ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 6.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.18.1
अथ रामः प्रसन्नात्मा श्रुत्वा वायुसुतस्य ह।
प्रत्यभाषत दुर्धर्षः श्रुतवानात्मनि स्थितम् ॥ ६.१८.१ ॥
ಆಗ ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಕನಾದ ರಾಮನು ವಾಯುಪುತ್ರನ (ಹನುಮಂತನ) ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಆತನು ಅಜೇಯನು; ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
6.18.2
ममापि च विवक्षास्ति काचित् प्रति विभीषणम्।
श्रोतुमिच्छामि तत् सर्वं भवद्भिः श्रेयसि स्थितैः ॥ ६.१८.२ ॥
ವಿಭೀಷಣನ ಕುರಿತು ನನಗೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳುವ ಇಚ್ಛೆಯಿದೆ. ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿ; ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
6.18.3
मित्रभावेन सम्प्राप्तं न त्यजेयं कथंचन।
दोषो यद्यपि तस्य स्यात् सतामेतदगर्हितम् ॥ ६.१८.३ ॥
ಸ್ನೇಹಭಾವದಿಂದ ಬಂದವನನ್ನು ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಬಿಡಬಾರದು. ಅವನಲ್ಲಿ ದೋಷವಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಇದು ನಿಂದನೀಯವಲ್ಲ.
6.18.4
सुग्रीवस्त्वथ तद्वाक्यमाभाष्य च विमृश्य च।
ततः शुभतरं वाक्यमुवाच हरिपुङ्गवः ॥ ६.१८.४ ॥
ಆಗ ಸುಗ್ರೀವನು ಆ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿಚಾರಮಾಡಿ, ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಶುಭವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು — ಆತನು ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
6.18.5
स दुष्टो वाप्यदुष्टो वा किमेष रजनीचरः।
ईदृशं व्यसनं प्राप्तं भ्रातरं यः परित्यजेत् ॥ ६.१८.५ ॥
ಅವನು ದುಷ್ಟನೋ ಅದುಷ್ಟನೋ, ಈ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ನಮಗೇನು? ಇಂತಹ ಆಪತ್ತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ಸಹೋದರನನ್ನು ಯಾರು ತ್ಯಜಿಸುವರು?
6.18.6
को नाम स भवेत् तस्य यमेष न परित्यजेत्।
वानराधिपतेर्वाक्यं श्रुत्वा सर्वानुदीक्ष्य तु ॥ ६.१८.६ ॥
ಇವನು ಯಾರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅಂತಹವನು ಯಾರು? ವಾನರರಾಜನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡಿ—
6.18.8
ईषदुत्स्मयमानस्तु लक्ष्मणं पुण्यलक्षणम्।
अनधीत्य च शास्त्राणि वृद्धाननुपसेव्य च।
न शक्यमीदृशं वक्तुं यदुवाच हरीश्वरः ॥ ६.१८.८ ॥
ಪುಣ್ಯಲಕ್ಷಣನಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಗುತ್ತಾ ವಾನರೇಶ್ವರನು ಹೇಳಿದ ಮಾತು — ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಓದದೆ, ಹಿರಿಯರ ಸೇವೆ ಮಾಡದವನು ಮಾತ್ರ ಇಂಥ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬಲ್ಲ.
6.18.9
अस्ति सूक्ष्मतरं किंचिद् यथात्र प्रतिभाति मा।
प्रत्यक्षं लौकिकं चापि वर्तते सर्वराजसु ॥ ६.१८.९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತೋರುವಂತೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಒಂದು ಅಂಶವಿದೆ; ಇದು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರಲ್ಲಿಯೂ ಲೌಕಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ.
6.18.10
अमित्रास्तत्कुलीनाश्च प्रातिदेश्याश्च कीर्तिताः।
व्यसनेषु प्रहर्तारस्तस्मादयमिहागतः ॥ ६.१८.१० ॥
ಶತ್ರುಗಳು, ಅದೇ ವಂಶದವರು, ನೆರೆಯ ದೇಶದವರು ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೊಡೆಯುವವರು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
6.18.11
अपापास्तत्कुलीनाश्च मानयन्ति स्वकान् हितान्।
एष प्रायो नरेन्द्राणां शङ्कनीयस्तु शोभनः ॥ ६.१८.११ ॥
ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಾದ ಆ ವಂಶದವರು ತಮ್ಮ ಹಿತೈಷಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ; ರಾಜರಿಗೆ ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶಂಕಾರ್ಹವಾದುದು, ಆದರೆ ಇದು ಸೂಕ್ತವೇ.
6.18.12
यस्तु दोषस्त्वया प्रोक्तो ह्यादानेऽरिबलस्य च।
तत्र ते कीर्तयिष्यामि यथाशास्त्रमिदं शृणु ॥ ६.१८.१२ ॥
ನೀನು ಹೇಳಿದ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿರುವ ದೋಷದ ಬಗ್ಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಕೇಳು.
6.18.13
न वयं तत्कुलीनाश्च राज्यकाङ्क्षी च राक्षसः।
पण्डिता हि भविष्यन्ति तस्माद् ग्राह्यो विभीषणः ॥ ६.१८.१३ ॥
ನಾವು ಆ ವಂಶದವರಲ್ಲ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ರಾಕ್ಷಸರೂ ಅಲ್ಲ; ಇವರು ಪಂಡಿತರಾಗಿರುವರು; ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.
6.18.15
अव्यग्राश्च प्रहृष्टाश्च ते भविष्यन्ति संगताः।
प्रणादश्च महानेषोऽन्योन्यस्य भयमागतम्।
न सर्वे भ्रातरस्तात भवन्ति भरतोपमाः।
मद्विधा वा पितुः पुत्राः सुहृदो वा भवद्विधाः ॥ ६.१८.१५ ॥
ವಿಚಲಿತರಾಗದವರು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷಿತರಾದವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ದೊಡ್ಡ ಕೂಗಾಟ; ಪರಸ್ಪರ ಭಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಪ್ರಿಯನೇ, ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರರೂ ಭರತನಂತಿರುವುದಿಲ್ಲ; ತಂದೆಯ ಮಕ್ಕಳು ನನ್ನಂತೆ, ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತರು ನಿನ್ನಂತೆ ಇರಬಹುದು.
6.18.16
एवमुक्तस्तु रामेण सुग्रीवः सहलक्ष्मणः।
उत्थायेदं महाप्राज्ञः प्रणतो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.१८.१६ ॥
ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಸುಗ್ರೀವನು ಎದ್ದು, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾಗಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
6.18.17
रावणेन प्रणिहितं तमवेहि निशाचरम्।
तस्याहं निग्रहं मन्ये क्षमं क्षमवतां वर ॥ ६.१८.१७ ॥
ಅವನನ್ನು ರಾವಣನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಶಾಚರನೆಂದು ತಿಳಿ. ಅವನನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕ್ಷಮಾವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
6.18.18
राक्षसो जिह्मया बुद्ध्या संदिष्टोऽयमिहागतः।
प्रहर्तुं त्वयि विश्वस्ते विश्वस्ते मयि वानघ ॥ ६.१८.१८ ॥
ಈ ರಾಕ್ಷಸನು ಕುಟಿಲ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ — ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟಿರುವ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ, ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟಿರುವ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಲು. ಓ ನಿರ್ಮಲನೇ!
6.18.19
लक्ष्मणे वा महाबाहो स वध्यः सचिवैः सह।
रावणस्य नृशंसस्य भ्राता ह्येष विभीषणः ॥ ६.१८.१९ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಮೇಲೆ, ಅಥವಾ ಅವನ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಡನೆ ಅವನು ವಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು. ಈ ವಿಭೀಷಣನು ಕ್ರೂರ ರಾವಣನ ಸಹೋದರನೇ.
6.18.20
एवमुक्त्वा रघुश्रेष्ठं सुग्रीवो वाहिनीपतिः।
वाक्यज्ञो वाक्यकुशलं ततो मौनमुपागमत् ॥ ६.१८.२० ॥
ರಘುಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸೇನಾಪತಿ ಸುಗ್ರೀವನು, ಮಾತನ್ನು ಅರಿತವನಾಗಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ರಾಮನ ಮುಂದೆ ಆಗ ಮೌನವಾದನು.
6.18.21
स सुग्रीवस्य तद् वाक्यं रामः श्रुत्वा विमृश्य च।
ततः शुभतरं वाक्यमुवाच हरिपुङ्गवम् ॥ ६.१८.२१ ॥
ಸುಗ್ರೀವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಮತ್ತು ಆಲೋಚಿಸಿ, ರಾಮನು ನಂತರ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶುಭಕರವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
6.18.22
स दुष्टो वाप्यदुष्टो वा किमेष रजनीचरः।
सूक्ष्ममप्यहितं कर्तुं मम शक्तः कथंचन ॥ ६.१८.२२ ॥
ಅವನು ದುಷ್ಟನಾಗಲಿ ಅದುಷ್ಟನಾಗಲಿ, ಈ ರಾತ್ರಿಚರನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ನನಗೆ ಸಣ್ಣ ಅಪಕಾರವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥನೇ?
6.18.23
पिशाचान् दानवान् यक्षान् पृथिव्यां चैव राक्षसान्।
अङ्गुल्यग्रेण तान् हन्यामिच्छन् हरिगणेश्वर ॥ ६.१८.२३ ॥
ಓ ಹರಿಗಣಗಳ ಒಡೆಯನೇ! ಪಿಶಾಚರು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು, ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದಲೇ ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲೆ.
6.18.24
श्रूयते हि कपोतेन शत्रुः शरणमागतः।
अर्चितश्च यथान्यायं स्वैश्च मांसैर्निमन्त्रितः ॥ ६.१८.२४ ॥
ಒಂದು ಪಾರಿವಾಳ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣು ಬಂದ ಶತ್ರುವನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಸತ್ಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಾಂಸದಿಂದಲೇ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಿತು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.
6.18.25
स हि तं प्रतिजग्राह भार्याहर्तारमागतम्।
कपोतो वानरश्रेष्ठ किं पुनर्मद्विधो जनः ॥ ६.१८.२५ ॥
ಓ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಆ ಪಾರಿವಾಳ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಬಂದ ಶತ್ರುವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿತು. ಹಾಗಿರುವಾಗ ನನ್ನಂತಹ ಮನುಷ್ಯನು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು?
6.18.26
ऋषेः कण्वस्य पुत्रोण कण्डुना परमर्षिणा।
शृणु गाथा पुरा गीता धर्मिष्ठा सत्यवादिना ॥ ६.१८.२६ ॥
ಕಣ್ವ ಋಷಿಯ ಪುತ್ರ, ಮಹರ್ಷಿ ಕಂಡು, ಸತ್ಯವಾದಿಯಾದವನು ಹಿಂದೆ ಹಾಡಿದ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
6.18.27
बद्धाञ्जलिपुटं दीनं याचन्तं शरणागतम्।
न हन्यादानृशंस्यार्थमपि शत्रुं परंतप ॥ ६.१८.२७ ॥
ಕೈಮುಗಿದು, ದೀನನಾಗಿ, ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಶರಣಾಗಿ ಬಂದ ಶತ್ರುವನ್ನೂ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲಬಾರದು, ಓ ಪರಂತಪ.
6.18.28
आर्तो वा यदि वा दृप्तः परेषां शरणं गतः।
अरिः प्राणान् परित्यज्य रक्षितव्यः कृतात्मना ॥ ६.१८.२८ ॥
ಪೀಡಿತನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಹಂಕಾರಿಯಾಗಿರಲಿ, ಶತ್ರುಗಳ ಶರಣಾಗಿ ಬಂದ ಶತ್ರುವನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಸಂಯಮಿಯಾದವನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
6.18.29
स चेद् भयाद् वा मोहाद् वा कामाद् वापि न रक्षति।
स्वया शक्त्या यथान्यायं तत् पापं लोकगर्हितम् ॥ ६.१८.२९ ॥
ಭಯದಿಂದಾಗಲಿ, ಮೋಹದಿಂದಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಕಾಮದಿಂದಲಾದರೂ ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ರಕ್ಷಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆ ಪಾಪ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತ.
6.18.30
विनष्टः पश्यतस्तस्य रक्षिणः शरणं गतः।
आनाय सुकृतं तस्य सर्वं गच्छेदरक्षितः ॥ ६.१८.३० ॥
ಶರಣಾಗಿ ಬಂದವನು, ಅವನ ರಕ್ಷಕನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ನಾಶವಾದರೆ, ಅವನ ಪುಣ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ರಕ್ಷಿಸದವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
6.18.31
एवं दोषो महानत्र प्रपन्नानामरक्षणे।
अस्वर्ग्यं चायशस्यं च बलवीर्यविनाशनम् ॥ ६.१८.३१ ॥
ಹೀಗೆ, ಶರಣಾದವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದಿರುವುದರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೋಷವಿದೆ; ಅದು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯದು, ಕೀರ್ತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧ, ಬಲ-ವೀರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.
6.18.32
करिष्यामि यथार्थं तु कण्डोर्वचनमुत्तमम्।
धर्मिष्ठं च यशस्यं च स्वर्ग्यं स्यात् तु फलोदये ॥ ६.१८.३२ ॥
ಕಂಡುವಿನ ಈ ಉತ್ತಮ ವಚನದಂತೆಯೇ ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇದು ಧರ್ಮಯುಕ್ತ, ಕೀರ್ತಿದಾಯಕ, ಫಲ ಬಂದಾಗ ಸ್ವರ್ಗದಾಯಕ.
6.18.33
सकृदेव प्रपन्नाय तवास्मीति च याचते।
अभयं सर्वभूतेभ्यो ददाम्येतद् व्रतं मम ॥ ६.१८.३३ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಶರಣು ಹೋಗಿ 'ನಾನು ನಿನ್ನವನು' ಎಂದು ಬೇಡುವವನಿಗೆ ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಂದ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ — ಇದು ನನ್ನ ವ್ರತ.
6.18.34
आनयैनं हरिश्रेष्ठ दत्तमस्याभयं मया।
विभीषणो वा सुग्रीव यदि वा रावणः स्वयम् ॥ ६.१८.३४ ॥
ಹರಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಇವನನ್ನು ಕರೆತಾ; ನಾನು ಇವನಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ — ಇವನು ವಿಭೀಷಣನಾಗಲಿ, ಸುಗ್ರೀವ, ಅಥವಾ ರಾವಣನೇ ಸ್ವತಃ ಆಗಲಿ.
6.18.35
रामस्य तु वचः श्रुत्वा सुग्रीवः प्लवगेश्वरः।
प्रत्यभाषत काकुत्स्थं सौहार्देनाभिपूरितः ॥ ६.१८.३५ ॥
ರಾಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಾನರೇಶ್ವರ ಸುಗ್ರೀವನು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ರಾಮನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
6.18.36
किमत्र चित्रं धर्मज्ञ लोकनाथशिखामणे।
यत् त्वमार्यं प्रभाषेथाः सत्त्ववान् सत्पथे स्थितः ॥ ६.१८.३६ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಲೋಕನಾಥರ ಶಿರೋಮಣಿಯೇ! ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು? ನೀನು ಸತ್ತ್ವವಂತ; ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು.
6.18.37
मम चाप्यन्तरात्मायं शुद्धं वेत्ति विभीषणम्।
अनुमानाच्च भावाच्च सर्वतः सुपरीक्षितः ॥ ६.१८.३७ ॥
ನನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮವೂ ಈ ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ಶುದ್ಧನೆಂದು ತಿಳಿದಿದೆ; ಅನುಮಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಾವದಿಂದ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿತನಾದವನು.
6.18.38
तस्मात् क्षिप्रं सहास्माभिस्तुल्यो भवतु राघव।
विभीषणो महाप्राज्ञः सखित्वं चाभ्युपैतु नः ॥ ६.१८.३८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಘವನೇ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ವಿಭೀಷಣನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.
6.18.39
ततस्तु सुग्रीववचो निशम्य त-
द्धरीश्वरेणाभिहितं नरेश्वरः।
विभीषणेनाशु जगाम संगमं
पतत्त्रिराजेन यथा पुरंदरः ॥ ६.१८.३९ ॥
ಆಗ ವಾನರೇಶ್ವರ ಸುಗ್ರೀವನು ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನರೇಶ್ವರ ರಾಮನು ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟನು, ಇಂದ್ರನು ಗರುಡರಾಜನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವಂತೆ.