ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 6.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.22.1
अथोवाच रघुश्रेष्ठः सागरं दारुणं वचः।
अद्य त्वां शोषयिष्यामि सपातालं महार्णव ॥ ६.२२.१ ॥
ಆಗ ರಘುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸಾಗರನಿಗೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು — "ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಾತಾಳ ಸಹಿತ ಒಣಗಿಸುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾರ್ಣವವೇ!"
6.22.2
शरनिर्दग्धतोयस्य परिशुष्कस्य सागर।
मया निहतसत्त्वस्य पांसुरुत्पद्यते महान् ॥ ६.२२.२ ॥
"ಓ ಸಾಗರವೇ! ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನೀರು ಸುಟ್ಟು ಒಣಗುತ್ತದೆ; ನನ್ನಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ ದೊಡ್ಡ ಧೂಳು ಏಳುತ್ತದೆ."
6.22.3
मत्कार्मुकविसृष्टेन शरवर्षेण सागर।
परं तीरं गमिष्यन्ति पद्भिरेव प्लवंगमाः ॥ ६.२२.३ ॥
"ಓ ಸಾಗರವೇ! ನನ್ನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಸುರಿದ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ವಾನರರು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಆಚೆ ದಡಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ."
6.22.4
विचिन्वन्नाभिजानासि पौरुषं नापि विक्रमम्।
दानवालय संतापं मत्तो नाम गमिष्यसि ॥ ६.२२.४ ॥
"ದಾನವರ ಆಲಯವೇ! ನನ್ನ ಪೌರುಷ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೀನು ಅರಿತಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನಿಂದ ಸಂತಾಪ ಪಡೆಯುವೆ."
6.22.5
ब्राह्मेणास्त्रेण संयोज्य ब्रह्मदण्डनिभं शरम्।
संयोज्य धनुषि श्रेष्ठे विचकर्ष महाबलः ॥ ६.२२.५ ॥
ಮಹಾಬಲನಾದ ರಾಮನು ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಂತಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಬಾಣವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹೂಡಿ ಎಳೆದನು.
6.22.6
तस्मिन् विकृष्टे सहसा राघवेण शरासने।
रोदसी सम्पफालेव पर्वताश्च चकम्पिरे ॥ ६.२२.६ ॥
ರಾಘವನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎಳೆದಾಗ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಒಡೆದಂತಾದವು; ಪರ್ವತಗಳು ನಡುಗಿದವು.
6.22.7
तमश्च लोकमावव्रे दिशश्च न चकाशिरे।
प्रतिचुक्षुभिरे चाशु सरांसि सरितस्तथा ॥ ६.२२.७ ॥
ಕತ್ತಲೆ ಲೋಕವನ್ನು ಆವರಿಸಿತು; ದಿಕ್ಕುಗಳು ಬೆಳಗಲಿಲ್ಲ; ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳೂ ತಕ್ಷಣ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡವು.
6.22.8
तिर्यक् च सह नक्षत्रैः संगतौ चन्द्रभास्करौ।
भास्करांशुभिरादीप्तं तमसा च समावृतम् ॥ ६.२२.८ ॥
ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಸೇರಿದರು; ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
6.22.9
प्रचकाशे तदाऽऽकाशमुल्काशतविदीपितम्।
अन्तरिक्षाच्च निर्घाता निर्जग्मुरतुलस्वनाः ॥ ६.२२.९ ॥
ಆಗ ನೂರಾರು ಉಲ್ಕೆಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿದ ಆಕಾಶ ಹೊಳೆಯಿತು; ಅಂತರಿಕ್ಷದಿಂದ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಶಬ್ದದ ಸಿಡಿಲುಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದವು.
6.22.10
वपुःप्रकर्षेण ववुर्दिव्यमारुतपङ्क्तयः।
बभञ्ज च तदा वृक्षाञ्जलदानुद्वहन्मुहुः ॥ ६.२२.१० ॥
ದಿವ್ಯ ಗಾಳಿಗಳ ಸಾಲುಗಳು ಪೂರ್ಣ ಬಲದಿಂದ ಬೀಸಿದವು; ಆಗ ಅವು ಮರಗಳನ್ನು ಮುರಿದವು, ಮೋಡಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದವು.
6.22.11
आरुजंश्चैव शैलाग्रान् शिखराणि बभञ्ज च।
दिवि च स्म महामेघाः संहताः समहास्वनाः ॥ ६.२२.११ ॥
ಅವು ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಒಡೆದವು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಮೇಘಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದವು.
6.22.12
मुमुचुर्वैद्युतानग्नींस्ते महाशनयस्तदा।
यानि भूतानि दृश्यानि चुक्रुशुश्चाशनेः समम् ॥ ६.२२.१२ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾ ಸಿಡಿಲುಗಳು ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದವು; ಕಾಣಿಸುವ ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲ ಸಿಡಿಲಿನೊಂದಿಗೆ ಚೀರಿದವು.
6.22.13
अदृश्यानि च भूतानि मुमुचुर्भैरवस्वनम्।
शिश्यिरे चाभिभूतानि संत्रस्तान्युद्विजन्ति च ॥ ६.२२.१३ ॥
ಕಾಣದ ಜೀವಿಗಳು ಭೀಕರ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದವು; ಅವು ಬಿದ್ದು, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದವು.
6.22.14
सम्प्रविव्यथिरे चापि न च पस्पन्दिरे भयात्।
सह भूतैः सतोयोर्मिः सनागः सहराक्षसः ॥ ६.२२.१४ ॥
ಅವು ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡವು, ಆದರೂ ಭಯದಿಂದ ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಜೀವಿಗಳು, ಅಲೆಗಳು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಸಹಿತ.
6.22.15
सहसाभूत् ततो वेगाद् भीमवेगो महोदधिः।
योजनं व्यतिचक्राम वेलामन्यत्र सम्प्लवात् ॥ ६.२२.१५ ॥
ಆಗ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೇ ಭೀಕರ ವೇಗದಿಂದ ಮಹಾಸಾಗರ ಉಕ್ಕಿತು; ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಅದು ತನ್ನ ತೀರವನ್ನು ಒಂದು ಯೋಜನ ದಾಟಿತು.
6.22.16
तं तथा समतिक्रान्तं नातिचक्राम राघवः।
समुद्धतममित्रघ्नो रामो नदनदीपतिम् ॥ ६.२२.१६ ॥
ಅದು ಹೀಗೆ ಮೀರಿದರೂ ರಾಘವನು ಮೀರಲಿಲ್ಲ; ಶತ್ರುಘ್ನನಾದ ರಾಮನು ಉಕ್ಕಿದ ನದಿ-ನದಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು (ಸಂಯಮದಿಂದ ನೋಡಿದನು).
6.22.17
ततो मध्यात् समुद्रस्य सागरः स्वयमुत्थितः।
उदयाद्रिमहाशैलान्मेरोरिव दिवाकरः ॥ ६.२२.१७ ॥
ಆಗ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಸಾಗರದೇವನೇ ತಾನಾಗಿ ಎದ್ದನು; ಉದಯಾದ್ರಿ ಮಹಾಪರ್ವತದಿಂದ ಅಥವಾ ಮೇರುವಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುವಂತೆ.
6.22.18
पन्नगैः सह दीप्तास्यैः समुद्रः प्रत्यदृश्यत।
स्निग्धवैदूर्यसंकाशो जाम्बूनदविभूषणः ॥ ६.२२.१८ ॥
ಉರಿಯುವ ಬಾಯಿಯ ಸರ್ಪಗಳ ಸಹಿತ ಸಮುದ್ರ ಕಾಣಿಸಿತು; ನುಣುಪಾದ ವೈಢೂರ್ಯದಂತೆ, ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ.
6.22.19
रक्तमाल्याम्बरधरः पद्मपत्रनिभेक्षणः।
सर्वपुष्पमयीं दिव्यां शिरसा धारयन् स्रजम् ॥ ६.२२.१९ ॥
ಕೆಂಪು ಮಾಲೆಗಳನ್ನೂ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸಿ, ತಾವರೆ ಎಸಳಿನಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ (ಸಾಗರ), ಎಲ್ಲಾ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದನು.
6.22.20
जातरूपमयैश्चैव तपनीयविभूषणैः।
आत्मजानां च रत्नानां भूषितो भूषणोत्तमैः ॥ ६.२२.२० ॥
ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ, ಪರಿಶುದ್ಧ ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ (ನದಿಗಳ) ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ (ಸಾಗರ).
6.22.21
धातुभिर्मण्डितः शैलो विविधैर्हिमवानिव।
एकावलीमध्यगतं तरलं पाण्डरप्रभम् ॥ ६.२२.२१ ॥
ವಿವಿಧ ಖನಿಜ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದಂತೆ, ಒಂದೇ ಹಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ, ಚಲಿಸುವ, ತಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ (ಸಾಗರ).
6.22.22
विपुलेनोरसा बिभ्रत्कौस्तुभस्य सहोदरम्।
आघूर्णिततरङ्गौघः कालिकानिलसंकुलः ॥ ६.२२.२२ ॥
ವಿಶಾಲ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯ ಸಹೋದರನಂತಿರುವ (ಆಭರಣವನ್ನು) ಧರಿಸಿ, ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ ಅಲೆಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ, ಕಪ್ಪು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕಲಕಿದವನಾಗಿ (ಸಾಗರ).
6.22.23
गङ्गासिन्धुप्रधानाभिरापगाभिः समावृतः।
उद्वर्तितमहाग्राहः सम्भ्रान्तोरगराक्षसः ॥ ६.२२.२३ ॥
ಗಂಗೆ, ಸಿಂಧು ಮುಂತಾದ ಪ್ರಮುಖ ನದಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ದೊಡ್ಡ ಮೊಸಳೆಗಳು ಮೇಲೆದ್ದು, ಸರ್ಪ ರಾಕ್ಷಸರು ಕಲಕಿದವನಾಗಿ (ಸಾಗರ).
6.22.24
देवतानां सुरूपाभिर्नानारूपाभिरीश्वरः।
सागरः समुपक्रम्य पूर्वमामन्त्र्य वीर्यवान् ॥ ६.२२.२४ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಸುಂದರ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ಈಶ್ವರನಾದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಾಗರನು, ಮೊದಲು ಸಮೀಪಿಸಿ ಸಂಬೋಧಿಸಿ (ರಾಮನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು).
6.22.25
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं शरपाणिनम् ॥ ६.२२.२५ ॥
ಬಾಣವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ರಾಘವನಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು ಅವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
6.22.26
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च राघव।
स्वभावे सौम्य तिष्ठन्ति शाश्वतं मार्गमाश्रिताः ॥ ६.२२.२६ ॥
ರಾಘವ, ಭೂಮಿ, ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಜಲ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸು — ಓ ಸೌಮ್ಯ, ಇವು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಶ್ವತ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಿಂತಿವೆ.
6.22.27
तत्स्वभावो ममाप्येष यदगाधोऽहमप्लवः।
विकारस्तु भवेद् गाध एतत् ते प्रवदाम्यहम् ॥ ६.२२.२७ ॥
ಅಗಾಧ ಮತ್ತು ದಾಟಲಾಗದವನಾಗಿರುವುದೇ ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವ; ಆದರೆ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆ ಉಂಟಾದರೆ ನಾನು ದಾಟಲು ಯೋಗ್ಯನಾಗುವೆನು — ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
6.22.28
न कामान्न च लोभाद् वा न भयात् पार्थिवात्मज।
ग्राहनक्राकुलजलं स्तम्भयेयं कथंचन ॥ ६.२२.२८ ॥
ಓ ರಾಜಕುಮಾರ, ಆಸೆಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಲೋಭದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಭಯದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ — ಮೊಸಳೆ ಮತ್ತು ಶಾರ್ಕ್‌ಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ನೀರನ್ನು ನಾನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ತಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
6.22.29
विधास्ये येन गन्तासि विषहिष्येऽप्यहं तथा।
न ग्राहा विधमिष्यन्ति यावत्सेना तरिष्यति।
हरीणां तरणे राम करिष्यामि यथा स्थलम् ॥ ६.२२.२९ ॥
ನೀನು ಹೋಗಬಹುದಾದಂತೆ ನಾನು ಉಪಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ಸೇನೆ ದಾಟುವವರೆಗೆ ಮೊಸಳೆಗಳು ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ರಾಮ, ವಾನರರು ದಾಟಲು ನಾನು ನೆಲವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
6.22.30
तमब्रवीत् तदा रामः शृणु मे वरुणालय।
अमोघोऽयं महाबाणः कस्मिन् देशे निपात्यताम् ॥ ६.२२.३० ॥
ಆಗ ರಾಮನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ವರುಣನ ಆಲಯವೇ, ಕೇಳು. ಇದು ಅಮೋಘವಾದ ಮಹಾಬಾಣ; ಇದನ್ನು ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಿಡಬೇಕು?
6.22.31
रामस्य वचनं श्रुत्वा तं च दृष्ट्वा महाशरम्।
महोदधिर्महातेजा राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.२२.३१ ॥
ರಾಮನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಮಹಾಬಾಣವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಮಹೋದಧಿ ರಾಘವನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿತು.
6.22.32
उत्तरेणावकाशोऽस्ति कश्चित् पुण्यतरो मम।
द्रुमकुल्य इति ख्यातो लोके ख्यातो यथा भवान् ॥ ६.२२.३२ ॥
ನನ್ನ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶವಿದೆ; ಅದು ದ್ರುಮಕುಲ್ಯ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ನೀವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವಂತೆ.
6.22.33
उग्रदर्शनकर्माणो बहवस्तत्र दस्यवः।
आभीरप्रमुखाः पापाः पिबन्ति सलिलं मम ॥ ६.२२.३३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ರೂಪ ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳುಳ್ಳ ಅನೇಕ ದರೋಡೆಕೋರರಿದ್ದಾರೆ; ಆಭೀರರು ಮುಂತಾದ ಪಾಪಿಗಳು ನನ್ನ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.
6.22.34
तैर्न तत्स्पर्शनं पापं सहेयं पापकर्मभिः।
अमोघः क्रियतां राम अयं तत्र शरोत्तमः ॥ ६.२२.३४ ॥
ಆ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸಲಾರೆ. ಓ ರಾಮಾ, ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಅಮೋಘವಾಗಿ ಮಾಡು.
6.22.35
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सागरस्य महात्मनः।
मुमोच तं शरं दीप्तं परं सागरदर्शनात् ॥ ६.२२.३५ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸಾಗರನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಾಗರವನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆಯೇ, ರಾಮನು ಆ ಉಜ್ವಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
6.22.36
तेन तन्मरुकान्तारं पृथिव्यां किल विश्रुतम्।
निपातितः शरो यत्र वज्राशनिसमप्रभः ॥ ६.२२.३६ ॥
ಅದರಿಂದಲೇ ಆ ಮರುಭೂಮಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು; ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿನ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಬಾಣವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಲಾಯಿತು.
6.22.37
ननाद च तदा तत्र वसुधा शल्यपीडिता।
तस्माद् व्रणमुखात् तोयमुत्पपात रसातलात् ॥ ६.२२.३७ ॥
ಆಗ ಬಾಣದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಭೂಮಿ ಅಲ್ಲಿ ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡಿದಳು; ಆ ಗಾಯದ ಬಾಯಿಯಿಂದ ರಸಾತಲದಿಂದ ನೀರು ಚಿಮ್ಮಿತು.
6.22.38
स बभूव तदा कूपो व्रण इत्येव विश्रुतः।
सततं चोत्थितं तोयं समुद्रस्येव दृश्यते ॥ ६.२२.३८ ॥
ಆಗ ಅದು 'ಗಾಯ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಬಾವಿಯಾಯಿತು; ಅದರಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಚಿಮ್ಮುವ ನೀರು ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
6.22.39
अवदारणशब्दश्च दारुणः समपद्यत।
तस्मात् तद् बाणपातेन अपः कुक्षिष्वशोषयत् ॥ ६.२२.३९ ॥
ಬಾಣ ಬೀಳುವುದರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳುವ ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರಿಂದಲೇ ಅದು ಭೂಮಿಯ ಒಡಲಿನ ನೀರನ್ನು ಒಣಗಿಸಿತು.
6.22.40
विख्यातं त्रिषु लोकेषु मरुकान्तारमेव च।
शोषयित्वा तु तं कुक्षिं रामो दशरथात्मजः ॥ ६.२२.४० ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮರು-ಕಾಂತಾರವೇ ಆಯಿತು; ಆ ಒಡಲನ್ನು ಒಣಗಿಸಿದ ನಂತರ ದಶರಥನ ಮಗ ರಾಮ...
6.22.41
वरं तस्मै ददौ विद्वान् मरवेऽमरविक्रमः ॥ ६.२२.४१ ॥
ವಿದ್ವಾಂಸನೂ ಅಮರ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಆದ ಅವನು ಆ ಮರುಭೂಮಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
6.22.42
पशव्यश्चाल्परोगश्च फलमूलरसायुतः।
बहुस्नेहो बहुक्षीरः सुगन्धिर्विविधौषधिः ॥ ६.२२.४२ ॥
ಅದು ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೆ ಹಿತಕರವಾಗಿಯೂ, ಕಡಿಮೆ ರೋಗಗಳುಳ್ಳದ್ದಾಗಿಯೂ, ಹಣ್ಣು-ಬೇರು-ರಸಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾಗಿಯೂ, ಬಹಳ ಸ್ನೇಹ (ಎಣ್ಣೆ/ಸಾರ) ಮತ್ತು ಬಹಳ ಹಾಲು ಉಳ್ಳದ್ದಾಗಿಯೂ, ಸುಗಂಧಭರಿತವಾಗಿಯೂ, ವಿವಿಧ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.
6.22.43
एवमेतैश्च संयुक्तो बहुभिः संयुतो मरुः।
रामस्य वरदानाच्च शिवः पन्था बभूव ह ॥ ६.२२.४३ ॥
ಹೀಗೆ ಇವುಗಳಿಂದಲೂ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಿಂದಲೂ ಕೂಡಿದ ಆ ಮರುಭೂಮಿ, ರಾಮನ ವರದಾನದಿಂದ ಶುಭಕರವಾದ ಮಾರ್ಗವಾಯಿತು.
6.22.44
तस्मिन् दग्धे तदा कुक्षौ समुद्रः सरितां पतिः।
राघवं सर्वशास्त्रज्ञमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.२२.४४ ॥
ಆ ಪ್ರದೇಶವು ಸುಟ್ಟುಹೋದಾಗ, ನದಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಸಮುದ್ರನು ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನಾದ ರಾಘವನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
6.22.45
अयं सौम्य नलो नाम तनयो विश्वकर्मणः।
पित्रा दत्तवरः श्रीमान् प्रीतिमान् विश्वकर्मणः ॥ ६.२२.४५ ॥
ಸೌಮ್ಯನೇ! ಇವನು ನಳ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ ಮಗ. ತಂದೆಯಿಂದ ವರ ಪಡೆದವನು; ಶ್ರೀಮಂತನೂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
6.22.46
एष सेतुं महोत्साहः करोतु मयि वानरः।
तमहं धारयिष्यामि यथा ह्येष पिता तथा ॥ ६.२२.४६ ॥
ಈ ಮಹೋತ್ಸಾಹಿ ವಾನರನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸೇತುವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಿ; ಅವನ ತಂದೆ ಹೇಗೆ ಧರಿಸಿದ್ದನೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಅದನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.
6.22.47
एवमुक्त्वोदधिर्नष्टः समुत्थाय नलस्ततः।
अब्रवीद् वानरश्रेष्ठो वाक्यं रामं महाबलम् ॥ ६.२२.४७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸಮುದ್ರ ಮಾಯವಾಯಿತು; ಆಗ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ನಳನು ಎದ್ದು ಮಹಾಬಲನಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
6.22.48
अहं सेतुं करिष्यामि विस्तीर्णे मकरालये।
पितुः सामर्थ्यमासाद्य तत्त्वमाह महोदधिः ॥ ६.२२.४८ ॥
ನಾನು ಈ ವಿಶಾಲವಾದ ಮಕರಾಲಯದ (ಸಮುದ್ರದ) ಮೇಲೆ ಸೇತುವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ತಂದೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದ ಮಹೋದಧಿ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿತು.
6.22.49
दण्ड एव वरो लोके पुरुषस्येति मे मतिः।
धिक् क्षमामकृतज्ञेषु सान्त्वं दानमथापि वा ॥ ६.२२.४९ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುರುಷನಿಗೆ ದಂಡವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಕೃತಘ್ನರ ಮೇಲಿನ ಕ್ಷಮೆಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ; ಸಾಂತ್ವನವೂ ದಾನವೂ (ಅವರಿಗೆ ವ್ಯರ್ಥ).
6.22.50
अयं हि सागरो भीमः सेतुकर्मदिदृक्षया।
ददौ दण्डभयाद् गाधं राघवाय महोदधिः ॥ ६.२२.५० ॥
ಈ ಭಯಂಕರ ಸಾಗರವು ಸೇತು ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ದಂಡಭಯದಿಂದ ರಾಘವನಿಗೆ (ರಾಮನಿಗೆ) ನೆಲದ ದಾರಿ ಕೊಟ್ಟಿತು — ಆ ಮಹಾಸಾಗರ.
6.22.51
मम मातुर्वरो दत्तो मन्दरे विश्वकर्मणा।
मया तु सदृशः पुत्रस्तव देवि भविष्यति ॥ ६.२२.५१ ॥
ಮಂದರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ವರ ನೀಡಿದ್ದನು; "ನನ್ನಂತಹ ಮಗ ನಿನಗೆ ಆಗುವನು" ಎಂದು. ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಮಗ (ನನ್ನಂತೆ) ಆಗುವನು.
6.22.52
औरसस्तस्य पुत्रोऽहं सदृशो विश्वकर्मणा।
स्मारितोऽस्म्यहमेतेन तत्त्वमाह महोदधिः।
न चाप्यहमनुक्तो वः प्रब्रूयामात्मनो गुणान् ॥ ६.२२.५२ ॥
ನಾನು ಅವನ ಔರಸ ಪುತ್ರನು, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಗೆ ಸಮಾನನು. ಇದರಿಂದ ನೆನಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ — ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಹಾಸಾಗರ ಹೇಳಿತು. ನೀವು ಕೇಳದೆ ನನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
6.22.53
समर्थश्चाप्यहं सेतुं कर्तुं वै वरुणालये।
तस्मादद्यैव बध्नन्तु सेतुं वानरपुङ्गवाः ॥ ६.२२.५३ ॥
ವರುಣಾಲಯದಲ್ಲಿ (ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ) ಸೇತು ಕಟ್ಟಲು ನಾನೂ ಸಮರ್ಥನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರರು ಸೇತುವನ್ನು ಕಟ್ಟಲಿ.
6.22.54
ततो विसृष्टा रामेण सर्वतो हरिपुङ्गवाः।
उत्पेततुर्महारण्यं हृष्टाः शतसहस्रशः ॥ ६.२२.५४ ॥
ಆಗ ರಾಮನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರರು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾರಣ್ಯದತ್ತ ಜಿಗಿದರು.
6.22.55
ते नगान् नगसंकाशाः शाखामृगगणर्षभाः।
बभञ्जुः पादपांस्तत्र प्रचकर्षुश्च सागरम् ॥ ६.२२.५५ ॥
ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಇದ್ದ ಆ ವಾನರ ಯೂಥಪತಿಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ಮರಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದೊಯ್ದರು.
6.22.56
ते सालैश्चाश्वकर्णैश्च धवैर्वंशैश्च वानराः।
कुटजैरर्जुनैस्तालैस्तिलकैस्तिनिशैरपि ॥ ६.२२.५६ ॥
ಆ ವಾನರರು ಸಾಲ, ಅಶ್ವಕರ್ಣ, ಧವ, ಬಿದಿರು, ಕುಟಜ, ಅರ್ಜುನ, ತಾಳ, ತಿಲಕ, ತಿನಿಶ ಮರಗಳಿಂದಲೂ (ಸಾಗರವನ್ನು ತುಂಬಿದರು).
6.22.57
बिल्वकैः सप्तपर्णैश्च कर्णिकारैश्च पुष्पितैः।
चूतैश्चाशोकवृक्षैश्च सागरं समपूरयन् ॥ ६.२२.५७ ॥
ಬಿಲ್ವ, ಸಪ್ತಪರ್ಣ, ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ಕರ್ಣಿಕಾರ, ಮಾವು, ಅಶೋಕ ಮರಗಳಿಂದ ಸಾಗರವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿದರು.
6.22.58
समूलांश्च विमूलांश्च पादपान् हरिसत्तमाः।
इन्द्रकेतूनिवोद्यम्य प्रजह्रुर्वानरास्तरून् ॥ ६.२२.५८ ॥
ಉತ್ತಮ ವಾನರರು ಬೇರು ಸಹಿತ ಮತ್ತು ಬೇರು ಕಿತ್ತ ಮರಗಳನ್ನು ಇಂದ್ರಧ್ವಜಗಳಂತೆ ಎತ್ತಿ ಒಯ್ದರು.
6.22.59
तालान् दाडिमगुल्मांश्च नारिकेलविभीतकान्।
करीरान् बकुलान् निम्बान् समाजह्रुरितस्ततः ॥ ६.२२.५९ ॥
ತಾಳೆ, ದಾಳಿಂಬೆ ಪೊದೆ, ತೆಂಗು, ವಿಭೀತಕ, ಕರೀರ, ಬಕುಳ, ಬೇವು ಮರಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು.
6.22.60
हस्तिमात्रान् महाकायाः पाषाणांश्च महाबलाः।
पर्वतांश्च समुत्पाट्य यन्त्रैः परिवहन्ति च ॥ ६.२२.६० ॥
ಮಹಾಕಾಯ, ಮಹಾಬಲರಾದ ವಾನರರು ಆನೆಯಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಗಳನ್ನೂ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಕಿತ್ತು ಯಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿಸಿದರು.
6.22.61
प्रक्षिप्यमाणैरचलैः सहसा जलमुद्धृतम्।
समुत्ससर्प चाकाशमवासर्पत् ततः पुनः ॥ ६.२२.६१ ॥
ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಎಸೆದಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೀರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚಿಮ್ಮಿ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಏರಿ ಮತ್ತೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿತ್ತು.
6.22.62
समुद्रं क्षोभयामासुर्निपतन्तः समन्ततः।
सूत्राण्यन्ये प्रगृह्णन्ति ह्यायतं शतयोजनम् ॥ ६.२२.६२ ॥
ಬೀಳುತ್ತಾ ಅವರು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಲಕಿದರು; ಇತರರು ನೂರು ಯೋಜನ ಉದ್ದದ ಅಳತೆಯ ದಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
6.22.63
नलश्चक्रे महासेतुं मध्ये नदनदीपतेः।
स तदा क्रियते सेतुर्वानरैर्घोरकर्मभिः ॥ ६.२२.६३ ॥
ನಳನು ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ಸೇತುವೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಆಗ ಆ ಸೇತುವೆಯನ್ನು ಭಯಂಕರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವಾನರರು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು.
6.22.64
दण्डानन्ये प्रगृह्णन्ति विचिन्वन्ति तथापरे।
वानरैः शतशस्तत्र रामस्याज्ञापुरःसरैः ॥ ६.२२.६४ ॥
ಕೆಲವರು ಅಳತೆಯ ಕೋಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು, ಇತರರು ಅವುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ನೂರಾರು ವಾನರರು ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
6.22.65
मेघाभैः पर्वताभैश्च तृणैः काष्ठैर्बबन्धिरे।
पुष्पिताग्रैश्च तरुभिः सेतुं बघ्नन्ति वानराः ॥ ६.२२.६५ ॥
ಮೇಘಗಳಂತೆ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಇದ್ದ ವಾನರರು ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದರು; ಹೂವು ಬಿಟ್ಟ ತುದಿಗಳ ಮರಗಳಿಂದಲೂ ಅವರು ಸೇತುವೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು.
6.22.66
पाषाणांश्च गिरिप्रख्यान् गिरीणां शिखराणि च।
दृश्यन्ते परिधावन्तो गृह्य दानवसंनिभाः ॥ ६.२२.६६ ॥
ಪರ್ವತಾಕಾರದ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಶಿಖರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದಾನವರಂತೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವ ವಾನರರು ಕಾಣಿಸಿದರು.
6.22.67
शिलानां क्षिप्यमाणानां शैलानां तत्र पात्यताम्।
बभूव तुमुलः शब्दस्तदा तस्मिन् महोदधौ ॥ ६.२२.६७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕೆಡವುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
6.22.68
कृतानि प्रथमेनाह्ना योजनानि चतुर्दश।
प्रहृष्टैर्गजसंकाशैस्त्वरमाणैः प्लवङ्गमैः ॥ ६.२२.६८ ॥
ಮೊದಲ ದಿನ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆನೆಗಳಂತಹ ಧಾವಿಸುವ ವಾನರರು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಯೋಜನ ದೂರ ಕಟ್ಟಿದರು.
6.22.69
द्वितीयेन तथैवाह्ना योजनानि तु विंशतिः।
कृतानि प्लवगैस्तूर्णं भीमकायैर्महाबलैः ॥ ६.२२.६९ ॥
ಎರಡನೇ ದಿನವೂ ಅದೇ ರೀತಿ, ಭೀಕರ ದೇಹದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ವಾನರರು ಬೇಗನೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ಯೋಜನ ಕಟ್ಟಿದರು.
6.22.70
अह्ना तृतीयेन तथा योजनानि तु सागरे।
त्वरमाणैर्महाकायैरेकविंशतिरेव च ॥ ६.२२.७० ॥
ಮೂರನೇ ದಿನವೂ ಅದೇ ರೀತಿ, ಧಾವಿಸುವ ಮಹಾಕಾಯ ವಾನರರು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಯೋಜನ ಕಟ್ಟಿದರು.
6.22.71
चतुर्थेन तथा चाह्ना द्वाविंशतिरथापि वा।
योजनानि महावेगैः कृतानि त्वरितैस्ततः ॥ ६.२२.७१ ॥
ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನವೂ ಅದೇ ರೀತಿ, ಮಹಾವೇಗದ ತ್ವರಿತ ವಾನರರು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಯೋಜನ ಕಟ್ಟಿದರು.
6.22.72
पञ्चमेन तथा चाह्ना प्लवगैः क्षिप्रकारिभिः।
योजनानि त्रयोविंशत् सुवेलमधिकृत्य वै ॥ ६.२२.७२ ॥
ಐದನೇ ದಿನವೂ ಅದೇ ರೀತಿ, ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವಾನರರು ಸುವೇಲ ಪರ್ವತದವರೆಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಯೋಜನ ಕಟ್ಟಿದರು.
6.22.73
स वानरवरः श्रीमान् विश्वकर्मात्मजो बली।
बबन्ध सागरे सेतुं यथा चास्य पिता तथा ॥ ६.२२.७३ ॥
ಆ ಶ್ರೀಮಂತ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ ಪುತ್ರ, ಬಲಶಾಲಿ, ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇತುವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು; ಅವನ ತಂದೆ ಕಟ್ಟಿದಂತೆಯೇ.
6.22.74
स नलेन कृतः सेतुः सागरे मकरालये।
शुशुभे सुभगः श्रीमान् स्वातीपथ इवाम्बरे ॥ ६.२२.७४ ॥
ಮಕರಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನಳನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಆ ಸೇತುವು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತೀಪಥದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಶೋಭಿಸಿತು.
6.22.75
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
आगम्य गगने तस्थुर्द्रष्टुकामास्तदद्भुतम् ॥ ६.२२.७५ ॥
ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಪರಮ ಋಷಿಗಳು ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತರು.
6.22.76
दशयोजनविस्तीर्णं शतयोजनमायतम्।
ददृशुर्देवगन्धर्वा नलसेतुं सुदुष्करम् ॥ ६.२२.७६ ॥
ಹತ್ತು ಯೋಜನ ಅಗಲ ಮತ್ತು ನೂರು ಯೋಜನ ಉದ್ದದ, ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ನಳಸೇತುವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ನೋಡಿದರು.
6.22.77
आप्लवन्तः प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
तमचिन्त्यमसह्यं च ह्यद्भुतं लोमहर्षणम् ॥ ६.२२.७७ ॥
ಹಾರುತ್ತಾ, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ, ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದ ವಾನರರು ಆ ಅಚಿಂತ್ಯ, ಅಸಹ್ಯ, ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ರೋಮಾಂಚಕ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದರು.
6.22.78
ददृशुः सर्वभूतानि सागरे सेतुबन्धनम्।
तानि कोटिसहस्राणि वानराणां महौजसाम् ॥ ६.२२.७८ ॥
ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇತು ಕಟ್ಟುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ನೋಡಿದವು. ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ವಾನರರು ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟಿದ್ದರು.
6.22.79
बध्नन्तः सागरे सेतुं जग्मुः पारं महोदधेः।
विशालः सुकृतः श्रीमान् सुभूमिः सुसमाहितः ॥ ६.२२.७९ ॥
ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ಅವರು ಮಹಾಸಾಗರದ ಆಚೆ ದಡಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ವಿಶಾಲವೂ, ಸುಸಜ್ಜಿತವೂ, ಶ್ರೀಮಂತವೂ, ದೃಢ ಅಡಿಪಾಯವುಳ್ಳದ್ದೂ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದೂ ಆ ಸೇತುವೆಯಾಗಿತ್ತು.
6.22.80
अशोभत महान् सेतुः सीमन्त इव सागरे।
ततः पारे समुद्रस्य गदापाणिर्विभीषणः ॥ ६.२२.८० ॥
ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾ ಸೇತುವೆ ಸೀಮಂತ (ಕೂದಲ ಬೈತಲೆ) ದಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತು. ಆಗ ಸಮುದ್ರದ ಆಚೆ ದಡದಲ್ಲಿ ಗದೆ ಹಿಡಿದ ವಿಭೀಷಣನಿದ್ದನು.
6.22.81
परेषामभिघातार्थमतिष्ठत् सचिवैः सह।
सुग्रीवस्तु ततः प्राह रामं सत्यपराक्रमम् ॥ ६.२२.८१ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಅವನು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಡನೆ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಆಗ ಸುಗ್ರೀವನು ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
6.22.82
हनूमन्तं त्वमारोह अङ्गदं त्वथ लक्ष्मणः।
अयं हि विपुलो वीर सागरो मकरालयः ॥ ६.२२.८२ ॥
ಹನುಮಂತನೇ, ನೀನು ಏರು; ಅಂಗದನೂ ಏರಲಿ; ಲಕ್ಷ್ಮಣನೂ ಏರಲಿ. ವೀರನೇ, ಮಕರಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದ ಈ ಸಾಗರ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ.
6.22.83
वैहायसौ युवामेतौ वानरौ धारयिष्यतः।
अग्रतस्तस्य सैन्यस्य श्रीमान् रामः सलक्ष्मणः ॥ ६.२२.८३ ॥
ಈ ಇಬ್ಬರು ವಾನರರು, ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಾಗಿ (ಅವರನ್ನು) ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವಿರಿ. ಆ ಸೇನೆಯ ಮುಂದೆ ಶ್ರೀಮಾನ್ ರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನೆ.
6.22.84
जगाम धन्वी धर्मात्मा सुग्रीवेण समन्वितः।
अन्ये मध्येन गच्छन्ति पार्श्वतोऽन्ये प्लवंगमाः ॥ ६.२२.८४ ॥
ಧನುರ್ಧರನಾದ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ರಾಮನು ಸುಗ್ರೀವನೊಡನೆ ಹೊರಟನು. ಕೆಲವು ವಾನರರು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಪಕ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
6.22.85
सलिलं प्रपतन्त्यन्ये मार्गमन्ये प्रपेदिरे।
केचिद् वैहायसगताः सुपर्णा इव पुप्लुवुः ॥ ६.२२.८५ ॥
ಕೆಲವರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು, ಇತರರು ಬೇರೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದರು, ಕೆಲವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಗರುಡರಂತೆ ನೆಗೆದು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.
6.22.86
घोषेण महता घोषं सागरस्य समुच्छ्रितम्।
भीममन्तर्दधे भीमा तरन्ती हरिवाहिनी ॥ ६.२२.८६ ॥
ಆ ಮಹಾ ಘೋಷದಿಂದ ಸಮುದ್ರದ ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆ ಮುಚ್ಚಿಹೋಯಿತು; ಭಯಂಕರ ವಾನರ ಸೇನೆ ದಾಟುತ್ತಿತ್ತು.
6.22.87
वानराणां हि सा तीर्णा वाहिनी नलसेतुना।
तीरे निविविशे राज्ञो बहुमूलफलोदके ॥ ६.२२.८७ ॥
ವಾನರರ ಆ ಸೇನೆ ನಳನ ಸೇತುವಿನ ಮೂಲಕ ದಾಟಿ, ರಾಜನಿಗಾಗಿ ಗೆಡ್ಡೆ, ಹಣ್ಣು, ನೀರು ಹೇರಳವಾಗಿದ್ದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿತು.
6.22.88
तदद्भुतं राघवकर्म दुष्करं
समीक्ष्य देवाः सह सिद्धचारणैः।
उपेत्य रामं सहसा महर्षिभि-
स्तमभ्यषिञ्चन् सुशुभैर्जलैः पृथक् ॥ ६.२२.८८ ॥
ರಾಘವನ ಆ ಅದ್ಭುತ, ದುಷ್ಕರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದ ದೇವತೆಗಳು ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರೊಂದಿಗೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭಕರ ಜಲಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು.
6.22.89
जयस्व शत्रून् नरदेव मेदिनीं
ससागरां पालय शाश्वतीः समाः।
इतीव रामं नरदेवसत्कृतं
शुभैर्वचोभिर्विविधैरपूजयन् ॥ ६.२२.८९ ॥
"ಓ ನರದೇವ! ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸು; ಸಾಗರಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪಾಲಿಸು." ಹೀಗೆ ರಾಜರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಮನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಹಲವು ಶುಭ ವಚನಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.