رامايانا فالميكي · السارغا 6.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.17.1
इत्युक्त्वा परुषं वाक्यं रावणं रावणानुजः।
आजगाम मुहूर्तेन यत्र रामः सलक्ष्मणः ॥ ६.१७.१ ॥
بعد أن قال هذه الكلمات القاسية لرافانا، وصل أخو رافانا الأصغر في لحظة إلى المكان الذي كان فيه راما مع لاكشمانا.
6.17.2
तं मेरुशिखराकारं दीप्तामिव शतह्रदाम्।
गगनस्थं महीस्थास्ते ददृशुर्वानराधिपाः ॥ ६.१७.२ ॥
رآه ملوك الفانارا الذين على الأرض، وهو بهيئة قمة جبل ميرو، متلألئ كالبرق، واقف في السماء.
6.17.3
ते चाप्यनुचरास्तस्य चत्वारो भीमविक्रमाः।
तेऽपि वर्मायुधोपेता भूषणोत्तमभूषिताः ॥ ६.१७.३ ॥
وأتباعه الأربعة، أيضًا ذوو بأس مرعب، مزودون بالدروع والأسلحة، مزينون بأفضل الحلي.
6.17.4
स च मेघाचलप्रख्यो वज्रायुधसमप्रभः।
वरायुधधरो वीरो दिव्याभरणभूषितः ॥ ६.१७.४ ॥
وهو يشبه الجبل السحابي، بلمعان كسلاح الصاعقة، البطل الحامل أفضل الأسلحة، المزين بحلي إلهية.
6.17.5
तमात्मपञ्चमं दृष्ट्वा सुग्रीवो वानराधिपः।
वानरैः सह दुर्धर्षश्चिन्तयामास बुद्धिमान् ॥ ६.१७.५ ॥
لما رأى ذلك معه أربعة آخرون بجانبه، بدأ سوغريفا، ملك الفانارا، الذي لا يُقهر مع الفانارا، والحكيم، يتفكر.
6.17.6
चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु वानरांस्तानुवाच ह।
हनुमत्प्रमुखान् सर्वानिदं वचनमुत्तमम् ॥ ६.१७.६ ॥
وبعد أن تفكّر لحظة، قال هذه الكلمة الفاضلة لجميع الفانارا، وعلى رأسهم هانومان.
6.17.7
एष सर्वायुधोपेतश्चतुर्भिः सह राक्षसैः।
राक्षसोभ्येति पश्यध्वमस्मान् हन्तुं न संशयः ॥ ६.१७.७ ॥
انظروا، هذا يقترب مسلحًا بكل الأسلحة مع أربعة من الرakshasas؛ إنه يأتي ليقتلنا، لا شك في ذلك.
6.17.8
सुग्रीवस्य वचः श्रुत्वा सर्वे ते वानरोत्तमाः।
सालानुद्यम्य शैलांश्च इदं वचनमब्रुवन् ॥ ६.१७.८ ॥
لما سمع أولئك أفضل الفانارا كلمات سوغريفا رفعوا أشجار السال وقمم الجبال، وقالوا هذا الكلام.
6.17.9
शीघ्रं व्यादिश नो राजन् वधायैषां दुरात्मनाम्।
निपतन्ति हता यावद् धरण्यामल्पचेतनाः ॥ ६.१७.९ ॥
أيها الملك، أصدر إلينا الأمر سريعًا بقتل هؤلاء الأشرار، ليسقط هؤلاء ضعاف العقول قتلى على الأرض.
6.17.10
तेषां सम्भाषमाणानामन्योन्यं स विभीषणः।
उत्तरं तीरमासाद्य खस्थ एव व्यतिष्ठत ॥ ६.१७.१० ॥
بينما كانوا يتحدثون فيما بينهم، وصل فيبهيشانا إلى الشاطئ الشمالي ووقف في السماء نفسها.
6.17.11
स उवाच महाप्राज्ञः स्वरेण महता महान्।
सुग्रीवं तांश्च सम्प्रेक्ष्य खस्थ एव विभीषणः ॥ ६.१७.११ ॥
فقال فيبهيشانا، العظيم الحكيم، واقفًا في السماء نفسها، ناظرًا إلى سوغريفا وإليهم، بصوت عالٍ.
6.17.12
रावणो नाम दुर्वृत्तो राक्षसो राक्षसेश्वरः।
तस्याहमनुजो भ्राता विभीषण इति श्रुतः ॥ ६.१७.१२ ॥
الرakshasa المسمى راڤانا، سيئ السلوك، هو سيد الرakshasas. وأنا أخوه الأصغر، المعروف باسم فيبهيشانا.
6.17.13
तेन सीता जनस्थानाद् हृता हत्वा जटायुषम्।
रुद्धा च विवशा दीना राक्षसीभिः सुरक्षिता ॥ ६.१७.१३ ॥
اختطف سيتا من جاناستهانا، وبعد أن قتل جاتايو، حُبست وهي عاجزة حزينة، تحرسها الراكشاسيات بإحكام.
6.17.14
तमहं हेतुभिर्वाक्यैर्विविधैश्च न्यदर्शयम्।
साधु निर्यात्यतां सीता रामायेति पुनः पुनः ॥ ६.१७.१४ ॥
أوضحتُ له بأسباب وكلمات شتى، مراراً وتكراراً: ليُرَدَّ سيتا إلى راما على الوجه الصحيح.
6.17.15
स च न प्रतिजग्राह रावणः कालचोदितः।
उच्यमानं हितं वाक्यं विपरीत इवौषधम् ॥ ६.१७.१५ ॥
لكن راوانا، المدفوع بالقدر، لم يقبل الكلام النافع الذي قيل له، كما يرفض المريض المنحرف الدواء.
6.17.16
सोऽहं परुषितस्तेन दासवच्चावमानितः।
त्यक्त्वा पुत्रांश्च दारांश्च राघवं शरणं गतः ॥ ६.१७.१६ ॥
لقد أهانني وشتمني كالخادم، فتركتُ أبنائي وزوجاتي وجئتُ ألتمس الملجأ عند راغافا.
6.17.17
निवेदयत मां क्षिप्रं राघवाय महात्मने।
सर्वलोकशरण्याय विभीषणमुपस्थितम् ॥ ६.१७.१७ ॥
أبلغوا سريعاً الرجل العظيم راغافا، ملجأ جميع العوالم، أن فيبهيشانا قد حضر.
6.17.18
एतत्तु वचनं श्रुत्वा सुग्रीवो लघुविक्रमः।
लक्ष्मणस्याग्रतो रामं संरब्धमिदमब्रवीत् ॥ ६.१७.१८ ॥
لما سمع سوغريفا، الخفيف البأس، هذه الكلمات، قال لراما غاضباً أمام لاكشمانا:
6.17.19
प्रविष्टः शत्रुसैन्यं हि प्राप्तः शत्रुरतर्कितः।
निहन्यादन्तरं लब्ध्वा उलूको वायसानिव ॥ ६.१७.१९ ॥
قد يتسلل العدو الذي دخل جيش الأعداء وظهر على غير توقع، فإذا وجد ثغرة هاجم كما تهاجم البومة الغربان.
6.17.20
मन्त्रे व्यूहे नये चारे युक्तो भवितुमर्हसि।
वानराणां च भद्रं ते परेषां च परंतप ॥ ६.१७.२० ॥
يا مُحرِق الأعداء، ينبغي أن تكون يقظًا في المشورة وتشكيل الصفوف والسياسة والاستطلاع؛ فليكن الخير لك وللفانرا وللأعداء.
6.17.21
अन्तर्धानगता ह्येते राक्षसाः कामरूपिणः।
शूराश्च निकृतिज्ञाश्च तेषां जातु न विश्वसेत् ॥ ६.१७.२१ ॥
هؤلاء الراكشسة يمكنهم الاختفاء والتشكّل بأي هيئة يشاؤون؛ هم شجعان ماهرون في الخداع، فلا ينبغي أن يُوثَق بهم أبدًا.
6.17.22
प्रणिधी राक्षसेन्द्रस्य रावणस्य भवेदयम्।
अनुप्रविश्य सोऽस्मासु भेदं कुर्यान्न संशयः ॥ ६.१७.२२ ॥
قد يكون هذا الرجل جاسوسًا لراڤانا ملك الراكشسة؛ فإذا تسلّل بيننا فلا شك أنه سيزرع الفرقة.
6.17.23
अथ वा स्वयमेवैष छिद्रमासाद्य बुद्धिमान्।
अनुप्रविश्य विश्वस्ते कदाचित् प्रहरेदपि ॥ ६.१७.२३ ॥
أو قد يجد هذا الذكيّ ثغرةً بنفسه فيتسلل ويضرب في وقتٍ ما من وثق به.
6.17.24
मित्राटविबलं चैव मौलभृत्यबलं तथा।
सर्वमेतद् बलं ग्राह्यं वर्जयित्वा द्विषद्बलम् ॥ ६.१७.२४ ॥
ينبغي أن تُقبل كلُّ هذه القوة: جيوش الحلفاء، وقوى الغابة، وجيوش الخدم الوراثيين، باستثناء جيش العدو وحده.
6.17.25
प्रकृत्या राक्षसो ह्येष भ्रातामित्रस्य वै प्रभो।
आगतश्च रिपुः साक्षात् कथमस्मिंश्च विश्वसेत् ॥ ६.१७.२५ ॥
أيها السيد، هذا راكشاسا بطبعه، وهو أخو عدوك. وقد جاء العدو بعينه، فكيف يُؤتمن عليه؟
6.17.26
रावणस्यानुजो भ्राता विभीषण इति श्रुतः।
चतुर्भिः सह रक्षोभिर्भवन्तं शरणं गतः ॥ ६.१७.२६ ॥
فيبهيشانا، المعروف بأنه الأخ الأصغر لرافانا، جاء ملتجئًا إليك مع أربعة راكشاسا.
6.17.27
रावणेन प्रणीतं हि तमवेहि विभीषणम्।
तस्याहं निग्रहं मन्ये क्षमं क्षमवतां वर ॥ ६.१७.२७ ॥
اعلم أن هذا فيبهيشانا الذي أرسله رافانا. أيها الأفضل بين الصابرين، أرى أن كفّه هو الصواب.
6.17.28
राक्षसो जिह्मया बुद्ध्या संदिष्टोऽयमिहागतः।
प्रहर्तुं मायया छन्नो विश्वस्ते त्वयि चानघ ॥ ६.१७.२८ ॥
هذا الراكشاسا، مدفوعًا بعقل ملتوٍ، جاء إلى هنا مستترًا بالسحر، ليضربك حين تأمنه، أيها الطاهر.
6.17.29
वध्यतामेष तीव्रेण दण्डेन सचिवैः सह।
रावणस्य नृशंसस्य भ्राता ह्येष विभीषणः ॥ ६.१७.२९ ॥
ليُقتَل بعقوبة شديدة مع مستشاريه. فهذا فيبهيشانا أخو رافانا القاسي حقًا.
6.17.30
एवमुक्त्वा तु तं रामं संरब्धो वाहिनीपतिः।
वाक्यज्ञो वाक्यकुशलं ततो मौनमुपागमत् ॥ ६.१७.३० ॥
وبعد أن قال هذا لراما، سكت قائد الجيش الغاضب — العارف بمعنى الكلام — أمام راما البارع في الكلام.
6.17.31
सुग्रीवस्य तु तद् वाक्यं श्रुत्वा रामो महाबलः।
समीपस्थानुवाचेदं हनुमत्प्रमुखान् कपीन् ॥ ६.१७.३१ ॥
ولما سمع راما القوي كلام سوغريفا قال لهذه القرود الواقفة بقربه، وعلى رأسها هانومان:
6.17.32
यदुक्तं कपिराजेन रावणावरजं प्रति।
वाक्यं हेतुमदत्यर्थं भवद्भिरपि च श्रुतम् ॥ ६.१७.३२ ॥
إن الكلام الذي قاله ملك القرود لأخي راوانا الأصغر معقول جدًا، وقد سمعتموه أنتم أيضًا.
6.17.33
सुहृदामर्थकृच्छ्रेषु युक्तं बुद्धिमता सदा।
समर्थेनोपसंदेष्टुं शाश्वतीं भूतिमिच्छता ॥ ६.१७.३३ ॥
ينبغي للرجل الحكيم القادر الذي يريد الازدهار الدائم أن ينصح أصدقاءه دائمًا نصيحة مناسبة في الأمور الصعبة.
6.17.34
इत्येवं परिपृष्टास्ते स्वं स्वं मतमतन्द्रिताः।
सोपचारं तदा राममूचुः प्रियचिकीर्षवः ॥ ६.१७.३४ ॥
ولما سُئلوا هكذا، أخذ كل منهم دون تردد ويرغب في إرضاء راما، يعبّر بأدب عن رأيه.
6.17.35
अज्ञातं नास्ति ते किंचित् त्रिषु लोकेषु राघव।
आत्मानं पूजयन् राम पृच्छस्यस्मान् सुहृत्तया ॥ ६.१७.३५ ॥
يا راغافا، لا يوجد شيء في العوالم الثلاثة يجهله عليك. يا راما، إنك، إذ تكرّم نفسك، تسألنا بوصفنا أصدقاءك.
6.17.36
त्वं हि सत्यव्रतः शूरो धार्मिको दृढविक्रमः।
परीक्ष्यकारी स्मृतिमान् निसृष्टात्मा सुहृत्सु च ॥ ६.१७.३६ ॥
أنت وفيّ بعهودك، شجاع، تقيّ، ثابت في البأس، تعمل بعد التمحيص، يقظ الذاكرة، منفتح القلب تجاه أصدقائك.
6.17.37
तस्मादेकैकशस्तावद् ब्रुवन्तु सचिवास्तव।
हेतुतो मतिसम्पन्नाः समर्थाश्च पुनः पुनः ॥ ६.१७.३७ ॥
فليتكلم وزراؤك إذن واحدًا تلو الآخر أولًا؛ ولينطق أصحاب الرأي والكفاءة مرارًا وتكرارًا مع الحجج.
6.17.38
इत्युक्ते राघवायाथ मतिमानङ्गदोऽग्रतः।
विभीषणपरीक्षार्थमुवाच वचनं हरिः ॥ ६.१७.३८ ॥
ولما قال الراغავا ذلك، تقدم أنغدا الحكيم وقال هذا القول ليختبر فيبهيشانا.
6.17.39
शत्रोः सकाशात् सम्प्राप्तः सर्वथा तर्क्य एव हि।
विश्वासनीयः सहसा न कर्तव्यो विभीषणः ॥ ६.१७.३९ ॥
فيبهيشانا القادم من جانب العدو جدير بالريبة على كل حال؛ ولا ينبغي أن يُوثق به على عجل.
6.17.40
छादयित्वाऽऽत्मभावं हि चरन्ति शठबुद्धयः।
प्रहरन्ति च रन्ध्रेषु सोऽनर्थः सुमहान् भवेत् ॥ ६.१७.४० ॥
يخفي ذوو العقول الماكرة حقيقة أنفسهم ويتجولون، ويضربون في الثغرات؛ وذلك قد يكون كارثة عظيمة.
6.17.41
अर्थानर्थौ विनिश्चित्य व्यवसायं भजेत ह।
गुणतः संग्रहं कुर्याद् दोषतस्तु विसर्जयेत् ॥ ६.१७.४१ ॥
بعد تمييز النفع والضرر ينبغي اتخاذ العزم؛ فبالفضائل يُقبل، وبالعيوب يُرفض.
6.17.42
यदि दोषो महांस्तस्मिंस्त्यज्यतामविशङ्कितम्।
गुणान् वापि बहून् ज्ञात्वा संग्रहः क्रियतां नृप ॥ ६.१७.४२ ॥
إن كان فيه عيب عظيم فلتُترك دون تردد؛ أو إن عرفتَ فيه فضائل كثيرة، فلتُقبل أيها الملك.
6.17.43
शरभस्त्वथ निश्चित्य सार्थं वचनमब्रवीत्।
क्षिप्रमस्मिन् नरव्याघ्र चारः प्रतिविधीयताम् ॥ ६.१७.४३ ॥
ثم قال شارابها بعد أن عزم كلمة ذات معنى: «أيها النمر بين البشر، فليُعيَّن جاسوس في هذا الأمر بسرعة.»
6.17.44
प्रणिधाय हि चारेण यथावत् सूक्ष्मबुद्धिना।
परीक्ष्य च ततः कार्यो यथान्यायं परिग्रहः ॥ ६.१७.४४ ॥
بعد إرسال جاسوس دقيق الفهم وفحصه جيداً، ينبغي بعد ذلك قبوله وفق ما هو حق.
6.17.45
जाम्बवांस्त्वथ सम्प्रेक्ष्य शास्त्रबुद्ध्या विचक्षणः।
वाक्यं विज्ञापयामास गुणवद् दोषवर्जितम् ॥ ६.१७.४५ ॥
ثم أبدى جامبافان الحكيم، بعد أن تأمل بعقل مطّلع على الشاستر، كلاماً فاضلاً خالياً من العيب.
6.17.46
बद्धवैराच्च पापाच्च राक्षसेन्द्राद् विभीषणः।
अदेशकाले सम्प्राप्तः सर्वथा शंक्यतामयम् ॥ ६.१७.४६ ॥
إن فيبهيشانا هذا، الذي عقد العداوة مع ملك الراكشاسا وهو آثم، قد جاء في مكان وزمان غير مناسبين؛ فينبغي أن يُشك فيه بكل وجه.
6.17.47
ततो मैन्दस्तु सम्प्रेक्ष्य नयापनयकोविदः।
वाक्यं वचनसम्पन्नो बभाषे हेतुमत्तरम् ॥ ६.१७.४७ ॥
ثم تكلّم ماينده، العالم بسياسة الخير والشر، بعد تأمل جيد، وكان فصيح القول، بكلام أكثر إحكاماً بالحجة.
6.17.48
अनुजो नाम तस्यैष रावणस्य विभीषणः।
पृच्छ्यतां मधुरेणायं शनैर्नरपतीश्वर ॥ ६.१७.४८ ॥
هذا فيبهيشانا، أخو راؤانا الأصغر. أيها سيد الملوك، فليُسأل برفق وبطء وبكلام عذب.
6.17.49
भावमस्य तु विज्ञाय तत्त्वतस्तं करिष्यसि।
यदि दुष्टो न दुष्टो वा बुद्धिपूर्वं नरर्षभ ॥ ६.१७.४९ ॥
يا خيرَ الرجال، بعد أن تفهم نيته حقًّا ستتعامل معه — أهو شرير أم لا، وهل يفعل ذلك عمدًا.
6.17.50
अथ संस्कारसम्पन्नो हनूमान् सचिवोत्तमः।
उवाच वचनं श्लक्ष्णमर्थवन्मधुरं लघु ॥ ६.१७.५० ॥
فتكلم هنومان، الموصوف بالأدب الرفيع وأفضل الوزراء، بكلمات لطيفة ذات معنى، عذبة وموجزة.
6.17.51
न भवन्तं मतिश्रेष्ठं समर्थं वदतां वरम्।
अतिशाययितुं शक्तो बृहस्पतिरपि ब्रुवन् ॥ ६.१७.५१ ॥
أنتَ أفضلُ الناس فطنةً وأبلغُهم قولًا، ولن يستطيع بِرِهاسباتي نفسُه، وهو يتكلم، أن يتفوق عليك.
6.17.52
न वादान्नापि संघर्षान्नाधिक्यान्न च कामतः।
वक्ष्यामि वचनं राजन् यथार्थं राम गौरवात् ॥ ६.१७.५२ ॥
يا ملكُ، لا جدالًا ولا منافسةً، ولا رغبةً في العلوّ ولا هوى؛ يا راما، إنما أقول الحقَّ إجلالًا لك.
6.17.53
अर्थानर्थनिमित्तं हि यदुक्तं सचिवैस्तव।
तत्र दोषं प्रपश्यामि क्रिया नह्युपपद्यते ॥ ६.१७.५३ ॥
فيما قاله وزراؤك عن الربح والخسارة أرى خللًا، إذ ذلك الفعل لا يستقيم.
6.17.54
ऋते नियोगात् सामर्थ्यमवबोद्धुं न शक्यते।
सहसा विनियोगोऽपि दोषवान् प्रतिभाति मे ॥ ६.१७.५४ ॥
بغير تكليف سليم لا يُعرف مقدارُ القدرة، والتكليفُ المتعجّل يبدو لي معيبًا أيضًا.
6.17.55
चारप्रणिहितं युक्तं यदुक्तं सचिवैस्तव।
अर्थस्यासम्भवात् तत्र कारणं नोपपद्यते ॥ ६.१७.५५ ॥
ما قاله وزراؤك استنادًا إلى أخبار الجواسيس صواب؛ لكن لما كان الأمر غير ممكن فلا يتّضح له سبب.
6.17.56
अदेशकाले सम्प्राप्त इत्ययं यद् विभीषणः।
विवक्षा तत्र मेऽस्तीयं तां निबोध यथामति ॥ ६.१७.५६ ॥
أما قدوم فِبِهِيشانا في مكان وزمان غير مناسبين، فهذا ما أريد قوله؛ فاسمعه بحسب فهمي.
6.17.57
एष देशश्च कालश्च भवतीह यथा तथा।
पुरुषात् पुरुषं प्राप्य तथा दोषगुणावपि ॥ ६.१७.५७ ॥
فكما يكون هذا المكان وهذا الزمان هنا، كذلك يظهر العيب والفضل عندما ينتقل من إنسان إلى آخر.
6.17.58
दौरात्म्यं रावणे दृष्ट्वा विक्रमं च तथा त्वयि।
युक्तमागमनं ह्यत्र सदृशं तस्य बुद्धितः ॥ ६.१७.५८ ॥
لما رأيتُ شرّ رافانا وبأسك، فإن قدومه إلى هنا مناسب، وموافق لعقله.
6.17.59
अज्ञातरूपैः पुरुषैः स राजन् पृच्छ्यतामिति।
यदुक्तमत्र मे प्रेक्षा काचिदस्ति समीक्षिता ॥ ६.१७.५९ ॥
أيها الملك، فليُستجوَب بواسطة رجال مجهولي الهيئة؛ فيما قلتُه هنا رأيٌ قد تأمّلتُه بعناية.
6.17.60
पृच्छ्यमानो विशङ्केत सहसा बुद्धिमान् वचः।
तत्र मित्रं प्रदुष्येत मिथ्या पृष्टं सुखागतम् ॥ ६.१७.६० ॥
فإذا استُجوب، فإن الحكيم نفسه سيشكّ فجأة في كلامه؛ فيُفسد الصديق أيضًا، لأن الاستجواب الكاذب يهين من جاء في سلام.
6.17.61
अशक्यं सहसा राजन् भावो बोद्धुं परस्य वै।
अन्तरेण स्वरैर्भिन्नैर्नैपुण्यं पश्यतां भृशम् ॥ ६.१७.६१ ॥
أيها الملك، لا يُعرف شعور الآخر في الحال؛ فبدون تبدّل النبرات لا يدركه إلا دقّة المتأملين الحذرين.
6.17.62
न त्वस्य ब्रुवतो जातु लक्ष्यते दुष्टभावता।
प्रसन्नं वदनं चापि तस्मान्मे नास्ति संशयः ॥ ६.१७.६२ ॥
حين يتكلم لا يظهر عليه قط سوء نية، ووجهه صافٍ مطمئن؛ لذلك لا شك عندي في ذلك.
6.17.63
अशङ्कितमतिः स्वस्थो न शठः परिसर्पति।
न चास्य दुष्टवागस्ति तस्मान्मे नास्ति संशयः ॥ ६.१७.६३ ॥
من كان قلبه غير مرتاب وهادئ الطبع لا يتسلل كالمحتال، ولا في كلامه سوء؛ لذلك لا شك عندي.
6.17.64
आकारश्छाद्यमानोऽपि न शक्यो विनिगूहितुम्।
बलाद्धि विवृणोत्येव भावमन्तर्गतं नृणाम् ॥ ६.१७.६४ ॥
وإن أُخفيت، فلا يمكن كتمان هيئة الإنسان تمامًا؛ بل تكشف بالقوة ما انطوى في نفوس الناس.
6.17.65
देशकालोपपन्नं च कार्यं कार्यविदां वर।
सफलं कुरुते क्षिप्रं प्रयोगेणाभिसंहितम् ॥ ६.१७.६५ ॥
يا أفضل العارفين بالأمور، إن العمل الموافق للمكان والزمان، المحكم التدبير عند تطبيقه، يحقق النجاح سريعًا.
6.17.66
उद्योगं तव सम्प्रेक्ष्य मिथ्यावृत्तं च रावणम्।
वालिनं च हतं श्रुत्वा सुग्रीवं चाभिषेचितम् ॥ ६.१७.६६ ॥
بعد أن رأيتَ سعيك، ورأيتَ راوانا ذا السلوك الكاذب، وسمعتَ بمقتل فالين وتتويج سوغريفا...
6.17.67
राज्यं प्रार्थयमानस्तु बुद्धिपूर्वमिहागतः।
एतावत् तु पुरस्कृत्य युज्यते तस्य संग्रहः ॥ ६.१७.६७ ॥
لقد جاء إلى هنا عن قصد طالبًا المملكة، ومن المناسب أن يُستقبل مع أخذ هذا وحده في الاعتبار.
6.17.68
यथाशक्ति मयोक्तं तु राक्षसस्यार्जवं प्रति।
प्रमाणं त्वं हि शेषस्य श्रुत्वा बुद्धिमतां वर ॥ ६.१७.६८ ॥
بقدر ما أستطيع، تحدثتُ بصدق عن الراكشسا. يا أفضل الحكماء، بعد أن تسمع البقية، كن أنت المرجع.