Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.18.1
अथ रामः प्रसन्नात्मा श्रुत्वा वायुसुतस्य ह।
प्रत्यभाषत दुर्धर्षः श्रुतवानात्मनि स्थितम् ॥ ६.१८.१ ॥
Da antwortete Rāma, sein Gemüt erfreut, nachdem er die Worte des Windsohnes gehört hatte; der Unbezwingbare sprach aus, was in seinem Geist war.
6.18.2
ममापि च विवक्षास्ति काचित् प्रति विभीषणम्।
श्रोतुमिच्छामि तत् सर्वं भवद्भिः श्रेयसि स्थितैः ॥ ६.१८.२ ॥
Auch ich habe etwas über Vibhīṣaṇa zu sagen. Ich möchte alles von euch hören, die ihr im Guten verharrt.
6.18.3
मित्रभावेन सम्प्राप्तं न त्यजेयं कथंचन।
दोषो यद्यपि तस्य स्यात् सतामेतदगर्हितम् ॥ ६.१८.३ ॥
Ich werde denjenigen, der im Geist der Freundschaft zu mir gekommen ist, niemals verlassen. Auch wenn er einen Fehler hätte, ist dies für die Guten nicht tadelnswert.
6.18.4
सुग्रीवस्त्वथ तद्वाक्यमाभाष्य च विमृश्य च।
ततः शुभतरं वाक्यमुवाच हरिपुङ्गवः ॥ ६.१८.४ ॥
Da sprach Sugrīva, nachdem er jene Worte gesprochen und gut überlegt hatte, ein noch verheißungsvolleres Wort — der beste der Affen.
6.18.5
स दुष्टो वाप्यदुष्टो वा किमेष रजनीचरः।
ईदृशं व्यसनं प्राप्तं भ्रातरं यः परित्यजेत् ॥ ६.१८.५ ॥
Ob er böse ist oder nicht, was geht uns dieser Nachtwandler an? Wer würde einen Bruder verlassen, der in ein solches Unglück geraten ist?
6.18.6
को नाम स भवेत् तस्य यमेष न परित्यजेत्।
वानराधिपतेर्वाक्यं श्रुत्वा सर्वानुदीक्ष्य तु ॥ ६.१८.६ ॥
Wer wäre der, den dieser nicht verlassen würde? Nachdem er die Worte des Affenherrn gehört und alle angesehen hatte—
6.18.8
ईषदुत्स्मयमानस्तु लक्ष्मणं पुण्यलक्षणम्।
अनधीत्य च शास्त्राणि वृद्धाननुपसेव्य च।
न शक्यमीदृशं वक्तुं यदुवाच हरीश्वरः ॥ ६.१८.८ ॥
Leicht lächelnd zu Lakṣmaṇa, dem Träger glücksverheißender Zeichen, sprach der Herr der Affen Worte, die nur jemand sagen könnte, der die Lehrbücher nicht studiert und den Alten nicht gedient hat.
6.18.9
अस्ति सूक्ष्मतरं किंचिद् यथात्र प्रतिभाति मा।
प्रत्यक्षं लौकिकं चापि वर्तते सर्वराजसु ॥ ६.१८.९ ॥
Hier gibt es, wie es mir scheint, etwas Feineres; es ist offensichtlich und weltlich und gilt bei allen Königen.
6.18.10
अमित्रास्तत्कुलीनाश्च प्रातिदेश्याश्च कीर्तिताः।
व्यसनेषु प्रहर्तारस्तस्मादयमिहागतः ॥ ६.१८.१० ॥
Feinde, Angehörige seiner Sippe und Leute der Nachbarländer gelten als Angreifer im Unglück; deshalb ist dieser hierher gekommen.
6.18.11
अपापास्तत्कुलीनाश्च मानयन्ति स्वकान् हितान्।
एष प्रायो नरेन्द्राणां शङ्कनीयस्तु शोभनः ॥ ६.१८.११ ॥
Die Schuldlosen dieser Sippe ehren ihre eigenen Wohltäter; für Könige ist das gewöhnlich verdächtig, doch es ist angemessen.
6.18.12
यस्तु दोषस्त्वया प्रोक्तो ह्यादानेऽरिबलस्य च।
तत्र ते कीर्तयिष्यामि यथाशास्त्रमिदं शृणु ॥ ६.१८.१२ ॥
Über den Fehler, den du beim Aufnehmen des feindlichen Heeres genannt hast, will ich dir nach den Lehrbüchern Auskunft geben; höre.
6.18.13
न वयं तत्कुलीनाश्च राज्यकाङ्क्षी च राक्षसः।
पण्डिता हि भविष्यन्ति तस्माद् ग्राह्यो विभीषणः ॥ ६.१८.१३ ॥
Wir sind nicht aus dieser Sippe, auch sind wir keine nach dem Königreich gierenden Rākṣasas; diese Männer werden weise sein; deshalb sollte Vibhīṣaṇa aufgenommen werden.
6.18.15
अव्यग्राश्च प्रहृष्टाश्च ते भविष्यन्ति संगताः।
प्रणादश्च महानेषोऽन्योन्यस्य भयमागतम्।
न सर्वे भ्रातरस्तात भवन्ति भरतोपमाः।
मद्विधा वा पितुः पुत्राः सुहृदो वा भवद्विधाः ॥ ६.१८.१५ ॥
Die Gelassenen und Freudigen werden vereint bleiben. Dieses große Geschrei ist entstanden und die gegenseitige Furcht. Lieber, nicht alle Brüder sind wie Bharata; die Söhne eines Vaters mögen wie ich sein, oder Freunde wie du.
6.18.16
एवमुक्तस्तु रामेण सुग्रीवः सहलक्ष्मणः।
उत्थायेदं महाप्राज्ञः प्रणतो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.१८.१६ ॥
So angesprochen von Rāma, erhob sich Sugrīva zusammen mit Lakṣmaṇa, dem sehr Weisen, und sprach, sich ehrerbietig verneigend, diese Worte.
6.18.17
रावणेन प्रणिहितं तमवेहि निशाचरम्।
तस्याहं निग्रहं मन्ये क्षमं क्षमवतां वर ॥ ६.१८.१७ ॥
Wisse, dass er ein von Rāvaṇa gesandter Nachtwanderer ist. Ich halte es für angemessen, ihn zu bezwingen, o Bester der Geduldigen.
6.18.18
राक्षसो जिह्मया बुद्ध्या संदिष्टोऽयमिहागतः।
प्रहर्तुं त्वयि विश्वस्ते विश्वस्ते मयि वानघ ॥ ६.१८.१८ ॥
Dieser Rākṣasa ist mit krummer Absicht gesandt hierhergekommen, um dich, der du vertraust, und mich, der ich vertraue, zu schlagen. O Makelloser!
6.18.19
लक्ष्मणे वा महाबाहो स वध्यः सचिवैः सह।
रावणस्य नृशंसस्य भ्राता ह्येष विभीषणः ॥ ६.१८.१९ ॥
O Starkarmiger, gegen Lakṣmaṇa oder zusammen mit seinen Ministern verdient er den Tod. Dieser Vibhīṣaṇa ist in der Tat der Bruder des grausamen Rāvaṇa.
6.18.20
एवमुक्त्वा रघुश्रेष्ठं सुग्रीवो वाहिनीपतिः।
वाक्यज्ञो वाक्यकुशलं ततो मौनमुपागमत् ॥ ६.१८.२० ॥
Nachdem er so zum Besten der Raghus gesprochen hatte, verstummte Sugrīva, der Heerführer, der die Rede kennt, vor dem, der in der Rede geschickt ist.
6.18.21
स सुग्रीवस्य तद् वाक्यं रामः श्रुत्वा विमृश्य च।
ततः शुभतरं वाक्यमुवाच हरिपुङ्गवम् ॥ ६.१८.२१ ॥
Nachdem Rāma Sugrīvas Worte gehört und erwogen hatte, sprach er dann zum besten der Affen Worte, die noch verheißungsvoller waren.
6.18.22
स दुष्टो वाप्यदुष्टो वा किमेष रजनीचरः।
सूक्ष्ममप्यहितं कर्तुं मम शक्तः कथंचन ॥ ६.१८.२२ ॥
Ob er böse ist oder nicht böse, kann dieser Nachtwandler mir auf irgendeine Weise auch nur den geringsten Schaden zufügen?
6.18.23
पिशाचान् दानवान् यक्षान् पृथिव्यां चैव राक्षसान्।
अङ्गुल्यग्रेण तान् हन्यामिच्छन् हरिगणेश्वर ॥ ६.१८.२३ ॥
O Herr der Affenscharen! Wenn ich wollte, könnte ich Piśācas, Dānavas, Yakṣas und die Rākṣasas auf der Erde mit der Fingerspitze erschlagen.
6.18.24
श्रूयते हि कपोतेन शत्रुः शरणमागतः।
अर्चितश्च यथान्यायं स्वैश्च मांसैर्निमन्त्रितः ॥ ६.१८.२४ ॥
Man hört, dass eine Taube einen Feind, der bei ihr Zuflucht suchte, gebührend ehrte und ihn mit ihrem eigenen Fleisch bewirtete.
6.18.25
स हि तं प्रतिजग्राह भार्याहर्तारमागतम्।
कपोतो वानरश्रेष्ठ किं पुनर्मद्विधो जनः ॥ ६.१८.२५ ॥
O Bester der Affen, jene Taube nahm sogar den Feind auf, der als Entführer ihrer Gefährtin gekommen war. Wie viel mehr sollte dann ein Mensch wie ich tun!
6.18.26
ऋषेः कण्वस्य पुत्रोण कण्डुना परमर्षिणा।
शृणु गाथा पुरा गीता धर्मिष्ठा सत्यवादिना ॥ ६.१८.२६ ॥
Höre die alte, rechtschaffene Erzählung, die der große Weise Kaṇḍu, Sohn des Weisen Kaṇva, der Wahrhaftige, einst sang.
6.18.27
बद्धाञ्जलिपुटं दीनं याचन्तं शरणागतम्।
न हन्यादानृशंस्यार्थमपि शत्रुं परंतप ॥ ६.१८.२७ ॥
Einen Feind, der mit gefalteten Händen, demütig und flehend Zuflucht sucht, soll man aus Mitgefühl nicht töten, o Bezwinger der Feinde.
6.18.28
आर्तो वा यदि वा दृप्तः परेषां शरणं गतः।
अरिः प्राणान् परित्यज्य रक्षितव्यः कृतात्मना ॥ ६.१८.२८ ॥
Ob betrübt oder hochmütig, ein Feind, der bei anderen Zuflucht gesucht hat, soll vom Selbstbeherrschten geschützt werden, selbst unter Einsatz des eigenen Lebens.
6.18.29
स चेद् भयाद् वा मोहाद् वा कामाद् वापि न रक्षति।
स्वया शक्त्या यथान्यायं तत् पापं लोकगर्हितम् ॥ ६.१८.२९ ॥
Wenn er aus Furcht, Verblendung oder sogar aus Begierde nicht schützt, soweit es seine Kraft und das Recht erlauben, so ist diese Sünde von der Welt verurteilt.
6.18.30
विनष्टः पश्यतस्तस्य रक्षिणः शरणं गतः।
आनाय सुकृतं तस्य सर्वं गच्छेदरक्षितः ॥ ६.१८.३० ॥
Wenn der Zuflucht Suchende zugrunde geht, während sein Beschützer zusieht, geht all sein Verdienst auf den über, der ihn nicht schützte.
6.18.31
एवं दोषो महानत्र प्रपन्नानामरक्षणे।
अस्वर्ग्यं चायशस्यं च बलवीर्यविनाशनम् ॥ ६.१८.३१ ॥
So liegt eine große Schuld darin, die Zuflucht Suchenden nicht zu schützen; sie führt nicht zum Himmel, bringt Schande und zerstört Kraft und Tapferkeit.
6.18.32
करिष्यामि यथार्थं तु कण्डोर्वचनमुत्तमम्।
धर्मिष्ठं च यशस्यं च स्वर्ग्यं स्यात् तु फलोदये ॥ ६.१८.३२ ॥
Ich werde wahrhaftig nach den vortrefflichen Worten Kaṇḍus handeln; sie sind höchst rechtschaffen, bringen Ruhm und führen zum Himmel, wenn die Frucht reift.
6.18.33
सकृदेव प्रपन्नाय तवास्मीति च याचते।
अभयं सर्वभूतेभ्यो ददाम्येतद् व्रतं मम ॥ ६.१८.३३ ॥
Wer sich mir einmal anvertraut und bittet mit den Worten: »Ich bin dein«, dem gewähre ich Sicherheit vor allen Wesen. Das ist mein Gelübde.
6.18.34
आनयैनं हरिश्रेष्ठ दत्तमस्याभयं मया।
विभीषणो वा सुग्रीव यदि वा रावणः स्वयम् ॥ ६.१८.३४ ॥
Bring ihn her, bester der Affen; ich habe ihm Sicherheit gewährt. Ob es Vibhīṣaṇa ist, o Sugrīva, oder Rāvaṇa selbst.
6.18.35
रामस्य तु वचः श्रुत्वा सुग्रीवः प्लवगेश्वरः।
प्रत्यभाषत काकुत्स्थं सौहार्देनाभिपूरितः ॥ ६.१८.३५ ॥
Als Sugrīva, der Herr der Affen, Rāmas Worte gehört hatte, erfüllt von Zuneigung, antwortete er dem Kākutstha Rāma.
6.18.36
किमत्र चित्रं धर्मज्ञ लोकनाथशिखामणे।
यत् त्वमार्यं प्रभाषेथाः सत्त्ववान् सत्पथे स्थितः ॥ ६.१८.३६ ॥
Was ist daran verwunderlich, o Kenner des Dharma, Kleinod unter den Herren der Welten, dass du edel sprichst? Du bist standhaft und auf dem guten Pfad gegründet.
6.18.37
मम चाप्यन्तरात्मायं शुद्धं वेत्ति विभीषणम्।
अनुमानाच्च भावाच्च सर्वतः सुपरीक्षितः ॥ ६.१८.३७ ॥
Auch mein innerstes Selbst weiß, dass Vibhīṣaṇa rein ist; er wurde von allen Seiten gut geprüft, durch Schlussfolgerung und seine Gesinnung.
6.18.38
तस्मात् क्षिप्रं सहास्माभिस्तुल्यो भवतु राघव।
विभीषणो महाप्राज्ञः सखित्वं चाभ्युपैतु नः ॥ ६.१८.३८ ॥
Darum, o Rāghava, möge der sehr weise Vibhīṣaṇa rasch uns gleich werden und unsere Freundschaft erlangen.
6.18.39
ततस्तु सुग्रीववचो निशम्य त-
द्धरीश्वरेणाभिहितं नरेश्वरः।
विभीषणेनाशु जगाम संगमं
पतत्त्रिराजेन यथा पुरंदरः ॥ ६.१८.३९ ॥
Als Rāma, der Herr der Menschen, die Worte Sugrīvas, des Herrn der Affen, vernommen hatte, ging er rasch zur Begegnung mit Vibhīṣaṇa, wie Purandara (Indra) mit dem König der Vögel (Garuḍa) zusammentrifft.