வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.127.1
श्रुत्वा तु परमानन्दं भरतः सत्यविक्रमः।
हृष्टमाज्ञापयामास शत्रुघ्नं परवीरहा ॥ ६.१२७.१ ॥
உண்மை வீரம் கொண்ட பரதன் பேரானந்தச் செய்தியைக் கேட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் பகை வீரர்களை அழிப்பவனான சத்ருக்னனுக்குக் கட்டளையிட்டான்.
6.127.2
दैवतानि च सर्वाणि चैत्यानि नगरस्य च।
सुगन्धमाल्यैर्वादित्रैरर्चन्तु शुचयो नराः ॥ ६.१२७.२ ॥
நகரின் அனைத்து தெய்வ ஆலயங்களையும் புனித சைத்தியங்களையும், தூய மனிதர்கள் நறுமண மாலைகளாலும் இசைக்கருவிகளாலும் வழிபடட்டும்.
6.127.3
सूताः स्तुतिपुराणज्ञाः सर्वे वैतालिकास्तथा।
सर्वे वादित्रकुशला गणिकाश्चैव सर्वशः ॥ ६.१२७.३ ॥
துதிகளையும் புராணங்களையும் அறிந்த சூதர்களும், அனைத்து வைதாளிகர்களும், இசைக்கருவிகளில் வல்லவர்களான அனைத்து கணிகையரும் முழுமையாக (விழாவில் பங்கேற்கட்டும்).
6.127.4
राजदारास्तथामात्याः सैन्याः सेनाङ्गनागणाः।
ब्राह्मणाश्च सराजन्याः श्रेणीमुख्यास्तथा गणाः ॥ ६.१२७.४ ॥
அரசியர், அமைச்சர்கள், வீரர்கள், படைவீரர் மனைவியர் கூட்டங்கள், அந்தணர்கள், க்ஷத்திரியர்களுடன், சங்கத் தலைவர்களும் குழுக்களும் (விழாவிற்கு வரட்டும்).
6.127.5
अभिनिर्यान्तु रामस्य द्रष्टुं शशिनिभं मुखम्।
भरतस्य वचः श्रुत्वा शत्रुघ्नः परवीरहा ॥ ६.१२७.५ ॥
ராமனின் சந்திரனை ஒத்த முகத்தைக் காண அவர்கள் வெளியே செல்லட்டும். பரதனின் சொல்லைக் கேட்ட பகை வீரங்களை அழிக்கும் சத்ருக்னன் (அவ்வாறே செய்தான்).
6.127.6
विष्टीरनेकसाहस्रीश्चोदयामास भागशः।
समीकुरुत निम्नानि विषमाणि समानि च ॥ ६.१२७.६ ॥
அவன் பல ஆயிரம் வேலையாட்களைப் பிரிவுகளாக ஏவினான்: தாழ்வானவற்றையும் மேடு பள்ளங்களையும், சமமானவற்றையும் சமப்படுத்துங்கள்.
6.127.7
स्थानानि च निरस्यन्तां नन्दिग्रामादितः परम्।
सिञ्चन्तु पृथिवीं कृत्स्नां हिमशीतेन वारिणा ॥ ६.१२७.७ ॥
நந்திக்கிராமத்திலிருந்து மேலும் உள்ள இடங்களைச் சுத்தப்படுத்தட்டும்; முழு பூமியையும் பனிபோன்ற குளிர்ந்த நீரால் தெளிக்கட்டும்.
6.127.8
ततोऽभ्यवकिरन्त्वन्ये लाजैः पुष्पैश्च सर्वतः।
समुच्छ्रितपताकास्तु रथ्याः पुरवरोत्तमे ॥ ६.१२७.८ ॥
பிறகு மற்றவர்கள் எங்கும் பொரி மற்றும் மலர்களைத் தூவட்டும்; சிறந்த அந்நகரின் தெருக்களில் உயர்ந்த கொடிகள் பறக்கட்டும்.
6.127.9
शोभयन्तु च वेश्मानि सूर्यस्योदयनं प्रति।
स्रग्दाममुक्तपुष्पैश्च सुवर्णैः पञ्चवर्णकैः ॥ ६.१२७.९ ॥
சூரியன் உதிக்கும் திசையை நோக்கியுள்ள வீடுகளை அலங்கரிக்கட்டும்; மாலைகள், சிதறிய மலர்கள், ஐந்து வண்ணத் தங்க அலங்காரங்களால் அவற்றை அழகுபடுத்தட்டும்.
6.127.10
राजमार्गमसम्बाधं किरन्तु शतशो नराः।
ततस्तच्छासनं श्रुत्वा शत्रुघ्नस्य मुदान्विताः ॥ ६.१२७.१० ॥
அரசப் பெருவழியை நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் நெரிசலின்றி அலங்கரிக்கட்டும்; அப்போது சத்ருக்னனின் கட்டளையைக் கேட்டு மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் நிறைந்தனர்.
6.127.11
धृष्टिर्जयन्तो विजयः सिद्धार्थश्चार्थसाधकः।
अशोको मन्त्रपालश्च सुमन्त्रश्चापि निर्ययुः ॥ ६.१२७.११ ॥
திருஷ்டி, ஜயந்தன், விஜயன், சித்தார்த்தன், காரியம் சாதிக்கும் அசோகன், மந்த்ரபாலன், சுமந்திரன் ஆகியோரும் புறப்பட்டனர்.
6.127.12
मत्तैर्नागसहस्रैश्च सध्वजैः सुविभूषितैः।
अपरे हेमकक्षाभिः सगजाभिः करेणुभिः ॥ ६.१२७.१२ ॥
மதம் பிடித்த ஆயிரம் யானைகள் கொடிகளுடனும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டும் சென்றன; மற்றவை பொன் இடுப்புக்கட்டுகளுடன் யானைகளோடும் பெண்யானைகளோடும் வந்தன.
6.127.13
निर्ययुस्तुरगाक्रान्ता रथैश्च सुमहारथाः।
शक्त्यृष्टिपाशहस्तानां सध्वजानां पताकिनाम् ॥ ६.१२७.१३ ॥
குதிரைகளால் சூழப்பட்ட, தேர்களில் ஏறிய பெருந்தேர் வீரர்கள் புறப்பட்டனர்; கைகளில் சக்தி, ருஷ்டி, பாசங்களை ஏந்தியவர்கள்; கொடிகளும் பதாகைகளும் உடையவர்கள்.
6.127.14
तुरगाणां सहस्रैश्च मुख्यैर्मुख्यतरान्वितैः।
पदातीनां सहस्रैश्च वीराः परिवृता ययुः ॥ ६.१२७.१४ ॥
ஆயிரக்கணக்கான குதிரைகளுடனும், சிறந்தவர்களிலும் சிறந்த வீரர்களுடனும், ஆயிரக்கணக்கான காலாட்படையினரால் சூழப்பட்டு வீரர்கள் சென்றனர்.
6.127.15
ततो यानान्युपारूढाः सर्वा दशरथस्त्रियः।
कौसल्यां प्रमुखे कृत्वा सुमित्रां चापि निर्ययुः ॥ ६.१२७.१५ ॥
பின்னர் தசரதனின் மனைவியர் அனைவரும் வாகனங்களில் ஏறினர்; கௌசல்யையை முன்னிறுத்தி, சுமித்ராவையும் உடன் கொண்டு புறப்பட்டனர்.
6.127.16
कैकेय्या सहिताः सर्वा नन्दिग्राममुपागमन् ॥ ६.१२७.१६ ॥
கைகேயியுடன் அனைவரும் நந்திக்கிராமத்தை அடைந்தனர்.
6.127.17
द्विजातिमुख्यैर्धर्मात्मा श्रेणीमुख्यैः सनैगमैः।
माल्यमोदकहस्तैश्च मन्त्रिभिर्भरतो वृतः ॥ ६.१२७.१७ ॥
தர்மாத்மாவான பரதன், பிராமணர்களில் சிறந்தவர்கள், கில்ட்களின் தலைவர்கள், நகரவாசிகள், கையில் மாலைகளும் இனிப்புகளும் ஏந்திய அமைச்சர்கள் ஆகியோரால் சூழப்பட்டிருந்தான்.
6.127.18
शङ्खभेरीनिनादैश्च बन्दिभिश्चाभिनन्दितः।
आर्यपादौ गृहीत्वा तु शिरसा धर्मकोविदः ॥ ६.१२७.१८ ॥
சங்கு, பேரிகை ஒலிகளுடனும் பாணர்களின் புகழ்ச்சியுடனும் வாழ்த்தப்பட்ட தர்மஜ்ஞனான பரதன், ஆர்யனின் (ராமனின்) பாதங்களைப் பற்றித் தலையால் வணங்கினான்.
6.127.19
पाण्डुरं छत्रमादाय शुक्लमाल्योपशोभितम्।
शुक्ले च वालव्यजने राजार्हे हेमभूषिते ॥ ६.१२७.१९ ॥
வெண்மையான குடையையும், வெள்ளை மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதையும், அரசனுக்குத் தகுந்த, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இரண்டு வெண்ணிற சாமரங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு.
6.127.20
उपवासकृशो दीनश्चीरकृष्णाजिनाम्बरः।
भ्रातुरागमनं श्रुत्वा तत्पूर्वं हर्षमागतः ॥ ६.१२७.२० ॥
நோன்பால் மெலிந்தவனும், துன்பமுற்றவனும், மரவுரியும் கருப்பு மான்தோலும் உடுத்தவனுமான அவன், சகோதரனின் வருகையைக் கேட்டு முன்பே மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
6.127.21
प्रत्युद्ययौ यदा रामं महात्मा सचिवैः सह।
अश्वानां खुरशब्दैश्च रथनेमिस्वनेन च ॥ ६.१२७.२१ ॥
மகாத்மா, அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து ராமனை எதிர்கொள்ளச் சென்றபோது, குதிரைகளின் குளம்பொலியும், தேர்ச் சக்கர விளிம்புகளின் ஓசையும் எழுந்தன.
6.127.22
शङ्खदुन्दुभिनादेन संचचालेव मेदिनी।
गजानां बृंहितैश्चापि शङ्खदुन्दुभिनिःस्वनैः ॥ ६.१२७.२२ ॥
சங்கு, துந்துபி ஒலிகளால் பூமியே நடுங்கியது போல் இருந்தது; யானைகளின் பிளிறலோடும், சங்கு துந்துபிகளின் முழக்கத்தோடும்.
6.127.23
कृत्स्नं तु नगरं तत् तु नन्दिग्राममुपागमत्।
समीक्ष्य भरतो वाक्यमुवाच पवनात्मजम् ॥ ६.१२७.२३ ॥
அந்த முழு நகரமும் நந்திக்கிராமத்தை வந்தடைந்தது. பரதன் அதைப் பார்த்து, வாயு மைந்தனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
6.127.24
कच्चिन्न खलु कापेयी सेव्यते चलचित्तता।
नहि पश्यामि काकुत्स्थं राममार्यं परंतपम् ॥ ६.१२७.२४ ॥
ஒருவேளை சஞ்சல மனத்தின் மதுபானம் பருகப்படுகிறதோ? ஏனெனில் காகுத்ஸ்தனும், ஆரியனும், பகைவரைத் தகிப்பவனுமான ராமனை நான் காணவில்லை.
6.127.25
कच्चिन्न चानुदृश्यन्ते कपयः कामरूपिणः।
अथैवमुक्ते वचने हनूमानिदमब्रवीत् ॥ ६.१२७.२५ ॥
காமரூபிகளான குரங்குகள் எவரும் காணப்படவில்லையா? இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது ஹனுமான் இதைச் சொன்னார்.
6.127.26
अर्थ्यं विज्ञापयन्नेव भरतं सत्यविक्रमम्।
सदाफलान् कुसुमितान् वृक्षान् प्राप्य मधुस्रवान् ॥ ६.१२७.२६ ॥
உண்மை வீரரான பரதனுக்கு காரியத்தை அறிவித்தபடி, எப்போதும் பழம் தரும், பூத்த, தேன் வடியும் மரங்களை அடைந்து.
6.127.27
भरद्वाजप्रसादेन मत्तभ्रमरनादितान्।
तस्य चैव वरो दत्तो वासवेन परंतप ॥ ६.१२७.२७ ॥
பரத்வாஜரின் அருளால், மதுவெறி கொண்ட வண்டுகளின் ஒலியால் முழங்கும் (மரங்களை அடைந்து). அவருக்கு இந்திரனும் வரம் அளித்திருந்தான், பகைவரை வாட்டுபவனே.
6.127.28
ससैन्यस्य तदातिथ्यं कृतं सर्वगुणान्वितम्।
निःस्वनः श्रूयते भीमः प्रहृष्टानां वनौकसाम् ॥ ६.१२७.२८ ॥
படையுடன் கூடிய அவருக்கு அந்த விருந்தோம்பல், எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்ததாகச் செய்யப்பட்டது. மகிழ்ந்த வனவாசிகளின் பேரொலி கேட்கிறது.
6.127.29
मन्ये वानरसेना सा नदीं तरति गोमतीम्।
रजोवर्षं समुद्भूतं पश्य सालवनं प्रति ॥ ६.१२७.२९ ॥
அந்த வானரப் படை கோமதி ஆற்றைக் கடக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். பார், சால வனத்தை நோக்கி எழும் புழுதி மழையை.
6.127.30
मन्ये सालवनं रम्यं लोलयन्ति प्लवंगमाः।
तदेतद् दृश्यते दूराद् विमानं चन्द्रसंनिभम् ॥ ६.१२७.३० ॥
குரங்குகள் அழகிய சால வனத்தை அசைக்கின்றன என்று நினைக்கிறேன். தொலைவிலிருந்து அதோ தெரிகிறது, சந்திரனைப் போன்ற விமானம்.
6.127.31
विमानं पुष्पकं दिव्यं मनसा ब्रह्मनिर्मितम्।
रावणं बान्धवैः सार्धं हत्वा लब्धं महात्मना ॥ ६.१२७.३१ ॥
பிரம்மாவால் மனத்தால் படைக்கப்பட்ட இந்தத் தெய்வீகமான புஷ்பக விமானம், மகாத்மாவால் ராவணனையும் அவனுடைய உறவினர்களையும் கொன்று வென்றெடுக்கப்பட்டது.
6.127.32
तरुणादित्यसंकाशं विमानं रामवाहनम्।
धनदस्य प्रसादेन दिव्यमेतन्मनोजवम् ॥ ६.१२७.३२ ॥
இளங்காலைச் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் இந்த விமானம் ராமனின் வாகனம்; குபேரனின் அருளால் கிடைத்த இந்தத் தெய்வீக விமானம் மனதைப் போல் வேகமானது.
6.127.33
एतस्मिन् भ्रातरौ वीरौ वैदेह्या सह राघवौ।
सुग्रीवश्च महातेजा राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.१२७.३३ ॥
இந்த விமானத்தில் வைதேகியுடன் வீரர்களான இரு ராகவ சகோதரர்கள், மகாதேஜஸ்வி சுக்ரீவன், ராட்சசன் விபீஷணன் ஆகியோர் உள்ளனர்.
6.127.34
ततो हर्षसमुद्भूतो निःस्वनो दिवमस्पृशत्।
स्त्रीबालयुववृद्धानां रामोऽयमिति कीर्तिते ॥ ६.१२७.३४ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியிலிருந்து எழுந்த ஆரவாரம் வானைத் தொட்டது; பெண்களும், குழந்தைகளும், இளைஞர்களும், முதியவர்களும் "இவர் ராமர்" என்று கூவினர்.
6.127.35
रथकुञ्जरवाजिभ्यस्तेऽवतीर्य महीं गताः।
ददृशुस्तं विमानस्थं नराः सोममिवाम्बरे ॥ ६.१२७.३५ ॥
தேர், யானை, குதிரைகளிலிருந்து இறங்கி அவர்கள் நிலத்திற்கு வந்தனர்; விமானத்தில் வீற்றிருந்தவரை வானில் சந்திரனைப் பார்ப்பது போல் அவர்கள் கண்டனர்.
6.127.36
प्राञ्जलिर्भरतो भूत्वा प्रहृष्टो राघवोन्मुखः।
यथार्थेनार्घ्यपाद्याद्यैस्ततो राममपूजयत् ॥ ६.१२७.३६ ॥
கைகூப்பி, மகிழ்ச்சியுடன், ராகவனை நோக்கி முகம் திருப்பிய பரதன், பின்னர் முறைப்படி அர்க்கியம், பாதியம் முதலியவற்றால் ராமனை வழிபட்டான்.
6.127.37
मनसा ब्रह्मणा सृष्टे विमाने भरताग्रजः।
रराज पृथुदीर्घाक्षो वज्रपाणिरिवामरः ॥ ६.१२७.३७ ॥
பிரம்மா மனத்தால் படைத்த விமானத்தில் பரதனின் மூத்த சகோதரர் விளங்கினார்; அகன்ற நீண்ட கண்களுடன், வஜ்ரம் ஏந்திய தேவனைப் போல்.
6.127.38
ततो विमानाग्रगतं भरतो भ्रातरं तदा।
ववन्दे प्रणतो रामं मेरुस्थमिव भास्करम् ॥ ६.१२७.३८ ॥
பின்னர் விமானத்தின் முன்பகுதியில் இருந்த சகோதரர் ராமனை பரதன் பணிந்து வணங்கினான்; மேரு மலையில் நிற்கும் சூரியனைப் போல.
6.127.39
ततो रामाभ्यनुज्ञातं तद् विमानमनुत्तमम्।
हंसयुक्तं महावेगं निपपात महीतलम् ॥ ६.१२७.३९ ॥
பின்னர் ராமனின் அனுமதி பெற்ற அந்த ஒப்பற்ற விமானம், அன்ன பறவைகள் பூட்டிய, பெரும் வேகமுள்ளது, பூமியின் மேல் இறங்கியது.
6.127.40
आरोपितो विमानं तद् भरतः सत्यविक्रमः।
राममासाद्य मुदितः पुनरेवाभ्यवादयत् ॥ ६.१२७.४० ॥
அந்த விமானத்தில் ஏற்றப்பட்ட, உண்மை வீரமுள்ள பரதன், ராமனை அணுகி மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் வணங்கினான்.
6.127.41
तं समुत्थाय काकुत्स्थश्चिरस्याक्षिपथं गतम्।
अङ्के भरतमारोप्य मुदितः परिषस्वजे ॥ ६.१२७.४१ ॥
நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு பார்வைக்கு வந்த அவனை காகுத்ஸ்தன் ராமன் எழுந்து, பரதனைத் தன் மடியில் அமர்த்தி மகிழ்ச்சியுடன் அணைத்துக் கொண்டான்.
6.127.42
ततो लक्ष्मणमासाद्य वैदेहीं च परंतपः।
अथाभ्यवादयत् प्रीतो भरतो नाम चाब्रवीत् ॥ ६.१२७.४२ ॥
பின்னர் எதிரிகளைத் தகிக்கும் பரதன், லக்ஷ்மணனையும் வைதேஹியையும் அணுகி மகிழ்ச்சியுடன் வணங்கி, தன் பெயரைச் சொன்னான்.
6.127.43
सुग्रीवं केकयीपुत्रो जाम्बवन्तमथाङ्गदम्।
मैन्दं च द्विविदं नीलमृषभं चैव सस्वजे ॥ ६.१२७.४३ ॥
கைகேயியின் மகன் பரதன் சுக்ரீவனையும், ஜாம்பவானையும், அங்கதனையும், மைந்தனையும், த்விவிதனையும், நீலனையும், ரிஷபனையும் ஆரத் தழுவினான்.
6.127.44
सुषेणं च नलं चैव गवाक्षं गन्धमादनम्।
शरभं पनसं चैव परितः परिषस्वजे ॥ ६.१२७.४४ ॥
பரதன் சுஷேணனையும், நளனையும், கவாக்சனையும், கந்தமாதனனையும், சரபனையும், பனசனையும் சுற்றிவளைத்துத் தழுவினான்.
6.127.45
ते कृत्वा मानुषं रूपं वानराः कामरूपिणः।
कुशलं पर्यपृच्छंस्ते प्रहृष्टा भरतं तदा ॥ ६.१२७.४५ ॥
விருப்பம்போல் உருமாறும் அந்த வானரர்கள் மனித உருவு கொண்டு, மகிழ்ச்சியுடன் அப்போது பரதனிடம் நலம் விசாரித்தனர்.
6.127.46
अथाब्रवीद् राजपुत्रः सुग्रीवं वानरर्षभम्।
परिष्वज्य महातेजा भरतो धर्मिणां वरः ॥ ६.१२७.४६ ॥
பின்னர் மகாதேஜஸ்வியும், தர்மவான்களில் சிறந்தவனுமான அரசகுமாரன் பரதன், வானரஸ்ரேஷ்டனான சுக்ரீவனைத் தழுவி இவ்வாறு கூறினான்.
6.127.47
त्वमस्माकं चतुर्णां वै भ्राता सुग्रीव पञ्चमः।
सौहृदाज्जायते मित्रमपकारोऽरिलक्षणम् ॥ ६.१२७.४७ ॥
சுக்ரீவா! நாங்கள் நால்வருக்கும் நீ ஐந்தாவது சகோதரன். நட்பு அன்பிலிருந்தே பிறக்கிறது; தீங்கு செய்வது எதிரியின் அடையாளம்.
6.127.48
विभीषणं च भरतः सान्त्ववाक्यमथाब्रवीत्।
दिष्ट्या त्वया सहायेन कृतं कर्म सुदुष्करम् ॥ ६.१२७.४८ ॥
பின்னர் பரதன் விபீஷணனிடம் ஆறுதல் மொழிகளைக் கூறினான்: "நல்வாய்ப்பாக, உன் உதவியால் அரிதினும் அரிய செயல் நிறைவேறியது."
6.127.49
शत्रुघ्नश्च तदा राममभिवाद्य सलक्ष्मणम्।
सीतायाश्चरणौ वीरो विनयादभ्यवादयत् ॥ ६.१२७.४९ ॥
அப்போது வீரனான சத்ருக்னன் லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ராமரை வணங்கினான்; பின்னர் பணிவுடன் சீதையின் பாதங்களிலும் வணங்கினான்.
6.127.50
रामो मातरमासाद्य विवर्णां शोककर्शिताम्।
जग्राह प्रणतः पादौ मनो मातुः प्रहर्षयन् ॥ ६.१२७.५० ॥
ராமர் வெளிறிப்போய் துயரால் மெலிந்திருந்த தாயிடம் சென்று, தாழ்ந்து வணங்கி அவள் பாதங்களைப் பற்றினார்; தாயின் மனதை மகிழ்வித்தபடி.
6.127.51
अभिवाद्य सुमित्रां च कैकेयीं च यशस्विनीम्।
स मातॄश्च ततः सर्वाः पुरोहितमुपागमत् ॥ ६.१२७.५१ ॥
சுமித்திரையையும் புகழ்மிக்க கைகேயியையும் வணங்கிய பின், அவன் எல்லா தாய்மார்களையும் வணங்கி, பின்னர் புரோகிதரிடம் சென்றான்.
6.127.53
स्वागतं ते महाबाहो कौसल्यानन्दवर्धन।
तान्यञ्जलिसहस्राणि प्रगृहीतानि नागरैः।
व्याकोशानीव पद्मानि ददर्श भरताग्रजः ॥ ६.१२७.५३ ॥
"மகாபாகுவே, கௌசல்யையின் மகிழ்ச்சியைப் பெருக்குபவனே, உனக்கு நல்வரவு." பரதனின் மூத்த சகோதரன் நகர மக்கள் உயர்த்திய ஆயிரம் கூப்பிய கரங்களைக் கண்டான்; அவை முழுவதும் மலர்ந்த தாமரைகள் போலத் தோன்றின.
6.127.54
पादुके ते तु रामस्य गृहीत्वा भरतः स्वयम्।
चरणाभ्यां नरेन्द्रस्य योजयामास धर्मवित् ॥ ६.१२७.५४ ॥
ராமரின் அந்தப் பாதுகைகளைப் பரதன் தானே எடுத்து, அரசரின் (ராமரின்) பாதங்களில் பொருத்தினான்; அவன் தர்மத்தை அறிந்தவன்.
6.127.55
अब्रवीच्च तदा रामं भरतः स कृताञ्जलिः।
एतत् ते सकलं राज्यं न्यासं निर्यातितं मया ॥ ६.१२७.५५ ॥
அப்போது கைகூப்பிய பரதன் ராமரிடம் கூறினான்: "உன் முழு ராஜ்ஜியம் இதோ, உன் பொறுப்பு என்னால் திருப்பித் தரப்பட்டது."
6.127.56
अद्य जन्म कृतार्थं मे संवृत्तश्च मनोरथः।
यत् त्वां पश्यामि राजानमयोध्यां पुनरागतम् ॥ ६.१२७.५६ ॥
இன்று என் பிறவி பயனுள்ளதாயிற்று, என் விருப்பமும் நிறைவேறியது; நீங்கள் மீண்டும் அயோத்திக்கு அரசராக வந்திருப்பதைக் காண்கிறேன்.
6.127.57
अवेक्षतां भवान् कोशं कोष्ठागारं गृहं बलम्।
भवतस्तेजसा सर्वं कृतं दशगुणं मया ॥ ६.१२७.५७ ॥
கருவூலம், தானியக் களஞ்சியம், அரண்மனை, படை ஆகியவற்றை நீங்கள் பார்வையிடுங்கள்; உங்கள் தேஜஸால் நான் எல்லாவற்றையும் பத்து மடங்காக்கியுள்ளேன்.
6.127.58
तथा ब्रुवाणं भरतं दृष्ट्वा तं भ्रातृवत्सलम्।
मुमुचुर्वानरा बाष्पं राक्षसश्च विभीषणः ॥ ६.१२७.५८ ॥
சகோதரப் பாசம் நிறைந்த பரதன் இவ்வாறு பேசுவதைக் கண்டு, வானரர்களும் அரக்கன் விபீஷணனும் கண்ணீர் சொரிந்தனர்.
6.127.59
ततः प्रहर्षाद् भरतमङ्कमारोप्य राघवः।
ययौ तेन विमानेन ससैन्यो भरताश्रमम् ॥ ६.१२७.५९ ॥
பின்னர் மகிழ்ச்சியால் பரதனை மடியில் தூக்கிக் கொண்ட ராகவன், படையுடன் அந்த விமானத்தில் பரதனின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.
6.127.60
भरताश्रममासाद्य ससैन्यो राघवस्तदा।
अवतीर्य विमानाग्रादवतस्थे महीतले ॥ ६.१२७.६० ॥
பரதனின் ஆசிரமத்தை அடைந்ததும், படையுடன் ராகவன் விமானத்தின் மேலிருந்து இறங்கி நிலத்தில் நின்றான்.
6.127.61
अब्रवीत् तु तदा रामस्तद् विमानमनुत्तमम्।
वह वैश्रवणं देवमनुजानामि गम्यताम् ॥ ६.१२७.६१ ॥
அப்போது ராமன் அந்த சிறந்த விமானத்திடம் கூறினான்: 'வைசிரவண தேவனை (குபேரனை) சுமந்து செல்; உனக்கு செல்ல அனுமதி அளிக்கிறேன்.'
6.127.62
ततो रामाभ्यनुज्ञातं तद् विमानमनुत्तमम्।
उत्तरां दिशमुद्दिश्य जगाम धनदालयम् ॥ ६.१२७.६२ ॥
அதன்பின் ராமனின் அனுமதி பெற்ற அந்த அநுத்தமமான விமானம் வடக்குத் திசையை நோக்கிச் சென்று தனதனின் (குபேரனின்) இருப்பிடத்தை அடைந்தது।
6.127.63
विमानं पुष्पकं दिव्यं संगृहीतं तु रक्षसा।
अगमद् धनदं वेगाद् रामवाक्यप्रचोदितम् ॥ ६.१२७.६३ ॥
அரக்கனால் கைப்பற்றப்பட்ட அந்தத் திவ்ய புஷ்பக விமானம், ராமனின் சொல்லால் தூண்டப்பட்டு வேகமாக தனதனிடம் சென்றது।
6.127.64
पुरोहितस्यात्मसखस्य राघवो
बृहस्पतेः शक्र इवामराधिपः।
निपीड्य पादौ पृथगासने शुभे
सहैव तेनोपविवेश वीर्यवान् ॥ ६.१२७.६४ ॥
தேவர்களின் தலைவனான இந்திரன் தன் நண்பனும் புரோகிதருமான பிருகஸ்பதியிடம் அமர்வதுபோல, வீரியவானான ராகவன் (ராமன்) அவருடைய பாதங்களை அழுத்தி, அழகிய தனி ஆசனங்களில் அவருடன் சேர்ந்து அமர்ந்தான்।