വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.18.1
अथ रामः प्रसन्नात्मा श्रुत्वा वायुसुतस्य ह।
प्रत्यभाषत दुर्धर्षः श्रुतवानात्मनि स्थितम् ॥ ६.१८.१ ॥
അപ്പോൾ പ്രസന്നമനസ്കനായ രാമൻ വായുപുത്രന്റെ (ഹനുമാന്റെ) വാക്ക് കേട്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അജയ്യനായിരുന്നു; മനസ്സിലുള്ളത് പറഞ്ഞു.
6.18.2
ममापि च विवक्षास्ति काचित् प्रति विभीषणम्।
श्रोतुमिच्छामि तत् सर्वं भवद्भिः श्रेयसि स्थितैः ॥ ६.१८.२ ॥
വിഭീഷണനെക്കുറിച്ച് എനിക്കും ചിലത് പറയാനുണ്ട്. ശ്രേയസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന നിങ്ങളെല്ലാവരും അത് പറയൂ; എല്ലാം കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
6.18.3
मित्रभावेन सम्प्राप्तं न त्यजेयं कथंचन।
दोषो यद्यपि तस्य स्यात् सतामेतदगर्हितम् ॥ ६.१८.३ ॥
സൗഹൃദഭാവത്തോടെ വന്നവനെ ഞാൻ ഒരു വിധത്തിലും ഉപേക്ഷിക്കരുത്. അവനിൽ ദോഷമുണ്ടെങ്കിലും, സജ്ജനങ്ങൾക്ക് ഇത് നിന്ദ്യമല്ല.
6.18.4
सुग्रीवस्त्वथ तद्वाक्यमाभाष्य च विमृश्य च।
ततः शुभतरं वाक्यमुवाच हरिपुङ्गवः ॥ ६.१८.४ ॥
അപ്പോൾ സുഗ്രീവൻ ആ വാക്ക് പറഞ്ഞ് നന്നായി ആലോചിച്ച ശേഷം, കൂടുതൽ ശുഭമായ വാക്ക് പറഞ്ഞു — അവൻ വാനരശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു.
6.18.5
स दुष्टो वाप्यदुष्टो वा किमेष रजनीचरः।
ईदृशं व्यसनं प्राप्तं भ्रातरं यः परित्यजेत् ॥ ६.१८.५ ॥
അവൻ ദുഷ്ടനോ അദുഷ്ടനോ, ഈ രാക്ഷസനെക്കൊണ്ട് നമുക്കെന്ത്? ഇത്ര വലിയ ആപത്തിൽ വീണ സഹോദരനെ ആരാണ് ഉപേക്ഷിക്കുക?
6.18.6
को नाम स भवेत् तस्य यमेष न परित्यजेत्।
वानराधिपतेर्वाक्यं श्रुत्वा सर्वानुदीक्ष्य तु ॥ ६.१८.६ ॥
ഇവൻ ആരെ ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കുമോ, അങ്ങനെയുള്ളവൻ ആരാണ്? വാനരരാജന്റെ വാക്ക് കേട്ട്, എല്ലാവരെയും നോക്കി—
6.18.8
ईषदुत्स्मयमानस्तु लक्ष्मणं पुण्यलक्षणम्।
अनधीत्य च शास्त्राणि वृद्धाननुपसेव्य च।
न शक्यमीदृशं वक्तुं यदुवाच हरीश्वरः ॥ ६.१८.८ ॥
പുണ്യലക്ഷണനായ ലക്ഷ്മണനെ നോക്കി അല്പം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാനരേശ്വരൻ പറഞ്ഞത് — ശാസ്ത്രങ്ങൾ പഠിക്കാതെയും വൃദ്ധന്മാരെ സേവിക്കാതെയും ഇരുന്നവനല്ലാതെ ഇങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയില്ല.
6.18.9
अस्ति सूक्ष्मतरं किंचिद् यथात्र प्रतिभाति मा।
प्रत्यक्षं लौकिकं चापि वर्तते सर्वराजसु ॥ ६.१८.९ ॥
ഇവിടെ എനിക്ക് തോന്നുന്നതുപോലെ ഇതിൽ കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായ ഒന്നുണ്ട്; ഇത് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരിലും ലൗകികമായി പ്രത്യക്ഷമായി കാണുന്നു.
6.18.10
अमित्रास्तत्कुलीनाश्च प्रातिदेश्याश्च कीर्तिताः।
व्यसनेषु प्रहर्तारस्तस्मादयमिहागतः ॥ ६.१८.१० ॥
ശത്രുക്കളും അതേ കുലത്തിലുള്ളവരും അയൽദേശക്കാരും വിപത്തുകാലത്ത് പ്രഹരിക്കുന്നവരെന്ന് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഇവൻ ഇവിടെ വന്നത്.
6.18.11
अपापास्तत्कुलीनाश्च मानयन्ति स्वकान् हितान्।
एष प्रायो नरेन्द्राणां शङ्कनीयस्तु शोभनः ॥ ६.१८.११ ॥
കുറ്റമറ്റ ആ കുലത്തിലുള്ളവർ തങ്ങളുടെ ഹിതൈഷികളെ ബഹുമാനിക്കുന്നു; രാജാക്കന്മാർക്ക് ഇത് സാധാരണയായി സംശയകരമാണ്, പക്ഷേ ഇത് ഉചിതമാണ്.
6.18.12
यस्तु दोषस्त्वया प्रोक्तो ह्यादानेऽरिबलस्य च।
तत्र ते कीर्तयिष्यामि यथाशास्त्रमिदं शृणु ॥ ६.१८.१२ ॥
ശത്രുസൈന്യത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നതിലെ കുറ്റമെന്ന് നീ പറഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രപ്രകാരം ഞാൻ നിനക്ക് പറഞ്ഞുതരാം; കേൾക്കുക.
6.18.13
न वयं तत्कुलीनाश्च राज्यकाङ्क्षी च राक्षसः।
पण्डिता हि भविष्यन्ति तस्माद् ग्राह्यो विभीषणः ॥ ६.१८.१३ ॥
ഞങ്ങൾ ആ കുലത്തിലുള്ളവരല്ല; രാജ്യമോഹിയായ രാക്ഷസരുമല്ല; ഇവർ പണ്ഡിതന്മാരായിരിക്കും; അതുകൊണ്ട് വിഭീഷണനെ സ്വീകരിക്കണം.
6.18.15
अव्यग्राश्च प्रहृष्टाश्च ते भविष्यन्ति संगताः।
प्रणादश्च महानेषोऽन्योन्यस्य भयमागतम्।
न सर्वे भ्रातरस्तात भवन्ति भरतोपमाः।
मद्विधा वा पितुः पुत्राः सुहृदो वा भवद्विधाः ॥ ६.१८.१५ ॥
അചഞ്ചലരും സന്തുഷ്ടരുമായവർ ഒന്നിച്ചിരിക്കും. ഇത് വലിയ കോലാഹലമാണ്; പരസ്പരം ഭയം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. പ്രിയനേ, എല്ലാ സഹോദരന്മാരും ഭരതനെപ്പോലെയല്ല; പിതാവിന്റെ പുത്രന്മാർ എന്നെപ്പോലെയോ, സുഹൃത്തുക്കൾ നിന്നെപ്പോലെയോ ആയിരിക്കാം.
6.18.16
एवमुक्तस्तु रामेण सुग्रीवः सहलक्ष्मणः।
उत्थायेदं महाप्राज्ञः प्रणतो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.१८.१६ ॥
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം സുഗ്രീവൻ എഴുന്നേറ്റ്, മഹാപ്രാജ്ഞനായി, വിനയത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
6.18.17
रावणेन प्रणिहितं तमवेहि निशाचरम्।
तस्याहं निग्रहं मन्ये क्षमं क्षमवतां वर ॥ ६.१८.१७ ॥
അവനെ രാവണൻ അയച്ച നിശാചരനായി അറിയുക. അവനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ഉചിതമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു, ക്ഷമാശീലരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
6.18.18
राक्षसो जिह्मया बुद्ध्या संदिष्टोऽयमिहागतः।
प्रहर्तुं त्वयि विश्वस्ते विश्वस्ते मयि वानघ ॥ ६.१८.१८ ॥
ഈ രാക്ഷസൻ കുടിലബുദ്ധിയാൽ പ്രേരിതനായി ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു — വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്ന നിന്റെ മേലും, വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്ന എന്റെ മേലും പ്രഹരിക്കാൻ. ഓ നിർമ്മലനേ!
6.18.19
लक्ष्मणे वा महाबाहो स वध्यः सचिवैः सह।
रावणस्य नृशंसस्य भ्राता ह्येष विभीषणः ॥ ६.१८.१९ ॥
ഓ മഹാബാഹോ, ലക്ഷ്മണനെതിരെ, അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം അവൻ വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്. ഈ വിഭീഷണൻ ക്രൂരനായ രാവണന്റെ സഹോദരനല്ലോ.
6.18.20
एवमुक्त्वा रघुश्रेष्ठं सुग्रीवो वाहिनीपतिः।
वाक्यज्ञो वाक्यकुशलं ततो मौनमुपागमत् ॥ ६.१८.२० ॥
രഘുശ്രേഷ്ഠനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, സേനാപതി സുഗ്രീവൻ, വാക്കറിയുന്നവനായി, വാക്കിൽ നിപുണനോട് പിന്നെ മൗനം പാലിച്ചു.
6.18.21
स सुग्रीवस्य तद् वाक्यं रामः श्रुत्वा विमृश्य च।
ततः शुभतरं वाक्यमुवाच हरिपुङ्गवम् ॥ ६.१८.२१ ॥
സുഗ്രീവന്റെ ആ വാക്കു കേട്ടും ആലോചിച്ചും രാമൻ, പിന്നീട് വാനരശ്രേഷ്ഠനോട് കൂടുതൽ ശുഭകരമായ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
6.18.22
स दुष्टो वाप्यदुष्टो वा किमेष रजनीचरः।
सूक्ष्ममप्यहितं कर्तुं मम शक्तः कथंचन ॥ ६.१८.२२ ॥
അവൻ ദുഷ്ടനോ അദുഷ്ടനോ, ഈ രാത്രിചരൻ എന്തെങ്കിലും വിധത്തിൽ എനിക്ക് ചെറിയൊരു ദോഷമെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവനാണോ?
6.18.23
पिशाचान् दानवान् यक्षान् पृथिव्यां चैव राक्षसान्।
अङ्गुल्यग्रेण तान् हन्यामिच्छन् हरिगणेश्वर ॥ ६.१८.२३ ॥
ഹരിഗണങ്ങളുടെ അധിപതേ! പിശാചന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും യക്ഷന്മാരെയും ഭൂമിയിലെ രാക്ഷസന്മാരെയും, ഇച്ഛിച്ചാൽ വിരൽത്തുമ്പുകൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ കൊന്നുകളയും.
6.18.24
श्रूयते हि कपोतेन शत्रुः शरणमागतः।
अर्चितश्च यथान्यायं स्वैश्च मांसैर्निमन्त्रितः ॥ ६.१८.२४ ॥
ഒരു പ്രാവ് തന്നിൽ ശരണം തേടിവന്ന ശത്രുവിനെപ്പോലും ന്യായപ്രകാരം ആദരിക്കുകയും സ്വന്തം മാംസംകൊണ്ടുതന്നെ അവനെ ക്ഷണിച്ചു സൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്തു എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
6.18.25
स हि तं प्रतिजग्राह भार्याहर्तारमागतम्।
कपोतो वानरश्रेष्ठ किं पुनर्मद्विधो जनः ॥ ६.१८.२५ ॥
ഹേ വാനരശ്രേഷ്ഠാ! ആ പ്രാവ് ഭാര്യയെ അപഹരിച്ചു വന്ന ശത്രുവിനെയും സ്വീകരിച്ചു. അങ്ങനെയിരിക്കെ എന്നെപ്പോലൊരു മനുഷ്യൻ എത്രയധികം സ്വീകരിക്കണം?
6.18.26
ऋषेः कण्वस्य पुत्रोण कण्डुना परमर्षिणा।
शृणु गाथा पुरा गीता धर्मिष्ठा सत्यवादिना ॥ ६.१८.२६ ॥
കണ്വമഹർഷിയുടെ പുത്രനും പരമർഷിയുമായ കണ്ഡു, സത്യവാദിയായ അദ്ദേഹം പണ്ട് പാടിയ ധർമ്മനിഷ്ഠമായ ഗാഥ കേൾക്കുക.
6.18.27
बद्धाञ्जलिपुटं दीनं याचन्तं शरणागतम्।
न हन्यादानृशंस्यार्थमपि शत्रुं परंतप ॥ ६.१८.२७ ॥
കൈകൂപ്പി, ദീനനായി, യാചിച്ച്, ശരണം പ്രാപിച്ച ശത്രുവിനെപ്പോലും കാരുണ്യത്താൽ കൊല്ലരുത്, ഹേ പരംതപ.
6.18.28
आर्तो वा यदि वा दृप्तः परेषां शरणं गतः।
अरिः प्राणान् परित्यज्य रक्षितव्यः कृतात्मना ॥ ६.१८.२८ ॥
ദുഃഖിതനോ ഗർവിയോ ആകട്ടെ, ശത്രുക്കളുടെ ശരണം പ്രാപിച്ച ശത്രുവിനെ സ്വന്തം പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞും ആത്മസംയമമുള്ളവൻ രക്ഷിക്കണം.
6.18.29
स चेद् भयाद् वा मोहाद् वा कामाद् वापि न रक्षति।
स्वया शक्त्या यथान्यायं तत् पापं लोकगर्हितम् ॥ ६.१८.२९ ॥
ഭയത്താലോ മോഹത്താലോ കാമത്താലോ പോലും അവൻ തന്റെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് ന്യായപ്രകാരം രക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ആ പാപം ലോകത്ത് നിന്ദ്യമാണ്.
6.18.30
विनष्टः पश्यतस्तस्य रक्षिणः शरणं गतः।
आनाय सुकृतं तस्य सर्वं गच्छेदरक्षितः ॥ ६.१८.३० ॥
ശരണം പ്രാപിച്ചവൻ, അവനെ രക്ഷിക്കേണ്ടവൻ നോക്കിനിൽക്കേ നശിച്ചാൽ, അവന്റെ പുണ്യമെല്ലാം രക്ഷിക്കാത്തവനിലേക്ക് പോകും.
6.18.31
एवं दोषो महानत्र प्रपन्नानामरक्षणे।
अस्वर्ग्यं चायशस्यं च बलवीर्यविनाशनम् ॥ ६.१८.३१ ॥
ഇങ്ങനെ, ശരണം പ്രാപിച്ചവരെ രക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നതിൽ വലിയ ദോഷമുണ്ട്; അത് സ്വർഗത്തിന് യോഗ്യമല്ല, അപകീർത്തികരമാണ്, ബലവും വീര്യവും നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
6.18.32
करिष्यामि यथार्थं तु कण्डोर्वचनमुत्तमम्।
धर्मिष्ठं च यशस्यं च स्वर्ग्यं स्यात् तु फलोदये ॥ ६.१८.३२ ॥
കണ്ഡുവിന്റെ ഈ ഉത്തമവചനപ്രകാരം ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചെയ്യും; ഇത് ധർമ്മയുക്തവും യശസ്സുനൽകുന്നതും ഫലമുദിക്കുമ്പോൾ സ്വർഗദായകവുമാണ്.
6.18.33
सकृदेव प्रपन्नाय तवास्मीति च याचते।
अभयं सर्वभूतेभ्यो ददाम्येतद् व्रतं मम ॥ ६.१८.३३ ॥
ഒരിക്കൽ മാത്രം ശരണം പ്രാപിച്ച്, 'ഞാൻ അങ്ങയുടേതാണ്' എന്ന് യാചിക്കുന്നവന് സർവഭൂതങ്ങളിൽനിന്നും അഭയം ഞാൻ നൽകും — ഇതാണ് എന്റെ വ്രതം.
6.18.34
आनयैनं हरिश्रेष्ठ दत्तमस्याभयं मया।
विभीषणो वा सुग्रीव यदि वा रावणः स्वयम् ॥ ६.१८.३४ ॥
ഹരിശ്രേഷ്ഠാ! ഇവനെ കൊണ്ടുവരിക; ഞാൻ ഇവന് അഭയം നൽകിയിരിക്കുന്നു — ഇവൻ വിഭീഷണനായാലും, സുഗ്രീവാ, അല്ലെങ്കിൽ രാവണൻ തന്നെയായാലും.
6.18.35
रामस्य तु वचः श्रुत्वा सुग्रीवः प्लवगेश्वरः।
प्रत्यभाषत काकुत्स्थं सौहार्देनाभिपूरितः ॥ ६.१८.३५ ॥
രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വാനരേശ്വരനായ സുഗ്രീവൻ സൗഹൃദത്താൽ നിറഞ്ഞ് കാകുത്സ്ഥനായ രാമനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
6.18.36
किमत्र चित्रं धर्मज्ञ लोकनाथशिखामणे।
यत् त्वमार्यं प्रभाषेथाः सत्त्ववान् सत्पथे स्थितः ॥ ६.१८.३६ ॥
ധർമ്മജ്ഞാ, ലോകനാഥന്മാരുടെ ശിഖാമണിയേ! നീ ശ്രേഷ്ഠമായ വാക്കുകൾ പറയുന്നതിൽ അത്ഭുതമെന്ത്? നീ സത്ത്വഗുണമുള്ളവനും സന്മാർഗത്തിൽ ഉറച്ചവനുമാണ്.
6.18.37
मम चाप्यन्तरात्मायं शुद्धं वेत्ति विभीषणम्।
अनुमानाच्च भावाच्च सर्वतः सुपरीक्षितः ॥ ६.१८.३७ ॥
എന്റെ അന്തരാത്മാവും ഈ വിഭീഷണനെ ശുദ്ധനെന്ന് അറിയുന്നു; അനുമാനത്താലും ഭാവത്താലും എല്ലാ വിധത്തിലും നന്നായി പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനാണ്.
6.18.38
तस्मात् क्षिप्रं सहास्माभिस्तुल्यो भवतु राघव।
विभीषणो महाप्राज्ञः सखित्वं चाभ्युपैतु नः ॥ ६.१८.३८ ॥
അതുകൊണ്ട്, രാഘവാ, മഹാപ്രജ്ഞനായ വിഭീഷണൻ വേഗം ഞങ്ങൾക്ക് തുല്യനാകട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം അവൻ നേടട്ടെ.
6.18.39
ततस्तु सुग्रीववचो निशम्य त-
द्धरीश्वरेणाभिहितं नरेश्वरः।
विभीषणेनाशु जगाम संगमं
पतत्त्रिराजेन यथा पुरंदरः ॥ ६.१८.३९ ॥
അപ്പോൾ വാനരേശ്വരനായ സുഗ്രീവൻ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് നരേശ്വരനായ രാമൻ വിഭീഷണനെ കാണാൻ വേഗം പോയി, ഇന്ദ്രൻ പക്ഷിരാജനെ സമീപിക്കുന്നതുപോലെ.