भरतो वाक्यमुवाच पवनात्मजम् ॥ ६.१२७.२३ ॥
นครทั้งสิ้นนั้นได้มาถึงนนทิครามแล้ว ภรตมองดูแล้วจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่บุตรแห่งวายุ
6.127.24
कच्चिन्न खलु कापेयी सेव्यते चलचित्तता।
नहि पश्यामि काकुत्स्थं राममार्यं परंतपम् ॥ ६.१२७.२४ ॥
หรือว่าจิตใจที่พลุ่งพล่านไม่มั่นคงนั้นกำลังถูกเสพติดเหมือนเหล้ากระมัง เพราะข้าพเจ้าไม่เห็นพระรามผู้เป็นกากุตสถ์ ผู้เป็นอริยะ ผู้แผดเผาศัตรู
6.127.25
कच्चिन्न चानुदृश्यन्ते कपयः कामरूपिणः।
अथैवमुक्ते वचने हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ६.१२७.२५ ॥
หรือว่าพวกวานรผู้แปลงกายได้ตามใจปรารถนาก็ไม่ปรากฏให้เห็นเลยหรือ เมื่อถ้อยคำนั้นกล่าวขึ้น หนุมานจึงกล่าวดังนี้
6.127.26
अर्थ्यं विज्ञापयन्नेव भरतं सत्यविक्रमम्।
सदाफलान् कुसुमितान् वृक्षान् प्राप्य मधुस्रवान् ॥ ६.१२७.२६ ॥
ขณะกราบทูลเรื่องราวแก่ภรตผู้มีความกล้าหาญแท้จริง เมื่อไปถึงต้นไม้ที่ออกผลตลอดกาลและบานสะพรั่ง มีน้ำผึ้งไหลหยด
6.127.27
भरद्वाजप्रसादेन मत्तभ्रमरनादितान्।
तस्य चैव वरो दत्तो वासवेन परंतप ॥ ६.१२७.२७ ॥
ด้วยพระกรุณาของภรทวาชะ ต้นไม้เหล่านั้นก้องด้วยเสียงผึ้งเมามัน และพระอินทร์ก็ได้ประทานพรแก่ท่าน ข้าแต่ผู้แผดเผาศัตรู
6.127.28
ससैन्यस्य तदातिथ्यं कृतं सर्वगुणान्वितम्।
निःस्वनः श्रूयते भीमः प्रहृष्टानां वनौकसाम् ॥ ६.१२७.२८ ॥
การต้อนรับอันประกอบด้วยคุณงามความดีทุกประการได้ถูกจัดขึ้นแก่ท่านพร้อมด้วยกองทัพ และมีเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวจากชาวป่าที่ยินดีปรีดา
6.127.29
मन्ये वानरसेना सा नदीं तरति गोमतीम्।
रजोवर्षं समुद्भूतं पश्य सालवनं प्रति ॥ ६.१२७.२९ ॥
ข้าพเจ้าคิดว่ากองทัพวานรนั้นกำลังข้ามแม่น้ำโคมตี ดูฝุ่นละอองที่ฟุ้งขึ้นพุ่งไปทางป่าสาละนั่นเถิด
6.127.30
मन्ये सालवनं रम्यं लोलयन्ति प्लवंगमाः।
तदेतद् दृश्यते दूराद् विमानं चन्द्रसंनिभम् ॥ ६.१२७.३० ॥
ข้าพเจ้าคิดว่าพวกลิงกำลังเขย่าป่าสาละอันงดงาม และจากที่ไกลนี้มองเห็นวิมานรูปคล้ายพระจันทร์
6.127.31
विमानं पुष्पकं दिव्यं मनसा ब्रह्मनिर्मितम्।
रावणं बान्धवैः सार्धं हत्वा लब्धं महात्मना ॥ ६.१२७.३१ ॥
วิมานปุษปกะอันทิพย์นี้ พระพรหมสร้างด้วยพลังแห่งใจ และผู้มีใจยิ่งใหญ่ได้มาเพราะสังหารราวณะพร้อมทั้งญาติพี่น้องของเขา
6.127.32
तरुणादित्यसंकाशं विमानं रामवाहनम्।
धनदस्य प्रसादेन दिव्यमेतन्मनोजवम् ॥ ६.१२७.३२ ॥
ยานพาหนะของพระรามนี้ มีรัศมีดุจพระอาทิตย์ยามเช้า เป็นวิมานทิพย์ที่ได้มาด้วยพระกรุณาของธนทะ เร็วดุจความคิด
6.127.33
एतस्मिन् भ्रातरौ वीरौ वैदेह्या सह राघवौ।
सुग्रीवश्च महातेजा राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.१२७.३३ ॥
บนวิมานนี้ประทับพี่น้องผู้กล้าหาญทั้งสองแห่งราฆวะ พร้อมด้วยไวเทหี และสุครีวะผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ กับวิภีษณะผู้เป็นรากษส
6.127.34
ततो हर्षसमुद्भूतो निःस्वनो दिवमस्पृशत्।
स्त्रीबालयुववृद्धानां रामोऽयमिति कीर्तिते ॥ ६.१२७.३४ ॥
แล้วเสียงอื้ออึงซึ่งเกิดจากความปีติก็พุ่งขึ้นถึงท้องฟ้า เมื่อหญิง เด็ก หนุ่มสาว และผู้เฒ่าร้องกันว่า "นี่คือพระราม!"
6.127.35
रथकुञ्जरवाजिभ्यस्तेऽवतीर्य महीं गताः।
ददृशुस्तं विमानस्थं नराः सोममिवाम्बरे ॥ ६.१२७.३५ ॥
พวกเขาลงจากรถ ช้าง และม้า แล้วเดินลงสู่พื้นดิน มองดูพระองค์ผู้ประทับบนวิมานบนท้องฟ้า ดุจมองดูพระจันทร์บนฟ้า
6.127.36
प्राञ्जलिर्भरतो भूत्वा प्रहृष्टो राघवोन्मुखः।
यथार्थेनार्घ्यपाद्याद्यैस्ततो राममपूजयत् ॥ ६.१२७.३६ ॥
ภรตประนมมือด้วยใจยินดี หันหน้าไปทางราฆวะ แล้วถวายการบูชาพระรามตามพิธี ด้วยอรฆยะ น้ำล้างพระบาท และเครื่องสักการะอื่น ๆ
6.127.37
मनसा ब्रह्मणा सृष्टे विमाने भरताग्रजः।
रराज पृथुदीर्घाक्षो वज्रपाणिरिवामरः ॥ ६.१२७.३७ ॥
บนวิมานที่พระพรหมสร้างขึ้นด้วยพลังแห่งใจ พี่ชายคนโตของภรตประทับอยู่ รุ่งโรจน์ ตาใหญ่ยาว ดุจเทพผู้ถือสายฟ้า
6.127.38
ततो विमानाग्रगतं भरतो भ्रातरं तदा।
ववन्दे प्रणतो रामं मेरुस्थमिव भास्करम् ॥ ६.१२७.३८ ॥
แล้วภรตก้มกราบลงด้วยความนอบน้อม ถวายความเคารพแด่พี่ชายพระราม ผู้ยืนอยู่หน้าวิมาน ดุจพระอาทิตย์ที่ประทับอยู่บนเขาเมรุ
6.127.39
ततो रामाभ्यनुज्ञातं तद् विमानमनुत्तमम्।
हंसयुक्तं महावेगं निपपात महीतलम् ॥ ६.१२७.३९ ॥
แล้ววิมานอันไม่มีใดเทียบได้นั้น มีหงส์เทียมและเคลื่อนไปด้วยความเร็วยิ่ง เมื่อพระรามทรงอนุญาต ก็ลดลงสู่พื้นพิภพ
6.127.40
आरोपितो विमानं तद् भरतः सत्यविक्रमः।
राममासाद्य मुदितः पुनरेवाभ्यवादयत् ॥ ६.१२७.४० ॥
ภรตผู้มีความกล้าหาญแท้จริง ได้ขึ้นสู่วิมานนั้น เมื่อถึงพระราม ด้วยความยินดี ก็ก้มกราบพระองค์อีกครั้งหนึ่ง
6.127.41
तं समुत्थाय काकुत्स्थश्चिरस्याक्षिपथं गतम्।
अङ्के भरतमारोप्य मुदितः परिषस्वजे ॥ ६.१२७.४१ ॥
พระรามแห่งวงศ์กากุตสถ์ลุกขึ้น เมื่อพระภรตเข้ามาในสายตาหลังจากผ่านไปนานนัก ทรงอุ้มพระภรตขึ้นบนตัก และกอดด้วยความปีติ
6.127.42
ततो लक्ष्मणमासाद्य वैदेहीं च परंतपः।
अथाभ्यवादयत् प्रीतो भरतो नाम चाब्रवीत् ॥ ६.१२७.४२ ॥
จากนั้นพระภรต ผู้ทำให้ศัตรูหวาดหวั่น เข้าไปหาพระลักษมณ์และพระนางไวเทหี ด้วยความปิติ ถวายความเคารพอย่างนอบน้อม และทรงกล่าวนามของพระองค์เอง
6.127.43
सुग्रीवं केकयीपुत्रो जाम्बवन्तमथाङ्गदम्।
मैन्दं च द्विविदं नीलमृषभं चैव सस्वजे ॥ ६.१२७.४३ ॥
พระภรตโอรสของพระนางไกเกยี กอดพระสุครีพ ท้าวชามพวาน พระอังคท พระไมนฑะ พระทวิวิทะ พระนีละ และพระฤษภะด้วยเช่นกัน
6.127.44
सुषेणं च नलं चैव गवाक्षं गन्धमादनम्।
शरभं पनसं चैव परितः परिषस्वजे ॥ ६.१२७.४४ ॥
พระภรตยังกอดพระสุเษณะ พระนละ พระคเวากษ์ พระคันธมาทนะ พระศรภะ และพระปนสะ โอบกอดไว้โดยรอบ
6.127.45
ते कृत्वा मानुषं रूपं वानराः कामरूपिणः।
कुशलं पर्यपृच्छंस्ते प्रहृष्टा भरतं तदा ॥ ६.१२७.४५ ॥
เหล่าวานรผู้สามารถแปลงกายได้ตามปรารถนา แปลงร่างเป็นมนุษย์ แล้วด้วยความยินดี ได้ถามถึงความเป็นสุขของพระภรตในขณะนั้น
6.127.46
अथाब्रवीद् राजपुत्रः सुग्रीवं वानरर्षभम्।
परिष्वज्य महातेजा भरतो धर्मिणां वरः ॥ ६.१२७.४६ ॥
จากนั้นพระภรต เจ้าชายผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้ตั้งมั่นในธรรม กอดพระสุครีพ วานรผู้เป็นดั่งวัวจ่าฝูง แล้วตรัสว่า
6.127.47
त्वमस्माकं चतुर्णां वै भ्राता सुग्रीव पञ्चमः।
सौहृदाज्जायते मित्रमपकारोऽरिलक्षणम् ॥ ६.१२७.४७ ॥
สุครีพ ท่านเป็นพี่น้องลำดับที่ห้าของพวกเราทั้งสี่ มิตรภาพย่อมเกิดจากความรักใคร่ ส่วนการทำร้ายคือลักษณะของศัตรู
6.127.48
विभीषणं च भरतः सान्त्ववाक्यमथाब्रवीत्।
दिष्ट्या त्वया सहायेन कृतं कर्म सुदुष्करम् ॥ ६.१२७.४८ ॥
จากนั้นพระภรตตรัสถ้อยคำปลอบโยนแก่พระวิภีษณะว่า "โดยโชคดี ด้วยความช่วยเหลือของท่าน กิจอันยากยิ่งนี้จึงสำเร็จลงได้"
6.127.49
शत्रुघ्नश्च तदा राममभिवाद्य सलक्ष्मणम्।
सीतायाश्चरणौ वीरो विनयादभ्यवादयत् ॥ ६.१२७.४९ ॥
จากนั้นพระศัตรุฆนวีรบุรุษ ถวายความเคารพพระรามพร้อมพระลักษมณ์ และด้วยความถ่อมตน ได้ก้มลงถวายความเคารพที่พระบาทของพระสีดา
6.127.50
रामो मातरमासाद्य विवर्णां शोककर्शिताम्।
जग्राह प्रणतः पादौ मनो मातुः प्रहर्षयन् ॥ ६.१२७.५० ॥
พระรามเข้าไปหาพระมารดา ผู้มีสีพระพักตร์ซีดเซียวและซูบผอมเพราะความโศก ทรงก้มลงกราบแล้วจับพระบาทไว้ ทำให้พระทัยของพระมารดาชื่นบาน
6.127.51
अभिवाद्य सुमित्रां च कैकेयीं च यशस्विनीम्।
स मातॄश्च ततः सर्वाः पुरोहितमुपागमत् ॥ ६.१२७.५१ ॥
ทรงถวายความเคารพพระสุมิตราและพระนางไกเกยีผู้มีเกียรติยศ แล้วจึงทรงไปหาพระมารดาทั้งหมด จากนั้นจึงเสด็จไปหาปุโรหิต
6.127.53
स्वागतं ते महाबाहो कौसल्यानन्दवर्धन।
तान्यञ्जलिसहस्राणि प्रगृहीतानि नागरैः।
व्याकोशानीव पद्मानि ददर्श भरताग्रजः ॥ ६.१२७.५३ ॥
"ยินดีต้อนรับท่าน โอ้ผู้มีพระพาหาอันทรงพลัง ผู้เพิ่มพูนความยินดีแก่พระนางเกาศัลยา" พระเชษฐาของพระภรตทอดพระเนตรเห็นอัญชลีนับพันที่ชาวเมืองยกขึ้น ดุจดอกบัวที่บานสะพรั่งเต็มที่
6.127.54
पादुके ते तु रामस्य गृहीत्वा भरतः स्वयम्।
चरणाभ्यां नरेन्द्रस्य योजयामास धर्मवित् ॥ ६.१२७.५४ ॥
พระภรตทรงหยิบฉลองพระบาทของพระรามขึ้นด้วยพระองค์เอง และในฐานะผู้รู้ธรรม ได้สวมฉลองพระบาทนั้นเข้ากับพระบาทของพระราชา
6.127.55
अब्रवीच्च तदा रामं भरतः स कृताञ्जलिः।
एतत् ते सकलं राज्यं न्यासं निर्यातितं मया ॥ ६.१२७.५५ ॥
จากนั้นพระภรตทรงประนมมือ ตรัสกับพระรามว่า "ราชอาณาจักรทั้งหมดนี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่พระองค์ทรงฝากไว้กับหม่อมฉัน บัดนี้หม่อมฉันได้คืนให้พระองค์แล้ว"
6.127.56
अद्य जन्म कृतार्थं मे संवृत्तश्च मनोरथः।
यत् त्वां पश्यामि राजानमयोध्यां पुनरागतम् ॥ ६.१२७.५६ ॥
วันนี้ชาติกำเนิดของหม่อมฉันได้รับความสำเร็จ และความปรารถนาในใจได้เป็นจริง เพราะหม่อมฉันได้เห็นพระองค์ ซึ่งเป็นพระราชา เสด็จกลับมายังอโยธยาอีกครั้ง
6.127.57
अवेक्षतां भवान् कोशं कोष्ठागारं गृहं बलम्।
भवतस्तेजसा सर्वं कृतं दशगुणं मया ॥ ६.१२७.५७ ॥
ขอพระองค์ทรงตรวจดูคลังหลวง ฉางข้าว พระราชวัง และกองทัพเถิด ด้วยพระเดชานุภาพของพระองค์ หม่อมฉันได้ทำทุกสิ่งให้เพิ่มพูนขึ้นสิบเท่า
6.127.58
तथा ब्रुवाणं भरतं दृष्ट्वा तं भ्रातृवत्सलम्।
मुमुचुर्वानरा बाष्पं राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.१२७.५८ ॥
เมื่อเห็นพระภรตผู้รักใคร่พี่ชายตรัสเช่นนั้น เหล่าวานรและยักษ์วิภีษณะต่างก็หลั่งน้ำตา
6.127.59
ततः प्रहर्षाद् भरतमङ्कमारोप्य राघवः।
ययौ तेन विमानेन ससैन्यो भरताश्रमम् ॥ ६.१२७.५९ ॥
จากนั้น ด้วยความปีติยินดี พระราฆพอุ้มพระภรตขึ้นบนตัก แล้วเสด็จด้วยวิมานนั้นพร้อมกองทัพไปยังอาศรมของพระภรต
6.127.60
भरताश्रममासाद्य ससैन्यो राघवस्तदा।
अवतीर्य विमानाग्रादवतस्थे महीतले ॥ ६.१२७.६० ॥
เมื่อถึงอาศรมของพระภรตแล้ว พระราฆพพร้อมกองทัพจึงเสด็จลงจากยอดวิมาน และประทับยืนอยู่บนพื้นดิน
6.127.61
अब्रवीत् तु तदा रामस्तद् विमानमनुत्तमम्।
वह वैश्रवणं देवमनुजानामि गम्यताम् ॥ ६.१२७.६१ ॥
ครั้งนั้น พระรามตรัสกับวิมานอันประเสริฐยิ่งนั้นว่า "จงนำพระเจ้าไวศรวณะ (กุเวร) กลับไปเถิด เราอนุญาตแล้ว จงไปเถิด"
6.127.62
ततो रामाभ्यनुज्ञातं तद् विमानमनुत्तमम्।
उत्तरां दिशमुद्दिश्य जगाम धनदालयम् ॥ ६.१२७.६२ ॥
ครั้นนั้น เมื่อได้รับอนุญาตจากพระราม วิมานอันเลิศนั้นจึงมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ และไปถึงที่อยู่ของธนทะ (กุเวร)
6.127.63
विमानं पुष्पकं दिव्यं संगृहीतं तु रक्षसा।
अगमद् धनदं वेगाद् रामवाक्यप्रचोदितम् ॥ ६.१२७.६३ ॥
วิมานปุษปกะอันทิพย์ ซึ่งยักษ์ได้ยึดไว้ ถูกคำของพระรามเร่งเร้า จึงพุ่งไปยังธนทะอย่างรวดเร็ว
6.127.64
पुरोहितस्यात्मसखस्य राघवो
बृहस्पतेः शक्र इवामराधिपः।
निपीड्य पादौ पृथगासने शुभे
सहैव तेनोपविवेश वीर्यवान् ॥ ६.१२७.६४ ॥
ดั่งพระอินทร์ ผู้เป็นใหญ่แห่งเทวดา นั่งร่วมกับพระพฤหัสปติ ปุโรหิตและสหายสนิทของตน พระราฆพผู้ทรงพลัง ก็กดพระบาทของปุโรหิตและสหายสนิทของตน แล้วนั่งร่วมกับท่านบนอาสนะอันงดงามที่แยกกันไว้